helena

Zondag bbq bij Peter en Agnes. Heel tof, weer eens met gans de bende samen. Alleen Nian ontbrak. Dus maar geen foto genomen van de kleinkinderen. Ik had het willen doen, maar ben het in de loop van de namiddag gewoon vergeten. Zoals ik eerder al schreef, dat zijn zo van die bijeenkomsten waar ik enorm veel belang aan hecht en waar ik me kan aan optrekken.
Nog steeds niet naar mijn tuin geweest. Mijn lang leven en mijn deugd. Straks naar de dokter. Hij zal me door verwijzen voor een aantal onderzoeken. We zullen wel weer zien.

Het was vandaag mijn verjaardag en ik had de kinderen en kleinkinderen  uitgenodigd voor een drankje en een hap. Het was echt tof. De grootsten doen dan tussen de happen door, dingen op de computer, maar ook de kleinsten zijn absoluut goed bezig geweest. Toffe kleinkinderen. Voor de zo veelste maal moet ik herhalen: "mijn kinderen enz..." Toch blijf ik er bij dat ze zeer goed bezig zijn en dat ze zich kunnen gedragen. Echte schatten. Ik geniet er echt van.
Trui had een cadeau bij en Evora zegde heel spontaan dat ze dat niet hadden gekocht. Ok, dit moet kunnen. De spontaneïteit van een kind. Hoe zeggen ze dat, het hart op de tong of zo iets. Kaat zal me wel verbeteren indien dit geen correct Nederlands is.
Ik heb echt genoten van het gezelschap.
Voor mij moet een verjaardag absoluut niet meer zijn. 

Dure bezoeken aan tante in de kliniek. De eerste dag had ik me op de ondergrondse parking daartegenover gezet. 6 €. De tweede dag in een blauwe zone in de buurt. Een boete! 25€. Ik had mijn blauwe schijf geplaatst, maar had nog een bon van een parkeermeter aan mijn zij ruitje staan. Dat hebben ze bekeken en niet mijn parkeer schijf. Een paar dagen geleden was het een boete van de politie omdat ik op minder dan vijf meter van een zebrapad stond. Goeie meters hebben die mensen. Het zal misschien geen 5 meter geweest zijn, maar zeker 4,5. 100€ boete. 
Doe maar eens iets voor iemand.

Net terug van een bezoek. 2 dagen niks geschreven en nu twee berichten op een dag. In verband met tante de sociaal assistente gaan zien en we kijken wel weer naar volgende dagen.

Eindelijk een druppel regen gevallen in Heverlee, al was het niet de gewenste hoeveelheid. Een kwart uur geregend en dan gedaan. De bovenlaag zal (misschien) wat opgefrist zijn. Och ja, sommige mensen zullen zeggen dat het beter droog bleef en ik begrijp ze, maar voor de tuin is het absoluut nodig.  Klagen helpt toch niet, want we kunnen er toch niks aan veranderen.

Altijd maar over dat weer klagen en zagen. Zo zitten we hier in mekaar. Het zal niks veranderen.

Weeral twee dagen dat ik nog iets van mij liet horen. Schandalig. ik voel me iets beter, maar nog niet optimaal. Dan de zorgen met tante daarbovenop. Deze namiddag een afspraak met de sociaal assistente. Nergens plaats om ze tijdelijk op te nemen en naar huis wil ze niet meer. Nochtans wordt ze morgen ontslagen in de kliniek. Trek uw plan. Ze heeft geen kinderen, noch broers of zussen. Het sociale bestel in België!! Te weinig plaats en te weinig personeel. En nu?
Ja, het is vakantie periode en dus moet je je maar behelpen.

Vandaag vierden we de verjaardag van Evora. Gisteren had ze met enkele vriendinnetjes al een Barbie namiddag gehad. Ze heeft een prinsessen kamer helemaal in het roze. Daar is hun namiddag begonnen. Ze is er zo fier op. Natuurlijk moesten de nichtjes deze vandaag ook gaan bewonderen.

"Maar" acht gevangenen ontsnapt vorig jaar. Een absoluut record.  Als je  dat zo hoort is het precies normaal dat er gedetineerden het hazenpad kiezen. Ja maar, "er zijn al veligheidsmaatregelen genomen" was dan het antwoord. Toch hangt er nog altijd geen net boven de Brugse gevangenis. Enfin, we hebben weer een record gebroken.

Maniakaal is dit, denk ik. We kijken uit op een terras van een buurvrouw en het valt altijd op dat ze dat dagelijks poetst. Momenteel is ze met water en dweil aan het kuisen, maar soms is het alleen maar borstelen. Dan weer doet ze de reling met glas, die er rond staat. Gisteren heeft ze de buitenkant gedaan en de dag er voor de andere kant. Ik zweer u dat er geen enkele dag voorbij gaat dat ze niet aan het poetsen is. 
We hebben ons al af gevraagd of we niet eens zouden gaan vragen of ze eens niet een andere omgeving zou willen om dat werkje op te knappen. Bij ons zou ze altijd welkom zijn. Misschien doet ze ander huishoud werk ook nog graag. Och, waar moei ik me mee? Laat ze doen, als ze dat graag doet.

Vandaag was de verjaardag van Liese en tegelijkertijd was er de aankomst van Heleentje voor een 14 dagen verblijf bij haar Belgische familie. Samenkomst bij Goedele, zoals altijd.
Ik had aan de drie meisjes een toneeltje aangeleerd en heb dan samen met Liese ook nog een kleine act gedaan.
Normaal maak ik altijd enorm veel foto's, maar vandaag geen enkele opname gemaakt. Och misschien heeft iemand anders wel hier en daar een foto die ik kan opslaan in mijn album.
Weer een schitterende namiddag. Zo tof om mijn kleindochters weer eens te zien. Schitterende meiden. Spontaan en naturel vandaag.
Natuurlijk moet ik ook vermelden dat de ontmoeting met de andere leden van de familie me altijd enorm veel deugd doet. Ik geniet daar zo enorm van. Dit zou mijn lang leven moeten zijn.

Ons klein landje ocharme. Na de laatste verkiezingen hadden we weer wat hoop op een totale verandering, maar eilaas. De senaat zal niet worden afgeschaft en er worden al volop postjes uitgedeeld zonder dat er een definitieve regering is gevormd.
Dan hoor ik straks dat men al twee jaar aan het vergaderen is over de kleur van de nieuwe Europese nummerplaat. Geel met zwart was volgens de politie en een aantal bevoegde instanties ivm veiligheid, de ideale oplossing. Kan niet natuurlijk omwille van het Vlaamse karakter. Het zal dus rood op wit blijven, al zal dat rood dan een ander tintje hebben. Daar hebben ze dus twee jaar over gedaan, zonder oplossing, want het is dan ten slotte één iemand die de knoop zelf heeft moeten door hakken.

Zoals ik eerder al schreef,voel ik me de laatste tijd niet zo ok. Er komt dan de zorg voor tante bij, al is dat niet zo erg. Het zijn alleen maar kleine problemen. De reactie van mijn jongste zus was dan weer schitterend. Ze weet niet waar ze eerst moet aan beginnen, want ze heeft het enorm druk, maar ze stelde onmiddellijk voor om eens wat water te gaan geven aan mijn planten in de serre.  Waar zij die energie blijft halen weet ik niet.
Bij mij is er de fut al een tijdje uit. Toch zal dit wel weer verbeteren.

Voor vandaag had ik een pak dingen voorzien. Het is er niet van gekomen. Rond half negen deze morgen ging de telefoon. Ik stond net onder de douche. Het was tante aan de lijn. Ze voelde zich absoluut niet goed en ze vroeg of ik onmiddellijk kon afkomen. Dokter van wacht gebeld. Iemand jong, maar ze nam absoluut haar tijd. Zeker drie kwartier met tante gepraat en haar onderzocht. Doorgestuurd naar spoed. Daar heb ik naast haar gezeten tot drie uur deze namiddag. Eindelijk eens gaan aan bellen bij de verpleegsters en nadien onmiddellijk naar haar kamer gebracht. Waarom moet dit op deze manier? Laat je je niet horen, blijf je uren wachten. Morgen gaan we weer eens kijken.

ik heb absoluut geen energie meer. ik zak door mijn benen en ik val in slaap waar ik sta. Dit is niet meer normaal. De fut is er uit. Ik denk dat ik iets ernstigs onder mijn ribben heb. Ben gisteren naar de dokter geweest. Hij vond op het eerste zicht niks, maar heeft toch bloed getrokken. Straks heb ik de uitslag van dat onderzoek. Ik zie wel weer. Ik ga er tegen aan.

Amaai wat een stank ineens in huis. Eén rotte aardappel! Ongelooflijk wat een geur die kan verspreiden. Amandine heeft dan maar ineens alle over gebleven patatten geschild en ik maak er straks puree van, die we dan wel zullen invriezen.
In de politiek zijn er ook een aantal rotte aardappelen bij en ik hoop dat die zo niet stinken als deze. Ik ga er verder niet veel woorden aan verspillen, want dan erger ik me weer in dingen waar ik toch niks kan aan doen, tenzij ik zelf in die wereld zou stappen, maar ik voel me niet geroepen momenteel. Nochtans heb ik mee in een partijbestuur gezeteld een aantal jaren geleden. Gedreven! Wij zouden het eens gaan doen. Terug gefloten door het overkoepelende stadsbestuur, want wij waren maar een kleine gemeente met weinig inbreng. Agnes heeft toen nog op de lijst gestaan. We waren toen lid van bijna alle verenigingen in ons dorp of we zaten in het bestuur. Dat heeft helaas niet mogen helpen. Veel werk verzet en enorm veel uren gewerkt en met veel plezier gedaan. Goeie herinneringen. 

Na ongeveer 45 jaar zijn de drie clowns van destijds nog eens samen geweest. Ik schreef vroeger al over "los nixos", want zo hadden we ons groepje gedoopt. We hebben destijds enkele optredens gehad en nadien zijn we elk onze weg gegaan. Die periode blijft in mijn geheugen als plezant, maar vooral warm, door de vriendschap die er tussen ons was. Het was zo onschuldig wat we deden op die leeftijd. Absoluut niet te vergelijken met wat sommige kinderen nu doen.
Natuurlijk hebben we herinneringen boven gehaald en gelachen met onze stommiteiten van vroeger. Natuurlijk hebben we destijds ook al eens een misstap begaan en toen tilden we daar zwaar aan, maar als je er nu aan terug denkt waren het zo een kleine en onschuldige akkefietjes. We hebben er gisteren hartelijk om gelachen.
Toen waren we de "aparte" gevallen volgens velen. Maar wat is apart? We deden iets wat andere kinderen van onze leeftijd niet deden, maar we waren goed bezig.
Weer een warme ontvangst bij "de floere" gisteren. Echt genoten.

Iedere boer en tuinder smeekt om een grote plens regen. Het heeft geen enkele zin want we kunnen er toch niks aan veranderen. Het grote gespreksonderwerp in België is altijd het weer. Kom je ergens binnen of ontmoet je iemand, gaat het gesprek dikwijls over regen of hitte en alle andere mogelijkheden. "kan je je verwarmen?" is het nu steevast. Toen de kinderen nog niet schoolplichtig waren, gingen we de ganse maand mei naar zee. Altijd mee gevallen. Ooit namen we eens de ganse maand juli vakantie en we hebben de hele tijd regen gehad. Onvoorspelbaar. Altijd mopperen en nooit tevreden. We hebben het hier nog zo slecht niet.
Nu betrap ik er mezelf op dat ik ook al twee keer over het weer geschreven heb. Er dus ook mee bezig, al klaag ik niet.

Heel Nederland oranje gekleurd. Elf miljoen mensen hebben gisteren tv gekeken bij onze noorderburen, om "hun" helden bezig te zien. Vast ook voetbal fans in andere landen natuurlijk. Heel Nederland is al bijna aan het vieren dat ze wereldkampioen worden. Ik heb zo mijn reserves. Zo schitterend vond ik het nu ook weer niet. Ik tip nog altijd op Spanje. Vroeger keek ik naar alles wat voetbal was, al was het maar een zeer korte samenvatting. Ik herinner me nog de tijd dat ik boven in het salon op de eerste verdieping, samen met Kaat en Roeland elk momentje mee pikte van wat ook maar te maken had met voetbal. Nu haal ik er zo een aantal wedstrijden uit die ik absoluut wil zien en dikwijls heb ik achteraf spijt dat ik die tijd niet beter had gebruikt.

Tante moest vandaag naar de bank voor een en ander. Dus Staf heeft dan maar taxi gespeeld. Eindelijk mijn overgebleven Forinten van de reis naar Hongarije op de rekening gezet. Amaai, was dat even verschieten. Ofwel is de Euro zo fel gedaald of de Forint zo sterk gestegen, maar het
verschil tussen aan- en verkoop is enorm. Ongeveer 15 procent verlies. Niet dat er nog zo veel overschoot, maar het was even verschieten. Toch ga ik nu op internet nog eens de koersen nakijken. Mijn uittreksels uit de automaat gehaald en het moet lang geleden geweest zijn, want ik had er meer dan dertig.
Deze namiddag even boodschappen doen en natuurlijk gaan gieten in mijn tuin. De rest van de dag zal lezen zijn, soep maken en zeker naar het voetbal kijken straks. Het klassement van mijn uittreksels kan nog even wachten.