Berichten van 3 januari 2011 tot 9 januari 2011

bij het inscannen van al die dia's kom ik regelmatig verrassende dingen tegen. Hierbij eentje van wat ik denk een tochtje naar de dierentuin in Antwerpen. Ik zal nog een aantal mensen blij kunnen maken met vergeten dingen. 

Miserere nobis zingen de priesters regelmatig. Vergeef ons..... In het laatste nieuws is het nu de beurt aan de nonnetjes. Van over de ganse wereld lopen er berichten binnen over misbruik binnen de kerk. Ik durf niet denken aan wat er buiten die leefwereld ook nog allemaal gebeurde met onschuldige slachtoffers. Ik huiver en ik ril bij die gedachte. Ik heb tenslotte ook kleinkinderen. Natuurlijk worden met deze onthullingen de kansen alsmaar kleiner. Positief denken. 

blijkbaar maak ik altijd de verkeerde keuze. Ik was op zoek naar een toestel om dia's in te scannen. Eindelijk had ik iets gevonden wat me degelijk leek, maar nu blijkt dat dit al niet meer gemaakt wordt. Toch verder gezocht op internet en misschien, beweert men, kan men er nog aan geraken, mits een wachttijd van een aantal dagen. Spijtig genoeg heb ik geen geduld en zou ik dat dan onmiddellijk moeten hebben. Morgen misschien beter.  

De zoveelste keer over RLS. Het is al een dag of tien echt onhoudbaar. Het neemt echt toe en een normaal leven is echt ondenkbaar. Iemand die er niet mee te maken heeft in mindere of meerdere mate weet natuurlijk niet over wat ik schrijf, maar doe dan eens de moeite om er ergens iets over te lezen of te weten te komen. Wat RLS precies is, kom je via de lectuur misschien te weten . De laatste week krijg ik ook nog voortdurend elektrische schokken in mijn onderbenen tot in mijn tenen. Ik heb dit eerder al eens mee gemaakt, maar nu is dit permanent aanwezig. Mijn broer weet zeker over wat ik schrijf, want hij heeft het ook mee gemaakt.  
Volgens onderzoek heeft 1 op 10 Belgen met RLS te maken. Sommigen weten niet dat ze het hebben en beschrijven het als een onaangenaam gevoel. Toch is RLS aanwezig bij 10 procent van onze bevolking. Gezien de medische industrie er nu geld in ziet is men volop bezig met onderzoek naar een adequaat geneesmiddel.
Soms wens je er een eind aan te maken, maar er is de overlevingsdrang. Zo erg heb ik het nu momenteel. De winterperiode is natuurlijk geen stimulans. Ik kijk echt uit naar mijn tuinperiode.

Het is nu wel overal aan het dooien. Geen mooi zicht met al die blubber en al die vies geworden bergen sneeuw, die men bij mekaar geveegd heeft. Net even naar de winkel geweest en de parking is bijna gehalveerd door al de hopen sneeuw die men in de loop van de voorbije weken bij mekaar schepte. Tja, wat moet een mens. De restanten zullen nog wel een tijd blijven liggen zeker. Die zijn nog niet zo maar allemaal verdwenen. Altijd maar over dat weer zagen en klagen, terwijl we er toch niks kunnen aan doen.