Berichten van 24 oktober 2011 tot 30 oktober 2011

Ik moet beginnen opletten met wat ik zeg. Een tijd geleden waren we met de familie samen en ik begon een anekdote te vertellen waarin de woorden kwamen: "er was eens een oude dame..." Waarop mijn zus onmiddellijk de vraag stelde: "hoe oud was die dan wel?" Oei, even kort nadenken, want twee van mijn zussen en schoonbroers zijn al in de zeventig. Dus floepte ik er maar snel uit dat ze zeker tachtig was. Gisteren was mijn oudste nicht op bezoek en ik begon datzelfde verhaaltje te vertellen, maar bij haar mag ik al niet meer spreken over oude dame van 80, want zij zelf is al zo oud. Och ja, als je jong bent is iemand van 50 al bejaard, maar ik heb nu ondervonden dat je die leeftijd telkens moet bijstellen. Als ik in de stamboom ga kijken naar de cijfertjes die verschijnen bij de leeftijden van mijn kinderen en die van mijn broer en zussen, dan is het altijd even slikken. Mens toch, er zijn er al bij van tussen de 45 en de 50. Hierbij een foto van mijn grootmoeder toen ze misschien ongeveer zo oud was. 

Misschien nog een laatste berichtje over Spanje. Ik weet het, het is een slechte foto, maar ik wil er toch iets over vertellen. Het gebouw dat je daar ziet staan telt 240 appartementen. Op een gegeven ogenblik maakt mijn vrouw me er attent op dat daar nooit licht licht te zien was, noch enige beweging. Kuriezeneuzemosterdpot die ik ben, ik moest dus weten hoe dat kwam. Wel bleek uit een uitleg die ik kreeg van iemand die daar woont, dat dit illegaal gebouwd werd. Er was alleen toestemming voor enkele huizen en dus mocht er niks verkocht of verhuurd worden. Je ziet op de foto ook nog een kraan staan. Wel daar was men ook al gestart met de bouw van een tweede appartementsblok. Dit project moest ook stilgelegd worden. Alles moet afgebroken worden.

Vrouw lief moest de laatste dagen van ons verblijf in Spanje, opgenomen worden in een plaatselijke kliniek. Je kent de traditionele vraag: "Heb je een verzekering?" Ok, dus naar een privé hospitaal, waar alles dus een "beetje" duurder is. Het was echt een luxe tot en met. Over de verzorging kunnen we absoluut niet klagen, in tegendeel. Iedereen was heel attent en behulpzaam. Na een opname van iets meer dan 24 uur, was het toch wel even schrikken. 1.387€. Hierbij een foto van het salon naast de slaapruimte en al de rest was navenant. Als ik wilde kon ik daar ook permanent verblijven. Voor de maaltijden kwamen ze vragen wat je graag zou gehad hebben. Alles kon en alles mocht.   

Draadloos, vergeet het maar. Dit is een schuifje van mijn bureau waar allerlei kabels in steken om batterijen op te laden, beelden over te brengen van foto toestellen, gps antenne, voeding voor de computer en ga zo maar door.... Ik herinner me dat mijn directeur me destijds vertelde dat de administratie papierloos zou worden na de invoer en het gebruik van de pc. Er is volgens mij tot nu toe nog geen enkel blaadje minder gebruikt. Misschien in tegendeel. Alles draadloos gaat dus zeker dezelfde weg op. Nu mag je al een toestel hebben dat zonder een meter lange kabel werkt, toch moet daar dan wel weer een draad naar een stopcontact gaan of wel moeten er batterijen opgeladen worden. Natuurlijk vind ik de juiste kabel pas terug na minuten zoeken. Een aantal van die dingen steken in die lade dan ook dubbel. (driedubbel zelfs) Destijds had ik in de garage een pak fietsonderdelen omdat dat nodig was voor herstelling aan 7 fietsen die we toen hadden. (2 ouders en 5 kinderen) Toch ontbrak nu net dat onderdeeltje dat ik niet voorradig had.

mijn laatste nieuwe bootje al gezien? We waren in een haven in de buurt van waar we verbleven in Benalmadena en daar heel even een toertje gemaakt en al de luxe gaan bekijken. Mens toch! Er lagen daar een aantal boten aangemeerd die meer kosten dan een grote villa. Het geld is toch slecht verdeeld. Toevallig langs een kantoor gepasseerd waar er dergelijke dingen verkocht worden. Om plat achterover te vallen als je die prijzen ziet. Er was een "klein" bootje te koop voor 450.000€.

We hebben een schitterende tijd gehad in Malaga. Overheerlijke 30 graden of meer overdag en 's nachts een echt aangename temperatuur. Zelfs een laken overtrekken kon nog. Geen kleffe toestanden. Natuurlijk zal ik het er de volgende dagen nog over hebben. Eigenaardig dat je als Vlaming in het buitenland altijd begint over het weer. Meestal volgt dan ook nog een mening over de kwaliteit van het eten. 
We bezochten er een eigenaardig kasteel dat opgetrokken werd ter nagedachtenis van Colombus en waar de maker er van 7 jaar aan gewerkt heeft. Af en toe had hij een beetje hulp, maar het meeste heeft hij op zijn eentje gedaan. 
Kort verslagje, maar gezien het nachtelijk uur, verder geen inspiratie meer.