Maandag 11 juni 2012
vaderdag

Ik had me het einde van vaderdag wel enigszins anders voorgesteld. We zijn deze middag met kinderen en kleinkinderen gezellig gaan eten. Toen ik boekte vertelde men mij dat binnen alles volzet was en dat we buiten nog wel plaats hadden. Risico genomen en geluk gehad met het weer. Het was gewoon schitterend. Bij thuiskomst echter is mijn vrouw gevallen. Serieuze hoofdwonde. 100 getelefoneerd. Die mannen stonden hier binnen de 5 minuten. Vervolg. Spoed tot in de late avond. Het vrouwke zal daar de nacht moeten doorbrengen. Straks ga ik ze terug naar huis halen.
Geschreven door staf om 03:34
Reageer op dit bericht





















1 reactie op dit bericht
Lieve groetjes Nikki
een ieder heeft ze in de jeugd
Lachend, vechtend, huilend of vol vreugd
Op een lange weg het leven door
Maar aan het einde van het spoor,
welke wegen je ook deed inslaan,
zijn het de wensen, de dromen en de idealen
die nog altijd bestaan
Nikki