Naar de inhoud

*** In memorie tara en ali ***

akke.beakke.be


Huisdieren van mijn blogmaatjes

.

.

.

.

.

My Guardian Angels of the Sunny Dogs
They say memories are golden
well maybe that is true
I never wanted memories,
I only wanted both of you.

A million times I needed you,
a million times I cried.
If love alone could have saved you
you never would have died.

In life I loved you dearly,
In death I love you still.
In my heart you hold a place
no one could ever fill.

If tears could build a stairway
and heartache make a lane,
I'd walk the path to heaven
and bring you back again.

Till we meet again my angel.

Woensdag 19 maart 2008

Woorden op papier


Image and video hosting by TinyPic

Woorden op papier vervagen
Verdwijnen na een poos in de tijd
Maar woorden in je hart geschreven
Die blijven bestaan een eeuwigheid

Want je kan alles schrijven
Oprecht of niet gemeend
Ze kunnen uit je hart komen
Of van een ander geleend

Woorden zijn immers geduldig
Met woorden kan je iedereen aan
Maar al die geschreven woorden
Zijn na een poos toch weer vergaan

Schrijf daarom geen woorden
Woorden die je niet echt meent
Je kan dan beter maar zwijgen
Zo kan je respect voor jezelf krijgen

Zeg liever met gebaren
Hoeveel je om iemand geeft
Dat blijft veel langer leven
Dan ongemeende woorden opgeschreven

Shadow

Reageer op dit bericht

4 reacties op dit bericht

Marianne19 maart 2008 om 16:28

Mooi gedichtje Tarali

Goedemiddag Tarali, het was fijn om bij u op bezoek te zijn. Ik wens u een fijne avond. Lieve groetjes van MarianneImage Hosted by ImageShack.us
frieda19 maart 2008 om 13:54

zeer mooi gedichtje van Shadow Tarali

pasen3nc0.jpg 
Maar het gedichtje
in mijn gastenboek vind ik persoonlijk nog stukken beter
fijne woensdag
liefs Frieda

Diane19 maart 2008 om 08:25

Goedemorgen we zitten weer op de helft van de week

Photobucket
Vanmorgen tijd om verschillende blog eens te bekijken en een krabbel achter te laten. Een fijne dag verder.
Jeske19 maart 2008 om 06:30

Piep Piep.

Image Hosted by ImageShack.us
Als we de weerman moeten geloven

.Staat er een rotweertje voor ons.

Daarom breng ik je een bosje warme knuffels Lydie.

Knuff. Jeske
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Vrijdag 14 maart 2008

Het gebeurde te Antwerpen op 25 januari 2008


Tijdens het recente optreden van Frans Bauer en Laura Lynn in Het Sportpaleis vroegen ze beiden aan het publiek om totale stilte. Terwijl het muistil werd begon Laura langzaam met haar vingers van de rechterhand te knippen, elke seconde één knip. Dit ging zo bijna een minuut lang door in een indrukwekkende stilte.

Toen boog Frans Bauer zich naar de microfoon en fluisterde : “ Tijdens iedere vingerknip van Lynn, sterft er een kind in Afrika ! “.

De stilte werd beklemmend.

Tot er iemand op de eerste rij hem toeriep:
"Lot die stoemme trut dan oephaawe héi ! "

 
8 reacties Reageer op dit bericht
Dinsdag 11 maart 2008

Woord in stilte


Image and video hosting by TinyPic

         Woord in stilte…

 Hoor de muziek in stilte,
de klanken en het woord,
dat ongehoord toch verstaat.
Hoor de stilte voor het
vertrekt of weggaat.

Mylène

5 reacties Reageer op dit bericht
Zondag 9 maart 2008

Zondag groetjes ...


Image and video hosting by TinyPic

Regendruppels

Tussen de regendruppels zoek ik het licht
Donkere wolken vermijden dat
Een regendruppel glinsterd in het licht
De zon wringt door het wolkenpad

De warmte zal de druppel doen verdrogen
Die de wereld nodig heeft
Warmte van ons hart zal tranen drogen
Die de ziel zo nodig heeft


Helma Paans

4 reacties Reageer op dit bericht
Donderdag 6 maart 2008

Vleugels van hoop

Avond schemer, de hemel bloed doorlopen van de afscheid nemende zon.
 Weer een dag voorbij. Ik vlei me neer in het nog warme gras.
Mijn ogen zoeken beelden van wat ooit eens was.
Ik ruik de geur van lang vervlogen tijden
laat me door vleugels van hoop stilletjes naar de toekomst leiden. 
                                             
                                             11je

Reageer op dit bericht
Dinsdag 4 maart 2008

Het leven


Come%20home%20savelyklein.jpg

Lange dagen, moederziel alleen
het lijkt alsof echt niemand om je geeft
onbewogen, starend naar de klok
vragend aan jezelf waarvoor je leeft

Iedereen kan soms het leven niet meer aan
Iedereen heeft pijn soms, dus laat jezelf niet gaan

Er is altijd een weg, altijd een licht
veeg die tranen dus uit je gezicht
want er komt een moment dat het geluk voor je staat
dus hou nog even vol als het niet gaat
het komt eraan

Niet geslapen, weer een lange nacht
waar is alles toch zo misgegaan?
Duizend vragen tollen in je hoofd
zoekend naar de zin van het bestaan

Iedereen kan soms het leven niet meer aan
Iedereen heeft pijn soms, dus laat jezelf niet gaan

Want als het geluk je plots verrast
denk dan niet na, maar grijp het vast....

Reageer op dit bericht

Meer van *** In memorie tara en ali ***

↑ Terug naar de berichten