slapen

gisteren hebben we, weliswaar met enkele dagen vooruitgeschoven, de verjaardag van Kaat gevierd. Zoals altijd een overladen tafel en veel te veel eten. Dat is een stukje Limburgse gewoonte die we over gehouden hebben. "Zie maar dat er vooral genoeg eten is" De overschot wordt dan nadien in zakken en dozen mee gegeven en iedereen kan er 's anderendaags nog eens zijn buikje aan vol eten. Volgende keer met wat minder. Vergeet dat maar, want de volgende bijeenkomst is er zeker weer te veel. We kunnen het niet laten. Traditioneel worden er op de verjaardag van Kaat ook briefjes getrokken om te zien wie voor wie moet kopen op Kerstavond. We kopen voor drie personen en dus ook traditioneel is er altijd weer de vraag hoe we dat nu weeral deden om toch maar geen twee keer dezelfde naam te trekken. Moesten de namen nu terug bij de stapel of .... Jaarlijkse gewoonte. Ook een traditie is dat Kaat de volledige lijst meeneemt, want er is altijd wel iemand die vergeet voor wie ze nu weeral moesten kopen. Kaat is dan de hulplijn. Ik kijk al weer uit naar de volgende samenkomst, want het is altijd gezellig.