sabotage?

mensen toch. Twee van de kleinkinderen volgen sinds enkele tijd pianolessen. Als ik nu de filmpjes bekijk van vorig en van dit jaar is de progressie gewoon ongelooflijk. Sare met haar nog kleine vingertjes, gaat over die toetsen of het niks is en Liese die dan twee jaar ouder is legt in datzelfde stuk pianomuziek een bepaald gevoel. Het is al een eigen interpretatie van een opgelegd stuk. Misschien een te fiere grootvader? Toch blijf ik altijd nuchter en van op een afstand kijken. Mijn mening en mijn visie in deze zijn zeker niet gekleurd. Ze hebben het en ze zijn goed. Och ik zou nog kunnen blijven "stoefen" over alles en nog wat in verband met mijn kinderen en kleinkinderen, maar al wat ik nog zou schrijven zou je toch interpreteren als overdreven.

Eindelijk joost eens op skype gehad. Verdomme toch, ik mis hem altijd op een of andere manier. Deze middag spypte hij zelf en dus even enkele woorden kunnen wisselen, al was het schriftelijk. Via telefonische skype ging het van daar uit blijkbaar moeilijk vanwege een te trage verbinding. Blijven proberen. Hij gaat nu naar Dakar en ik hoop dat hij nu al bijna halfweg is. Was hij al maar terug thuis; Egoïst? Ja misschien wel, maar ik zou graag hebben dat hij zonder problemen en zonder veel erg al terug was van zijn onderneming. Gewoon een bezorgde vader. Zo simpel is het.

Deze namiddag naar de carnavalsstoet in Leuven geweest en deze avond op TV gekeken naar una voce particolare. Als je nu van een verschil kan praten! Al dat onnozele carnavaleske en dan die zuivere schitterende amateur stemmen deze avond. Musical maakt furore. Deze uitzending waren er weer twee kandidaten die dit genre zongen. In elke vorige editie ook altijd minstens eentje die dat deed. Vanavond was er een formidabele mezzosopraan, maar helaas heeft ze niet gewonnen. Ik schreef nochtans een van de vorige dagen dat ik liever een zuivere sopraan hoor, omwille van de keelstem. Zou ik mijn mening moeten herzien? De zangeres van deze avond was gewoon uniek.Ik heb er echt van genoten.

Wat een kleurenpracht! Je weet dat ik een buitenmens ben en dat ik enorm naar de lente tracht. De voorbode hiervan, zijn de eerste bloemetjes en de allereerste scheuten die je op alle takken ziet. We zijn een wandeling(etje) gaan maken en wat ik daar onderweg zag, was gewoon oogverblindend. (bijna) Altijd mijn fototoestel bij en dus hier een van de gemaakte opnames.

Net nog eens terug geluisterd naar Cecilia Bartoli. Het was een uitzending op TV van een paar weken geleden. Een machtige stem, met een enorm bereik. Toch heb ik nog altijd een voorkeur voor een zuivere sopraan al vind ik deze mezzosopraan een van de allerbeste. Het enige wat me soms stoort bij dergelijke stemmen, is een zeker keelgeluid. Ik ben absoluut geen kenner, maar er zijn nu eenmaal dingen die ik liever hoor dan andere. Toch weer een moment van af en toe een traantje wegpinken.

Als ex werknemer van Fortis heb ik daar de laatste maanden al te veel over gehoord. Vandaag in het nieuws weer al die corrupte politieke interventies. Allemaal mensen die al lachend komen liegen voor de camera. Ze staan daar hun leugens te verkondigen alsof het niets is. Schandalig hoe het geld toch weer de overhand neemt bij iedereen die door het volk gekozen is. Zijn er eerlijke mensen in de politiek? Ooit heb ik één iemand gekend, maar spijtig genoeg kan ik er niet meer voor stemmen. Moesten ze de kiesplicht in België afschaffen, zou er niet veel volk meer naar de stembus gaan.

Vandaag naar het museum van schone kunsten in Brussel geweest. Het was lang geleden dat ik er nog eens naar toe ging, maar alles blijft zo wat hangen en de meeste van de kunstwerken kende ik nog zo uit het hoofd. Toch weer de moeite om alles nog eens terug te zien. We waren er bij openingstijd en dat hadden we niet mogen doen. Ongelooflijk hoeveel scholen er aanwezig waren. Gewoon storend voor een gewone bezoeker. Natuurlijk dan weer verrijkend voor de jeugd. We hadden heel de omloop in omgekeerde volgorde moeten doen om dit "storende" te ontlopen. Het was absoluut de moeite. Schitterend.

Amaai. Jongeren en vandalisme. Dagelijks lees je er over of hoor je wel iets. Kinderen en criminaliteit. Ik heb er gewoon schrik van. Ik zou er niet meer aan willen beginnen. Ik zie dat mijn kleinkinderen op een degelijke manier grootgebracht worden, maar als je alles leest over de manier van denken en van leven van "de" jongeren boezemt je dat absoluut geen vertrouwen in. Ik weet het, ze zijn niet allemaal zo, maar je schrikt als je dat allemaal te horen krijgt. Ben ik te oud geworden? Ik schreef het vroeger al, iedere leeftijd heeft zijn grenzen en problemen. Te negatief?

Deze namiddag een fikse wandeling gemaakt. Oorspronkelijk dachten we met de wagen ergens naar toe te rijden om dan bijvoorbeeld naar de botanische tuinen te gaan om naar de eerste krokussen te kijken en nadien nog ergens anders enkele kilometers te doen. Pech echter. Garagepoort defect en dus geen autorit en dan maar andere plannen gemaakt. We waren vertrokken met in het achterhoofd eens een ommetje te maken, maar het werd een serieuze wandeling. We verwonderden er ons over dat we ongeveer drie uur weg waren. Ik ben op plekken in de buurt geweest die ik nog nooit gezien had. We hebben dus een gezondheidskuur gehad en het deed deugd.

Vandaag een ander toestel proberen te installeren bij de TV. Mens toch, de jeugd speelt daar mee en lost dat in enkele minuten op, maar als je al wat ouder bent, vergt dat een serieuze inspanning. Ongeveer een uur bezig geweest om dat allemaal gedaan te krijgen. Nochtans goed de instructies gevolgd en toch... Enfin, alles werkt naar behoren. De jongeren hebben zelfs die geschreven handleiding niet nodig, maar ik moet daar eerst doorheen voor ik kan beginnen. Als ik zie hoe de kleinkinderen met allerlei apparatuur en knopjes spelen! Ik ben toch wel gerust gesteld, want ik hoor hetzelfde van mensen van mijn leeftijd en zelfs jonger.

Ik moest denken aan dat liedje waarin Bram Vermeulen zingt dat de wereld niet meer hetzelfde zal zijn nadat hij een kei in een rivier heeft gelegd. Eigenlijk is dat zo. Al wat je ook maar doet in je leven, al wat je onderneemt, heeft een invloed op het verdere bestaan van jezelf en van alles en iedereen rondom jou. Het klinkt eigenaardig, maar het is nu eenmaal een feit. Al wat iedereen ook doet heeft een invloed op het verdere bestaan van jezelf en van iedereen. Toch zeer bizar als je daar over nadenkt. .

we zijn vandaag naar de orchideeën tentoonstelling geweest in de Basiliek in Brussel. Zo veel moois heb ik nog niet bij mekaar gezien. Vorig jaar was er ook een dergelijke expo in Leuven, maar op een kleinere schaal. Hier waren immense bloemstukken die echt de moeite waren. Ieder zijn meug natuurlijk. Mijn vrouw had liever dat ik de auto niet nam en dat we met het openbaar vervoer gingen. Je kan het niet geloven, maar we hebben een enorm geluk gehad. Toen we in Leuven aan kwamen hadden we nog net vijf minuten om een ticket te kopen en op de trein te stappen. In Brussel noord hebben we maximum 5 minuten moeten wachten voor een bus. Toen we uit de basiliek kwamen en net de uurregeling van de bus aan het bestuderen waren, stopte er al eentje om ons terug te brengen naar het station. In Brussel Noord hadden we ook al weer binnen een tijdspanne van enkele minuten een trein naar Leuven. Aangekomen, hadden we geen haast, maar op het busperron zagen we net dat er eentje was die onze richting uit ging. Het gaat natuurlijk altijd niet zo vlot. Ik heb ook jaren de trein genomen en soms is het een ware ellende. Vandaag alle geluk.

Vandaag de verjaardag van Goedele, mijn oudste dochter. Deze morgen even een telefoontje en deze namiddag langs geweest. Weeral in een wipje, want ze heeft het veel te druk. Mensen toch, wat een overvolle agenda altijd. Tom was deze morgen al van vijf uur de deur uit om vroeger thuis te kunnen komen. Hij had de wekker gezet voor de kinderen om hun al de gelegenheid te geven om een stoel te versieren voor hun mama en een ontbijt klaar te maken voor haar. De details ga ik niet vertellen, maar de kinderen zijn met de beste intenties naar beneden gegaan om alles voor te bereiden. Tof gezin. Liefde overal.

Al dagen en weken niets anders dan slecht nieuws op radio en tv. Een beetje om moedeloos van te worden. Daar dan nog een lange donkere winter bij en een mens zou er nog een depressie aan over houden. Volgens een aantal onderzoeken heeft een mens zonlicht nodig om zich ook goed in zijn vel te voelen. Ik kijk er echt naar uit, al voorspellen de volgende dagen nog niet zo veel goeds. We zullen ons betere gevoel nog maar wat uitstellen zeker.

Gisteren Valentijn. Wij doen aan al dat opgeklopte gedoe niet mee. Plezierig voor diegenen die dat wel doen natuurlijk, maar wij missen niks, vinden we. Trouwens, het is daarom dat ik dit schrijf, vannacht hoorde ik een koppel thuiskomen en bij het uitstappen uit de auto, kon ik een helse ruzie tussen die twee horen. Leuke viering gehad, heb ik bij mezelf gedacht. Liever alle dagen een beetje Valentijn, dan één keer per jaar dat moeten.

Ondanks het slechte weer begint het te kriebelen. Ik ben naar mijn tuintje geweest om prei te oogsten en er waren al twee tuinburen aan de slag. Weliswaar is het nog veel te koud om buiten iets te doen, maar in de serre was er volop bedrijvigheid. Vorig jaar waren we nu zelfs buiten al bezig. Alles veel te rap natuurlijk, maar na een lange winter binnen begint dat dan stilaan zo een beetje op te komen. De drang om er weer in te vliegen en terug al dat jonge groen zien boven te komen.

maandag toch wel de verjaardag van mijn zoon vergeten zeker. Het staat nochtans in koeien van letters op de kalender. Strafste van al, ik stuurde hem die dag drie mails over alles en nog wat en er toch niet aan denken dat hij jarig was zeker. Hij heeft het goed gemaakt door me er aan te herinneren dat mijn vrouw en ganse kroost mijn verjaardag ook eens een jaar vergeten zijn. Gisteren, want ik zie dat het ondertussen al woensdag is, dan maar geskyped. Natuurlijk kan je dat op zo een manier niet goed maken. Hij vertrekt zaterdag voor ongeveer twee maand naar het noorden van Afrika voor een reportage en dus zit er de ongerustheid weer al in. Moeilijk te bereiken daar en dus zal het afwachten zijn of er eens een dag contact kan gelegd worden. Zijn verhalen om de week van ginder dan maar geduldig afwachten. We zien wel.

Gisteren bij de thuiskomst was ik aan klassieke muziek en aan de kleinkinderen aan het denken. Onwillekeurig dacht ik terug aan Danny Kaye die ooit een orkest dirigeerde en tegelijkertijd aan die klein mannen uitlegde wat elk instrument doet in een klassiek stuk en hoe je daar eigenlijk moet naar luisteren. Toevallig stuurt Nicole me vandaag een clip met diezelfde Danny Kaye en met Louis Armstrong. Dus ik op zoek op internet. Toch niks gevonden over hetgeen ik daarstraks uitlegde. Moest er iemand weten waar ik dit zou kunnen terug vinden, graag, zeer graag. Misschien is het compleet gedateerd en zegt het niks meer aan mijn kleinkinderen, maar ik zou het zeer graag nog eens terug zien.