Donderdag 22 maart 2007

Rik Torfs

hellend vlak (De Standaard van 22 maart)

Rik Torfs is een fantast, een geest van kwikzilver met een bij wijle virtuoze verwoording. Maar soms lijkt hij zijn schaduw voorbij te lopen. In zijn tekst 'verve en verval' pleit hij voor een soort post-universitair studieniveau 'waarvoor de kandidaten streng worden geselecteerd.'

Is dit niet louter het voor zich uit schuiven van een probleem?Een elite - voor zover dat ons ultieme streefdoel moet zijn - komt niet voort uit het luchtledige, zij wordt gevormd op elk niveau dat ze heeft doorlopen.

Men kan dus bezwaarlijk als een goedige Boeddha het hoofd schudden om een eventuele niveaudaling in het bestaande onderwijs en maar hopen dat een totaal nieuwe structuur voor de 'happy few' alles zal rechtzetten.

Voor elke onderwijsinstelling zou moeten gelden dat een diploma of getuigschrift een bewijsschrift is: het garandeert een voldoende competentie. In de mate dat deze waarborg niet gegeven wordt - wat nog niet onomstotelijk bewezen is - komt het neer op een blamage voor ons onderwijs en wijst het op een gigantische geldverspilling: het onderwijs is immers nog altijd de zwaarste post op de Vlaamse begroting.

Om die reden lijkt me de droom van een elitaire post-universitaire opleiding een vorm van escapisme: gelukkig zijn er nog mensen die iets meer met hun voeten op de grond staan en zich blijven inzetten voor de zeer concrete verbetering van een zeer tastbaar bestaand onderwijs. Mocht Rik Torfs zijn ingevingen in versvorm publiceren, zou hij allicht worden erkend als een bijzonder begaafd dichter.

Geschreven door staf de wilde om 09:20 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Woensdag 21 maart 2007

Vervolg op het vorige bericht:

Hoe kan een lezer zich een oordeel vormen over een feit op basis van de informatie in zijn vertrouwde krant? Na De Standaard lees je De Morgen van dezelfde dag en wat zijn de verschillen?

Ten eerste wordt de dokter in DS bij naam genoemd, in DM slechts aangeduid bij haar initialen. In DS staat alleen dat besloten werd de patiënt ‘niet nodeloos aan de beademingsmachine te leggen’. DM spreekt van ‘twee injecties met een slaapmiddel en een spierverslappend middel’.

DM deelt mee dat ‘drie gerechtsdeskundigen in hun verslag oordeelden dat ze onzorgvuldig gehandeld had’ en dat na tegenexpertise diezelfde deskundigen tot het tegengestelde besluit kwamen. Hoe deskundig zijn deze deskundigen dan: je zal het maar meemaken dat jij over een minder gedreven advokaat beschikt die er niet aan denkt een tegenexpertise aan te vragen, en hoe kan een zogenaamde deskundige in een en dezelfde zaak zo verschillend oordelen? Het gaat tenslotte niet om een ordinair verkeersongeval.

In feite vormen deze twee berichten een ideaal studieobject voor studenten in de journalistiek en voor iedereen die zich met tekstanalyse bezig houdt – om nog te zwijgen over de morele en juridische aspecten van heel dit dossier.

In elk geval: hoe vaak worden de lezers van slechts één krant – ook in onze democratie - niet gemanipuleerd, nu eens de ene kant opgestuurd, dan weer een andere, zonder dat zij er zich bewust van zijn?

Geschreven door staf de wilde om 16:48 Reageer op dit bericht

Woensdag 21 maart 2007

Dokter is geen moordenares. ( zie De Standaard van 21 maart)

In Boom is een longspecialiste vrijgesproken die werd beschuldigd van moord op een terminale patiënt. In werkelijkheid had zij de kunstmatige beademing stop gezet. Om die reden zat zij 10 weken in de gevangenis. Alsof er een kans bestond dat zij het land zou willen ontvluchten of in herhaling zou vallen – wat te voorkomen zou zijn met een tijdelijke schorsing in afwachting van de uitspraak.

En dan maar klagen dat onze gevangenissen overbevolkt zijn.

Ten tweede, en dit is het meest delicate punt: alweer blijkt het te gaan om iemand die werd ‘verklikt’ door een collega. De vraag is wat deze collega heeft bewogen: gaat het om een daad van burgerzin of om iemand die zich geroepen voelde op te treden als lid van een zedenpolitie?
(Om nog te zwijgen over meer laagbijdegrondse motieven als afgunst)
Dit is het dilemma: enerzijds heeft een maatschappij nood aan burgers die hun verantwoordelijkheid opnemen, en anderzijds kunnen we alleen maar huiveren voor een mentaliteit die herinnert aan de Oost-Duitse Stasi of aan ons eigen oorlogsverleden.

In het artikel wordt niet vermeld of deze dokter nu recht heeft op een morele schadeloosstelling en wie die dan zou moeten betalen. Vraagt dit fait-divers niet om een bezinning: wanneer wordt een respectabele ‘klokkenluider’ een achterbakse verklikker; op welke manier maakt de maatschappij goed wat zij een individuele burger ten onrechte heeft aangedaan?

Geschreven door staf de wilde om 10:27 Reageer op dit bericht

Dinsdag 20 maart 2007

ook de moraal is een kwestie van tijd – G. G. Márquez

de Homeros van Macondo

bezingt zijn droeve hoeren

zijn stem gaat over in een geur

een geur uit trieste huizen

van specie die brokkelt uit zilte lagen

het brosse van steengruis

verstorven papier

thuis was een winter

met plavuizen uit de oven

en geraniums in de zomer

die met hun poezelig muffe

een bromvlieg konden verdoven

een kamer bij de Blaarmeersen

waar de regen gutste door een koker

die als een haakse renbaan

onder je boeken liep, ze sierde

met schimmel op snee

een rijhuis aan de Leie

waar het stucwerk van de balken zakte

omdat de bewoner was gaan schaatsen

in een Elfstedentocht

’s avonds zag je de torens

in een oker condoom

en over het dode water lag de glans

van wie is bezocht en voldaan

het somberste van alle

stond bij een oorlogsbrug

aan de zoom van een dorp

met een Bourgondisch kwartier

het Huis van je Geesten

die je naam riepen op zolder

en toen je ging groeten

keek je in de groene ogen

van een opgejaagd dier

trieste huizen en zo graag

heb je daar bij wijle gewoond

woonde je daar nog vandaag

ze hadden iets van droeve hoeren

die een kwelling ruilden voor een plaag

Geschreven door staf de wilde om 15:57 Reageer op dit bericht

Maandag 19 maart 2007

hey Jude

uit Van Toen en Thuis

‘Hey Jude’ in jeugdclub Den Trap

slow down, show boat, zeven minuten: take a sad

song and make it better – schemerduister,

zeven minuten

lichten aan halverwege, beveelt de proost

met opgespeld en opspelend kruis - lichamen los,

lijven gaan door: een tong is een hagedis

in een druipsteengrot, proeft een regenboog

van algen, mineralen en zout

handen bezig als water in mergel, lenige

salamanders onder elastisch kroos -

licht uit, vloer buigt door, veert op:

een boot op kalme zee en toch de dreiging

van zinken, verdrinken

‘drink to me only with thine eyes,’

slist een dichter - ogen

gesloten, vingers met vliezen;

jenever én maatje, zo benevelt een tong

de onkuise zedenmeester aan het paneel

van licht en geluid beluistert

zijn kwebbelend liefje: ‘ mijne pee

op reis, heb het gat vrij’

don’t you know it takes a fool

schuifel op vier vierkante schoenmaat

in het schemerdonker dat rookt en stoomt,

tweemaal drie en een halve - minuten:

hagedissen die wegschieten

aarzelen onderweg - wie ademt nog

de eigen adem, wie wiegt al woordeloos:

naana nanaa

ogen wennen aan het licht - de deerne

daalt alvast de trap af zoals een hofdame

geheime treden, ziet hoe lakeien wijken

met schuim om de mond

haar koning drinkt en draait

het verzoekje van de koelste schone:

The Eve of Destruction

Geschreven door staf de wilde om 16:13 Reageer op dit bericht

Maandag 19 maart 2007

big brother en de doping

atletiekfederatie en doping

De Morgen van vandaag maandag vermeldt in een artikel over de dopingcontroles op last van de IAAF dat vanaf 1 januari 2007 de controles zich vooral richten op Kim Gevaert, Tia Hellebaut en Mohammed Mourhit. De tekst eindigt laconiek met: 'Zij moeten ononderbroken hun volledige dagschema, uur na uur, aan de IAAF overmaken. Zo kan een controleur op elk moment van de dag aankloppen.'

Steeds dezelfde vraag: waarom wordt één sector onderworpen aan een regime dat nog strenger is dan de meest repressieve totalitaire staat en andere sectoren niet.

Stel je voor dat in de strijd tegen de fiscale en sociale fraude ook ondernemers, zelfstandigen en werklozen maanden van tevoren hun dagschema moeten bekend maken opdat ook zij elk ogenblik gecontroleerd zouden kunnen worden.

Speelt hier enkel de wet van de aantallen: er zijn nu eenmaal minder beroepsatleten dan zaakvoerders en werklozen, of zijn er andere verklaringen?

Een van de vermoedelijke verklaringen is allicht het gegeven dat beroepssporters weinig of niet georganiseerd zijn: zij hebben geen vakbond of beroepsorganisatie zoals Unizo, Voka of VBO om hun belangen te verdedigen; hun individualisme maakt de kans klein dat zij in staking zullen gaan.

Tweede hypothese: dopingverhalen zijn 'sexy' (om dat verschrikkelijke modewoord nog maar eens te gebruiken), ook verstokte supporters emmeren er graag over door (zonder daar conclusies aan te verbinden: de toeschouwersaantallen verminderen niet) en dopingdominees à la Michel Wuyts nog het meest van al - en ook bij deze laatsten kun je de vraag stellen waarom zij zo graag blijven vertoeven in een milieu dat zij zelf moreel verziekt noemen: wordt hun zielenpijn verlicht door geld en massabelangstelling?

Samengevat twee fundamentele vragen: gelden de mensenrechten niet voor beroepssporters (anders geformuleerd: mogen zij worden onderworpen aan een uitzonderingsrecht), worden de dopingjagers gedreven door een oprechte bekommernis om de gezondheid van de atleten (wat niet blijkt bij ongevallen door organisatorische fouten) en de fair play (wat minder tot uiting komt bij de competitievervalsing door het kapitaal), of door een dik betaalde zucht naar sensatie?

Op z'n Vlaams gezegd: hoelang kan je met je kop over de beerput hangen vóór je zelf beerput wordt.

Geschreven door staf de wilde om 16:04 Reageer op dit bericht

Zondag 18 maart 2007

de verloren vader

-surgens non venit ad patrem –

stel je een heuvel voor

een wachttoren van een vader

nergens de schaduw van een zoon

die strompelt uit het tegenlicht

neervalt in het zand

geen kalf wordt geslacht

geen wijnvat geledigd

alleen de vader voelt

hoe nacht na nacht

een jakhals de pezen

van zijn beenderen vreet

een schorpioen gif spuit

in zijn trage aders

beeld je zijn rode ogen in

’s morgens, wanneer hij

wankelt langs de tafel

de bekers verschuift

de lege schalen

en buiten, hoog op zijn heuvel

ontwortelt hij de bomen

aan de overkant, ze strompelen

uit het tegenlicht, hun armen

slaan als vleugels open, hun ruisen

voert hem nader: de verre

klanken van zijn naam

Geschreven door staf de wilde om 09:54 Reageer op dit bericht

Zondag 18 maart 2007

weg met de nieuwe verzuiling of met de oude?

Mieke Vogels (zie De Morgen van zaterdag) hekelt de clausule die CD&V liet toevoegen aan het decreet op de ‘evenredige arbeidsparticipatie’. Alleen valt te vrezen dat ze vecht tegen de bierkaai.

Reeds 20-25 jaar geleden onderschreef de christelijke vakbond de ‘specificiteitsverklaring’ van de Guimardstraat waarin stond dat een personeelslid loyaal moest meewerken aan het eigen pedagogisch project en ook in zijn privéleven de christelijke waarden moest naleven. Later werd dit onder druk van diezelfde vakbond afgezwakt tot: ‘voor zover het privéleven invloed heeft op het functioneren binnen de instelling’.

Ook van de leerlingen en hun ouders wordt een vergelijkbaar engagement gevraagd: zij moeten het schoolreglement ondertekenen en goedkeuren waarin dat christelijke opvoedingsproject expliciet staat vermeld.

Nochtans heeft een enquête op initiatief van de Guimardstraat zelf uitgewezen dat slechts 15% van de ouders kiest voor het katholiek onderwijs omdat het katholiek is, 85% doet dat om redenen zoals de hogere onderwijskwaliteit, de discipline, de bereikbaarheid etc

Iedereen weet dat het in hoofdzaak om een façade gaat: achter de gevel van het christelijk engagement leven de meest uiteenlopende levensbeschouwingen en overtuigingen.

Marc Eyskens sprak reeds vaak over ‘de schone deugd van de katholieke hypocrisie’.

Het heikele punt is echter dat je maar zal te maken krijgen met een inrichtende macht en directie die dit voorschrift hanteren als een drukkingmiddel.

Op onze school was het voor gescheiden collega’s onder een bepaalde directeur verboden om met een nieuwe partner naar het personeelsfeest te komen – merk het parallellisme met de recente ‘bulle’ van de Duitse paus.

Jonge leerkrachten werden onderworpen aan een kruisverhoor over hun privéleven en hun al dan niet ongehuwd samenwonen. Gescheiden leerkrachten kregen op vergaderingen allerlei intimiderende opmerkingen te horen.

Een kinesist vertelt dat hij tijdens een sollicitatiegesprek in een christelijke gezondheidsinstelling door moederoverste werd uitgehoord over zijn kerkbezoek, maar geen enkele vraag kreeg over zijn kwalificaties. Een therapeute kreeg na de geboorte van haar kind de dreigende vraag voorgeschoteld waarom dat kind na ruim een maand nog niet gedoopt was.

Het hopeloze van de hele zaak is juist die gespletenheid of hypocrisie: vrijwel iedereen speelt het spelletje mee, houdt de façade overeind en zondigt in het donker. Nogmaals: dit gebeurt niet in alle scholen noch in alle gezondheidsinstellingen, maar het feit dat het statutair mogelijk is, blijkt voor een aantal lokale potentaten voldoende om er met machtswellust gebruik van te maken. En dat is de kern van de zaak: het gaat om macht , dat is de enige reden waarom het CD&V op deze clausule heeft aangedrongen.

Geschreven door staf de wilde om 09:14 Reageer op dit bericht

Zaterdag 17 maart 2007

uit Overschotjes

stay with me – Lemon

kon je wel dichter komen

ten slotte was er nog weinig

verbeelding nodig

om te zien wat mocht zijn

je zal mogelijk blijven

zoals een reis

waarover men zoveel heeft gelezen

dat men ze niet meer onderneemt

meer nabij kon je niet naderen

men moet uiteindelijk spaarzaam zijn

met omzien en verlaten

het is de verwachting

die van ons vogels maakt

de warmtestroming

die ons moeiteloos draagt

en een landschap toont

dat geen vorst zal overschouwen

kom niet nader

ik wil je verwachten

en niet je berouwen

blijf zo’n dal

verborgen onder verblekende nachten

word geen ander die ik verlaten zal

Geschreven door staf de wilde om 16:04 Reageer op dit bericht

Zaterdag 17 maart 2007

uit Van Toen en Thuis

het zigeunerkamp

wie waren ze, de bewoners

van die landtong, den Dullaard, met zijn bos

en struikgewas, die de pijlpunt van zijn tong

uitstak en de spot dreef met het dorp

je kwam er langs telkens als je de brug

over moest naar je vrome school, vroeg

je af vanwaar ze kwamen de microben

op die tong

er stond een woonwagen, twee misschien, meer

was daar onmogelijk – je zag de kinderen

in het zand met het blote bewijs

van motten, hun huid van honing en olijven

te weinig weet je, en ze houden je bezig,

de jonge meisjes zonder ondergoed, de jongens

met dolken in hun zwarte ogen – de bomen,

het kreupelhout stonden als messenwerpers

in hun rug – wie zou het wagen om van het dorp

over te steken naar de spie van hun kolonie?

kwamen ze naar beneden van de

Calvariebergstraat als scharensliep en

handenlezers? hoe diep je ook

in de zandhoop van je geheugen wroet:

je ziet slechts vaag de brede vrouwen

in veel te wijde bonte kleren, klauterende

kinderen in een mottenhemd

soms waren de Pfaffs erbij de voorouders

van één van onze goden, ze deden aankopen

in de Mandenmakersstraat - blijvend

houden zij jou bezig want zelf ben je

een zigeuner onderweg met een bos

van stemmen in je rug en je weet niet

of ze naderen met een mes of met een kuch

Geschreven door staf de wilde om 12:26 Reageer op dit bericht

Vrijdag 16 maart 2007

zwerfhond

zwerfhond

bedenk nu de goden

van het mededogen

wees leerling en tovenaar

wijs de meesters aan

die jou onderwijzen

vertraag nu, luidt hun

eerste les, ga langzamer

om met mensen en dagen

schort je oordeel op

tot het een heimwee wordt

een geur uit een raam

die herinnert aan een moeder

tover met je woorden

de milde goden, hun trage

blik, de klei aan hun vingers:

hoe langzaam zij omgaan

met wingerds en bomen, namen

proeven als een oude wijn

boetseer nu mee, een meester

in het mededogen maakt hoeken

rond, randen stomp en glanzend

kom mee dan als een gastheer

de droom tegemoet, de zwerfhond

op je stoep: hij ligt er sinds jaren

en hoor hem eens hijgen, voel je

de god in zijn staren?

Geschreven door staf de wilde om 10:50 Reageer op dit bericht

Donderdag 15 maart 2007

uit Van Toen en Thuis

een hamertje

het was maar een hamertje

met kersenhouten steel

en op een nacht in de stad

was je weer vergeten de deur

van je wagen af te sluiten

en heel de alaambak verdween

samen met het hamertje

van zwart staal en kersenhout

het hoorde in het rekje dat vader

had getimmerd bij zijn werkbank:

boven de schroefklem en de littekens

van hakken en klieven en de lievere

sporen van schaven en polijsten –

de kleine dromen die een werkmens

soms toonbaar maakt

het was maar een hamertje

dat hoorde bij een stal

bij de smalte van een venster

en een baksteen die ontbrak:

een oog in de muur dat jou

voortdurend beloerde

want ook jij wou wat maken:

een wagen die nooit rolde,

een voetbaltafel met baren

die stroef draaiden

verdraai maar de feiten

doch nooit de waarheid:

het was maar een hamertje

van donker paarsrood kersenhout

en wat je ook droomde daar

en toen in die stal, je wist al

van tevoren: zonder vader

gaat het fout

Geschreven door staf de wilde om 11:12 Reageer op dit bericht

Donderdag 15 maart 2007

lessen uit de geschiedenis

zinloos geweld: lessen uit de geschiedenis

Volgens historicus Maarten van Dijck (zie De Standaardvan dinsdag) heeft geweld niets te maken met verstedelijking en individualisering. Hij beweert enerzijds dat de steden veiliger zijn dan het platteland omdat in de steden meer sociale controle heerst, en anderzijds schrijft hij: 'Nauwe samenlevingsverbanden en hechte familierelaties werken geweld immers in de hand.' Begrijpe wie kan.

Op geen enkel moment legt hij de relatie tussen welvaart - of het ontbreken daarvan - en gewelddadigheid: gedragen wij ons beschaafder omdat wij een hoger niveau van moreel bewustzijn hebben bereikt of omdat wij tot het inzicht zijn gekomen dat wij met geweld meer te verliezen hebben dan te winnen?

Waarom worden wij de laatste jaren geplaagd door Oost-Europese bendes: omdat Roemenen en Albanezen in een hechter familieverband leven of omdat die landen economisch en sociaal onderontwikkeld zijn?

En verklaart de onderontwikkeling niet eveneens de gewelddadigheid in Zuid-Afrika, samen met de demografische evolutie; doet de grootste criminaliteit in Latijns-Amerika zich niet voor in de sloppenwijken van de grote steden? Waar worden in die landen de straatkinderen opgejaagd als ongedierte: in de dorpen of in de steden?

De voorbeelden van geweld door familiedruk - onder meer de 'eermoorden' - haalt van Dijck eveneens uit samenlevingen die zich nog bevinden onder een verdrukkend patriarchaat en een clanbewustzijn, met een achterlijke visie op (vooral vrouwelijke) seksualiteit. Hoe kun je echter Vlamingen van vandaag ervan overtuigen dat hun gezinsleven en niet hun individualisme verantwoordelijk is voor een al dan niet toegenomen gewelddadigheid? Wordt verdraagzaam samenleven niet juist aangeleerd - niet altijd met succes, dat is waar - in het gezin, of moeten we aannemen dat éénkindgezinnen en vrijgezellen de beste waarborg bieden voor een geweldloze samenleving?

Geschreven door staf de wilde om 11:05 Reageer op dit bericht

Woensdag 14 maart 2007

guy tegenbos in de standaard

de pedagogie van het belonen

Guy Tegenbos (in De Standaard van vandaag woensdag) citeert met instemming de aanbevelingen van een aantal internationale organisaties zoals het IMF, de EU en de Oeso: 'de arbeidsmarkt versoepelen, de druk op de werklozen verhogen, (...) de overheidsuitgaven afremmen, (...) de sociale uitgaven in toom houden' etc

Kortom, er moet dringend een rechts neoliberaal beleid worden gevoerd. Een beetje kennis van de geschiedenis leert wat de aanbevelingen van het IMF hebben aangericht in onder meer Latijns-Amerika: willen wij ook de kant opgaan van sociale dumping, willen wij de tegenstelling tussen 'haves and haves not' nog verder op de spits drijven?

Als men een autoriteit citeert moet men er ook bij zeggen wie door deze autoriteit wordt vertegenwoordigd en in het geval van het IMF zijn dat niet de loontrekkenden en nog minder al de mensen die afhankelijk zijn van een vervangingsinkomen of die nood hebben aan door de overheid verstrekte of gesubsidieerde zorg.

Thatcher kreeg alle lof van het IMF: is het in die richting dat Guy Tegenbos ons land wil laten evolueren?

(Zucht en verzuchting: soms weet je het niet meer op welke krant je een abonnement moet nemen wat betekent dat jij die krant financieel steunt: De Standaard mag dan wel de meest informatievekrant van Vlaanderen zijn, de standpunten van de leidende journalisten zijn vaak zo enggeestig, zo meedogenloos voor de zwakkeren in de samenleving - bij ons of elders - dat je er mismoedig van wordt)

Geschreven door staf de wilde om 19:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 14 maart 2007

kennis in het onderwijs

kennis

Het 'Standpunt' van Yves Desmet over het kennis-versus-vaardighedendebat in het onderwijs (De Morgen van woensdag 14 maart) is om moedeloos van te worden.

Hij schrijft: 'Als leerlingen inderdaad alleen ex cathedra kennisinhoud krijgen ingelepeld die ze daarna moeten reproduceren en blind toepassen, zullen ze nooit in staat zijn zelfstandig te leren en inzicht te verwerven, zullen ze nooit leren leren (...)

De slogan 'leren leren' staat in onze school al ruim 15 jaar te lezen in elk klaslokaal, in elke schoolgang.

Het is een mythe dat de kennisgerichte taalleerkracht steeds te dicteren staat voor de klas en nooit uitgaat van de leefwereld van de leerlingen.

Reeds in 1973 heb ik met mijn leerlingen de lp 'De Zotte Morgen' van Zjef van Uytsel besproken, het jaar daarop volgde 'De eenzame fietser' van Boudewijn de Groot, en ieder liedje werd geanalyseerd door een andere leerling en niet door de leraar.

Wat stel je dan vast? Het maakt in wezen weinig uit of je deze liedjes bespreekt dan wel een gedicht van Gezelle of van de Woestijne. Zodra je concentratie vraagt, de openheid van geest om verder te zoeken dan het meest evidente, stuit je op de zelfde moeilijkheden: concentratie is het tegendeel van de oppervlakkigheid waardoor niet alleen de jeugd maar heel onze maatschappij overdonderd wordt.

Het fundamentele bezwaar tegen het overbenadrukken van de vaardigheden zit juist daarin: het gaat bij de nieuwlichters meer om de verpakking dan over de inhoud, en om het nog erger te maken wordt deze didactiek opgelegd met een houding van 'il suffit que le message passe'. Ongeveerkunde, daar komt het op neer.

Trouwens, wat dat 'leren leren' betreft: observatie van de collega's wijst uit dat het uitgerekend die verfoeide 'conservatieven' zijn die blijven lezen en studeren, terwijl de jonge generatie zich meestal klakkeloos houdt aan de voorschriften van inspectie en pedagogische begeleiders.

De conclusie van Yves Desmet, die naar mijn weten zelf een product is van dat gehekelde traditionalisme, is net zo goed de mening van de groep 'o-zon' (onderwijs zonder ontscholing) rond Marc Hullebus: 'een gezond evenwicht tussen kennis en vaardigheid' moet inderdaad de doelstelling zijn, met 'kwaliteitsbewaking' (om er een consumententerm aan toe te voegen) die gelijk staat met 'exactitude', het aanleren van een zelfdiscipline om het nauwkeurige en foutloze na te streven.

Geschreven door staf de wilde om 12:59 Reageer op dit bericht

Woensdag 14 maart 2007

tell me

uit Van Toen en Thuis

tell me – The Rolling Stones

- voor Lieve, de waterlelie -

we zaten in een wagen

met je broer, mijn gabber

en je vroeg: waarom

waarom jouw pirouettes

als ik de spil niet ben

jouw polonaise rondom

en niet aan mijn lijf

je woorden zijn warme lucht

en ik stijg als een vlieger

van zijdepapier, dan kijk je

weg en ik tuimel in je zwijgen

waarom, vroeg je, in het donker

van die wagen en ik waagde

het niet: jouw gezicht

een ovaal van ivoor en rozen

een borstje tegen mijn arm

een sponsje dat de lei wou

vegen van al mijn zonden

we reden naar een bowling

en wie won die avond:

we waren een onklopbaar

paar en verslagen zat ik

naast je in de vallei

van de Durme, een nevel

om ons heen, weerom

een zwijgen, je lichaam

dat vroeg: waarom?

Geschreven door staf de wilde om 10:10 Reageer op dit bericht

Dinsdag 13 maart 2007

uit Van Toen en Thuis

de vrouwen van de straat

de straat was arm maar proper

de vrouwen werkten niet

ze waren bezig

nog vóór het licht werd

- na de zomer - om de kachel

op te poken, het pompwater te koken

voor de koffie

daarna werd een man gewekt

en gingen zij weer slapen

daarna een zoon en later nóg een kind

zij bleven op bij het derde kraaien

want de dagen wachtten niet,

de scharrelkippen met hun zoele klachten,

de wasdraad na het kloppen en het roeren

met een bleke bezemsteel: het schuim

en blauwsel in een zinken tobbe

dan een strijkbout die in de oven stond

van de Leuvense stoof

want ze waren proper

je kon eten van hun vloer

van de plavuizen buiten

na het schuren van de koer op vrijdag

terwijl ze dachten aan een plankje,

een boeman van papier

in de winkel van het straatje,

een donker rijhuis waar je niet eens

je kont kon draaien

bleef er over van de markt

op zaterdag? dat moest wel,

alleen bij ziekte

ging je over de schreef -

het negertje knikte

en ze zongen soms

bij het keren van het koertje, het zemen

van de ramen wanneer Bob Benny galmde

tussen het ruisen

van het bakelieten bakje

ze lachten soms

om de piepstem van Will Ferdy,

ze lachten en hun ogen traanden –

ze dipten hun vingers in een porseleinen

of tinnen vaatje, herschikten het gewijde takje

en sloegen een kruis

en ’s zomers zaten ze in de vroege avond

samen voor de kapel op de hoek

waar kaarsjes brandden, een beeldje glom

van een moeder, een huisvrouw, een Eva

die ze nooit zouden evenaren

in vlijt

in deemoed

in kuisheid van gemoed

in heiligheid

want zij werkten niet

ze waren bezig, vulden hun tijd

Geschreven door staf de wilde om 16:24 Reageer op dit bericht

Dinsdag 13 maart 2007

de islam in De Standaard

remt de islam de relatie?

Toen de artikelenreeks over de islam werd aangekondigd dacht ik in mijn naïviteit dat De Standaard de bedoeling had de gemeenschappen dichter tot elkaar te brengen. De laatste nummers - 'De Islam en het Westen' en 'Islam in België - wijzen echter op het tegendeel.

De tekst van Guy Fransen bevat een opeenstapeling van clichés waar ik eerlijk gezegd misselijk van word.

Hij schrijft: 'Een bevriende moslima zonder hoofddoek nodigt uit tot de bij ons populaire begroetingszoen, de hoofddoek zorgt dat het niet meer wordt dan een handdruk'.

Het spijt me, maar hier in De Haan wonen geen moslims en de meeste autochtone Vlamingen lopen elkaar voorbij zonder die 'populaire begroetingszoen', zonder handdruk en meestal zonder een groet.

Wanneer kledij als bedreigend wordt ervaren, keren we terug in de tijd. Dan kan men zich net zo goed ergeren aan de haartooi en opvallende klederdracht van de chassidische joden in Antwerpen, en de fatsoensoordelen herhalen over 'werkschuw langharig tuig' etc Het doet me denken aan collega's die de zwarte kleren van een leerling eveneens bedreigend vonden met als gevolg dat deze jongen van onze christelijke school werd weggestuurd.

Zelf ben ik door de Gentse politie eens staande gehouden met als enige reden dat ik er nogal hippieachtig bij liep: moeten we deze oppervlakkige benadering van mensen cultiveren of moeten we er in onze opvoeding juist tegenin gaan?

Trouwens, als je sexy Turkse meisjes wilt zien, mijnheer Fransen, ga dan eens naar Antalya: je zal je ogen niet geloven.

Geschreven door staf de wilde om 10:13 Reageer op dit bericht

Maandag 12 maart 2007

uit Van Toen en Thuis

ga maar, laat maar

het schone ga je voorbij: de roze

waterlelies die drijven op omheinde

vijvers, het paarse van kattenstaart

en monnikskap, een reeds gele

treurwilg in de vroege zomer

alsof zijn eiland van amper

een zakdoek een nachtlampje

is van art nouveau

ga voorbij, vermijd de dazen,

de damp van methaan alsof

de duivel hier al zijn winden

laat, zijn vele magen ledigt

volg de vlucht van een libel

in het laatste schijnsel

beluister het misdienaarsklokje

van de waterhoen en ga

voorbij, laat dit landschap zijn

vrede van gonzende horzels, wolk

van muggen boven de sloot

met het schone ga je om zoals

de schuwe dieren van het veld,

’s avonds wanneer de stilte

neerdaalt, het leven aanvangt

van de grote ogen, het versnelde

hart, het schichtige, snuiven en trillen

van haartjes aan oor en snuit

sluit je verbazing af, schuif dit boek

terzijde: spaar de verhalen van licht

en ritseling, de geheimen van haag

en weide, de zegels van ruis en nevel

hun lening aan de bomen, ontvang ze

met de rente van de droom

Geschreven door staf de wilde om 12:31 Reageer op dit bericht

Maandag 12 maart 2007

Rik Daems minister?

Daems minister?

Het is een bekende strategie van demagogen om inzichten van concurrenten te recupereren als eigen verdiensten. Zo eist Rik Daems (zie De Morgen van maandag) het gelijke kansenbeleid van de socialisten op en het groene principe van 'de vervuiler betaalt'. En klassiek is het ultraliberale verwijt: 'Bij een socialist zit belastingverhoging in de genen (...)'

De grote leugen van de donkerblauwe liberaal is dat hij de bevolking wil laten geloven dat met minder belastingen de overheid toch een betere service kan verlenen. Minder lasten en toch een beter onderwijs, een betere gezondheidszorg en minder wachtlijsten voor sociale woningen, gehandicapten etc

Concreet voorbeeld: het kiwimodel is geen zaak van meer of minder belastingen maar wel van een efficiënter en eerlijker beleid. Het zal een liberaal als Daems een zorg wezen dat de meest afhankelijken - zowel bij ons als in de Derde Wereld waar levensnoodzakelijke medicijnen onbetaalbaar zijn - door de farmaceutische reuzen aan hun lot worden overgelaten: winstmaximalisatie is immers het meest fundamentele economische principe van rechtse liberalen.

Maar goed, Sofie zal blij zijn met Riks 'penetratiegraad van meer dan 10 procent'.

Geschreven door staf de wilde om 11:40 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van boek onder lava