boekenrek

Ik heb zo een draadloze hoofdtelefoon, waarvoor je een usb zenderdje moet inpluggen en dan kan je binnen de 20 meter rustig blijven luisteren naar de muziek die je programmeerde op je computer. Ik was tevreden over de kwaliteit, tot... Mijn echtgenote wou ook zo een ding, omdat ze vond dat het voor mij niet plezierig was om altijd mee te moeten luisteren naar wat zij op dat moment wilde horen. We gingen snel naar een winkel in de buurt, maar die had alleen maar zo een hoofdtelefoon van het merk Sennheiser. Duur, zeer duur. Tot ik het resultaat hoorde en het verschil met dat dingetje wat ik heb. Je zit werkelijk in een concertzaal. Fantastisch gewoon. Onmiddellijk voor mij ook zo een besteld. De klassieke muziek die ik beluister, klinkt nu plots heel anders. Het is onbetaalde reclame, maar ik ben echt opgetogen.  

Op de bijgevoegde foto zie je zuster Elfride. De naam alleen al. Dit waren mijn eerste gewaarwordingen en mijn eerste contact met de school. Je kan je wel voorstellen dat dit een trauma was en dat ik voor de rest van mijn leven  een aversie had tegen alle mogelijke onderwijsinstellingen. 

De laatste dagen echt al uren gelachen. Jeugdsentiment. Geluisterd naar twee cds die ik terug vond van Radio Deprimo met Vercruusse (Martin De Jonghe) en van het boerenparlement. Op internet vond ik twee dvds van Henk Elsink. Onmiddellijk besteld. Weeral een stuk in jaren terug denken. De jeugd zal dit misschien niet goed vinden, maar ik kan er nog altijd hartelijk mee lachen. Tenslotte, maar dat heeft dan niks meer te maken met sentiment, want dit is recent, twee dvds van Wim Helsen bekeken. Fantastisch.

Ik heb vannacht de diverse klokken zien overspringen op het zomeruur. Ik was bezig op mijn computer en floep, plots was het een uur later. Eén dwarskop is er altijd bij. Ons weerstation. Soms duurt dat een volle dag voor de aanpassing. Ik zal dan nu maar eens terug proberen een beetje te slapen.  

Toevallig ontdekte ik tussen al wat ik aan het opruimen ben een cd van radio deprimo. Vercruusse (Martin De Jonghe) die wekelijks naar de radio belde, gaf altijd een zeer grappige commentaar op allerlei. Dit is één van de weinige dingen waar ik echt hardop kan mee lachen. Voor Joost is dit jeugdsentiment. Hij en zijn vriend Tom kunnen daar ganse stukken van naspelen. Ondertussen heb ik een tweede cd gevonden en ook nog eentje van het Boerenparlement met dezelfde vertolker. Ongelooflijk goed of is het voor mij ook sentiment. Probeer maar eens stukken te beluisteren. Gewoon Vercruusse intikken op een zoekmachine. Echt genieten. 

In de Kamer mag je blijkbaar alles zeggen. Hetgeen Laurent Louis gisteren deed in de Kamer is niet te vergeven. Echt laag bij de grond. Of je het nu hebt voor Di Rupo of niet, doet er niet toe, maar zulke taal is onaanvaardbaar. Er bestaan in België zo veel verschillende boetes, maar zo iets blijft ongestraft. Gisteren nog verliest een vrouw een brief op straat en ze krijgt een boete voor sluikstorten. Belachelijk. Twee maten, twee gewichten.

Nooit zou ik een uitzending van het nieuws op tv gemist hebben, maar het niveau is zodanig gezakt dat ik nu gemakkelijk iets anders kan doen, terwijl ik nog met een half oog kijk. Vroeger werd er op Eén geen aandacht geschonken aan prullen of aan bannale feiten, maar ook op onze staatszender brengen ze nu de meest onnozele dingen in het nieuws. Ze zullen er geen prijzen meer mee winnen.   

Door de blog van Mon Van Den Heuvel ben ik de laatste dagen weer volledig in mijn Timmermans periode gerold. Ik haalde terug een aantal herinneringen boven. Dingen die ik destijds ergens kocht of die ik gekregen heb. Van een aantal wist ik zelfs niet meer dat ik die had. Echt weer een periode Timmermans lezen en genieten. Adriaan Brouwer ondertussen al lang weer opgeborgen. Op twee avonden gelezen. Voor mij is en blijft hij een grote schrijver en tekenaar. Ik blijf er van genieten. Sorry dat ik me zo laat meeslepen.

Zoals ik vroeger al schreef, steken mijn boeken overal en er ligt op mijn bureau een stapel die gaat omvallen als er een klein duwtje tegen gegeven zou worden. Dus er moet dringend een boekenrek komen. Misschien maak ik dan eens tijd om alles te ordenen en misschien maak ik dan zelfs een lijst op computer. Nu vond ik een "Dietsche warande en Belfort" van 1925. Na lang zoeken in dat boekje wist ik eindelijk waarom ik dat ooit kocht (of gekregen heb). Er staan twintig regeltjes in van Felix Timmermans, waarin hij schrijft waarom hij een reis naar Italië gaat maken. Hij wou een boek schrijven over Franciscus van Assisi, maar hij wou absoluut de streek zien waar die geleefd had. Hij schrijft: "ik kan hem niet zien zonder het landschap". Het resultaat was dan ook navenant.   

Voor het bezoek van Obama worden kosten nog moeite gespaard. Zeven helikopters, 5 vliegtuigen, 2 cadillacs, 45 escortewagens en 300 veiligheidsagenten. Probeer ook niet een foto te gaan nemen van die vliegtuigen die op Zaventem zullen landen, want je krijgt een boete van 250€. Dat allemaal voor één persoon. 

Ik zit weer in mijn Timmermans periode. Mensen toch, wat kan ik van die man zijn boeken genieten. Met de paplepel binnen gekregen thuis door mijn broer. Hij is enkele jaren ouder en las al de werken van de Fé. Zo ben ik daar in getuimeld en ik ben een echte fan gebleven. Ik ben voor de ???? keer Adriaan Brouwer aan het lezen. Het boekje valt uit mekaar. Echt weg van de wereld als ik daar in bezig ben.

Velen zeggen dat hun legerdienst de mooiste tijd van hun leven was. Wel, dan ben ik een uitzondering, want ik vond dat een echte rottijd. Ik heb dan nog geluk gehad, want tijdens mijn opleiding heb ik gewoon drie maand op de schoolbanken gezeten. Nadien negen maand in een afgesloten ruimte waar niemand binnen mocht. Er stond dan nog een bed ook. Ik was een plantrekker en ik heb er het beste van gemaakt. Ik zou er een boek kunnen over schrijven. Van de enige oefening die ik ooit heb moeten doen vind je een foto in bijlage. Toevallig ontdekt tussen een hoop andere opnames, vandaar dit berichtje.

Wat een klucht over de keuze van de familienaam van een kind! Er werd voorgesteld dat er de keuze was om te kiezen voor de dubbele familienaam, met de optie om eerst vadersnaam en dan moedersnaam te gebruiken of omgekeerd. Nu komt er een amendement om bij onenigheid toch maar de naam van de vader te gebruiken. Er zijn al zoveel tegenvoorstellen ingediend dat binnen deze legislatuur zeker geen oplossing gaat komen. Het kleine België met zijn enorm (veel te) groot bestuur. Wij betalen met zijn allen aan gans die klucht. 

Twee weken geleden ging ik op bezoek bij mijn zus in het Salvator ziekenhuis in Hasselt. Ik probeerde met het openbaar vervoer. De start in Leuven was al schitterend. De trein had zeven minuten vertraging en dat was net de tijd die ik had om in Hasselt de bus te halen. Dus aansluiting gemist. Een half uur wachten. In het terugkomen weer de bus gemist, omdat het vakantieplanning was. Niet aan gedacht. Eigen schuld. In Hasselt weer de aansluiting gemist, maar geen probleem, een kwartier later was er nog een trein, weliswaar via een omweg, maar allez. In een van de stations riep de teinbestuurder om dat hij niet wou vertrekken, zo lang er een bende amokmakers niet van de trein werd gehaald. Het was een groep jongeren van ongeveer 13 à 14 jaar uit Wallonië. Dat is dan wachten op de politie natuurlijk. Dus uiteindelijk deed ik over een geplande rit van 1,19 uur, twee uur en tien minuten. Dat laatste fenomeen had natuurlijk niks te maken met een "normale" vertraging. Vandaag doe ik terug een poging met trein en bus.

Aan al de schilderwerken heb ik een peesontsteking over gehouden. Hoe kan dat nu? Vroeger nooit problemen gehad, zelfs niet bij zware werken, weken aan een stuk. Ben ik een dagje ouder aan het worden? Ik voel me nochtans zeer goed en ieder vrij momentje ben ik met mijn lenteschoonmaak bezig geweest. Deze morgen stond ik om 8 uur al op mijn ladder. Deze namiddag nog eens 4 uur bezig geweest. Ik zal dan maar even rusten zeker.

Ik schreef al dat ik de lentekriebels heb en aan de grote schoonmaak bezig ben. Buiten de slaapkamer, heb ik alles geschilderd (geverfd). Eén tegenvaller. Het plafond in de keuken zal ik een tweede keer moeten doen. Hoe dit komt, weet ik niet, want al de rest was in één keer mooi gedekt. A disappointment. (of in steenkoolengels, against faller) Al veel plezier gehad met dat boekje "make that the cat wise" in stone coalen English. Morgen dus een tweede couche geven aan dat plafond van de keuken.  

Ooit deed ik eens mee aan een wedstrijd waarmee je drie maand gratis een krant kon winnen. Het is een prutkrant, maar alla, meegenomen. Door een administratieve fout, krijg ik die gazet nu al meer dan een jaar gratis en voor niks. Alle dagen tusssen 5,20 uur en half zes, steekt dat ding in mijn brievenbus. Uiteindelijk ontdekten ze hun fout en vragen nu heel beleefd om een abonnement te nemen. Ik werd dat ondertussen zo gewoon om op dat ontiechelijk uur al het nieuws te kunnen lezen, dat ik overweeg om toch maar op hun voorstel in te gaan. 

Voor één keer dat ik eens goed sliep, werd ik vorige nacht wakker van een doordringend gepiep, om de zoveel seconden. Bleek afkomstig te zijn van onze rookmelder. Blijkbaar waren de batterijen zo goed als plat en dan begint dat ding een alarm te sturen. Jaren geleden zijn een paar mannen dat gratis komen installeren. Het was een of andere actie van de stad of van de staat. Ik probeerde dat ding af te zetten, maar ik vond nergens een knopje dat daar voor zou kunnen dienen. Tot overmaat van ramp hadden ze dat ding met een dubbelzijdige kleefband aan de muur geplakt. Pas geverfd, maar ik moest die rookmelder van de muur halen om hem open te krijgen. Vandaag een andere gaan kopen, want er staken drie batterijen in en toen ik de aankoopprijs daar van zag, kwam dat overeen met de prijs van een nieuwe. Hij hangt daar nu te pronken.

Terwijl ik nu toch aan het schilderen was, dacht ik er aan om ineens te beginnen met de lenteschoonmaak. Vandaag begonnen met de tegels in de badkamer. Gedaan. Nu al een stukje van de keuken afgewerkt. Morgen misschien de rest, ik zal wel zien. Dat is bij veel mensen zo wat een opgelegde taak geworden om jaarlijks net in die periode een grote kuis te doen. Ik zal maar mee doen zeker. Zo ken ik iemand die begon op te ruimen en te poetsen, tegen dat de kuisvrouw kwam. Die zou het zo maar eens vuil moeten vinden.