Grandioos...

    Een kleine jongen in een luchtballon.

    -----------------------------------------------

Een kleine jongen in een luchtballon

vliegt zingend rond de hemel

met penseel en schildersezel

kleurt hij alles bij en lacht...

Een kleine jongen in en luchtballon

schildert met licht penseel omlaag

geen vlugge trek maar eerder traag

veegt alle tranen weg tot pracht.

 

              Zoals de wind hem helpt tot kunst

              de juiste windrichting tot gunst

              voelt hij zijn armpjes lichtjes zweven

              en zijn kunstwerk wordt verheven

              tot een landschap fantasie

              creatie van een nieuw genie ?

 

              Zoals de zon zich pril ontfermt

              zijn schilderijlandschap beschermt

              wordt elk zacht briesj' een vlugge trek

              getriomfeerd tot piekfijn werk

              uit de ballon een ton vermogen

              creatie van twee glimlachogen...

 

              Zoals de jongen dartel ronddraait

              de wind afschermend rond de zon waait

              houdt de ballon echt niet meer op

              hij keert de wereld op zijn kop.

              De mensen onder juichen fel,

              schilderstriomf door 't ballonspel !

Een groot aantal zeldzamen...

-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-

Dramaturgen die zich in hun woorden wurgen.

Wangezellen die zich in hun daad verknellen.

Commentatoren die zich aan hun woorden storen.

Opportunisten die het allemaal niet meer wisten.

            Ze denken wij zeldzame

             maar toch massa met name

             beschouwen zich als enkeling

             maar zijn echter al drenkeling,

             ze zwemmen in de brousse

             moerassen vol lianen

             ze hebben steeds de mond vol

             geen een die zich durft schamen.

Filosofen die hun eigen boek niet mogen.

Evangelisten die de ware leer betwisten.

Fantasten die hun fantasie verbrasten.

Auteurs en componisten die de inspiratie misten.

 

‘t Zijn zo van die opvallende grootspraken

zeer groot in aantal al te samen.

Tegenspraak op hun eigen en

geen woord tussen te krijgen.

Ze schrijven malle teksten,

serieus tot t’ droeve gekste,

ze popelen met hun brein

uit hun gevoel om “HET” te zijn !

-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-

                In jou.

                 ---- ----

Een stukje sereniteit,

een berg aanhankelijkheid.

Een portie liefde op een bord,

wat culinair door frele lippen,

samen verorberd wordt...

Een greintje glimme lach,

bij blij aanvangen der dag.

Nog meer dan zoetste wijn,

"Geluk", wat zijn jouw armen fijn !

 

Genieten van jouw adem,

bij ‘t trillen van jouw stem,

gewoon niet meer mijn eigen,

hartklopping van jou krijgen...

Jouw vingertop over mijn hoofd,

die blik die mij nog meer belooft,

zalig inslapen bij jou,

dat iets dat ik steeds blijvend,

van jou  in mij vasthou...

 

Voor altijd in je groeien,

verstrengelen in Uw zijn,

vergroeid doorheen de tijd,

noch krom, noch rechte lijn.

De maten van jouw levensmoed,

daar deel van zijn,

doet mij zo goed...

Wegdeemsteren in jou,

omdat ik sterf,

als ik niet van je hou...

Met jou.

-o-o-o-o-o-

Een haag van beuk een golf van groen,

een bloem van hoop en een warme zoen.

Een zon van zwoel een lucht van blauw,

en mijn hart dat vloeit als een stroom tot jou.

 

Eén boeket rode roos tooit jouw glimlach van goud,

eén onzichtbaar touw dat ons samenhoudt.

Een lip vol glans en een blik van zij,

dit alles herleid tot een simpel “Wij”.

 

Eén stroom vol gloed een wei vol glooi,

wij samen heel dartel gierend in het hooi.

Een spin ontruimt plots maakt ons plaatsje vrij,

maar gespin in het hooi hoort er heel vaak bij.

 

Gegrien op het land stappen in ‘t mulle zand,

met een knel o zo vast wandelen hand in hand.

Die opwelling van sfeer geluk over te meer,

hoop ik dat ik nog veel hier met jou wederkeer...

        De muren hebben oren !

        -----------------------------

Een streepjespak, bol aan het been,

mijn toekomst, nee ik heb er geen,

ik loop de muren op over het plafond,

bekruip de eenzaamheid over de grond...

      Mijn muren hebben oren

      er schreeuwt geluid uit het behang,

      de sleutels rinkelen op mijn deur

      de deur van dit gevang...

Een traliewerk wie heeft hier smaak,

één monotome kleur steekt met mij de draak !

Verdommen doe ik het dit rotte kot,

laat mij eruit ik wordt hier stapelzot !

 

Die stappen door de gang 't is net een gong,

ik pers de doodsangst-adem uit mijn long.

Mijn hart staat stil het zweet barst uit,

die kerel van hiernaast hij mag er uit !!!

 

   Mijn muren hebben oren

   ik wist het van tevoren

   er schreeuwt geluid uit het behang

   ééntonig is dit celgezang...

   Mijn hart staat stil mijn zweet barst uit !

   Die kerel van hiernaast, hij mag er uit !!!

   --------------------LUK DEMO

Werkweek.

-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-

De maandag leef’k in weekend-roes,

de dinsdag is mijn koudste douche !

De woensdag ben ik al halfweg,

de donderdag, “Nog ééntje, zeg!”.

De vrijdag is de laatste !

daarna is ‘t weer weekend !

Voor deze filosofie,

         daar sta ik voor bekend.

1. Wie elke week moet werken !

    Gewoontes keren weer !

    Mag niet te diep nadenken,

    zingt telkens keer op keer :

2. Ik kom het wel te boven,

    een week is zo voorbij.

    Want elke vrijdagavond,

   Kweel ik uitzinnig dol en blij:

3. Pensioen, dat is het einde!

    Dan eindigt dit refrein!

    Dan zal het elke werkdag,

    voor mij steeds “Weekend” zijn!!!

-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-

(Suggestie : Rock nr.)

Een week na “Tsjernobyl”.

-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-

Hoeveel cesium

nu al

in mijn beenderen zit,

wegen alleen

mijn hersenen,

onstabiele weegschaal

gistend apparaat

van onrust...

 

Wat ik vandaag

naar binnen maal,

weten alleen

deskundigen,

eerlijken of

verheerlijkten ?

 

Dat zo’n rustige avond,

mij toch naar buiten bracht

of was het de drang tot schrijven ?

Het uur der waarheid proeven ?

Ontdaan van angst

wandelde ik gewoon

over ons nog steeds groene pleintje,

waar ik een klein beetje

immuner werd...

------------------------------Augustus 1986.

 

Dat is toch helemaal niet normaal.

-----------------------------------------

"Pasen", rond de kerstboom vieren,

"Een zee met mensen" zonder dieren...

Met bokshandschoenen duiven melken

en bloemen zonder honigkelken...

          Dat is toch allemaal niet normaal,

          dat is toch helemaal niet normaal,

          als de wereld op zijn kop draait

          is dat dan geen vreemd verhaal !

         Dat is toch allemaal niet normaal,

          dat is toch helemaal niet normaal,

          dat is toch allemaal al te gek

          is dat geen uiterst raar verhaal !

De zon die opstaat in het westen,

een wereld ZONDER atoomtesten !

Dat iedereen nu Greenpeace steunt

en als regen nu om water kreunt ?

Ijsloze kappen op de polen,

als iedereen weer stookt met kolen !

Al de machines op het stort,

en teveel werk "werkoverschot" !

Als dromen heel jouw dag innemen,

je s’avonds inslaapt, nul problemen !

Als je slaapwandelt overdag,

ofwel vannacht de hemel zag !

Dat zijn toch helemaal geen problemen,

dat zijn toch helemaal geen problemen,

je moet je eigen niets verwijten,

als fantasie jou mee gaat nemen !

De neptablet

-o-o-o-o-o-o-o-

Ik nam een neptablet

om ein---delijk te genezen...

Gebruiksaanwijzigingen eerst

nog eens duchtig doorgelezen...

En doorgeslikt, de neptablet

die maakt jou pas gezond.

Dat was het wat er tussen,

vele regels neptekst stond...

               De dokter schreef me eerst,

                een lijst medikamenten...

                Van A tot Z voorwaar,

                het kostte me een heel pak centen.

                Maar toen ik zo beladen,

                naar de apotheker ging,

                kwam mij een feetje tegen,

                met de ware oplossing.

       Een beetje teveel hoofdpijn,

       waar zaten de oorzaken ?

       Ietswat teveel genoten,

       weinig rusten, haast niet slapen ?

       Maar voor ik aan de zware,

        slaappilenkuren ging,

        deed ik wat sport, een warm bad,

        naar bed met d’oplossing...

 

  Ik nam een nep als peptablet,

  om eens heel sterk te wezen...

  ‘t Gedacht alleen, het sterkte me,

  ‘k ben weer uit ‘t niets verrezen.

  En al die nare voorschriften,

  ze smeulen nu in ‘t vuur.

  Ik ben verslaafd sinds jaren,

  aan mijn neptablettenkuur...

Misschien  passend bij de mars van vandaag,
dat het niet altijd daarom om een moord moet gaan.
Verdraagzaamheid is niet genoeg, ook aandacht en respect hoeven erbij.

      Er was een man in de stad.

      --------------------------------

Er waadt een man door de stad,

geen mens op aard die hem vat

veel energie heeft hij niet

is voortgestuwd door verdriet...

 

Er vliegt een vogel voorbij

luid kwelend vrolijk en blij.

De man is blind ziet hem niet

alleen de grond in ’t verschiet ?

 

Er valt een man op het pad

geen mens die helpt in de stad.

Hij kruipt krampachtig wat voort,

men zegt : "Die hoort in een oord...".

 

Er crepeert een man in de goot

men zegt : "Een dorpsidioot...".

Maar stapt dan vluchtig ver weg

elk heeft hierover zijn zeg.

     

     Er ligt een man

     ergens dood

     niemand die hem

     hulp aanbood,

     al was het niet

     zo bedoeld,

     geen mens die zich

     schuldig voelt !?!

         Droeve ogen.

         -------------------

Is het een soort enge droom

dreigend doorheen de tijd ?

Een buitenaardse gedachtenstroom,

oh is het een droom ?

 

Er hangt onrust over de huizen

de hemel kleurt zich in vaal...

Niemand weet echt waar hij heengaan zou, wat gaat er om ?

Oh, is het een droom ?

     "Droeve ogen" die de waarheid zeggen.

     "Droeve ogen" kijkers van een kind.

     Helpen zij ons om klaar te kijken

     op het toekomstbeeld

     oh angstige droom...

Vluchtend in 't wild

vredesduiven...

Steunpilaren der tijd...

Weg die bescherming voor onze ziel ?

Oh is het een droom ?

Onze zinnen verliezen het noorden

bomen droppen hun kruin...

En niemand weet echt waar hij heengaan zou...

Wat gaat er toch om ?

Oh was ‘t maar een droom !

 Cartoon.

 -----------

Cartoon,

een belachelijk figuur

sla jij daar

een cartoon van \'t laatste uur.

Zo iemand wie

de hele wereld blijft bekijken...

Zo iemand waaraan

geen verf meer is te strijken...

Cartoon gebuisd tot niks.

Cartoon alles nep en kitsch...

 

Je verft jouw ogen tot

bederf van jouw gezicht,

één wervelende mist die

nooit eens te rusten ligt !

 

Jouw vette haren

omtekenen jouw lui gedrag.

Men moet op zoektocht,

naar jouw ongeboren lach.

 

Je bent cartoon nu

men heeft jou getekend,

en aan dat rampenbeeld

ben jij voortaan geketend...

 ------------------

        Vissertje

        --------

Uren en uren zitten turen

naar mijn dobbertje in het vijvertje...

Vissie kom hier vissie kom aan

dat ik jou aan de haak kan slaan...

Uren en uren zitten turen,

naar mijn dobbertje aan het vijvertje...

Ik leef van visjes en ik houd eraan

dat ik hen aan mijn haak kan slaan...

 

    Dobbertje dobbertje dobber maar

    voor mij leuk ontspannend,

    voor de vis gevaar...

    Lekkere lekkere made aan de haak

    Vissie vissie da's beslist

    jouw smaak...

 

    Rustig rustig zit ik hier alleen,

    met alleen maar vissies

    vissies om me heen...

    Rinkel-derinkel doet de kleine bel

    ‘k sla dan aan

    vlugger nog dan snel...

 

    Bootje bootje neem mij mee op zee

    als een grote visser

    in mijn dromen mee...

    Kapitein van de vissersvloot

    ‘k word alleen

    In mijn dromen groot!

          Reünie...

          -----------                               

Waar zijn die vrienden                               

heen van vroeger ?                                    

Hebben zij zelf

gebetonneerd ?

Saam met hun huis en met hun voegen.

Hebben zij zelf niet veel verleerd ?

 

Waar zijn die vrienden heen van vroeger ?

Betonnen bunkers is dat nu hun stijl...

Waar zijn hun liedjes van \"De Groot\" nu ?

Staat hun cultuur vanzelf op peil ?

 

Waar zijn mijn vrienden heen van vroeger ?

Lusten ze mij nu echt niet meer ?

\'k Zit hier aan vijftig tussen jeugd in,

die mij steeds aankijkt, als \"Mijnheer\" !

 

Ik heb geen vrienden meer als vroeger,

ze zijn veranderd net als ik.

Waarom kan sfeer niet blijven leven ?

Ik krijg wel elke dag meer schrik...

 

Mijn beste vrienden nu van vroeger

zoeken reünie als weleer.

En op die ene mooiste dag nu,

nipte ik nog eens aan die sfeer...

Ach kom re-unie-weer !!

     Dank U zeer !

        Zomer.

      oooooo

‘t Wordt weer zo een zomer,

net als vroeger,

uit de goeie ouwe tijd !

‘t Wordt weer zo een zomer,

net als vroeger,

opgevuld met zonnigheid !

 

           Zwemmertjes die hun hart ophaken,

            Hoog opspringend over de baren,

            gierend in het speelse tij,

            en kibbelend over allerlei-ei...

 

            Een zeemeermin gaat aan het proesten,

             als Neptunus staat te hoesten,

             onder ‘t striemen der fontein,

             een opgemerkt waterfestijn...

 

             Een regenboog staat fel te pronken,

             een jonge meid loopt schuin te lonken,

             alles staat in pracht en praal,

             een jongen vertelt zijn meisje ‘n nieuw verhaal.

 

             ‘Ik hoop dit nog heel veel te beleven,

             zalig ver van winters ziel verheven,

             naar het hart van de natuur,

             een zomers feest van lange duu-uur...

       Voor ieder uur...

        -------------------

Soms voelt het heet in mij,

heter dan vuur...

Soms rilt het koud in mij,

kouder dan guur...

Soms weet ik echt niet meer,

wat ik beleef...

Toch besef ik steeds,

waar ik voor leef !

   Voor ieder uur dat me voorbijsnelt,

   lijk ik wel verloren.

   Als jij niet bij me bent (komt), ben ik eenzaam...

   Voor iedere dag die zo voorbijgaat,

   loop ik als verloren,

   ik blijf voortdurend wachten bij het raam.

   Was jij maar bij de haard, hier...

Soms vraag ik ben ik nog,

nog wel mezelf ?

Voel ik me deel van jou,

alsof jouw helft !

Soms weet ik echt niet meer,

wat ik beleef,

maar besef steeds weer,

waarvoor ik leef...     

  R + Was jij maar bij de haard hier !

       In een wereld (zo) eenzaam,

       waar kan ik jou vinden ?

       Oh ik mis jou, geef mij een nieuwe kans...

 

 

    Mijn zinnen !

    -------------------

Ik heb er mijn zinnen

weer op gezet.

Een kraam van een tekst ?

Een stralend buffet ?

Een kok die zijn hersenen pijnigt ?

Met vinnige woordenvloed kruidt !

Ik knijp ze tot zinnige dingen,

totdat het weer positief luidt !

 

     Hoe schrijf ik, hoe ben ik,

     een Bos, een Verminnen,

     hoe zou ik, hoe moet ik,

     aan zoiets beginnen ?

     \'k Beschrijf de natuur en de zon,

     hoe word ik een Armand Preudhomme ?

 

     Mijn zinnen, ze staan er,

     maar klinken ze mooi ?

     Is het iets heel vurigs,

     of zomaar de dooi ?

     Zou men mij nog ooit appreciëren ?

     Of zegt men, dat is veel te gewoon !

     Ik schrijf, maar dan zonder te blijven,

     ik hoef voor mijn zinnen geen loon...