Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Ahmadinejad in New York
Allicht heeft iedereen de beelden gezien van de ontvangst die de Iraanse president te beurt viel in New York. Bij ons wordt wel eens de term 'bevriend staatshoofd ' gebruikt en dat is Ahma etcetera duidelijk niet in het vaderland van vrijheid en democratie.
Kan men zich inbeelden dat een Saudische prins op een gelijkaardige agressieve toon wordt onthaald?
Nochtans: de meerderheid van de terroristen van 9/11 waren Saudi's (geen enkele Iraniër), deze bondgenoot van de VS gunt de vrouwen nog minder vrijheid als Iran en past de sharia toe.
Maar Saudi-Arabië is een betrouwbare leverancier van petroleum en even trouwe afnemer van Amerikaans oorlogstuig en investeert in toenemende mate in de Amerikaanse economie.
Commentatoren merken op dat Ahmaatje de beledigingen over zich heen liet gaan omdat de beelden geschikt zijn voor 'binnenlands gebruik' dus voor zijn persoonlijke propaganda. Dat zal wel: als de Iraanse bevolking moest overtuigd worden dat de VS de bloedvijand is van hun regering dan zijn de beelden ongetwijfeld zeer efficiënt.
Maar wat gezegd over 'het binnenlands gebruik' door de Amerikaanse propagandamachine?
'The Evil has landed' kopte een krant, een bevestiging van Bush' axioma over 'the axis of evil'.
Kortom, de Amerikaanse bevolking wordt klaargestoomd voor een volgende oorlog.
Die uiteraard zal worden gevoerd om 'vrede en veiligheid' te brengen in het Midden-Oosten.
De vrede en de veiligheid van het massagraf.
Wat mij met verstomming slaat is de gretigheid waarmee onze eigen media meegaan in deze Amerikaanse hypocrisie. Niet dat over de Iraanse dictators leugens worden verteld, wel dat het alleen over Iran gaat en niet over de beschaafde vrienden van Washington en Washington zelf.
En steeds stuit je op dat eenzijdige en propagandistische gebruik van de term 'terrorist' of 'terroristische organisatie'. Men blijft dus weigeren over staatsterrorisme te spreken: een officieel leger mag zich de goorste schendingen van de mensenrechten permitteren, dan nog hanteert men termen als 'vergelding', 'ontruiming' of tegenaanval.
Tel, voor zover wij de cijfers te zien krijgen, het aantal slachtoffers: vergelijk die van Hamas, Hezbollah en Iran met die van Israël, de VS, en de criminele chaos die de 'coalition of the willing' in Irak heeft gecreëerd. Naar welke kant helt de balans over?
Worden wij geïnformeerd of gebrainwashed?
James Bond
Noot:
Men kan opwerpen dat ik maar op dezelfde spijker blijf hameren, maar ik vrees wel degelijk voor een verder afglijden naar een volgend zwaar militair conflict. De propaganda draait op volle toeren om de bevolking in de USA en ook bij ons in Europa hierop voor te bereiden.
De prijs zal geen raketaanval op Brussel of Antwerpen zijn, maar een prijs zullen we betalen - al was het maar in de vorm van een buitensporige stijging van de olieprijzen en een toegenomen onveiligheid bij reizen, in onze grootsteden.
Mijn punt is dat onze belangen zogezegd worden verdedigd door charlatans: de kliek rond Bush, hun handlangers in de rest van de wereld.
Intussendringende Chinezen steeds dieper door in Afrika, worden we binnenkort economisch voorbijgestoken door India en andere 'economische tijgers' en staren we ons blind op BHV.
Soms vangen we een glimp op van de waarheid: wanneer er ontslagen vallen bij een multinational bijvoorbeeld.
Maar onze rechtse pers maakt liever een wereldzaak van de splitsing van een kiesarrondissement: daar hangt de toekomst van onze kinderen en kleinkinderen inderdaad van af.
muskaatdruiven


muskaatdruiven
poeder op druiven: je proeft
de Grote Kermiswang
van moeder, haar perzikroze
terwijl vaders ogen zongen van
Hosanna in den Hoge
spoel deze druiven niet af:
ze voeren je in de serre
van peter naar de blauwe
de enige die vader in huis wou
in ruil voor een klus, een
verloren kaartspel, het oosters
aroom van peters sigaren, het
povere van vaders shag
vader verdiende onze hemel
op aarde van trossen waar
dwazere lezers maagden in zien
beloofd aan krijgers alsof
een krijger zo groot is als een gever
bepoederde druiven, een dons
dat aarzelt: meel, suiker of
het visioen van dijen wanneer
een late zon ze streelt
jaren werden stenen, meteoren
door glas, van peter bleef
een wassen beeld, een bult:
het monster in zijn buik
van moeder een klagend
geluid dat nadert over
het water en jij een rietpluim
dan, een iris paarse woorden
van vader een stem die niet
zegt of het mag en je doet het:
proeven van poeder, weg suizen
naar een serre in scherven
over balken en splinters
twijfel
twijfel is geen enkelvoud
Deze dag begonnen met De Morgen en De Standaard, resultaat: een suf en zwaar hoofd, hart in de schoenen, in de sloffen beter gezegd.
Jan Leyers mag in DS een zoveelste ongenuanceerde aanval op de islam lanceren, een vertegenwoordiger van de huurlingen in Irak mag zeggen dat folteren soms noodzakelijk is etc
Heeft het nog zin om hier tegenin te gaan: kun je met één tegenstem een vloedgolf van propaganda afstoppen of omleiden?
En wat moet je als overtuigd atheïst blijven zeggen over de islam?
Wat me in essentie stoort is de mateloze arrogantie van Westerlingen en in het bijzonder van christenen: zij demoniseren de islam onophoudelijk maar dat zijzelf gelijkaardige kenmerken vertonen weigeren ze in te zien.
Ze kijken naar de 'achterlijke' moraal van moslims, maar die van de katholieke Polen aanvaarden ze. Eventueel schrikken ze op van het nieuwe racisme en neofascisme in dat vrome land.
Naar mijn mening heb je pas het recht om de onverdraagzaamheid bij anderen aan te klagen als je dat minstens even sterk en luid doet tegenover de zelfde fenomenen in je eigen kamp: dat van Europa, de VS en het hele christendom.
Gevoegd bij het politieke discours van de laatste maanden inzake Iran en de mogelijke atoomdreiging vanuit Teheran, begin ik me af te vragen of men bezig is een volgende kruistocht voor te bereiden. Is de rechtse pers aan het samen spannen met politici als Sarkozy om onze Westerse bevolking voor te bereiden op 'een clash tussen de beschavingen', geen culturele maar een militaire clash???
Als ik ergens van gruwel is het leugenachtige zelfgenoegzaamheid, dat zijn twee gruwels voor de prijs van één: de waarheid verdraaien door de feiten te selecteren en alleen die kant van de zaak te tonen die in je kraam past; en telkens vanuit de hooghartigheid dat men zelf oneindig superieur is aan de tegenpartij. In wezen gaat het discours nog steeds om de tweedeling: Uebermenschen versus Untermenschen, de verheven christen en Westerling versus de bekrompen idiote moslim.
En je mag er vergif op innemen dat aan de overkant het zelfde gebeurt: in madrassa's, aan extremistische universiteiten, op tv-zenders, radio's en in kranten. Vergelijk het met de communautaire hetze die door onze binnenlandse media wordt opgevoerd. Alleen is deze laatste minder gevaarlijk: de kans dat het in België ontaardt in gewelddadigheid lijkt niet zo waarschijnlijk.
De kernvraag is: wat willen we verdedigen, wat willen we liefst geweldloos bestrijden?
Een open veelkleurige samenleving, een fontein van ideeën en overtuigingen; leven en laten leven; weten dat jouw waarheid steeds een voorlopige waarheid moet zijn: morgen zal je beter en vollediger weten; elk machtsmisbruik aan de kaak stellen, elk geweld van individu tot individu, van gemeenschap tot gemeenschap; minstens even scherp de splinter in je eigen oog zien als de balk in dat van de anderen voor zover het niet omgekeerd is.
Elke god is maar een van de vele maskers van een en dezelfde geestesverschijning: letterlijk een verschijning in de geest, niet in de wetenschappelijk controleerbare feiten: dus je gelooft eraan of niet, even goeie vrienden zolang je iedereen in zijn/haar waarde laat.
Twijfel is geen enkelvoud: je kan dagelijks aan alles twijfelen. 'Should I stay or should I go,' zingen The Clash. Heeft mijn geschrijf enige zin of is het louter aanstellerij? Is mijn bestaan zelf geen overbodigheid: adem ik niet de lucht in die voor anderen is bedoeld?
In wezen is er maar één zekerheid: de pijn. We worden in pijn geboren en bestaan in pijn. Dit besef moet ons aansporen om het te vermijden anderen en onszelf meer pijn te bezorgen, om integendeel juist de 'levenskwaliteit' te helpen verhogen, om iedereen de kans te geven zelf die levenskwaliteit te bepalen. Een correcte politiek levert kansen geen garanties op levensgeluk, trouwens: wat is dat 'levensgeluk'? 'Let's have a party'?
Voor de ene ligt het in zijn tuin, voor de andere in een boek. De ene wil in de warmte van een tweede lichaam inslapen, de andere wil de lichamelijke afwezigheid die de aanwezigheid van geesten convoceert: 'ik heb mezelf met moeite alleen gemaakt,' schreef Hans Lodeizen. 'Venit creator spiritus': de scheppende geest komt tot de eenzamen, de afgezonderden - creativiteit moet je niet bepaald van een massa verwachten, zelfs niet van een Spionkop , een sportieve of een godsdienstige.
En het werkt: mijn hart zit na al deze frases al iets hoger dan mijn sloffen. In mijn kuiten misschien: voldoende hoog voor een fietstocht.
gelijke kansen? (nieuwe versie)
Halle Berry


Halle Berry in Monsters’ Ball (Marc Foster)
een meisjesgezicht, een vrouw
als een goudbeuk op de heide
lichter, doch noem haar geen
zilverberk, de ragfijne die
schaduwen weeft, het zonlicht
zeeft zoals goudzoekers doen
noem haar tussenin: blank
noch Afro, weeg je woorden
als druiventrossen in je hand
‘make me feel good,’ snikt ze
en draaft op zijn zadel: paars
haar tepel, een dieper brons
waar de globe opengaat,
een zee die wijkt en je stormt
er doorheen als duizend joden
leg je handen over je mond
duw de namen door je strot
kijk en luister hoe ze kreunt
en fluistert: een briesje komt
aan van over een oceaan,
overbrugt de continenten
van geschiedenis en ras
een meisje, een vrouw,
de man toch steeds wat
schamele heide, een blad
dat trilt en valt van een berk
Janssens Pharmaceutica
marktdag


marktdag
onderdanig, haar bleke
glimlach alsof ze door
de dagen gaat met
een witte vlag
ze maakt van jouw blik
een plunderaar, een aan-
richter van brandschatting,
braspartij – haar kleine
hoofd dat nijgt, zwarte
glanszijde van haargrens
tot schouderblad, flodder-
jurk alsof ze aan een
wastobbe stond toen
de voordeur werd ingeramd
je verstrakt, alweer kan er
nauwelijks een knikje af –
omgedraaid zoals een wind-
zak om een paal staar je
haar kuiten na: gebruinde
ogieven alsof ze haar grimlach
tussen haakjes plaatst
in Vlaanderen Vlaams?
Geert Wilders
Zeer toevallig kwam ik deze woensdagnamiddag op Nederland 1 terecht - om even te ontsnappen aan de zoveelste ode van Michel Wuyts aan de dopingrepressie - en nog toevalliger belandde ik in het Nederlandse parlement waar juist Geert Wilders, de meest geblondeerde politieke ster van Europa, aan het woord was.
Boffen wij Vlamingen even met ons Vlaams Blok.
Wilders stelt onder meer voor om het budget voor ontwikkelingssamenwerkihng terug te schroeven van 0,8 % tot 0,15 % van het BNP - dat ligt volgens hem dichter bij het Europees gemiddelde, een Europa waar Wilders voor de rest zo weinig mogelijk mee te maken wil hebben..
Marokkaanse Nederlanders - die hij onveranderlijk 'tuig' noemt - moeten na één misdrijf het land uit, gaat het om een minderjarige dan geldt het uitwijzingsbevel eveneens voor de ouders.
Moslims mogen enkel blijven als zij de koran, dat 'fascistisch boek' , afzweren. Er mag geen moskee meer bij, de radicale moeten gesloopt.
Uiteraard beklemtoont Wilders dat hij de stem van 'hardwerkend Nederland' vertolkt en pleit hij voor een algemene lastenverlaging ook al komt Femke Halsema zeggen dat de laagste inkomens sowieso al weinig belastingen betalen en dat die lastenverlaging voor hen dus niets oplevert.
Maar Wilders wil bezuinigen op onderwijs, op ondersteuning van kansarmen en achterstandswijken, op al die dwaze verspilzucht van 'de linkse kerk' - waarvoor hij nota bene het CDA verantwoordelijk stelt - :
gedaan met inburgeringscursussen, begeleiding van probleemjongeren etc
Wie gelooft in 'de maakbaarheid' is een idioot.
'Werken of weg' is zijn variant op het 'aanpassen of opkrassen' van onze eigen bloed en bodem.
Afgezien van Halsema en Jan Marijnissen vond geen enkel parlementslid het nodig een vraag te stellen aan deze profeet. De verbijsterde gezichten, het meewarig hoofdschudden, de gebogen hoofden zeiden voldoende.
Is dit wat overblijft van het 'gidsland' boven de Moerdijk, de vluchthaven van Spinoza en andere vrijdenkers?
Het eenmanspartijtje van Wilders heet 'Partij voor de Vrijheid': Marijnissen vroeg welke vrijheid de moslims dan hebben in het gedroomde vaderland van de valsblonde god.
En ja, gedaan met de dubbele nationaliteit ongeacht of iemand zijn of haar oorspronkelijke nationaliteit kan opzeggen, Iraanse vluchtelingen bijvoorbeeld. Dit is een probleem voor Iran, niet voor de polders van Wilders.
Ik begin stilaan te geloven dat Filip de Winter een aimabel mens is.
Bernard en Mia
Grossman


David Grossman*
spreek, treed uit
de menigte zonder gezicht
schrijf, word zichtbaar
een enkeling, drager
van een naam, een
geschiedenis
spreek, roep ze op:
de nummers in een huid,
al die aanschuivende hoop
dat de reis naar elders gaat
schrijf, laat de geluiden
horen van blote voeten,
het tuimelen van vlokken haar
spreek, maak misbaar, doe
wie indommelt ontwaken
beschrijf jouw Hof van Olijven
waar de miljoenen slapen
en wie nabestaat doet het
na: slapen of waken
spreek, haal verhaal bij hun laatste
wandeling, we bestijgen ze samen
in bestofte sandalen of glimmende
laarzen: de Himmelstrasse in Treblinka
*bij zijn redevoering zaterdag afgedrukt in De Standaard
pedofielen
Bam


Bam
- bij een foto na de beving –
ze is ontijdelijk mooi
de aarde heeft haar
gepoederd en getooid
met stenen
de kleuren licht en warm
als van rustgevende muren
ze is een aardewerk
met meesterhand
geboetseerd naar het leven
en gebakken in een louterend vuur
ze zou een besneden schors kunnen zijn
verhard onder het gewicht
van eeuwen
een opgegraven getuigenis
van hoge cultuur
er hangt een langharige noot
onder de oksel
een schedelvrucht
had ze een schild willen zijn
en beschermen
al versmachtend heeft ze versmacht
ze heeft lange geblonde haren
alsof er goud stroomt uit de grond
de aarde beefde
sloot met haast teder geweld
haar ogen en vulde haar mond
hasta Murcia
me recuerdo poco:
la carretera estrecha
en un paysaje deserto
una mesa ancha
de sable y piedras
y más allí en la lontananza
el bordo del mundo
la montaña seca de Murcia
rosa y purpur
no tráfico
sólo el pequeño coche amarillo
y tú
de pelo rubio
la cara de Botticelli
y entre nos dos
la cinta de ‘Once Upon a Time’
los gritos interminables
de trompa gallega
gritos de animales
sufriendo de hambre
de muertos que no pueden
dormir
nunca la solitud
era tan profunda tan completa
y majestuosa
me recuerdo tú
sin palabras
mirando el mismo camino
y sabiendo: allí
más allí llegaremos
juntos como caballero
y caballo
como cama y almohada
como gritos y silencio
Khnopff


Khnopff
men zegt het is zijn zuster
die de deur gesloten houdt
maar het is geen bloed
dat hen verbindt
het was een tasten
naar de huid en klieren
van de ziel
de damp die om de aarde hing
toen die ontwaakte
toen die aanving
met ademen
niet het vlees
dat mannen scheidt van vrouwen
en ze doet briesen van ongeduld
om in elkaar te schuiven
zoals een hand schuift
in een handschoen
en dan de deurkruk
en het openen
ze moeten gesloten blijven
deur en jongedame
het hout gelakt in melkig blauw
gebiesd in goud
de starende zuster in corsage
in een hoge kraag
wit als een schim
zij moet verschijnen
één ogenblik er zijn
en dan voorgoed voorbij
de afstand van het tasten
zijn verf is een vingerafdruk
van het eerste heimwee
dat op goed geluk
naar de aarde kwam
om even te ademen
en dan op te staan
en voort te gaan
moslims tegen mannelijke gynecologen
Vandaag reageren twee woordvoerders van Kif Kif in De Morgen tegen wat zij een eenzijdige berichtgeving noemen over moslimmannen die niet toestaan dat hun zwangere vrouw wordt aangeraakt door een mannelijke dokter.
Zij merken terecht op dat deze weerstand ook voorkomt bij orthodoxe joden en fanatieke christenen.
De vraag is echter of dit extreme gedrag louter uit een achterlijke interpretatie van een of andere godsdienst voortvloeit, dan wel over hyperjaloerse macho's gaat die hun vrouw beschouwen als hun privébezit en de godsdienst hanteren als een smoesje voor hun afwijking.
In elk geval tonen deze incidente aan dat er grenzen zijn aan de tolerantie: om het even welk fanatisme dat de normale werking van onze geneeskunde verstoort, moet aan de kaak worden gesteld.
Dokters die weigeren te behandelen bij dringende of gecompliceerde bevallingen kunnen worden vervolgd op basis van de juridische notie: 'weigeren van hulp aan personen in nood'.
Een advokaat of jurist kan hier meer over zeggen, maar naar mijn mening moet deze notie worden uitgebreid tot 'verhinderen van hulp in nood'.
Kortom, deze macho's - moslim, jood of wat dan ook - zijn strafbaar.

