nog te verteren

zaterdag naar trouwfeest van Adi en Sylvie geweest. Het was tof, het was mooi. Alles er op en er aan. Het was zo "naturel". Spontaan en eerlijk. Een huwelijk om nog jaren aan terug te denken. De familie nog eens terug gezien en gezellig bijgepraat. Mensen leren kennen en voor verrassingen gestaan, zo van : "hoe ken jij die twee?" of "ik wist niet dat..." Echt een prachtige dag. Behalve voor mijn broer weeral. Op weg daar naar toe met de auto in panne gevallen. Sleepdienst en al die dingen die daar dan op volgen. Uiteindelijk is alles weer goed gekomen en heeft hij dan toch het grootste stuk van het feest meegemaakt. De rest van de geschiedenis volgt later.

vrij gevulde week. Woensdag zijn we naar vrienden geweest in Boom en daar blijven slapen. Gisteren hadden we bezoek van neef Johnny en vandaag komt een neef uit Ierland naar Leuven en we gaan samen eten bij Jeroen Meeus. Morgen trouw van neef Adi met Sylvie. Hopelijk goed weer, want hij heeft alles voorzien voor buiten. Zondag is (tot nu toe) een rustdag. Je weet maar nooit.

Een tijd geleden schreef ik een berichtje over collega's waar je niets meer van hoort en mensen waar je van denkt dat het echte vrienden zijn. Iemand reageerde op mijn blog met : "echte vrienden zal je nooit verliezen." Wel gisteren zijn we bij Rudi en Chantal geweest en dat zijn echt goeie vrienden. Mensen die rechtdoor en rechtuit zijn. Ze ontvangen je met open armen en je bent er welkom. Dat voel je. Ik mag ze nu niet te veel ophemelen, want dan krijgen ze een dikke nek. Toch weer een toffe 24 uur bij die twee gehad. Voor herhaling vatbaar, maar nu moeten zij eens naar hier komen.

de zoveelste maal dat ik moet schrijven dat ik hier weer een stuk in de nacht aan mijn pc zit. Daarnet nog naar de cd van Paganini geluisterd die ik van de kinderen gekregen heb. Mooi. Zeer mooi!! Een drukke week voor de boeg, maar ik zal het wel overleven zeker.

Gisteren hebben we een vervroegde verjaardag van Heleentje gevierd omdat ze vandaag al weer naar Portugal vertrekt. Zo hadden we nog eens alle kleinkinderen samen. Altijd een groepsfoto maken bij zulke gelegenheid natuurlijk.

mensen toch. Ik die altijd zo levenslustig en vitaal was. Ik kruip momenteel door het leven. We hadden vandaag bezoek van een weduwe van een ex collega en ik doe altijd mijn best om ze zo goed mogelijk te ontvangen. Door mijn vermoeidheid stond mijn verstand op nul en kost het enorm veel moeite om nog een waardevol gesprek te voeren. Nog enkele weken en dan is er hopelijk de oplossing met zo een slaapmasker. Waarom moet je in België heel die molen door voor je aan zo een ding geraakt. Bureaucratie!!! Mijn vlammeke is bijna uit.

toch naar mijn tuintje geweest deze namiddag, maar enkel om in mijn serre te bewateren en te oogsten. Weer 7 kilo tomaten. Ik heb ook oregano geplukt en die ligt nu te drogen. We gebruiken dat bij elke bereiding met tomaten. 's Avonds duivensoeppeke gemaakt voor mijn zus. Straks doen we die dan naar haar. Ze moet aansterken en naar men zegt is dit een goeie remedie. Grootmoeders wijsheden. In mijn serreke was het 42 graden, dus het zweet liep er vanaf toen ik thuis kwam. Een goeie douche genomen.

vermits ze voor deze namiddag 30 graden voorspellen, zal het geen tuinweer zijn, maar eerder een wandeling onder het beschermende lover van een bos. Wat natuur en gezonde lucht opsnuiven.

het wordt hoog tijd dat ik langs die slaapkliniek kan gaan. Ik val zo wat in slaap waar ik sta, maar ik kan niet slapen vanwege mijn RLS. Als ik in mijn tuin ga werken is dit puur op wilskracht, want eigenlijk kan ik niet meer. Ik heb momenteel geen natuurlijke slaap meer en heel mijn bioritme ligt in de knoop. Vakantie is pas voorzien voor oktober. Misschien dat ik daartegen weer de "oude" ben. Om je bloot g.. te laten zien.

Naar jaarlijkse gewoonte gaan we altijd eens naar hapje tapje in Leuven. Een culinaire belevenis. Meer om de sfeer eens op te snuiven. Toch houden wij ons aan de jaarlijkse traditie om oestertjes te gaan eten en een glaasje champagne daar bij te drinken. Meestal gaan we dan ergens een volledige schotel eten in een restaurant. Er zijn proevertjes genoeg over de ganse binnenstad, maar we gaan soms toch nog op restaurant. Ach ja, ieder zijn meug.

De oogst is zo overweldigend dat we dus regelmatig tomaat eten. Tomaten met gehakt staan minimum één maal per week op het menu. Wat we ook geregeld eten is het volgende; in een ovenschotel leg je een laag vis en daarboven een laag ajuin. Daarop een laag aardappelen en dan een laag tomaat. Elke laag kruiden met cayennepeper, zout laurier en oregano. Ui eerst een beetje laten stoven en de aardappelen ook voorkoken. Bovenop een laag paneermeel en enkele klontjes boter. In de oven en smullen maar.

Ons vriendenkoppel hadden we uitgenodigd voor een kastelenroute en een etentje bij Jeroen Meeus. We zullen een zieke moeten gaan bezoeken in hun woning. Geen probleem. Geen erg. Altijd zeer tof om hen terug te zien. Ik kijk er al naar uit, of het nu hier is of op verplaatsing, maakt niet uit. Zulke eerlijke en warme mensen kom je niet vaak tegen, dus denk ik zo maar, waarschijnlijk komen ze dan een paar weken later wel naar ons. Dubbel plezier.

je zal me niet horen klagen, maar gisteren mocht ik volgens de weerman niet in mijn tuin gaan werken, wegens te ongezond. Dus dan maar geluisterd naar die man en 's middags een uitgesteld etentje voor mijn verjaardag, samen met het vrouwtje. Boardroom natuurlijk. Ons lievelingsrestaurant. Toch nog gaan gieten in de serre in de late namiddag. 48 graden met beide deuren open. De tomaten groeien terwijl je er bij staat. Gisteren weer 5 kilo ingevroren.

in mijn boek schreef ik dat er van alle gedane beloftes bij het afscheid nemen op je werk niet veel over blijft. Wel vorige week was er een goeie vriend op bezoek en vandaag belde Sonja voor mijn verjaardag. Zij heeft al altijd een belletje gedaan en ze zal het nooit vergeten. Toch ga ik mijn mening niet herzien. Je bent na een korte tijd gewoon vergeten. Toch bedankt Sonja en Tom. Tof.

Weer een kaarsje bij vandaag. Ik tel ze al lang niet meer. De kinderen vroegen wat mijn plannen waren voor vandaag. We spraken dus af om te verzamelen bij de oudste dochter. Mooie tuin en zwemdok, dus de beste oplossing voor de kleinkinderen. Taart meenemen natuurlijk. Kaarsjes blazen zal er niet bij zijn, want het zijn er al te veel geworden.

Ik veronderstel dat vandaag de bbq op veel plaatsen gerookt heeft. Het is lang wachten geweest op zo een ideaal weertje. Ikzelf ben vandaag nog niet buiten geweest, al zal dat niet lang meer duren. Hooguit nog enkel minuten. Even gaan zweten in mijn serre om gaan te begieten en verder denk ik niet dat ik nog veel ga presteren vandaag. Je weet nooit, als ik eenmaal daar ben??? Nochtans ga ik bijna nooit naar mijn tuin op zondag. Dat is zo een rustdag die ik ingebouwd heb. Alhoewel, ik kan nu niet blijven zitten en dus misschien toch?

Ondertussen al verschillende kilo's snijbonen ingevroren. Een enorme oogst dit jaar. Omwille van het feit dat ik me de laatste tijd zo moe voel, heb ik de wilskracht niet gehad om dagelijks naar mijn tuin te gaan. Het is nochtans mijn lang leven om daar te zijn. Die slaapapne, samen met mijn rls maken dat ik me de laatste tijd echt een hoopje ellende voel. Ik hoor van verschillende mensen dat zo een slaapmaskertje enorm helpt. De bureaucratie in België belet je om dit zo maar te gaan halen. Je moet eerst bij een specialist passeren en naar een slaapkliniek gaan. Het moet wat kosten en iedereen moet er eerst wat aan verdienen. De slaapklinieken zijn overboekt. Een nieuwe trend???

We gaan straks naar de laatste dag beLEUVENissen. Een wekelijks terugkerend muziekfestival in Leuven met telkens een ander thema. Vandaag tropical. Echt gepast met deze temperatuur. We zullen wel zien wat het geeft, maar dit is altijd onze lievelingsavond.

Weer een verjaardag. Vandaag was Evora aan de beurt. Als je vroeg hoeveel het was, stak ze haar vier vingertjes omhoog en hield ze angstvallig haar duim onder bedwang. Vier jaar dus. Het gaat zijn gang. Voor we het weten zijn het volwassen meisjes of jongens. Nog enkele jaren en de oudste van de kleinkinderen komen met hun eerste vriendje af. Mens, ik moet er niet aan denken en de ouders hebben daar ook al zo bepaalde gedachten bij. Ze liggen er nu nog niet wakker van, maar zoals wij destijds gepiekerd en getobd hebben, zullen zij het ook wel doen. Enfin, het is iets te vroeg vooruit gedacht nu.