nachtwinkel

Ik schreef er nog al over. Amerikaanse humor kan ik echt niet vatten. Ik vind die zo plat, zo stom, zo imbeciel, enfin, ik heb er geen woorden voor. Natuurlijk is dit een persoonlijke mening en er zijn mensen die daar kunnen mee lachen en van genieten. Ik echter niet. Geef mij maar een stuk Vlaamse humor.  

gisteren was Helena (wij zeggen nog altijd Heleentje) jarig. Het is de oudste kleindochter en ze werd 16. Dan begin je even na te denken. Als je kleindochter al naar het voorlaatste jaar op school gaat, ben je ook niet meer zo jong. Nu, we zijn er vroeg aan begonnen, maar toch. Het is maar een klein excuus om te zeggen dat we ook al even voorbij de 60 moeten zijn. 

Bij de laatste aankoop van mijn Mac kocht ik tegelijkertijd ook Office mee. Daar staan dan word en excel op. Ik vind het boekje voor de installatie terug, maar de dvd is nergens te vinden. Wat gebeurde er mee?  Amandine kocht nu een nieuwe Mac, maar blijkbaar kan ik die gegevens niet over brengen. Och ja, ik zal altijd wel een kluns blijven op dat gebied. 

Och ja, als ik het in de winkel gevraagd had, was alles al lang in orde geweest. Moeder de vrouw kocht een nieuwe Mac. Bij haar vorige was de muisknop stuk. Herstellingskost 200€. Ik probeer nu al meer dan twee uur de gegevens van de ene naar de andere pc over te brengen. Telkens ik naar de duurtijd ga kijken, komen er minuten bij. Ik probeerde zoon en schoonzoon te bereiken om me te helpen, maar geen van beiden gaf antwoord. We zullen wel zien.

Goed gevonden of te dronken? Ik lees net in de krant dat de politie iemand tegen hield en liet blazen. Positief! Aiai. Hij probeerde als smoes of als grap, het volgende: Ja maar ik heb het syndroom van Jupiler. Over Jupiler kan ik ook nog het volgende vertellen. Mijn schoonzus weigerde thuis een pint van dat merk omdat de reclame is:"mannen weten waarom" Zij voelt zich dus niet geroepen. 

Hoe komt nu zo iets? Ik neem elke dag mijn douche. Soms twee per dag. Eergisteren brak de douchekop gewoon in stukken en viel naast mij neer. Ik dacht dat ding terug hersteld te krijgen, want in mijn kleine hoofdje kon ik er niet bij dat dit zo maar kon. Ok, geen probleem. Alles terug in mekaar gezet, maar vergeet het. Kraan open en terug alles aan diggelen. Dus dan maarr een nieuwe douchekop kopen. Mensen, wat is dat duur. Enfin, morgen terug een lekkere douche.  

In België zie je zelden of nooit zo een mooie blauwe lucht. Bijna altijd hangt er een "waas" voor. Vervuiling? Wel vandaag is het eens open. Natuurlijk heb je hier nog altijd niet dat azuurblauw van in het Zuiden, maar je voelt dat het vandaag een gezonde open lucht is. Niet dat broeierige zoals we hier meestal krijgen als het eens warm is. Echt aangenaam.

Ach, ik babbel zo graag. We waren straks in de krantenwinkel en buiten zat een oudere dame op een rollator. Waarschijnlijk gaat ze daar altijd plaats nemen om af en toe eens een praatje te kunnen maken. Dat was nu iemand waar ik graag eens een aantal foto's zou willen van gaan nemen en een babbel mee doen. Die mensen hebben zo veel te vertellen en sommigen doen het ook graag.

Wat ik altijd onthouden heb van ons bomma, is, dat ze steeds zegde dat als je 's avonds de koekoek hoort, het de dag nadien mooi weer zal zijn. Ik ken die vogelgeluiden allemaal niet, daarvoor moet je bij mijn zus zijn, maar een koekoek maakt natuurlijk wel een speciaal geluid. Het zijn van die "boerenwaarheden". Toch ben ik er vast van overtuigd dat iemand die met de natuur leeft, ook dergelijke dingen perfect kent en kan aanvoelen. Zo had ons bomma in verband met de voorspellingen van alles en nog wat, er nog een pak meer hoor!  Wij, of weinigen,  kennen dit allemaal nog. Te veel lawaai, te veel pollutie? 

Geef mij maar terug de goeie oude tijd. In alle grote koersen en in alle grote rondes, draait alles momenteel rond een massaspurt. Ik maakte de tijd mee van Merckx en De Vlaeminck bv. Spijtig dat alle spanning er nu af is. Je kan op voorhand het einde van elke rit voorspellen. Ik herinner me dat we nog geen tv hadden en dat de huisbaas me altijd kwam roepen om de koersen te volgen. Hij begon altijd zeer ontspannen in zijn zetel, maar tegen het einde van de rit zat hij altijd helemaal vooraan op het puntje of stond hij zelfs recht. Ach ja.... 

Al enkele dagen ben ik aan mijn echtgenote aan het vertellen dat de dreigingen rond een oorlog in Syrië of een inmenging van het buitenland de prijzen van de olie zullen doen stijgen en de beurzen doen dalen. Wel het is zo ver. Ik ben maar een klein visje in de oceaan, maar er zijn stinkend rijke mensen die hier massa's geld aan verdienen. Och, wat maak ik me druk! Ik kan nog altijd een boterham eten. Toch zijn er massa's mensen in de wereld die hier rechtstreeks of onrechtstreeks zware gevolgen van dragen. Het is allemaal zo onrechtvaardig.   

Dacht hij dat hij buiten de wet stond, ik weet het niet. Net gelezen in de krant. Een hoofdcommissaris werd geflitst tegen 190 km/uur op de E313, terwijl hij op de hoogte moet geweest zijn van de snelheidscontroles, want ze werden zelfs op voorhand aangekondigd en binnen zijn diensten moet hij hier toch ook al van geweten hebben. Hij werd waarschijnlijk meer dan één keer geflitst. Alcoholcontrole negatief. Natuurlijk kan en mag ik hier geen commentaar op geven. Maar vergelijk eens met de boetes die een vriendin van mijn broer kreeg op de ring in Leuven. Twee maal boven de 50 km/uur op enkele honderden meter. Zou onze hoofdcommissaris zijn boetes moeten betalen? Gisteren nog met een nicht over gepraat. In België worden we meer en meer gebonden door wetten en reglementen. Mooi in de pas lopen of je krijgt een boete. Zelfs een kersenpit uitspuwen op straat kan en mag niet meer. Natuurlijk begrijp ik ook dat als ze iedereen zijn gang maar laten gaan het een catastrofe zou kunnen worden. Ik denk dan altijd terug aan de vandalenstreken in het Leuvense. Wij hebben ook ooit dingen gedaan die niet konden, maar de laatste jaren loopt het echt uit de hand. Ik haal enkele voorbeelden aan. Autospiegels worden afgestampt, vuilzakken worden in het midden van de straat gegooid en er belanden bloembakken boven op auto's. Dit zijn onze toekomstige ministers, dokters, advocaten.....  

Ik blijf te veel in het verleden hangen. De laatste tijd ben ik zo veel bezig met oude foto's en met de stamboom. Heeft het met de leeftijd te maken? Ik voel me absoluut nog niet oud, maar ik zie vroegere collega's terug en ook hoor ik dan nieuws over mensen die er heilaas niet meer zijn. Nog jonge mensen in mijn ogen. Vandaag is Christianne begraven. Ze was van 1952. Veel te jong dus.  

Bij kinderen en kleinkinderen zoeken we alsmaar naar gelijkenis met een van de voorouders. Heeft hij of zij iets van hem of haar? Och ja, hij trekt op zijn pa of het is helemaal zijn moeder. Mensen zeggen maar wat, zelfs al ben je met een wildvreemd kind op stap, dan nog zeggen ze dat het op jou gelijkt. Hierbij een foto van mijn pa. Ook daar zoek ik dan naar een evenbeeld bij een van de kinderen of kleinkinderen.

Onvoorstelbaar wat momenteel allemaal kan. We waren op bezoek bij mijn schoonzus en ze heeft een kleinkind die bij de geboorte 800 gram woog. Dat manneke, amper een hand groot, lag dan nog aan een infuus en allerlei darmkes en toestanden. Je moet hem nu zien. Ongelooflijk.

Al zo ver in de stamboom (1583) en nu blijkt dat de parochieregisters van voor 1550 onvindbaar zijn. Toch bestelde ik nog een boek waar ik misschien een en ander kan in terug vinden. Eens je daar mee bezig bent, wil je doorgaan natuurlijk. Hierbij een foto van mijn grootmoeder. Toen moet ze nog jong (?) geweest zijn.

Onze buur zijn draadloze telefoon was stuk. Wat deed hij? Gewone batterijen in plaatsen. Na enkele dagen begonnen die uit te lopen. Ha ja, natuurlijk, zo een toestel staat in een lader en je hebt dus oplaadbare batterijen nodig. Het was op een zondag en hij ging dus naar zo een winkel die ook op zon en feestdagen open is. Als je de kostprijs bekijkt van zijn gewone batterijen die stuk gingen en dan de oplaadbare exemplaren (verpakt per 4), dan kan je voor die prijs een nieuwe telefoon kopen. Zoals ik een tijd geleden schreef: wegwerpmaatschappij!!!! 

Een tijd geleden vond ik hier een aantal oude foto's die blijkbaar van een van mijn neven moeten geweest zijn. Ik had ze al op computer staan en wou ze graag terug geven aan de rechtmatige eigenaar. Blijkt nu, na misschien wel 10 jaar, dat ik die ooit eens te leen heb gekregen, maar noch mijn neef, noch ik konden ons daar nog iets van herinneren. Hierbij een foto waar mijn peter op staat in zijn jonge jaren. (2e van rechts) Het is een opname van november 1921.

Toestellen zijn niet meer gemaakt voor een lang gebruik; Gisteren probeerde ik een machine om schroeven ergens in te draaien. Natuurlijk batterij plat. Na meer dan 24 uur opladen, nog geen resultaat. Och, zegt mijn buur, vergeet het maar, na enkele tijd zonder gebruik is die batterij gewoon kapot. Gooi dat ding gewoon weg. Een nieuwe batterij kan je niet meer vinden en die is bovendien dan nog duurder dan een nieuw toestel.  Wegwerpmaatschappij!!! Schandalig, maar toch is het zo. De fabrikanten zijn zeer slim.