nooit geloven

Vandaag was het grootouderdag in school bij de kleinkinderen Evora en Lester. Schitterend weeral als je de spontaneïteit van die klein mannen ziet. Als grootvader (opa) bezie je dat op een andere manier natuurlijk. Zij zijn de beste en de mooiste en zij doen alles perfect. Evora ging echt op in haar zingen en door de ingestudeerde armbewegingen daar bij, was ze echt speciaal.  Ze beleefde het en ze kwam er met haar stem echt boven uit. Ook haar aangeleerde choreografie had ze perfect onder de knie. Enfin, weer een geslaagde vertoning voor de opa's en de oma's. Blijkbaar zijn wij de enigen die met drie grootouder paren komen. Ik hoorde achter mij een gesprek, dat het ene jaar de ene grootvader komt en het jaar nadien de andere. Hebben wij geluk dat we goed overeen komen en dat het op die manier kan.
Lester had een probleempje. Hij had verwacht, dat de cake die hij samen met zijn ouders gebakken had, ook op tafel zou staan. Hij is dus een aantal tafels af gelopen om te gaan zien of zijn gebak ergens zou staan. Nergens iets te vinden. Uiteindelijk was er een van de juffen die hem kon wijs maken dat zijn cake zo lekker was, dat die al volledig opgegeten was.