Archief

Een beetje zoek en lachwerk vandaag. Het was hier rommelmarkt in de buurt en een dame die hier ook verblijft had twee zakken met boeken gekocht. Ze beweerde dat ze die op haar bed had gelegd en dat ze gepikt waren. De verpleging heeft heel haar kamer doorzocht en niets gevonden. Ze wilde en moest de directrice daarover spreken, maar die was al naar huis. Roepen en tieren tot en met. De mensen die hier werken zeggen dat hier nog nooit iets gestolen is. We waren net een kop koffie gaan drinken en in het teruggaan naar de kamer zie ik in een kartonnen doos in de berging twee zakken met boeken liggen. Waarschijnlijk heeft ze die daar zelf in gedropt. Enfin probleem opgelost. Onze ex professor fylosofie blijft nog altijd de meest lompe mens die hier rondloopt. Als hij iets moet hebben, steekt hij zijn arm omhoog en wijst naar hetgeen hij wenst, zonder één woord te zeggen. Toch blijven de dames en heer die hier werken, nog altijd even vriendelijk. Ik had al gezegd dat ze (per ongeluk) eens zijn tas koffie over zijn broek moeten gieten. Hoe ze zo geduldig blijven begrijp ik niet. Nog een voorval van vandaag. De braderie was vanwege het slechte weer een flop en alles was rond 5 uur deze namiddag al opgebroken. Ik reed naar de winkel en werd tegengehouden door een stuurse flik en ik werd verplicht van enkele kilometer om te rijden en ik was op amper 200 meter van de home. Meestal helpt het als ik vriendelijk en onderdanig ben, maar bij deze man kon het niet helpen. De straat werd afgesloten tot deze nacht twaalf uur. Ik ben een kurieuzeneuzemosterdpot en dus ging ik net eens kijken.Ondanks het feit dat er niemand meer is, staat de afspanning er nog en blijft die flik patrouilleren. Morgen ander nieuws.

Ik zal proberen om het dagelijkse nieuws telkens 's avonds te posten. Ik zeg wel proberen. De laatste dagen te veel mee gemaakt om goed te zijn. Ik ga er hier nu niet over schrijven, want het is, zoals ze zeggen, een familiekwestie. Triestig dat je een relatie kapot maakt voor geld. Verder vandaag een zeer rustige dag, zonder ook maar één hoogtepunt. Een eigenaardig voorval vandaag. Aan de tafel schuin tegenover ons is er een dame die klaagt dat er geen boter op tafel staat, dus ik ga naar de voorraadkast, neem daar een vlootje boter uit en breng dat naar die dame. Reactie! Ze schuift dat ding in een furie van haar weg, tot dat op de grond terecht komt. Blijkbaar mocht ik dat niet brengen, maar de mensen die hier werken. Ik ben geen haatdragende persoon, maar die dame mag morgen stikken van de dorst, één slok water zal ze van mij niet krijgen.Ik heb het deze middag nog tegen Amandine gezegd, het venijn loopt van die dame haar gezicht. Och ja, als ze morgen vriendelijk naar iets vraagt, ga ik dat toch weer brengen, denk ik. Om 2 uur 's namiddags wordt er altijd koffie geschonken. Iedereen gaat dan aan één gemeenschappelijke tafel zitten, behalve dat vrouwmens. Die zit altijd alleen aan een andere tafel.

Net een babbel gehad met een verpleegster hier. Ze moest blijkbaar haar hart eens luchten. Het ging over een familiekwestie en ruzie die ontstaan is bij het overlijden van grootmoeder. Je weet, verdelen van de goederen. Ik kan het me bij ons in de familie niet voorstellen, maar ja, ik denk dat het in de meeste gevallen niet zo simpel is. Altijd hetzelfde, geld!!! Als er geld mee gemoeid is doen mensen de meest gekke en domme dingen. 

Ondanks het feit dat Amandine veel vergeet, weet ze verdomd goed dat Goedele hier dagelijks staat. Zo kwamen deze namiddag ook ineens een aantal namen van mensen naar boven. Bv Rudi en Chantal, Joske en Firmin, Leona... en ze bleef maar doorgaan. Eigenaardig toch hoe dat koppeke in mekaar zit. 

Het kortgeding bij de rechtbank zit ook zeer diep. Dit zal ze niet snel vergeten. Ze haalt voortdurend één ding aan uit heel het gebeuren en dat had dan te maken met een agressie tegen mij. Ze ziet me zo graag dat ze niet kan hebben dat iemand één scheef woord over mij zegt. 

Dit is echt vervelend! Bij eender wat ik wil openen, komt er eerst reclame. Het is vrij agressief, want je moet echt een aantal stappen doen voor je die weg krijgt. Kan dit zo maar vraag ik me af? Indien ik bv op seniorennet wil inloggen, komt er eerst reclame en dan pas kan ik beginnen met iets in te tikken. Dit zou eigenlijk niet mogen. Is dit nu alleen bij mij? Hoe krijg ik dat weg?

Zoals ik voorspelde. Het wordt een slapeloze nacht. De persoon om wie het gaat, slaapt ondertussen "de slaap der gelukzaligen". Niks aan te doen en morgen misschien een stukje inhalen.

Zoals ik op voorhand kon vermoeden, zal het dus een slapeloze nacht worden. Schoonzus daagt ons voor het vredegerecht morgen om 10,30uur en daar ben ik dus mee bezig, waarschijnlijk voor de rest van de nacht. Dus morgen geen frisse kop, terwijl dit eigenlijk zou moeten. Hopelijk slaapt onze advocaat wel goed en is die er morgen met zijn volle verstand bij. Ik wou dat de voormiddag al voorbij was, dan wist ik tenminste waar we staan. We staan sterk en kunnen eigenlijk niet verliezen, maar toch ben je daar mee  bezig. Domme affaire. Straks schrijf ik wel hoe het afliep. Het zal rennen worden, want we moeten eerst nog naar de notaris en daar moeten we zorgen dat we op een dik half uur buiten zijn, want anders zijn we niet op tijd in de rechtbank. Het zal nipt worden. 

Foei, foei, ben ik zo oud aan het worden? Mijn vrouw moet haar tanden spoelen met een fles van bij de apotheker. Ik probeerde de stop van die fles te draaien, maar ik kreeg die gewoon niet open. Ik riep hier een verpleegster voor een hulpmiddel om dat ding los te krijgen en zij heeft met één onnozel draaitje die fles open gekregen. Ben ik nu zo zwak aan het worden? Ik was beschaamd, maar zij lachte dat gewoon weg. Dit is nu de eerste keer dat ik zo iets voor heb. Ik had vroeger enorm veel macht in mijn handen, maar blijkbaar is dat allemaal weg. Leeftijd?

Deze middag was het hier erger dan in een kindertuin. Een dame had een plantje meegebracht en plaatste dat op tafel. De overbuurvrouw maakte daar een opmerking over en het bewuste plantje werd op de grond gezet, maar enkele seconden later terug boven gehaald en terug op de tafel geplaatst. Het waren net twee kleine kinderen die tegen mekaar bezig waren. De ene wilde een bloemetje naast haar bord en de andere vond het niet hygiënisch dat daar een plant stond. De verpleegster moest tussen komen. Ze waren zo over hun toeren dat ze allebei aan het wenen waren. De ene is een vrouw van 91 van de andere ken ik haar leeftijd niet. Het was net een kindertuin waar de juf moet tussen komen bij een akkefietje.

Tot op vandaag kon ik geen bericht op mijn blog plaatsen hier en plots lijkt dat te gaan. Als dit nu moest lukken komt er weer dagelijks nieuws. Niet dat hier zoveel te beleven valt, maar ik ontdek en zie hier dagelijks eigenaardige dingen. Tot nu toe stuurde ik die door naar mijn broer, maar (misschien) vanaf morgen terug op mijn eigenste blog. Hopen maar. Als het nu werkt, moet dat morgen ook nog gaan. (hoop ik) Misschien tot straks.

Vroeger al enkele keren geschreven over mijn portefeuille waarvan ik dacht dat die uit mijn zak gepikt was. Blijkt dus niet zo te zijn, want Goedele heeft die terug gevonden onder mijn bed. Onderussen al nieuwe pasfoto's laten maken en al de nodige stappen gezet voor het vervangen van een en ander. Zoals steeds te impulsief en te voortvarend. Goed, ik mag dus alles stopzetten of helemaal niets meer doen misschien. Een nachtje over slapen, morgen zie ik wel weer.