controle

De laatste tijd ben ik veel bezig geweest met het bieden op tweedehands sites. Regelmatig kijk ik na of er iets van of over Timmermans te koop is. Er zijn mensen die dit tot op de seconde volgen en dus op het allerlaatste nippertje hun bod aanpassen. Dit doe ik niet en ik verlies dus zeer veel van hetgeen me interesseert. Zoals ik eerder al schreef, ik wil dan wel de ganse verzameling van Timmermans, maar niet tegen eender welke prijs. Mijn broer en neef gaan regelmatig in een boekhandel kijken of op rommelmarkten en daar zijn de aangeboden producten toch steeds een stuk goedkoper. Een voorbeeldje: ik deed een bod op "de witte" van Ernest Claes, met 23 tekeningen van "de Fee". Er werd altijd gestart vanaf 3 € op alle mogelijke sites en mijn broer kocht hetzelfde boekje aan 2,20 €. 

Gisteren was een beetje een baaldag. Niet veel gedaan. Ik heb zelfs naar het wielrennen op TV gekeken ipv door te werken in mijn tuin. Ik ben er wel geweest, maar het ging me niet zo goed af en dus maar terug naar huis. veel gesnoept in de namiddag en het gevolg is dat ik nog bijna niet geslapen heb. Straks beter.

Rond een uur of tien ging de deurbel. Broer lief moest in de buurt zijn en bracht tussendoor enkele Timmermans boeken binnen. Niet te schatten die man. Wat die allemaal doet op een dag. Och ja zegt hij altijd, zo lang dat het allemaal gaat blijf ik dat wel vol houden. Het is te veel. Ik zou het niet aan kunnen. Zo stelt iedereen zijn prioriteiten. Ik hou van een rustig geordend leven momenteel, al heb ik het ooit anders mee gemaakt toen de kinderen nog jong waren. Alles op zijn tijd. Nog even genieten van Timmermans nu en dan gaan slapen.

Blijkbaar heb ik regelmatige bezoekers op mijn blog, want ik krijg af en toe een reactie of een mail over hetgeen ik geschreven heb.
Vandaag, hoe kan het anders, natuurlijk iets over mijn tuin. In de serre was het al 32°. Bloemkolen uit gezaaid in een bakje en daar dan nog een glasplaat boven op. Zo warmt de grond beter op en schiet het zaad ook veel sneller.
Gisteren de rest van mijn 600 ajuinen in de grond gestoken. Ik zie je al denken, 600 ajuinen, wat doen die daar mee? Wel elk jaar zijn die opgebruikt. Twee jaar geleden had ik er 450 gezet en toen hebben we er nog moeten bij kopen.
Straks moet ik een net over mijn plantgoed gaan zetten, want op dat eerste groen komen direct de vogels af. Niet dat ze daarvan eten, maar ze trekken de jonge scheutjes uit en laten ze dan weer ergens vallen. Och, kleine zorgen.

Vandaag was ik goed begonnen in mijn tuin. Vol goeie moed en met zeer veel energie. Ik had al een 300tal ajuinen in de grond gestoken, toen ik plots telefoon kreeg van mijn broer om te zeggen dat hij in de buurt was. Ok, dit zijn dingen die voor gaan. Ik zie hem al zo weinig en dus alles onmiddellijk opgeborgen en naar huis gegaan. Brugge-Leuven is maar een dikke 100 kilometer, maar toch is dit een blijkbaar onoverkomelijke grens om mekaar te ontmoeten. Ons klein landje toch. Ik denk dat het een half jaar of meer geleden is dat ik hem nog gezien heb. Weer bij gepraat en misschien tot binnenkort.

Mensen toch, met wat zijn onze politiekers allemaal bezig. Als je nu ziet in een reportage op VRT, dat ons Europees parlement zich gaat bezinnen over de aanduiding van de verschillende maten op kledingstukken in al de aangesloten landen. Al lachende gaven ze dan een dames slipje door, waarvan het etiket met wasvoorschriften en prijs, bijna groter was dan het broekje zelf. Och, wat een lol onder de duur betaalde verkozenen. Hebben ze daar dan niks beter te doen? De problematische toestand en het deficiet in zo veel landen zou nu moeten besproken worden, maar ze houden zich bezig met een minuscuul slipje. Sta je nu stom dat de bevolking a-politiek is geworden en zelfs geen zin meer heeft om gaan te kiezen. Ik ben er vast van overtuigd , dat,  indien ze de kiesplicht in België moesten afschaffen er geen 50% meer zou gaan stemmen. Ach ja over wat maak ik me druk. Misschien hebben ze meer belangrijke problemen besproken, maar dit is wat ze lieten zien op TV.

och mensen, de laatste tijd krijg ik meer en meer mails over politiek en dan vooral rechts getinte dingen. Ik ben er vast van overtuigd dat onze Vlamingen heel dat gedoe met onze verkozen vertegenwoordigers stilaan moe worden en zich zwaar beginnen te ergeren aan ons apenland. Als je nu ziet hoe weinig mensen er zetelen in het parlement. Ze hebben niet de minste interesse in wat er daar gaande is. Ze lopen maar wat rond, telefoneren ondertussen en gaan dan ook nog wat op hun PC tokkelen. Ze gaan overal vriendelijk goeiedag zeggen en wat mopjes vertellen. Ondertussen nemen ze ook nog eens de krant door of een weekblad.
Toch stoort me die rechtse wending in de Vlaamse gedachte. Natuurlijk doen onze politiekers er momenteel niks aan om dit allemaal een halt toe te roepen. Eerst centen pakken. Misschien zijn er eerlijke mensen tussen, maar zo komt het niet over. 

Deze namiddag was ik weer veel te onrustig. Ik kon niet blijven zitten en moest dringend mijn benen strekken. Rls opstoot elke namiddag. Dit zal nog duren tot ik terug in mijn tuintje kan gaan werken. We zijn dus een wandeling gaan maken in het provinciaal domein in Kessel-lo om wat te ontspannen. Het was fris, maar best te doen. Een serieuze regenbui op onze nek gehad. Toch duurde het tot nu, voor ik weer kon gaan zitten en ontspannen.
Ik ben moe en heb het steeds moeilijker om veel te ondernemen, door het jarenlange slaapgebrek. Het weegt zwaar door. Toch sla ik me er zeker wel weer doorheen. Het is hoog tijd dat het weer wat lente wordt.

Goed nieuws krijgen we de laatste tijd niet meer. Heeft het te maken met de nieuwsgaring die nu veel intensiever en wereldwijd gebeurt. Zelden of nooit komt er iets positiefs op radio of TV. Alles gaat nu over aardbevingen, stormen, trein rampen (of bijna trein ongevallen), criminaliteit, schietpartijen, werkloosheid en last but not least, de priesters die zich hebben vergrepen aan kinderen in de voorbije decennia. Het weer, de overstromingen, de langdurige koude periode en zo zou ik nog een tijdje door kunnen gaan. Ik ben altijd een optimist geweest en zag altijd in alles het goede en kon altijd alles relativeren. Nu moet je sterk zijn om je te wapenen tegen al die onheilsberichten.  

Zoals zeer veel, ben ik een dagelijkse computer gebruiker en kan me behelpen. Toch, ook zoals zo velen, bij het minste wat er fout loopt zitten we in de knoei en hebben we hulp nodig. Ik heb dan het voordeel dat ik naar mijn zoon kan skypen en die neemt dan gewoon het scherm over. Je ziet dan die muis over het scherm racen, terwijl je zelf niks hoeft te doen. Telkens worden mijn problemen op die manier opgelost. Niet iedereen heeft een dergelijke hulp en ik denk dat de mensen die hun diensten aanbieden als een soort helpdesk, momenteel heel wat geld verdienen.

Voor diegenen die ik moest vergeten zijn. Dochter lief geeft op 8 en 9 mei een dansvoorstelling met "co-dans". Altijd zeer de moeite om te komen kijken. Schitterende choreografie. Zo is het altijd geweest en zo zal het ook blijven.
Hierbij een aankondiging waar je alle gegevens op terug kan vinden.

vandaag was ik bij mijn zus op bezoek en ze had nog een kookboek van ons moeder. Ons ma schreef alles wat ze hier en daar gelezen of opgevangen had, heel secuur op in een boekje. Zo staan er waarschijnlijk recepten bij die nog van ons bomma zijn en ook zeker (het staat er trouwens soms tussen haakjes bij) van een oudtante die ooit in Brussel heeft "gediend", zoals ze dat toen noemden. Prachtige dingen. Ik weet dat mijn kinderen enorm enthousiast waren over de appeltaart van ons ma. Als we op bezoek gingen op zondag, was het eerste wat de kinderen deden, onder de kast gaan kijken, om te zien wat "meter" gebakken had. Joost kon gemakkelijk zo een halve taart opeten. Trouwens onze Roeland later, was er even zot van. Ik zal bij een volgende gelegenheid eens proberen om dit baksel te evenaren, maar dat is bijna onmogelijk. 

Het werk in mijn tuintje zal ik nog even moeten uitstellen. Veel te koud. Mensen toch, wat is dat allemaal dit jaar. Buiten de extreme winter hier, hoor je dan van alle rampen ergens anders op de wereld.
Onlangs hoorde ik van het slechte weer op Tenerife en de overstromingen daar. Mijn tuinbuur, die jaarlijks in deze periode naar daar met vakantie gaat, is bruin gebrand terug gekomen en hij beweert niks gezien te hebben van alle onheil. Misschien gebeurde alles in het noorden en was hij in het zuiden.
Bestonden die rampen vroeger ook en hoorden we er niks van en heeft alles wat we horen momenteel alleen maar te maken de moderne nieuwsgaring?

Gisteren heb ik een parkeerboete gekregen in Leuven. Twee minuten van mijn auto weg geweest  om even naar de bakker om de hoek te gaan en het was al te laat. Geen pardon. Ik heb nog een babbel gedaan met die agent, maar niks kon helpen.  Nochtans heeft me dat in het verleden al geholpen. Vriendelijk en beleefd zijn en dat kan heel wat opleveren.
Zo zat ik eens bij de kapper en ik stond net voor zijn deur geparkeerd, toen ik zag dat iemand mij een bon aan het schrijven was. Ik buiten met mijn kappersmantel nog om. Excuses en een beetje uitleg en ik mocht zonder boete vertrekken op voorwaarde dat ik geld in de automaat ging steken voor de resterende tijd.
Onlangs bij tante voor de deur ook een parkeerboete. Ik schreef hier voor met enige technische uitleg en de retributie werd geschrapt. Ze hebben me heel wat wijzer gemaakt daar. Als je met de blauwe schijf ergens gaat staan, mag je na het uur of half uur de schijf onmiddellijk op de volgende streep plaatsen.
Stom van mij gisteren om die schijf niet te plaatsen en dat kost me dus 25€.

Weer een aantal slechte nachten gehad. Ik zit er slaperig bij de laatste dagen. Toch ben ik gisteren even naar mijn tuintje geweest, maar het was veel te koud. Rillen en beven. In de serre was het twaalf graden en best aangenaam, maar eigenlijk ging ik om wat prei uit te doen. Een emmer gevuld en dan gaan spoelen in de beek achter de tuin. Vingers bijna afgevroren en ik heb dus een tijd nodig gehad om me weer een beetje op te warmen. Toch ben ik ik bij thuiskomst onmiddellijk begonnen met de prei te kuisen en in te vriezen.
Het duurt te lang voor we een klein beetje warmte krijgen. Enfin, we kunnen er toch niks aan doen. De eerste bloempjes komen nochtans al piepen. De sneeuwklokjes en de krokus staan al volop te pronken. De narcissen in de tuin staan al 15 cm hoog en wachten op beter weer. Och het komt allemaal goed.

Ik ben eens gaan opzoeken wat er van die man allemaal verschenen is en wat er over hem geschreven is. Ik viel plat achterover. Ik dacht dat ik zo wat al zijn boeken had, maar niks is minder waar. Er is een serieuze verzameling gegroeid ondertussen, ook dank zij mijn neef en broer, maar er bestaat nog zo veel meer. Op internet vind ik regelmatig nog wel iets, maar ofwel heb ik het al, ofwel is het veel te duur. Ik wil wel verzamelen, maar niet tot elke prijs. E zijn werken waar ik destijds wat geld aan gegeven heb en die vind ik nu terug aan een prijsje. Het omgekeerde is ook het geval natuurlijk. Ik ben geen verwoed verzamelaar, maar toch zou ik graag de ontbrekende werken nog vinden.

gisteren naar tante geweest. De laatste tante van de familie. Ze is zeer goed bezig momenteel. Ze maakt grote kuis in de papieren en vindt regelmatig dingen terug van jaren geleden. Gisteren waren de muziek cassettes en de vinyl plaatjes aan de beurt. Ik zal er een aantal op cd zetten voor haar, zodanig dat ze die nog eens kan beluisteren. Weer een aantal paperassen te bekijken. Wat een papiernest hier in België na een overlijden. Misschien is het overal wel hetzelfde?

Maandag gaan eten in de Zarza in Leuven. Het was zeer goed. Een uitgelezen selectie van vis kruiden en groenten. Een kleine finale toets met een likje saus. Op culinair gebied mogen we in ons stadje zeker niet klagen. Keuze genoeg.
Gisteren schoonbroer in de kliniek in Hasselt gaan bezoeken. Hij ziet er goed uit ondanks de zware operatie. Ook zijn moraal is goed. Hij denkt er zeer nuchter over, al heeft hij nog complicaties gehad. Goed bezig. Een pak vermagerd. Het zouteloos ziekenhuis eten is niet te eten zegt hij. Komt iedereen daar niet afgeslankt uit na een aantal dagen of weken?
Deze namiddag een klein bezoekje bij tante. Ze belt altijd als ze boodschappen nodig heeft. Geen probleem, wij moeten voor onszelf toch ook de nodige inkopen doen.

Al dagen last van mijn maag. Hopelijk betert het snel, want maandag zouden we voor mijn vrouw haar verjaardag ergens een hapje willen gaan eten. Altijd al een gevoelige maag gehad. Toch wil een mens altijd maar mee proeven en mee eten van wat er op tafel komt, vooral als het er lekker uit ziet.
Een erfenis van ons moeder denk ik. Die heeft in haar leven wel een ganse vrachtwagen Rennie pastilles geslikt.