Archief

Hoe ik nu ineens op dat woord kom weet ik niet. Klakkeren. Toen wij kind waren gebruikten wij dat woord om bij iemand de klep van de brievenbus voortdurend open en dicht te laten vallen. Kinderstreken om iemand een beetje te pesten. Als we dan geklakkerd hadden, gingen we ergens achter een hoek staan om de reactie te zien. Allemaal zeer onschuldig. Zo hingen we soms ook een zwarte garen draad over de straat. Niemand ziet dat, maar als je daar tegen loopt of fietst geeft dat een eigenaardig gevoel. Er was een mevrouw, wij zegden daar signollebolleke tegen, omdat die een vals haarstukje op had, die ooit dat signolleke verloor met achter dat draadje te blijven hangen. Toen hebben we even schrik gehad dat ze hier of daar zou gaan aanbellen. Dat waren nog onschuldige kinderstreken. 

Al mijn boeken moeten (zouden moeten) naar hier komen en ik ben dus op zoek naar een goedkoop boekenrek. Ik probeerde via internet te bestellen, maar ik ben een kluns en nu weet ik zelfs niet of mijn bestelling geplaatst is of niet. Als er morgen geen orderbevestiging binnen gekomen is, zal ik wel weer iets fout gedaan hebben zeker. Tweede poging dan of zelf gaan afhalen in een winkel. Toevallig kwamen we straks voorbij een "garageverkoop" en daar stonden twee rekken. Omdat ik niet zeker was durfde ik ze niet  meenemen. Het steekt niet op een dag, maar zo zit ik niet in mekaar. Als ik iets inmijn hoofd heb dan....

Sorry aan het bezoek van gisteren en vandaag, maar ik was er helemaal niet bij. Hopelijk na een goeie nachtrust (daar reken en hoop ik tenminste op) weer de "oude". Vorige nacht niet of zeer weinig geslapen. Vandaag redelijk wat bezoek gehad. Normaal spring ik een gat in de lucht als er iemand langs komt, maar vandaag ging het me niet zo goed af. Geen probleem. Morgen fris en monter. Ze komen morgen trouwens meubeltjes leveren, al weet ik nog niet waar ik alles moet zetten. We zien wel weer. Ik ben voor de zoveelste maal te impulsief geweest bij mijn bestelling. komt wel in orde. Net bij Amandine langs geweest. Ze zit aan de aerosol voor een kwartiertje. Dan begint het hier leeg te lopen en trekt iedereen naar zijn kamer. 's Avonds en 's nachts geen beweging, behalve van mij. Ijsberen en gangen aflopen. Ik ken hier al elk hoekje en elk kantje. Nog niet beginnen piekeren voor we zo ver zijn voor deze nacht. Misschien slaap ik als een roosje.

Er is hier iemand die altijd met zijn neus omhoog rond loopt. Als je hem ziet denk je onmiddellijk aan iemand die het hoog in zijn bol heeft. Als je een gesprek wil beginnen, krijg je geen antwoord. Niet hoog in zijn bol. Niks is minder waar. Het is een verlegen type en nog dom op de koop toe. Die man heeft op zijn kamer een pracht van een zetel staan en ik wou graag weten van waar die kwam om er voor mezelf ook zo een te bestellen. Ik stapte naar die vent zijn kamer om hem dat te vragen en ik kreeg als antwoord; "van de winkel" Ik kon duidelijk zien dat hij dat meende en niet beter wist. Ocharme.

Dit is echt onrustwekkend en heb ik nog nooit in mijn leven mee gemaakt. Ik weet soms niet meer waarom ik ergens sta en wat ik van plan was te doen. Is het een plotse last die van mijn schouders valt? In ieder geval dit mag niet blijven duren. Dondedag komt de dokter voor mijn vrouw en als dat dan nog zo is spreek ik hem hierover aan. Van als ik hier in die home ben, heb ik plots een stuk vrije tijd voor mezelf. Heeft het daar mee te maken? Ik  ben precies maar half meer aanwezig. Dit moet veranderen. Hier moet iets aan gebeuren.

Aiai, madame "knep" heeft nachtdienst, dan moet ik zeker naar geen "faveurreke" gaan vragen. Och, ze is niet onvriendelijk, maar alles moet binnen de regels en een babbel of een lach kunnen er ook niet af. Al de anderen zijn schitterende mensen, die tijd maken en eens iets speciaals doen. Ik mag haar niets verwijten, want ze doet alles volgens de regeltjes. Een van de mensen hier is de eerste nacht bij mijn vrouw een half uur gaan praten, om haar gerust te stellen. Iemand die voelde dat dat nodig was. Misschien valt "knep" straks wel mee, wie weet.