Archief

Ik weet het, het is de zoveelste maal dat ik daar een berichtje over schrijf, maar als iets zo levensbepalend is en je dagdagelijkse leven permanent blijft beïnvloeden, moet je dat eens ergens kwijt. Binnen de familie heb ik lotgenoten genoeg om daar over te praten en bij elke ontmoeting met een van hen, gaat een deel van het gesprek daar dan ook over. Ook weet en besef ik dat iemand die geen RLS heeft, absoluut niet weet waar ik het over heb. Geloof me, die aandoening bepaald een groot deel van je leven. Ik ga nu weer niet uitleggen wat het "rusteloze benen syndroom" is, maar het is zwaar om daar mee te leven. Enfin, eigenlijk heb ik niets geschreven dat ook maar een beetje relevant is, maar ja als je gedurende de laatste drie dagen een gemiddelde slaapperiode hebt van +/- 2 uur per nacht, dan zit je dat hoog.

Al dagen ben ik bezig om een pak foto's op mijn laptop te organiseren en er een naam en/of een gebeurtenis op te plakken. Momenteel zijn er dat een kleine 18.000 en dat is dus een luizenwerk. Tot nu toe ben ik er in geslaagd om de oudste familiefoto's af te zonderen in 1 album en deze te ordenen. Het zijn er 2.496 en daar ben ik al dagen zoet mee geweest. Als er een feest was heb ik dat telkens als trefwoord meegegeven. Je kan je het amper voorstellen, maar alleen onder dat item staan er al 355 exemplaren en dan ben ik nog niet te streng geweest.  

Toen ik een jaar of 16/17 was had ik samen met twee vrienden bedacht dat we misschien een centje konden bijverdienen door als clown gaan op te treden. We zagen het groots. We zouden bekend geraken in gans België. We begonnen heel bescheiden met een optreden voor de Chiro. Onze repetities waren altijd zeer plezant. We lachten meer op die avonden dan ons publiek achteraf. Geld verdienen zat er niet in en we mochten al tevreden zijn met een gratis optreden in een ouderlingentehuis. Enfin onze ambities zijn een stille dood gestorven.

Op bijgevoegde foto kan je me zien met een priesterkleed aan , braaf aan het bidden op een kerkstoel. Braaf, heilig manneke zou je zo zeggen. Niks is echter minder waar. Het zogezegde kerkboek is geen kerkboek, maar een boek van Timmermans. De kerkstoel is wel echt en konden we kopen toen de kerk in de buurt die verkocht aan een habbekrats. Het habijt is echter een andere geschiedenis. Dat heb ik de dag voordien mee genomen in een klooster, toen we daar op retraite waren. Heilig? Ik denk dat ik dat zelfs niet gebiecht heb.