Donderdag 21 juni 2007
en opnieuw

en weer zit ik hier, terwijl de meeste mensen nu vredig liggen te slapen. Het permanent slaaptekort vreet aan een mens zijn gezondheid en aan je moraal. Ik ben altijd een optimist geweest en altijd goed gezind, maar de laatste tijd krijg ik door dat gebrek aan rust soms van die doemgedachten. Ik zal maar weer eens mijn kilometers gaan lopen in de living zeker en wachten tot het beter is. Misschien kan ik binnen een paar uur toch slapen. Hopen maar.
Geschreven door staf om 01:18
Reageer op dit bericht




















