zondag

Ik vertelde jullie dat het vrouwtje moest opgenomen worden voor een operatie. Alles goed verlopen en ondertussen terug thuis. Ze is altijd positief denkend en ze staat ook met haar twee voeten op de grond. Het is altijd goed bij haar, tot het tegendeel bewezen is. Mijn kinderen hebben allemaal veel met haar ingezeten en ze zijn haar ook geregeld komen bezoeken. Dat heeft haar zeker deugd gedaan. Er zijn natuurlijk ook de familie en kennissen die een bezoekje brachten, en het aantal telefoontjes is niet te tellen. Zelfs de kinderen die al langs geweest waren die dag, belden dan nog eens nadien om te vragen hoe het was. Een eigenaardigheid, tijdens haar opname moest ik ook via spoed in diezelfde kliniek opgenomen worden. We hebben dus samen in het hospitaal gelegen, maar op verschillende afdelingen. Zij kwam mij eens bezoeken met al die toestanden van zakjes aan zo een mobiele staander of ik ging eens naar haar. Het is weeral achter de rug en telkens hoop je van daar nooit meer terecht te komen. Ik dank iedereen voor hun gevoelens en hun medevoelen.

Hospitaaldag achter de rug. De operatie van het vrouwke is goed gelukt zegt de chirurge. Oef. Ze zal nu wel tv aan 't kijken zijn denk ik. Hopelijk heeft ze een goede nacht. We zien en horen morgen wel weer. Maandagavond belden ze nog van de kliniek om te vragen of we niet vroeger konden binnenkomen. Natuurlijk, hoe sneller het kan gebeuren hoe sneller je er van af bent. Kwart voor zeven waren we er al, maar dan duurde het toch nog tot kwart voor negen voor ze haar kwamen halen. Enfin niet gezeurd. Toekomst rooskleurig inzien. Dat doet ze . Ze is altijd een realiste en een optimiste. Niet zeuren voor je van iets zeker bent.

het is een beetje te veel de laatste tijd. Ik schreef enkele dagen geleden dat ik al genoeg klinieken gezien heb in de laatste maanden. Nu blijkt ook nog mijn vroegere schoonmoeder "op het laatste te zijn", zoals ze dat zeggen. Ze heeft een enorm sterk hart en gaat zo maar niet toegeven. Marieke ( schoonmoeder) zal het wel uithouden en overleeft ons misschien nog. Een sterke vrouw met karakter en een gezonde levensvizie. Ik leef mee met de familie, want ze is voor mij, wat voor mij ons bomma voor mij was destijds. Een standbeeld. Iemand die er was. Ik zou haar ook zeker missen, maar ze is nog niet weg. Ze leeft en ze vecht. Een juweel van een mens. Morgen dan de opratie van het vrouwke. Dus weer hospitaal. Ze is een optismiste en ziet het allemaal rooskleurig. Nu ben ik met haar akkoord, want anders had ze al klachten moeten hebben. Ik zal zeker mee met haar een postieve gedachte hebben.

Ik zie dat we stilaan naar de 10.000 ste bezoeker gaan op mijn blog. Dit is niet zo enorm als ik het vergelijk met sommige anderen, maar ik denk dat buiten mijn kinderen en enkele trouwe bezoekers er niet zo veel mensen komen kijken. Vroeger had ik 2 blogs en ééntje er van heb ik al geruime tijd geleden afgeschaft. Ik hou deze nu nog aan om toch af en toe iets van mij te laten horen. Een paar bedenkingen en soms eens een iets diepere gedachte. Zo ga ik regelmatig op tegenbezoek bij bloggers en kan ik me inleven in anderen en soms is dat een blog met gedichten of met plezierige dingen. Het leert je een hoop kennen over andere mensen. Nu ga ik proberen te slapen.

De laatste tijd genoeg kliniek van binnen gezien. Vandaag weer naar het Heilig Hart in Leuven geweest voor onderzoeken voor het vrouwtje. Foto's van nieren, longen en blaas. Dinsdag operatie. Volgens de chirurge maximum drie dagen. Ik hoop dat het dan voor een tijdje stopt en dat we zo wat al de klachten achter ons hebben.

Toevallig ontdekte ik op de site van HLN dat je kan opzoeken hoeveel mensen dezelfde familienaam hebben in België. Hierbij het kaartje met de gegevens. In Brugge is er maar één en dat kan niet anders dan mijn broer zijn en in Hasselt ook ééntje en dat zal dan mijn oudste zus zijn. In het Leuvense zijn er een pak, maar ik ben zeker dat dat niet allemaal familie is. Ik weet dat destijds als ik naar school ging, de leerkrachten altijd vroegen of ik familie was van professor De Raeymaeker en soms heb ik ja gezegd, dat zal af en toe geholpen hebben denk ik.

weeral twee dagen niets laten horen van mij. We gaan zo af en toe eens naar de zondagsmarkt hier bij ons in Heverlee en dan kopen we vlees in grotere hoeveelheden om dan in te vriezen. Kwestie van niet alle dagen naar de slager te moeten. Zondag was Goedele hier met de twee kinderen. Toevallig was moeder de vrouw twee kilo karbonade aan het maken. Dus het eten was dan toch al klaar en zijn ze gebleven. Gemakkelijk voor Goedele en gezellig voor ons. We zijn nadien nog naar de tuin geweest en dan nog een ijsje gaan eten. De kinderen hebben genoten en we hebben een gezellige babbel gehad met Goedele. Tof. Meer doen.

Ik ben even alleen en dan profiteer ik er altijd van om mijn favoriete muziek op te zetten. Mijn dochter had voor mij een cd samengesteld met "bleirmuziek" zegt ze altijd. Ze weet dat ik bij bepaalde stukken altijd moet wenen. Het is muziek die me echt roert en dan kan ik er niet aan doen, dan rollen de tranen er af. Zo is er ook een video van een voorstelling van de balletschool van mijn dochter van een paar jaar geleden die ik niet durf opzetten als zij er bij is. Het was ballet op Bach. Mag een man dan niet wenen? Enfin rustig luisteren nu.

Normaal waren we nu zo een beetje aan het inpakken voor de reis van zaterdag naar Toscane voor 14 dagen, maar dat zal niet doorgaan. Onvoorziene omstandigheden. Misschien maken we er een wintervakantie van of doen we iets anders, we zullen wel zien. Uitgesteld is niet verloren. De goeie moed er in houden en zien wat er nu kan gedaan worden. De eindejaarsdagen komen nu wel razendsnel dichterbij. (of ga ik te snel????) Soms zie ik daar tegenop, tot de dag zelf daar is en dan is het volop genieten. Klinkt misschien allemaal een beetje donker, maar dat is absoluut niet de bedoeling. Ik ben altijd positief denkend geweest en zal zo blijven.

Nog eens een opname van Wouter Deprez herbekeken. Ongelooflijk die kerel. Zeer ad rem en een memorabel geheugen. Niet iedereen zal zijn humor smaken, maar ik ben in ieder geval verkocht. De manier waarop hij het publiek bespeelde was in ieder geval zeer apart in die show. Morgen ga ik op internet eens kijken wat ik over die man kan vinden. Lijkt me een boeiende persoon.

Mens,mens toch, wat een stralende nazomerdag. Blijkbaar was iedereen op stap. Volk overal. Het was zelfs druk op de autostrade. We zijn dus ook een frisse neus gaan halen, maar bij de firma's die mee deden aan de open bedrijvendag zijn we absoluut niet gestopt, het was overal aanschuiven. Tof initiatief nochtans. In de late namiddag dachten we nog langs te gaan op een tentoonstelling in de abdij van park, maar daar was ook absoluut niet bij te komen. Och we zullen volgende weken genoeg kultuur op doen in Toscane zeker.

De laatste dagen heb ik weer enorm veel last van mijn RLS. Pillen helpen ook niet meer en de klassieke methodes die ik daarnaast gewoon was te gebruiken ook niet. Ach ja , morgen slaap ik misschien weer goed. Gisteren ben ik voor een klein stukje begonnen mijn tuintje in winterwerk te leggen. Dat betekent het einde van het seizoen! De oogst is bijna binnen, al staat er toch nog behoorlijk veel. Mijn zus Lieve is nog een aantal dingen komen halen. Ik weet dat ze daar altijd heel blij mee is omdat alle groenten onbespoten zijn en toch zo veel meer smaak hebben dan hetgeen je gaat kopen in de warenhuizen. Buiten andijvie, heb ik alles al opgeslagen in de diepvries voor een periode tot de volgende oogst. Binnen enkele dagen zitten we weer op het vliegtuig voor een najaarse vakantie.

Eindelijk de foto's van Laarne een beetje geordend en zoals gebruikelijk een diareportage van gemaakt. Ik doe dat altijd zo, dan kan je na het branden dit samen bekijken op tv, of laten zien als er eens bezoek is. Van branden gesproken, ik moet daar ook dringend aan beginnen, want er staat veel te veel van dat fotomateriaal op de harde schijf. Normaal is dat winterwerk, maar gezien het slechte weer kan ik er nu al aan beginnen. Hierbij een foto van de cottage in Laarne. Een echte aanrader.

En toch hebben we dan kastanjes gevonden. Peter en Agnes wonen in de kastanjedreef en het zou dus willen lukken dat er daar met zo een straatnaam dan geen te vinden zouden zijn. Gisteren dus langs geweest en dan ondertussen ook nog eens de twee jongste kinderen en kleinkinderen gezien. Altijd een warm onthaal daar. Telkens we daar komen is er weer iets bijgemaakt of verbouwd. Nu weer een terrasje om van de herfstzon te kunnen genieten. Bij thuiskomst onmiddellijk kastanjes gebakken natuurlijk. Ik eet ze alleen maar graag op die manier. Smaken verschillen.

Ik zie alles rondom mij zo veranderen. Ik zie de maatschappij altijd maar anders denken. De mensen worden er niet toleranter op en kunnen almaar minder verdragen. Meer en meer extremisme. De nieuwsberichten zijn alarmerend. Dit wil ik absoluut niet meemaken. De enige manier om me hier tegen af te zetten zou zijn om zelf in de politiek te stappen.Maar ook daar moet je het plaatje volgen en de strategie die ze op voorhand al hebben uitgestippeld. Medenzeggenschap heb je in deze wereld niet. Mijn en jouw mening tellen absoluut niet mee. Het zijn de politieke leiders die alles bepalen. Wij maken wel een keuze (en in België dan nog wel verplicht) , maar het zijn anderen die alles beslissen. Hier in ons klein landje blijkt het zeer moeilijk maar elders is het nog veel zwaarder om de gemoederen te sussen. Ocharme onze waalse broeders. We zijn toch geen beulen.

weer al te lang geleden dat ik nog iets liet weten. Maandag was de weduwe van een ex-collega op bezoek. Weer eens bijgepraat en het laatste nieuws vanuit haar leefomgeving gehoord. Gisteren zijn we mijn oudste zus gaan opzoeken. Ze was weer de "oude" ondanks de zoveelste operatie die ze gehad heeft. Weer gezellig gekeuveld en gelachen. Ik weet niet hoe het komt, maar ik ben bij thuiskomst als een blok in slaap gevallen. Niet van mijn gewoonte. Vandaag met het slechte weer , weeral niet naar de tuin geweest. Het heeft hier gedonderd en gebliksemd dat het een lieve lust was. Stel ik me dat nu anders voor, maar was er voeger niet alleen onweer in de zomer. Misschien een foute herinnering?

Gerard is aan zijn vrouw aan het uitleggen hoeveel verschillende mensen van uit het Oostblok er in Belgiê wonen. Hij noemt op , Oestbeken, Russen, Oost-Duitsers, Lithouwers....Ha nee zegt zijn vrouw, dat is een Hollander.

Ondertussen is de serre hersteld. Ik had maar één raam open gelaten en het was er 39 graden in deze namiddag. Vandaag alleen maar gaan gieten in de serre en verder niks gedaan in de tuin. Er zijn soms toch van die dagen dat ik er absoluut geen zin in heb, al valt dat weinig voor. Vorige nacht heb ik nog vrij laat een pil genomen en ik ben vandaag precies niet wakker geweest. Ik had zo veel te doen en ik moest met een aantal mensen bellen, maar ik heb dus helemaal niks gedaan.