kinesist

al weer zondag. Wat gaat het allemaal zo ontzettend snel. Hoe ouder je wordt, hoe sneller de tijd vliegt. Dit is natuurlijk maar een indruk, omdat voor iedereen de tijd altijd even rap gaat, maar heeft het onbewust te maken met dat ouder worden en nog zo veel mogelijk proberen mee te pikken? Ik weet het niet , maar het is wel zo dat je van een aantal dingen meer intens gaat genieten. Je ontdekt schoonheid, rust, gevoeligheid, de natuur en zo veel meer. Dit zijn dingen waar je, als je jong bent, misschien minder bij stil staat, omdat je gewoon de tijd niet hebt om daar dieper op in te gaan. Werken en geld verdienen, kinderen groot brengen en er ook de zorgen voor dragen, een huis bouwen en aanpassen, je in het verenigingsleven storten en zo veel andere zaken waar je dan mee bezig bent. Ik kan momenteel zeer intens genieten van de natuur, klassieke muziek, kunst, maar zeker ook van de kinderen en kleinkinderen. Het leven kan mooi zijn, als je je daar maar voor opensteld.

Vandaag heb ik een mindere dag. Veel te veel negatief ingesteld. Heb ik dan altijd voor anderen geleefd? Heb ik mezelf te veel weggecijferd? Te weinig aan mezelf gedacht en te weinig voor mezelf opgekomen. Het zal aan de aard van het beestje liggen zeker. Ik heb er zo enorm veel aan om mensen een plezier te doen. Misschien evenveel als zijzelf. Dit is dan misschien weer egoïstisch omdat ik er ook zo veel deugd van heb. Mezelf plezieren door anderen te helpen? Curieus hoe ik daar nu deze avond speciaal aan denk. Ik weet niet hoe dat zo ineens komt.

Al een tijdje denk ik veel na over hoe ik nu best zou functioneren in deze wereld met de mensen die me nabij zijn, maar ook met alle anderen. Ik probeer altijd de vriendelijke, goedlachse en vergevingsgezinde persoon te zijn. Iemand die wil helpen in alle mogelijke situaties. Dikwijls krijg je het deksel op je neus. Verschillende keren voelde ik dat je, door je zo op te stellen, er mensen zijn die van jou profiteren. Moet ik dan de harde bink zijn die ze wel respecteren, maar die een aantal van de meest essentiële gevoelens niet heeft of wil gebruiken. Ik weet van mezelf dat ik in een aantal situaties heel naiëf ben, maar ik weiger nog altijd in te zien dat sommige mensen echt doorslecht zijn. Ik zal maar blijven wie ik ben zeker.

ik besef het nu pas dat we alweer dinsdag zijn. Het gaat allemaal zo snel.Zondag zijn we eerst de zaal gaan bespreken voor ons jaarlijks familiefeest met al de nazaten van Leon en Lucie De Raeymaeker. Een hele bende. Er waren 5 kinderen en maar liefst 20 kleinkinderen. Die hebben ondertussen ook al nazaten en als je een beetje kan tellen is dit een behoorlijk pak volk. Het zijn er zo veel dat je niet iedereen zo maar eens te zien krijgt. Vandaar kwam de gedachte, op de begrafenis van ons ma, om niet alleen samen te komen bij triestige gelegenheden, maar mekaar ook eens in andere omstandigheden te zien. Ondertussen zijn er weer enkele achterkleinkinderen bij gekomen die ik zelfs nog niet gezien heb. Ik zal ze dan op die familiebijeenkomst wel leren kennen en met de fiere ouders een babbel hebben. Hopelijk komt iedereen. Ik kijk er echt naar uit om ze allemaal nog eens te spreken. Het is echt een toffe bende.

de pijn in die rotarm gaat maar niet over. Gisteren ben ik naar de dokter geweest. Een peesontsteking. Een spuit wil hij niet geven al voor ik naar de kinesist ben geweest. Dus vanaf maandag 3 maal per week een massage. We zullen zien of dit helpt en anders zullen het toch nog de bewuste injecties worden. Het doet serieus pijn, vooral als ik op de computer werk. Vijf keer op de muis duwen en ik kan het niet meer houden. Gewoon iets intikken gaat, maar de rest is een ramp.

mijn jongste dochter heeft een tijd geleden een huis gekocht en ze zou graag volgend weekend verhuizen. Natuurlijk is er nog een boel werk, al is er al heel wat gedaan in de laatste weken. We zijn vandaag gaan behangen. Niks gevoeld van de pijn in mijn arm. Onderweg naar huis begon het al, gewoonweg door de versnellingen te schakelen. Nu heel even op de PC en het is weer pijn tot en met. Toch maar eens een spuitje gaan halen, want de pillen helpen blijkbaar niet.

Weer een nieuw probleempje sinds vorige week. Als ik op mijn computer werk, na een vijtal keer de muis indrukken, krijg ik serieuze pijn van mijn elleboog tot mijn schouder. Ik belde hiervoor naar de dokter en ik ben dus nu al een week Mobic aan het slikken, maar echt beteren doet het niet. Het zal wel weer met de leeftijd te maken hebben zeker. Bij het ouder worden krijgt een mens van alles, behalve haar en tanden, zeggen ze hier. Als het nu stilaan niet gaat beteren, ga ik toch maar een spuitje halen.

Het zijn zo rustige dagen na de feesten en alle perikelen die ik had daarna. Ik vind dat het in bloggenland ook stilletjes is. Ik zal eens bij de regelmatige schrijvers gaan kijken om te zien wat ze allemaal te vertellen hebben. Is dit de brug tussen het vieren en fuiven en de komende bruisende lente. Binnen een maand begin ik in mijn serre al met de eerste aanzet naar het nieuwe seizoen.

Vandaag is mijn broer hier geweest. Hij was vorige week niet in de kliniek geraakt en wou toch een bezoekje brengen. Hij had een boek bij over Timmermans om aan de verzameling toe te voegen. Eerst eens lezen natuurlijk voor ik hem weg steek. Het is ondertussen een fameuze stapel Timmermansen aan het worden. Ik weet nu niet of ik alles van hem heb, maar zeker niet alles over hem. De interesse voor Timmermans is van mijn broer gekomen. Hij had, ondertussen al misschien 45 jaar geleden, al een serieuze verzameling, waar ik toen de meeste boeken van gelezen heb. Ik weet dat dit persoonlijke goesting is natuurlijk, maar het mooiste boek vind ik " Adriaan Brouwer". Zo gingen mijn echtgenote en ik eens naar het museum van schone kunsten in Antwerpen en omdat ik wist dat daar destijds 2 doekjes hingen van Brouwer zegde ik haar dat ze eerst dat boek van Timmermans eens moest lezen. Gezocht en niet te vinden, tot in de laatste zaal. Nog één werkje hing er. Enfin geen teleurstelling hoor. Mooi museum.

gisteren avond zijn we op bezoek geweest bij nicht Mariakke en haar man Karel. Pas één dag uit de kliniek en al weer uithuizig. Dit was al zo lang afgesproken en dus zijn we op de uitnodiging toch in gegaan. Toffe mensen. Warme mensen. Heerlijke mensen. Je voelt je altijd goed als je daar geweest bent. Karel is een meester in het herstellen van antiek meubilair. Ongelooflijk wat die man kan. Een kast die je zo zou weggooien omdat ze voor een vierde weggerot is, maakt hij terug op en ze kan zo op een antiekveiling. Echt om jaloers op te zijn. Ik stuur ze zeker een kaartje om te bedanken voor de gezellige avond.

Wat een tegenstrijdige gedachten de mensen er op na houden. Zoals ik in mijn ander bericht vertelde ben ik in spoed opgenomen en heb een week in de kliniek gelegen. Na een massa onderzoeken, waren alle resultaten bevredigend tot goed. De ene zegt: "goed dat ze niks gevonden hebben, dat is toch een teken dat je volledig in orde bent" De andere zegt dan: "eigenlijk spijtig dat ze niks gevonden hebben, dan had je tenminste de oorzaak van je klachten gekend". Piekeren en tobben zijn misschien oorzaken? De mens vermag met zijn hersenen meer dan je kan vermoeden.

Ik heb in de patatten gelegen. Met oudjaarsnacht opgenomen in spoedgevallen en vaandaag terug thuis. Ik werd nageken van kop tot teen en blijkbaar is er niets fundamenteels of onheroepelijk fout. Ik heb dus de eerste dagen van het jaar in de kliniek doorgebracht met allerlei onderzoeken. Ik begin dus nu met 2007. Enkele dagen vertraging, maar wat maken een paar dagen op een heel jaar. We gaan vanaf nu voor een "gezond" 2007.

Weer een jaareinde. We blijven dit jaar thuis onder ons tweetjes. De oesters en de kreeft staat al klaar. Ik vind dat het allemaal zo snel gaat. Soms gaat het dan weer niet rap genoeg. Ik kijk al uit naar het voorjaar!

ik zie dat iedereen zijn nieuwjaarswensen begint gaan klaar te stomen in bloggenland, dus doe ik dat dan ook met deze. Voor iedereen een beloftevol jaar met alle geluk bij al wat je onderneemt. Ik hoop dat 2007 een kermis mag zijn met veel leut en plezier, al zal een traantje af en toe niet ontbreken. Mijn allerhartelijkste wensen.

Eén van de kerstgeschenken was een boek "algemene ontwikkeling". Ik ben er aan begonnen en het is een leuke manier om dingen te leren kennen of onthouden. Wie graag naar de kennisquizzen kijkt op TV, weet hoe leuk het is om een brede algemene kennis te bezitten. Alleen dat nu allemaal opslaan in dat geheugen dat door te weinig slaap het soms laat afweten. Dagen dat ik moe ben kan ik soms de simpelste woorden niet meer terug vinden. Erg. kunnen goochelen met kennis en wetenschap moet toch interessant zijn.

de Kerst is voorbij, maar er komt al weer een volgende feestdag aan. Tot nu toe doen we niks en blijven gezellig onder ons twee thuis met oudjaar. Volgende week is het druk met mensen ontvangen tot en met volgende week zondag. We nodigden mensen uit die we graag hebben en waar we al maanden niks meer van hoorden. Telkens toffe mensen. Nadien is het voor een tijdje stil als ik zo op de agenda kijk. Begrijpe wie begrijpe wil.

blijkbaar heel druk in blogland. Is iedereen wensen aan het versturen? We zijn er klaar voor! Bijna chic gekleed, alhoewel het een feestje onder ons is, maar dit is een traditie. We trekken onze beste spullen aan. Fototoestel klaar. Cadeautjes zijn al ter plekke. Nog eens een "plastron" aangetrokken. Ook al lang geleden. Het zal weer goed zijn straks. Nog een paar uur en we zijn er mee weg. Voor iedereen een zalig Kerstfeest en ik hoor of zie jullie nadien wel weer.

Morgen dan de Kerstavond. Ik hou er echt aan om dit in familiekring te vieren. Het is altijd plezierig met al de kinderen en de kleinkinderen. Het is een traditie van jaren dat we fondue en gourmet eten, kwestie dat het gastgezin heel ontspannen mee aan tafel kan zitten. Ik wil van de gelegenheid gebruik maken om iedere blogbezoeker een schitterend eindejaar en een zeer voorspoedig 2007 te wensen.

Ik voel me al een tijd echt ellendig. Ik val in slaap waar ik sta. Ik heb zelfs de dokter laten komen. Bloed onderzocht en hij kan niks negatiefs vinden. De waarden waren zelfs beter dan vorig onderzoek. Ik was zo moe dat ik zelfs een aantal dagen niets op mijn blogs plaatste. Hopelijk binnen een paar dagen beter. Maar ja, krakende wagens.....