vandaag

Hoe komt dit toch. Nooit een speciale fan geweest van Yasmine. Gewoon naar haar tv programma's gekeken en op de radio af en toe naar haar liedjes geluisterd. En toch doet haar overlijden me enorm veel. Er is iets wat me op een speciale manier raakt in haar. Ik weet niet wat het is, maar het doet me pijn. Gisteren in dat programma op één, veel lovende woorden over haar gehoord, maar ik kan er nog een pak meer geven. Ik weet niet wat het is, maar ik ben zeer zwaar onder de indruk. Vaarwel Yasmine. 

ondanks de warmte toch naar de tuin geweest. In de serre, met de deuren vierkant open, toch nog meer dan 45 graden. Al het kleingoed en het zaaisel moest gegoten worden. Doornat thuis gekomen, maar het deed me weeral deugd. Ik zweet eens graag in dergelijke omstandigheden. Niet als ik zo maar ergens ben of naar toe ga, maar als ik daar in mijn hofke ben vind ik dit geen enkel probleem. Zalig gewoon.

Gisteren op bezoek geweest bij nicht Wiske. Ze woont in een studio op het hoogste niveau en krijgt dus momenteel alle warmte van het dak binnen. Ik klaag niet of nooit over de temperatuur, maar ik heb medelijden met haar. Ze kan 's nachts nauwelijks slapen in die broeioven. Het menske durft amper te koken omdat het dan nog warmer wordt. Ik zit niet in met die temperatuur. Tenslotte gaan de Belgen massaal met vakantie naar het Zuiden voor de warmte en hier klagen ze er over. Enfin, ieder zijn meug, maar ik zweet eens graag in mijn tuintje. Je moet me zien als ik thuiskom. Ik kan dan mijn T-shirt uitwringen. Ik geniet daar van. Eigenaardig toch dat ik niet graag in de zon zit, maar er in werken, daar heb ik geen problemen mee.

Ik ben deze morgen vroeg al gaan gieten in mijn serre. Een echte slakkenplaag dit jaar. Ze vreten zelfs aan mijn tomaten. Gisteren de eerste exemplaren geplukt en gegeten. Vandaag weer enkele kanjers mee gebracht. Eentje bij van 450 gram. Het vorige blogje ging over de botanische tuinen in Leuven. Hierbij een foto er van. We gaan er altijd een paar keer per jaar naartoe om de wisselende bloemenpracht te bewonderen. Zeer goed onderhouden. Zou ik de groendienst niet eens vragen om even bij mij te komen werken?

wat een tegenvaller. Normaal is "zomer in de kruidtuin" altijd de moeite waard om te bezoeken. Veel kunstwerken. Veel beelden. Dit jaar is het een echte tegenvaller, al voelen de kunstenaars zich hiermee misschien te kort gedaan. Twee (zogezegde) kunstwerken en voor de rest alleen maar pancartes met foto's en slogans. Ik schrijf natuurlijk onmiddellijk naar de inrichters om dit aan te klagen. Zo ben ik. Als dit de manier is om Leuven en een van de mooiste tuinen van België in de belangstelling te plaatsen, dan zijn ze verkeerd bezig.

Vandaag Leuven autovrij zogezegd. Enfin, het was alleen maar het centrum waar geen auto's mochten komen. Toch heel wat animatie in de stad. Oud collega Jos nog eens gezien in een optreden van hun folkgroep, of hoe moet ik het zeggen. Ze spelen veel oude Vlaamse liedjes, waar ik er een pak kan van mee zingen. Vele "vuile" liedjes, zoals die destijds bestonden. Mijn grootmoeder was van 1883 en toen werd er nog gezongen 's avonds op straat met de buren . Ons bomma is destijds bij ons komen inwonen toe we nog klein waren en dus heb ik een aantal van die teksten onwillekeurig meegekregen. De moeite.

het was straks in mijn serre 39° met de deuren open. Toch moest ik er een aantal dingen doen. Natuurlijk ook nog eens alles water geven, want dit was echt nodig. Ik lekte gewoon uit. Het zweet stroomde van mijn aangezicht. Ik kon amper nog iets zien van het nat dat in mijn ogen liep. Morgen of overmorgen heb ik mijn eerste rijpe tomaten. Ben benieuwd naar de smaak. Ik laat het wel weten.

Mariakke was op bezoek met haar man Karel. De enige overblijvende nicht van moeders kant. Mens wat gaat het allemaal toch snel. Gans die oudere generatie is er niet meer. Nog enkele foto's bekeken van bijna honderd jaar oud. Ja natuurlijk als je al met zulke getallen begint te goochelen dan weet je het wel. Veel gepraat over vroeger natuurlijk. Veel herinneringen.

Onthutsend nieuws. Yasmine overleden. Iemand die "leven" uitstraalde in al haar presentaties. Vol energie en vol ideeën voor de toekomst. Bijna niet te geloven en toch de waarheid. Zelfs al ben je geen fan, moet dit toch wel even iets los maken.

vandaag de verjaardag van mijn jongste zoon. Agnes en Peter hebben een BBQ voorzien. Roeland wordt dertig en dat moet gevierd worden. Hij staat niet zo graag in de belangstelling, maar een klein feestje mag toch vind ik. Morgen waarschijnlijk foto's hier over.

Een vader vergeet zijn baby in zijn auto. Het kindje sterft. Dit wordt als een vergetelheid omschreven. Een psychiater vergelijkt het op de radio met het vergeten van je sleutels of zo....Dit kan er bij mij niet in. Stress zou er ook mee te maken hebben, volgens diezelfde persoon. Mijn verstand is hier te klein voor. Excuses aan de vader van dit kind voor mijn commentaar, maar dit kan gewoon niet. Ik zie mijn kinderen bezig, ook vol stress en ook altijd druk, maar ik kan me absoluut niet voorstellen dat er zo iets zou gebeuren. Dit zijn dingen die me zeer zwaar raken.  Ik ben daar niet goed van. Ik zou nog een vergelijking willen maken , maar..........Enfin het moest me van het hart.

Gisteren naar de festiviteiten rond de langste dag geweest. Enfin, langste dag is veel gezegd, want om 18 uur is daar al alles afgelopen. Leuven zat barstens vol. Zo veel volk heb er nog nooit geweten. Wij gaan altijd voor de randanimatie, maar die was dit jaar heel wat minder dan vorige jaren. Toch de moeite waard.

Vandaag de verjaardag van Sare, onze turnkampioene. 9 is ze al geworden. We waren bij Goedele voor een hapje en een babbel. Natuurlijk hadden de kinderen een turnoefening gemaakt om aan ons allemaal te laten zien. Fantasie van Liese waarschijnlijk. Het zijn echt schatten. Het was weer gezellig.

Naar het programma van Wim Helsen gekeken. Hij was weer goed. Niet iedereen zal dit appreciëren, maar ja, ieder zijn mening. Ik vind hem gewoon schitterend. Zijn woordgebruik, zijn woordenkennis en dan dat alles op een sublieme manier gebruiken. Het is weinigen gegeven. Ik ben bewonderaar.

Wat een dommerik. Ik wou mijn vrouw verrassen en klaar staan om haar iets vroeger te gaan halen. Ik dus naar de garage, de huissleutels in de wagen gegooid en klaar om te vertrekken. Toen dacht ik ineens dat het toch nog een kwartiertje te vroeg was en ik liep terug buiten en sloeg de poort dicht. Aiai. Geen sleutels meer en dus kon ik nergens naartoe. Ik stond letterlijk op straat. Er is een buurvrouw die reservesleutels heeft, maar die was niet thuis. Iemand heeft me met de hulp van een koevoet, toch toegang kunnen verschaffen tot de garage, zonder enige schade aan te brengen. Hoe veilig is zo een slot dan nog? Je begint je hierover vragen te stellen.

Toen de serie "van vlees en bloed" op TV liep, ben ik ergens te weten gekomen dat de hond van de "bospoeper" er eentje was van mijn neef. Een andere neef stuurde me een berichtje in dat verband en dus ben ik dat maar allemaal eens gaan opzoeken op internet en terug eens alles hierover gelezen. Stef kweekt rashonden waar hij al verschillende prijzen mee gehaald heeft. Als je naar de beelden keek van de serie, kon je echt niet zeggen dat het zo een super hond was. Bij het uitlaten van de dieren zullen ze in het begin wel de nodige reacties gehad hebben zeker?

Wat je nu allemaal hoort op het nieuws. Iemand die voor zijn plezier een trein laat vertrekken met de deuren open. Een aantal personen die ergens gaan inbreken en dan hun uitwerpselen achterlaten op de stoep. Mensen, ik kan er niet meer bij. Al het onzinnige vandalisme en jongeren die zo maar een aantal dingen vernielen, puur uit verveling. Jongeren die in mekaar geslagen worden, omdat ze nu eenmaal een willoos slachtoffer zijn. Oudere vrouwen die van hun handtas beroofd worden en dan ook nog aan de overval sterven. Wat bezielt die jongeren toch? Ik huiver bij het lezen van al die berichten. Wat gebeurt er met ons landje?