Naar de inhoud

Zo gezien

Ons zegje over dit en dat
akke.beakke.be

Berichten van 23 mei 2005 tot 29 mei 2005

VOOR EEN DAG VAN MORGEN (Hans Andreus)

Het gedicht "Voor een dag van morgen"  werd bij de Poëziedag 2001 door bijna 1/3 van de 2.576 Vlamingen uitverkozen als hun geprefereerd gedicht. De Amsterdamse dichter en prozaïst Hans Andreus is dus de auteur van Vlaanderens favoriete gedicht (1e in de top-100). Eigenlijk heette de man Johan Willem van der Zant, en hij was pas 51 toen hij in juni 1977 in Putten overleed. Liefde en dood, de verbinding ervan, met soms overheersende schuldgevoelens en angsten, zijn steeds terugkerende thema's. Ook de kinderboeken van Hans genoten veel bijval. Van zichzelf zei Andreus in 1963: "Ik ben romantisch en zeer praktisch. Ik ben nuchter, logisch, zakelijk en impulsief. Ik zit zeer ingewikkeld in elkaar. Misschien is dat een voorwaarde tot schrijven".

 

 

Voor een dag van morgen

 

Wanneer ik morgen doodga,

vertel dan aan de bomen,

hoeveel ik van je hield.

Vertel het aan de wind,

die in de bomen klimt

of uit de takken valt,

hoeveel ik van je hield.

 

Vertel het aan een kind,

dat jong genoeg is om het te begrijpen.

Vertel het aan een dier,

misschien alleen door het aan te kijken.

Vertel het aan de huizen van steen,

vertel het aan de stad,

hoe lief ik je had.

 

Maar zeg het aan geen mens.

Ze zouden je niet geloven.

Ze zouden niet willen geloven dat

alleen maar een man, alleen maar een vrouw,

dat een mens een mens zo lief had

als ik jou.

Hoe vind je dit bericht? 133 stemmen
Geschreven door Talimlake om 22:12 Reageer op dit bericht

"Louter droefheid " door Simon Carmiggelt

 

 

Louter droefheid

 

Ik voel mij somber. Ei, wat zal ik doen ?

Een platte geest dronk nu een glaasje.

Maar ik ben een poëtisch baasje

en ga mijn weemoed in een versje doen.

Dat is het voordeel van mijn gave.

De burger kan zijn ei niet kwijt,

terwijl ik, rustig, mijn neerslachtigheid

gelijk een paardje voor mijn kar laat draven.

 

Is het volbracht, dan ben ik opgelucht.

'k Heb schoonheid uit mijn pijn gewrongen.

Mijn lieve pen heeft mooi gezongen.

Ik stap in bed. Ik geeuw en zucht.

 

En staan mijn versjes later soms te kijk

in "Gouden Aren" (*) of in "Dichterschat",

dan zegt de leraar bij deez' pennespat:

"kijk jongens, hier had hij het moejelijk."

 

 

* Iets in de aard van "Zuid en Noord"

Hoe vind je dit bericht? 106 stemmen
Geschreven door Talimlake om 14:21 Reageer op dit bericht

Meer van Zo gezien

↑ Terug naar de berichten