Archief

Ik heb een uitnodiging gekregen voor de autocontrole. Het kan nu ook op afspraak en dus heb ik dat maar eens geprobeerd. Ik zie op de lijst dat er veel mensen van hetzelfde gedacht zijn en dat ook doen. Veel reeds bezet, maar het gaat nog. Ik verschoot in feite bij het invullen van de eerste ingebruikname. Onze auto is al 9 jaar oud ondertussen. Even verschieten, want daar was ik me absoluut niet van bewust. Enfin, we zullen hem niet verslijten, want we maken bijna geen kilometers meer. Duur, maar het is en blijft je vrijheid. 

Ik ben een echte ezel. Ik sukkel nog altijd met mijn knie en ondanks het aandringen van mijn echtgenote, ben ik toch niet naar de dokter geweest. Ik kan niet zeggen dat het nog niet beter is dan een week geleden, maar ik stap nog altijd als een manke. Morgen misschien?

Ik woon in een appartementsgebouw, waar iedereen achter de garages een klein keldertje heeft om een en ander in op te bergen. Om de zo veel jaar zijn er mensen die zich op een of andere manier toegang verschaffen tot die ruimtes om al wat waardevol is, mee te nemen. Vannacht of gisteren avond heeft er weer iemand geprobeerd om de toegangsdeuren tot de fietsenkelders te forceren om achter de garages te komen. Het is gelukkig gewapend glas en dat krijg je zo maar niet stuk. Toch kan je duidelijk zien dat er met een zwaar voorwerp tegen gebeukt is. 
Mijn echtgenote kocht destijds alles altijd met volle verpakkingen in grote kartonnen dozen. Toen was er ook ingebroken, maar de inbrekers waren zo beleefd geweest om van elk artikel één exemplaar achter te laten. Van de twaalf dozen melk bv lieten ze er eentje staan en zo was dat ook met al de rest van de ingekochte producten. 
Vorig jaar nog werd er ook in de verschillende opbergruimtes allerlei mee genomen. In onze kelder werd alles doorzocht, dat kon je duidelijk zien. Bij de buur werd alleen de sterke drank meegenomen en de rest bleef onaangeroerd. 

Ik woon in een appartementsgebouw, waar iedereen achter de garages een klein keldertje heeft om een en ander in op te bergen. Om de zo veel jaar zijn er mensen die zich op een of andere manier toegang verschaffen tot die ruimtes om al wat waardevol is, mee te nemen. Vannacht of gisteren avond heeft er weer iemand geprobeerd om de toegangsdeuren tot de fietsenkelders te forceren om achter de garages te komen. Het is gelukkig gewapend glas en dat krijg je zo maar niet stuk. Toch kan je duidelijk zien dat er met een zwaar voorwerp tegen gebeukt is. 
Mijn echtgenote kocht destijds alles altijd met volle verpakkingen in grote kartonnen dozen. Toen was er ook ingebroken, maar de inbrekers waren zo beleefd geweest om van elk artikel één exemplaar achter te laten. Van de twaalf dozen melk bv lieten ze er eentje staan en zo was dat ook met al de rest van de ingekochte producten. 
Vorig jaar nog werd er ook in de verschillende opbergruimtes allerlei mee genomen. In onze kelder werd alles doorzocht, dat kon je duidelijk zien. Bij de buur werd alleen de sterke drank meegenomen en de rest bleef onaangeroerd. 

Ik ben bezig met een nieuwe stamboom. Mens wat een mogelijkheden. Buiten de normale dingen zoals geboortedatum en plaats, kunnen er ook foto's bij, diploma's, interesses, zelfs religie en dergelijke. Ook plaats en datum van doopsel en nog zo veel meer. Ik ben al goed opgeschoten.   

Jullie weten al lang dat ik een slechte slaper ben. Gisteren echter gebeurde er een wonder. Ik heb meer dan 20 uur geslapen, met kleine plaspauzes tussenin weliswaar, maar zo een lange periode moet dateren van kort na mijn geboorte. Wat de reden en de oorzaak ook mogen zijn blijft me gelijk en ik zou het nog eens willen overdoen. Deze morgen was ik nog steeds moe, maar toen spartelde mijn RLS weer tegen. Een hele ervaring.

ik schreef gisteren over de buil op mijn hoofd. (nog altijd blauw en nog geen verkleuring) Tijdens die stomme val moet ik ook met mijn knie ergens tegenaan gestoten hebben. Amaai, ik kan mijn been nog amper opheffen. Echt pijnlijk. Ik kom nog met moeite uit de zetel. Ik hoop dat het een gewone kneuzing is. We zullen in de volgende dagen wel zien. 

Is het lomp, is het de leeftijd, is het gebrek aan lenigheid, ik weet het niet. Gisteren bij het uittrekken van mijn broek, ergens met mijn voet blijven vasthangen zeker en ik heb een smak gemaakt. Niet te beschrijven. Tegen de kleerkast gebeukt. Nu zit ik met een dikke buil op mijn hoofd. Nu is die nog blauw, maar de kleuren zullen in de loop van de dagen wel veranderen zeker, van groen naar geel. Ook boven mijn oog is alles al mooi gekleurd. Het is precies zo dat er iemand mij een zware opdoffer op mijn gezicht heeft gegeven. Me enkele dagen niet vertonen, want het is absoluut niet mooi om te zien.

weeral een aantal dagen niks geschreven. Vandaag zijn Vik en Lieve hier geweest. Met de trein is het altijd een beetje reizen. Vik belde dat ze normaal gezien om 11 uur in leuven moesten zijn, maar ze stonden gewoon stil in Gent en ze zijn via via moeten omrijden en ze zijn tenslotte toegekomen om 12 uur. De notaris waar ze een afspraak mee hadden, wilde ze toch nog ontvangen. Ze zijn dan hier komen eten en nadien zijn we enkele huizen gaan bekijken. Ze zouden namelijk graag in het Leuvense komen wonen. Duur, schandalig duur  in deze regio. Dit is niet meer normaal. (vind ik)  Er staat enorm veel te koop in de buurt en toch zijn de prijzen zeer hoog. 
Veel te hoog. Mens toch, als je minstens 300.000€ moet betalen voor een min of  meer "normaal" huis, dan scheelt er toch ergens iets. Ik ben daar nu niet mee bezig geweest, maar nu mijn broer hier in de buurt aan het zoeken is, kijk ik dan even mee uit. Dit is niet meer normaal. Leuven is schandalig duur. Duurder dan Brugge en Brussel. Toch worden die dingen allemaal verkocht.  Wie kan dat nog betalen? 

Heel even nog met Joost gebeld, net toen hij op het vliegtuig aan het stappen was. Aankomst voorzien om half acht. Niks voor mij, zo een lange vlucht. Ik zal hem dus waarschijnlijk niet gaan bezoeken. Nochtans zou ik dat graag doen, maar die afstand!!! Er bestaat nog altijd skype en gsm natuurlijk. Ach ja, het is zij leven. Toch zou ik er graag een stukje deel van uit maken.