amerika

Nog eens naar Sarah Brightman geluisterd straks. Maar kennen jullie deze ook: Lea Salonga, Kathleen Battle, Sumi Jo, Ileano Cotrubas, Batti Batti . Kan er mij misschien iemand een aantal zeer goeie tenorstemmen (of andere) doorspelen, behalve natuurlijk die van de 3 allom bekende.

toch eigenaardig dat een aantal mensen dagelijks je blogje komen bekijken. Het stelt niet zo veel voor, want het zijn eigenlijk maar een aantal bedenkingen of belevenissen van een dag. Soms is het zelfs heel banaal een ding dat je die dag gedaan of meegemaakt hebt. Soms gaat het wat dieper en zijn er dingen die je raken. Vandaag belde een weduwe van een oud collega waar ik destijds nog enorm veel plezier mee gemaakt heb. Het was een man van weinig woorden, maar als hij iets zegde, was het raak. Ik heb alleen maar de allerbeste herinneringen aan Gilbert. Veel te jong gestorven. Op zijn begrafenis werden er dure eden gezworen, zoals zo dikwijls gebeurt, maar van dat alles is niks meer overgebleven. Ik ben absoluut geen pessimist, maar eerder een realist, maar als je het zelfs in je zeer nabije relatie al moeilijk hebt om contact te blijven houden, hoe moet het dan met de mensen die een stuk verder van je af staan. Je kan je natuurlijk afsluiten voor dergelijke dingen en je eigen weg gaan, maar zo zit ik niet in mekaar. Ik heb graag contact en ik ben een mens onder de mensen. Iemand die wil praten en luisteren. Zal ik maar verder leven zoals ik bezig ben en de dingen over mij laten komen?

ik had vandaag echt zin in een goed gebakken kastanje. We zijn op drie plaatsen gaan kijken om een goeie tamme kastanje te kunnen vinden. Niks. Zijn we te laat geweest of is het geen kastanjejaar? We hebben er hoop en al een 20 tal kunnen rapen en dan waren ze nog niet dik ook. Waar we vroeger woonden konden we altijd met volle zakken gaan halen. Niks nu. In een dreef op de plaats waar mijn jongste dochter gewoond heeft staan ook een pak kastanjebomen. Niks te vinden. Ik blijf dus op mijn honger zitten.

Echt geen zin om deze namiddag naar de tuin te gaan. Niks gedaan dus. Gelummeld en in de zetel gelegen. Nochtans, ik weet, eens ik in mijn tuintje ben, voel ik me super. Er zijn zo van die dagen. Naar een aantal uitzendingen gekeken van "allo, allo". Nochtans al zo dikwijls gezien, maar toch nog altijd grappig. Straks ook even een programma gezien over beïnvloeding op tv door heel even in een flits een bepaald beeld te laten zien. Het is gewoon ongelooflijk. In de film die ze lieten zien kon je een bepaald voorwerp zelfs niet opmerken. Alleen in een vertraagde weergave. Toch heb je dat bepaalde object mee in je geheugen. Na de vertoning is het gros van de mensen toch geneigd om naar dat bepaalde ding te grijpen. Ongelooflijk hoe we door dergelijke zaken beïnvloed worden en hoe reclamemensen hier op inspelen. Een subliminaal effect heet dat.

Nog maar een berichtje toevoegen vandaag. Net naar Sarah Brightman geluisterd. Wat een stem mensen. Natuurlijk hoor ik haar liever klassiek zingen dan in haar optredens in musicals, maar het is zo een zuivere klank. Net een requiem en haar interpretatie van het ave maria beluisterd. Prachtig. Niet iedereen gaat het hier mee eens zijn, maar ik word er door ontroerd.

gisteren schreef ik van de serre van mijn tuinbuur, wel toen ik daar kwam, moest ik tot mijn teleurstelling vaststellen dat ook mijn serre achteraan opengesneden werd. Ofwel zijn het domme mensen, want mijn serre is niet op slot, ofwel is het puur vandalisme. Er werd niks meegenomen, want er staat ook niet veel meer in. De buur heeft de politie er bij gehaald, maar wat kunnen die mensen daar nu aan doen? Enfin, hopen dat dergelijke dingen zich niet meer herhalen zeker.

Mopje gehoord op tv eergisteren. Ik heb een doos Rennie naar Irak gestuurd tegen dat opgeblazen gevoel. misschien kan niet iedereen dergelijke humor pruimen, maar ik vond het een goeie. Gisteren dan ook weer minder goed nieuws te horen gekregen. Bij mijn tuingebuur hebben ze bijna al zijn druiven gepikt en een kilo of vijftig tomaten. Ze zijn langs achter in zijn serre binnen gebroken en hebben zo rustig hun gang kunnen gaan. Het is in het verleden nog al geweest dat er prei of dergelijke gestolen werd. Dan heb je daar zo hard aan gewerkt en ik spuit niks, dus ik heb zuiver biologische groenten en moet dan nadien groenten in de winkel gaan kopen. Je hebt mensen die voor niks terugdeinzen. (als een dief in de nacht)

Verdomd, ik krijg het niet meer voor mekaar om dagelijks een berichtje achter te laten. Nochtans er is tijd genoeg om dat te doen. Natuurlijk heb ik excuses, maar eigenlijk is het een kleine moeite om me een paar minuten voor die computer te zetten en toch iets van mij te laten horen. Mijn oudste dochter belde deze voormiddag en ik moet toegevend dat ik ze de laatste tijd te weinig of helemaal niet contacteerde. Ook de kleinkinderen daar al een hele tijd niet gezien of gehoord. Dat moet ik deze week zeker goedmaken.

Het is hier een apenland, zou mijn oudste zoon zeggen. En hij heeft gelijk. Als je zo wat het nieuws volgt gruwel je van alles wat hier moet , mag en kan. Het is schandalig. Misschien is het ergens anders niet beter, maar het ongeloof in de politiek groeit bij mij met de dag. Als je dan nog de uitleg hoort van al onze gezagsdragers over hoe zij het zien en het zullen aanpakken, dan zakt de moed je helemaal in de schoenen. En dan MOET je ook nog gaan stemmen voor die mensen. Er moet een belastingvermindering komen, omdat ze dat nu eenmaal beloofd hebben en langs de andere kant is er een enorm gat in de begroting. Betalen zullen we toch op één of andere manier. Als je dan al als jonge gedreven politeker er iets wil van maken, moet je je buigen naar de wetten en de orders van de partij. Een eigen mening kan niet.Zo schreef ik onlaangs naar iemand in wie ik nog geloofde, maar het antwoord dat ik kreeg was zo teleurstellend, dat ik zeker niet meer op hem zal stemmen. Het dagelijkse nieuws is meer en meer een lacher geworden.Ongeloof ook in al wat er zoal weer gebeurt. Enfin, naast mij neerleggen en gewoon mijn ding doen.

volop oogsttijd in de tuin; Deze namiddag zelfs nog enkele aardbeien geplukt, al is dat zeer ongewoon voor deze tijd. Niet schitterend van smaak. Ik heb sla meegebracht voor morgen en ik heb er ook nog in de serre gezet voor binnenkort. Een pompoen meegebracht van 12 kilo. Geen record, maar de moeite. Ik ben volop foto's en diareportages aan het branden en dan kom je zo terug van die dingen tegen waar je zo'n goeie herinneringen aan hebt. Soms moeilijk, soms ook zeer leuk. Deze morgen een mail van mijn oudste dochter gelezen, net op het ogenblik dat ik de foto's van haar 10e huwelijksverjaardag aan het bewerken was. Toeval?

het is toch eigenaardig hoe veel reacties je soms krijgt op je boodschappen op je blog. Er zijn nog een pak mensen met gevoel en tederheid op deze wereld. Het doet een mens iets om te voelen dat er via zo een stom medium toch een aantal mensen zijn die met je mee kunnen voelen en die je werkelijk steunen. Als je de nieuwsberichten hoort denk je dat de wereld slecht is en dat er alleen maar criminaliteit overheerrst. Niks is minder waar. Er zijn nog een pak mensen met het hart op de juiste plaats. Vandaag nog een mail gekregen van iemand die vroeger al eens reageerde op mijn blog. Mensen toch, het is allemaal niet zo negatief momenteel in deze maatschappij. Ik heb het er soms wel moeilijk mee, want je krijgt via de neiuwsberichten enkel en alleen maar negatieve dingen te horen. Oorlog, miserie, stormen, moorden, bosbranden, fraude, doping en zo kan je nog wel doorgaan. En toch leven we hier in Vlaanderen in een ideaal landje. Het voelt warm aan om te weten dat er nog een pak mensen zijn met gevoel waar je bij kan zien dat ze je graag hebben.

Ik ben vandaag op onderzoek geweest bij dokter Neyrinck voor een evaluatie van de coloscopie die ik heb gehad begin augustus. Geen kanker. Hoera. Ik blijf dus nog wel een aantal jaren op deze aardbol aanwezig misschien. Ik zal een poging doen om te genieteten van al wat er te zien en te beleven valt. misschien kan ik wel honderd jaar worden. God beware me. Enfin , elke dag is een andere en als je die dan weer op een plezierige manier doorkomt, is het weer een schitterende levensdag. Alles meegenomen zou ik zo zeggen. 's morgens opstaan met goed of slecht weer en kunnen dromen van allerlei dingen....Mensen, ik probeer te genieten. Doe het ook. Je kan echt profiteren van alle kleine dingen, dagdagelijks, zonder moeite, alleen maar de positieve kanten van je leven bekijken.

Naar jaarlijkse gewoonte toch nog eens naar de jaarmarkt in Leuven geweest. Het is alle jaren weer hetzelfde en toch... Ik herinner me van als ik nog jong was, dan waren er nog die standwerkers die een pak publiek konden trekken. Mannen die door hun humor altijd weer een hoop volk rond hun kraam hadden en die ook veel verkochten. Er waren toen ook nog degenslikkers, vuurspuwers en noem maar op. Allemaal verdwenen. Altijd een massa volk, al zag het er deze morgen niet zo schitterend uit. De manier van iets aan de man brengen maakt toch ook veel uit. Je kan op ik weet niet hoeveel plaatsen dezelfde artikelen vinden, maar bij de ene staat er een pak publiek en bij de andere staat er niemand. Bij Charly gaan we altijd langs. Lachen geblazen en de man verkoopt dus ook dubbel zo veel dan zijn concurrenten. Het trekt de mensen aan, ze blijven luisteren en hij kan ze met zijn mopjes en opmerkingen overtuigen om zijn product te kopen. Eten en drinken kan je natuurlijk ook in overvloed vinden, maar ook hier is er weinig geroep of geschreeuw. Ze staan een beetje apatisch achter hun vuur. Verdomd, ik zou het kunnen, maar ik heb er echt geen zin in.

hier ben ik al terug. Tussendoor toch al een dikke twee uur geslapen. Het is soms een ellende. Sommige dagen moet ik me er puur op karakter doorslepen. 's avonds in de zetel bij het tv kijken val ik dan in slaap, maar tegen bedtijd overvalt die RLS me dan weer en dan is er geen denken aan slapen meer. Heel vervelend voor de partners om te leven met mensen met die kwaal. Zo lang ik bezig ben of zo lang er bezoek is, is er geen enkel probleem, maar van het ogenblik dat je in een toestand van rust komt beginnen die vervelende "mierenkriebels" en kan je dus niet meer blijven stilzitten. Er bestaat nog steeds geen adequaat middel tegen deze ziekte en toch zijn er ondertussen miljoenen mensen die hier last van hebben. Het heeft te maken met een te kort aan ijzer in een gedeelte van de hersenen, maar hoe dat dan komt weet de wetenschap niet. Eigenaardige hersenkronkels.

Mijn nicht Kathleen werkt regelmatig in het SMAK in Gent. We moesten haar nog iets gaan afgeven en dus zijn we daar eens langs geweest. Sorry, maar ik kan die moderne kunst toch echt niet smaken. Zo zijn we enkele jaren geleden in Eindhoven ook eenss in het museum van moderne kunsten geweest. We hebben ons kreupel gelachen met wat we daar allemaal gezien hebben. Terwijl we daar aan het rondwandelen waren, belde mijn broer. Dat is geen kunst wist hij ons te vertellen, maar dat zijn concepten. Voor alles is een uitleg natuurlijk. Geef mij dan maar een goede impressionist.

we zijn weer terug van weggeweest. Dit is op twee weken 9 dagen uithuizig. We zijn een midweek naar Laarne geweest. We hadden daar vroeger al eens ergens in een b & b gelogeerd en we zijn nu naar dezelfde locatie teruggekeerd. Toffe mensen en een zeer aangename verblijfplaats. Een aanrader. Toevallig waren er de heksenfeesten dit jaar en we zijn eens een kijkje gaan nemen. Onze gastvrouw was betrokken bij de organisatie en dus waren we goed op de hoogte van wat en waar. Niks spectaculairs, maar toch de moeite waard om eens te bekijken. Twee jaar zijn ze daar mee bezig geweest om alles te organiseren. We hebben ook de buurt weer eens onveilig gemaakt en we hebben alles rond Gent weer eens gezien. We trekken zo veel naar het buitenland en we kennen ons eigen Vlaanderen nog niet en het is zo mooi.

straks zijn we weer weg voor een midweek. We logeren in een cottage in Laarne waar we enkele jaren geleden ook al eens verbleven. Fototoestel en camera staan klaar en de valies is gepakt. In Ichtegen is er een beeldententoonstelling van o.a. Irenee Duriez. We kochten daar een aantal jaren geleden een beeld van en we gaan daar zeker eens kijken. Je zal me dus weer een aantal dagen niet meer horen of zien. Tot dazn.

Het was een foto van mij van 30 jaar geleden op de doop van mijn petekind. Och, toen was ik wel jonger, maar nog niet zo wijs als nu. Er was ook nog een dia waar ik alleen op stond en die werd eerst vertoond en daar had ik zelfs mezelf niet herkend.

natuurlijk naar mijn tuintje vandaag, na vier dagen afwezigheid. Dringend in de serre gaan water geven aan alle plantjes. Het was nodig. Buiten mag het gieten, maar daar komt er geen drup binnen. Als ik zo het relaas hoor van de buren, hebben we ontzettend veel geluk gehad met het weer in cadzand. We hebben enkel en alleen een bui gehad af en toe en dan hadden we ook nog het geluk dat die regen net viel op het ogenblik dat we ergens binnen zaten om iets te eten of te drinken. Terug veel werk in de tuin natuurlijk. Onkruid groeit met dit weer verschrikkelijk snel. De groenten natuurlijk ook en dus moet ik dringend allerlei dingen beginnen oogsten. Vandaag weer enkele kilo's tomaten geplukt en ook een tiental komkommers. Dit is om uit te delen. Enfin de reunie met broer en zussen blijft nog even nazinderen en natuurlijk blijf je daar nog even mee bezig. Je leert, als je samen weg bent voor enkele dagen, mekaar weer een beetje beter kennen. Je denkt na al die jaren dat je mekaar door en door kent, maar niks is minder waar.