Ik ben Krooswijk Marian, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Surfmary.
Ik ben een vrouw en woon in Tilburg (Nederland) en mijn beroep is Huisvrouw/bejaarde verzorgster moeder.
Ik ben geboren op 02/07/1947 en ben nu dus 77 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Fotografie en schrijven van verhaaltjes.
Ik probeer een leuk en interresant blog te maken.Het gastenboek vind ik fijn. Ik ben altijd benieuwd naar de reactie"s.
Vanmorgen is de misselijkheid weer terug en Rien is flink beroerd. Heel de dag blijft het hangen en ook cola drinken helpt nu niet. Ik denk niet dat er kamperen in zit dit weekend dus zit er niets anders op dan thuis blijven. Misschien als het zaterdag beter gaat kunnen we nog altijd gaan, afwachten dus.
Na een hele lange nacht(14 uur) is Rien deze morgen wel wat misselijk maar hoeft niet over te geven. Hij eet een boterham en na wat hangen en liggen gaan we toch maar naar de markt en koffie drinken bij Henk en Riet. Na het middageten(met Primperan) gaat Rien biljarten maar is zo weer terug, geen biljart vandaag. De middag brengt hij op zijn gemak thuis door. Voor het avondeten heeft hij zin in bami en ik kook dat natuurlijk. We eten er smakelijk van(zonder Primperan). De misselijkheid is helemaal verdwenen en we denken dat het komt door het drinken van Cola, veel Cola. Als dat waar is is dat toch een uitkomst.
De lange dag is aangebroken en we zijn om 9.45uur op afd.O. Wonder boven wonder het is niet druk vandaag. 3 mensen die een paar dagen geweest zijn en naar huis mogen rond de middag 1 iemand die ook een lange dag heeft en bovendien jarig is.
Rien wordt aangesloten. Marian en Nienke hebben vandaag dienst op de afdeling. Het gaat allemaal snel en het ziet ernaar uit dat we op tijd naar huis kunnen. Rond 15.30uur krijgt Rien last van zijn infuus iets dat nog nooit gebeurd is. Zijn arm wordt zwaar zegt hij en het infuus begint echt te irriteren. We waarschuwen Nienke en het wordt in de gaten gehouden. Later komt de verpleging zeggen dat er voor de chemo met een verkeerde vloeistof is gespoeld en ze zal contact op nemen met Dr. Goey. De verkeerde behandeling zal geen nare op vervelende gevolgen hebben zeggen de geleerde. Toch zegt Rien dat zijn arm zwaar is geweest en het infuus pijn heeft gedaan niet voor niets is . Later verdwijnen de klachten , gelukkig. Ik denk ook dat het ongemak wel iets te maken heeft gehad met de verkeerde spoeling.
Exuses zijn aanvaard en we letten volgende keer weer dubbel op.
Vanmorgen moesten we weer naar Dr. Goey voor de uitslagen van het bloed prikken en de drie-wekelijkse vragen. De bloeduitslagen zijn goed en de CEA waarde is wederom gedaald naar 10. Dat is toch een vooruitgang en bewijst dat de chemo zijn werk nog steeds doet.
Rien heeft wat vragen over de nagels aan handen en voeten, deze laten stukjes los en dat is natuurlijk pijnlijk. Goey zegt: Dat hoort er allemaal bij en je kunt het een beetje vet houden met vaseline. Verder heeft Rien niet veel klachten, gelukkig. Morgen er maar weer tegenaan en hopen dat de bijwerkingen meevallen. Na deze kuur mag Rien weer door de ct-scan om te kijken wat de uitzaaiingen gedaan hebben.
s Morgens was iedereen vroeg op zonder te wekken, ze hadden allemaal dezelfde ervaring gehad. Veel beestjes en een onrustige nacht. Het doel vandaag is Galle. Een VOC stad met Nederlandse roots o.a een Chr. Hervormd kerkje hierin grafstenen met Nederlandse namen. Ook straatnamen zoals Rijnstraat en Leidsestraat. Het was hier waar de VOC-mensen hun waren gingen halen en andere dingen slijten. Nederlandse rechtspraak en een Kamer Van Koophandel al die gebouwen zijn nog goed intact. Toch vreemd dat na zoveel jaren deze zaken hier nog zijn.
Na Galle gaan we opweg naar Hikkaduwa, daar runnen de lokale bewoners een schilpadkwekerij. De eieren worden geraapt op het strand en in bassins bewaard waar ze kunnen groeien zonder gevaar te lopen. Elke maat schildpad heeft een eigen bassin. Als de beesten groot genoeg zijn, ze kunnen dan voor zichzelf zorgen, laat de oppasser ze s nachts op het strand weer los. Een fantastisch gezicht al die rennende schildpadjes.
Daar hebben we, minischildpadjes gemaakt van schelpjes, gekocht. Zo steun je dit project.
Na het schildpad avontuur gaan we op weg naar het strandhotel waar we nog een week uit kunnen rusten. Onderweg zien we weer allerlei verrassende dingen.Spoorwegovergangen die nauwelijks beveiligd zijn en overvolle treinen, de mensen hangen letterlijk aan de zijkanten. Groentestalletjes van boeren uit de omgeving
Langs het uitgestrekte strand staan palmbomen. De vruchten van de bomen worden afgetapt en en van het vocht maken ze de traditionele drank van Sri Lanka van, ARAK. Zo te zien niet ongevaarlijk werk maar als ze dit niet doen hebben de mensen geen inkomen dus moet het wel.
Na een interresante rit komen we s avonds laat aan in Kalutara waar ons hotel genaamd Sinbad ligt. Mooi tussen de oceaan en een rivier een soort schiereiland . Hier zullen we 1week blijven dan zit onze fijne reis naar Sri Lanka erop.
De volgende dag na een heerlijk Engels breakfast terug naar beneden over die zelfde weg! Genietend van het landschap, het was nu wel helder, komen we na een lange rit weer in de bewoonde wereld. Op naar het Yale Nationaal Park, SAFARI. Daar aangekomen zijn we na wat gegeten te hebben in een jeep gestapt en met twee plaatselijke gidsen(15 jaar) het safari gebied ingereden
Na niet zon lange tijd zaten we al vast in de blubber en werd er hulp in geroepen van een paar collegas. Enfin , het kwam na wat kaperiolen en hulpmiddelen goed. Het park is niet groot maar met zijn waterpartijen zeer de moeite waard. Veel inheemse dieren: waterbuffels, pelikanen, apen,hagedissen en olifant(en). De jongste gids stond boven op de jeep en keek uit naar krokodillen maar die waren in de verste verte niet te zien, ofschoon hij zag ze wel en schreeuwde aan een stuk door.
Later bleek de krokodil een stuk hout te zijn dat boven het water uitstak. Na dit avontuur gaan we opweg naar ons overnachtings hotel. Daar aangekomen na een barre tocht was het al donker en zagen we niet waar we terecht waren gekomen. Wel zaten er veel vliegende beestjes vonden we vooral rondom de schaarse lampen. Eenmaal binnen in een soort van appartementje wilde ik gaan douchen maar dat was even niet zon succes. Er zaten knoepers van rode mieren en torren de kamerbediende die we hebben geallarmeerd was zo klaar met de beesten . Even sprayen met een spuitbus DDT en alle beestjes vielen dood op de grond, ready zei hij en stapte naar het volgende appartementje. We hebben niet echt met smaak gegeten omdat we niet konden zien wat op ons bord lag. Na wat gedronken te hebben in de bar zijn we, nadat het bed goed geinspecteerd was, onder de klamboe in slaap gesukkeld. De volgende morgen wachten ons opnieuw een verrassing, we werden wakker op het strand van de Indische oceaan. Nog nooit zo iets moois gezien.
Nuwara Eliya is ons volgende doel. Een prachtige stad in de bergen met overal theeplantages. De rit ernaar toe is een ervaring apart. Stijle smalle wegen en volop verkeer maken er iets bijzonders van. Onderweg zie je watervallen , de bekenste stromen in Ella, dit is het hoogste punt van Sri Lanka 2452m. Het weer zit niet mee want het regent steeds daardoor is het uitzicht slecht en komen de landschappen niet tot hun recht. Maar met wat fantasie en de ervaring van het daar zijn kun je je er wel iets bij voorstellen. Op de theeplantages zie je bont gekleden vrouwen de jonge blaadjes van de planten halen. Ze bieden theeblaadjes aan en willen poseren voor de foto natuurlijk tegen betaling van wat roepees. Het is zwaar werk. Met grote manden op hun rug werken ze heel de dag. 20 kilo s morgens en 20 kilo s middags moet er geplukt worden De oogst moeten ze zelf naar de theefabriek brengen TE VOET!!!!
Theeplantages Nuwara Eliya
In de fabriek, op een primitieve manier en vochtige ruimtes, worden de blaadjes verwerkt tot ons heerlijk bakje thee. De meeste mensen in de fabriek zijn Tamil mensen ze blijven lachen ondanks hard labour. In een soort kantine word ons de thee aangeboden, het smaakt heerlijk verser kan al niet. In het winkeltje hebben we thee gekocht.
In het Grand Hotel hebben we overnacht. Er wachten ons een verrassing in dit hotel. Post voor Meneer en mevrouw Krooswijk? Een medewerkster van de ANWB, waar we onze reis geboekt hadden, was op studiereis in Sri Lanka en wist dat wij daar zouden komen beschreef haar bevindingen aan ons in een brief. Toch leuk, zo ver van huis en dan post te krijgen. Het Grand Hotel was een schitterend hotel in Engelse stijl(koloniaal) . Een tearoom voor de high tea en een poolroom. De inrichting was geheel in Engelse plattelands stijl. De open haard brandde gezellig en dat was wel nodig ook want buiten was het nat en koud. Onvoorstelbaar maar de overheersers van dit land wisten goed waar ze moesten gaan wonen in de bergen waar de temperatuur overdag aangenaam is en s nachts koel. Na een partijtje pool biljart en het diner zijn we op tijd naar bed gegaan waar je de weer over je oren moest trekken, toch een vertrouwd gevoel.
We hebben een vrije dag. Johan knapt snel op en kan vandaag lekker uitzieken. Na het ontbijt genieten we met zn allen van de zon en het zwembad. Lekker even luieren met een boek, puzzle en een kopje koffie op het terras van het zwembad.
Robert krijgt al een kleurtje vooral zijn voeten. Rien en Miranda kunnen niet genoeg krijgen van het water. Toch is het oppassen met de zon en we kruipen dan ook al gauw onder de palmbomen die langs de rand van het zwembad staan.
Zondag 9 oktober 1994
s Morgens vroeg uit de veren, we moeten naar het olifantenweeshuis. De olifanten worden al vroeg gevoerd. De jonge krijgen melk uit een fles en je kunt voor een paar rupees zelf de fles geven. Het is een lust om te zien hoe ze in no time de fles leeg maken. Er staat ook een babyolifantje van 3 maanden het heeft een kuif gelijk een punker. In dit weeshuis worden olifanten die verstoten worden uit de groep opgevangen en grootgebracht. Ook olifanten die verdwalen of kleintjes waarvan de moeder is overleden worden hier naar toe gebracht. Er zijn ong. 50 olifanten van allerlei leeftijden. Na het eten gaan ze naar een stuk land met veel palmen waar ze vrij rond kunnen rond lopen. Sommigen worden getraind zodat ze later in het bos bomen kunnen versjouwen. Elke dag worden ze naar een rivier geleidt waar ze naar hartelust kunnen baden. Wij hadden pech, die dag konden ze vanwegede grote stroming en de lage waterstand niet badderen. We zijn toch naar de rivier gelopen , het uitzicht is daar geweldig. Het vrij ondiepe water vormt witte schuimkoppen doordat de stroming van het water over keien en de bodem wordt gestuwd. Langs de rivier staat een mooi restaurant met uizicht op het water. Daar hebben we wat gedronken en dat smaakt wel bij 30 graden. Rond 11.00uur zij we terug gereden naar het hotel in Kandy. Onderweg hebben Rien en Sandra op een olifant gereden. In een rivier langs de weg lagen de beesten en er werd gevraagd om ze te wassen. Een heerlijk avontuur. Tot je knieen in het lauwe water en maar schrobben . Dat gebeurd met een schil van een halve kokosnoot.
Op een commando van de oppasser spoot de olifant met zijn slurf water over zujn rug en Rien werd daarbij goed geraakt. Na de wasbeurt mochten de liefhebbers een ritje maken op de rug van zon beest. Een ervaring die ze niet gauw zullen vergeten De rest van de groep genoot ook van die aanblik, vooral Johan want die hoor je schaterlachen op de video. Terug in het hotel hebben we geluncht en s middags waren we vrij. Die middag heeft het zwembad goed dienst gedaan. Rond 18.00uur zijn we op zoek gegaan naar een telefoon buiten het hotel en ja hoor in een lokaal winkeltje konden we bellen. Thuis was alles goed en ze waren blij iets van ons te horen. Het bellen kosten echt drie keer niets. s Avonds hebben we nog genoten van een lekker diner net zoals elke avond deze keer met muziek aan tafel. Onze laatste avond in een prachtig hotel, heerlijk.
Na het ontbijt vertrekken we naar Kandy de hoofdstad van Sri Lanka.
Johan is doodziek, hij heeft de hele nacht overgegeven en naar de toilet gelopen, maar we moeten verder. We passeren het middelpunt van het land. Op dit punt is het 127 kilometer naar het noorden en 122 kilometer naar het zuiden. Een grote rivier is het echte middelpunt. Het landschap veranderd langzaam in bergachtig. De laatste rijstvelden glijden voorbij. Onderweg naar Kandy bezoeken we een kruidentuin. In deze tuin groeien alle kruiden die je maar kent. Pepers, nootmuskaat, gember, salie, foelie, laurier, enz, enz. Ook staan er veredelde bomen en vruchten zoals annanas, cocosnoten en bananen. De gids geeft uitleg van groei en gebruik van deze kruiden. Ook medicinale kruiden zijn aanwezig. In een soort serre krijgen we gemberthee en mogen we aan allerlei potjes ruiken. Hier hebben we kruiden, wierook en tijgerbalsem gekocht.
Johan wordt steeds zieker het ziet er niet goed uit en Zaheem adviseerd om in Kandy een dokter te bellen. Het volgende doel is een batikfabriek. Onder weg stoppen we even bij een rubberplantage en kunnen we zien hoe de latex afgetapt wordt. Aangekomen in de batikfabriek worden de dames al meteen in een sari van zijden gehesen een mooie gezicht. Europeese dames in een sari.
We hebben daar een stukje batik gekocht in de vorm van een olifant. Verder gaat het weer. In een klein dorpje stoppen we bij een prachtige hindoetempel. We hebben geluk er is een dienst deze morgen. Binnenin de tempel kijk je je ogen uit naar de kleurrijke beelden, taferelen en altaren waaraan de mensen devoot zitten te bidden. Singaleese trommels en fluiten vullen de ruimte met oorverdovende muziek. Omstreeks 12.00uur komen we aan in het Mahaweli Reach Hotel in Kandy. In een schitterende hal worden we verwelkomt door het personeel met een jawel welkomsdrankje. Ze zijn nog bezig met verbouwen in het hotel maar het is uniek wat je ziet aan marmer, koperwerk, hard hout en kristal. Voor Johan hebben we een dokter gebeld en die komt s middags. Na de lunch gaan we naar een botanische tuin in Kandy. Een reusachtige tuin van 60 hectare met allerlei inheemse en uitheemse planten,bomen en bloemen. In een kas staan prachtige orchideen.
Als je de bloemen goed bekijkt zijn het net kleine gezichtjes. Een grote vijver in de vorm van Sri Lanka met in het midden een palm geeft aan waar je je bevind, in Kandy dus. Langs de rivier die door het park loopt groeit bamboe huizen hoog in drie verschillende soorten. Ook zie je in die rivier de wasplaats van de lokale bevolking. Na een flinke wandeling door de tuin gaan we terug naar het hotel. De dokter is geweest en heeft Johan een paar flinke injecties en een recept voor medicijnen gegeven.(kassa). Om 17.30uur omkleden en naar de te,pel van de tand in Kandy. In deze tempel ligt een relikwie de tand van boedha??? Bij aankomst schoenen inleveren en aanschuiven. Een enorme rij mensen staan te wachten om binnen te komen en langs het altaar te lopen waar het relikwie in een gouden kast ligt. In de bibliotheek van de tempel kun je de geschiedenis van de tand lezen, deze heeft door heel Sri Lanka gezworven. Deze tekst staat op bananenbladeren geschreven en is 1500 jaar oud, zeer indrukwekkend. Ook een soort kruisweg maar dan van het leven van boedha .
Bij de ingang van deze bibliotheek schitteren prachtige tableaus van marmeren olifanten
Om 19.00uur naar de Kandydansers een spectakel van muziek, dans en kleurrijke kostuums.
Deze mensen voeren 11 verschillende dansen op die allemaal een diepere betekenis hebben. Meest cultuur. Het is onvoorstelbaar dat ze dit ruim een uur volhouden in een temperatuur waarbij je al zweet als je er alleen maar naar hoeft te kijken.Omstreeks 20.30uur rijden we terug naar het hotel waar ons een heerlijk diner staat te wachten. Jammer dat Johan, en ook Robert is nu ziek, dit niet hebben kunnen zien. We hopen dat de medicijnen hen weer snel op de been brengt.In Kandy blijven we 2 dagen en kunnen de zieken een beetje bijkomen..