DE PEST AAN DE PESTKOP !

Dansen op het strand.

-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-

Ik wil dan dan
dansen op het strand

ik wil zeil zeil zeil

over zee en meer en land.

Ik wil surf surf surf

niemand houdt me nog aan band

want de zomer steekt mijn hart

mijn ziel mijn bloedvaten in brand !

 

Komt de eerste zonnestraal mij inspireren

word ik dichter wil ik alle talen leren...

Wil ik reizen alles neemt mij in de ban

als de zon schijnt zou ik willen zou ik dan dan...

 

Komt de peper in mijn bloed weerom aan ‘t stijgen

ik blijf kriebels van de pure lusten krijgen !

Nee geen mens houdt me nog tegen

ja het zand stuift in het rond

als ik zo op energie blijf

raak ik nooit terug op grond ik zweef

                         ik wil dan dan...

      Dank U Oudje.

       oooooooooooooo

 

Houterige sprokkelklare

verkleumde handjes

brokkelen onder een hoge rug

de kruimels neer...

Het bos ziet somber toe

hoe de meer dan derde leeftijd

nog steeds net als vroeger

ieder jaar de vogeltjes voedt.

Sneeuw en koude trotserend

slentert de eenzaamheid

doorheen  mulle takken

en losgekomen wortels.

 

Starende kastanjeboom

en luimende eik

schudden windwuivend

de vogels ergens heen.

Maar die komen

steeds naar dezelfde plek

elke koude dag

sinds jaren...

 

“Ontmoeting”...

De vogels, het oudje...

Ook volgend jaar...

Het takkenbosje verdwijnt

een hele hoge rug die trillend

het in de verte rokend schouwtje

opzoekt.

Tot-morgen-getsjirp...

Als een schaduw.

------------------------

R :
Je loopt als een schaduw steeds achter hem aan.

      Je kleeft als een schaduw tegen hem aan...

      Je leeft als een schaduw zo donker en koud.

Verlaat toch die schaduw zo jong en reeds oud...

 

Je kijkt steeds in 't duister je kent hem toch nooit

hij is een verbreker die  liefde omgooit...

Je loopt je te pletter besef je dat niet,

hij is de uitvinder van "'t stille verdriet" !

 

Besef nu op heden verlaat zijn gezeur,

hij trekt aan de touwtjes "Mijnheer Profiteur" !

Hij zoekt zwakke plekken en buit ze dan uit,

gevaar voor jouw leven hij neemt jou tot bruid !

 

Nog voor het te laat is maak een goede keus,

er zijn andere venten veel beter echt heus...

Hij plooit voor geen enkel toch niet voor een vrouw,

besef voor 't te laat is verlaat hem dus gauw...

  Het leven is wat j' er van maakt !

    -------------------------------------

Wie weet wat de toekomst brengt

in een wereld vol van afgunst ?

Iedereen die de weg verkent

maak me wijs, wijzer in die kunst !

De weg is lang...

Er staan bergen op de baan,

maar daar vecht je

vecht je tegenaan...

 

     Het leven is wat j'er van maakt !

     warje zelf presteert

     waar jezelf uit leert !

     Het leven is wat j 'er van maakt 

     blijkt jouw doel veraf

     vecht dan door tot het graf...

 

Wie weet of het lot niet keert

hoe men zich ook tegen jou verzet !

Niemand die jouw werk nu eert

maar jouw hoop en streven belet !

De weg is lang...

Er staan bergen op de baan

maar daar vecht je vecht je tegenaan...

 

    Het leven.... enz...+

    Tijd vliegt snel,

    je grijpt zonder vat...

    Voelend hoe het heden je verlaat...

               Ooooh....Het leven...

Alleen in de stad.

-o-o-o-o-o-o-o-o-o-

Je zoekt naar een uitweg, tussen zovele.             

Vol van verwachting maar het is tevergeefs.

Ze kijken je na en volgen jouw wegen,

zij die jouw vriend zijn (maar) is ‘t niet voor de schijn ?

 

Je voelt je zo eenzaam alleen in de stad,

op zoek naar wat vriendschap maar ‘t zoeken is hard.

 

Je kijkt in haar ogen ze stralen een warm gevoel.

de hoop van de liefde, op een nieuw begin.

Je waant je herboren en volgt een nieuwe weg,

‘t zijn soms klei-ne dingen die het doen...

 

Je voelde zo eenzaam alleen in de stad,

op zoek naar wat vriendschap iets wat jij nooit had...

 

Er is nog zoveel, dat jou kan gebeuren...

Maar alles wat komt gaat vliegensvlug over, over,

alles gaat over...

 

Die avond vergaat het afscheid is nakend,

probeer nog wat te praten, komt ze vlug terug ? (dra)

Je wandelt haar uit, maar voelt hoe de draad breekt.

Haar beeld zal eeuwig blijven rondhangen in jouw bestaan.

Alles herhaalt zich alleen in de stad,

op zoek naar wat vriendschap, wat jij steeds aanbad.

 

En je blijft alleen, ooooh alleen, heel alleen in de stad...

eeuwig en alleen in de stad. OOOOh

Al jouw vrienden waar zijn zij gebleven ? (X2)

OOOOOh alleen in de stad...

Heel alleen in de stad, iedereen is weg, heel alleen in de stad.

Alleen in de stad, alleen in de stad.

Iedereen is weg, heel alleen in de stad,

waar zijn zij gebleven heel alleen in de stad... Alleen in de stad....etc...

    Wat een wondere wereld !

     ------------------------------

    Wat een wondere wereld

    als de liefde onze koning wordt !

    Wat een wondere wereld

    als de vrede vereeuwigd wordt !

    Als raketten verroesten

    alle bommen vergaan,

    is de storm die oprukt

    dan geen vreugdeorkaan !!!

 

Als de “Unicef"-kinderen koningen waren

zou de toekomst zich niet op de legers blindstaren.

Dan was honger ter wereld reeds verleden tijd,

rassendiscriminatie onmogelijkheid...

 

De Nobelprijs voor vrede wordt nu uitgeloot,

er zijn veel kandidaten de massa is groot !

Men verdeelt de prijs in miljoenen pluimen

we bereiken de top door voor elkaar te duimen !

 

Onze aarde wordt hemels heringericht

elke liefdesverklaring klinkt als hemels gedicht !

Niets is hier nog van mij alles van iedereen !

We zijn allen tevreden, ontgoocheld niet één !

       Grandioos is het leven !       
        ------------------------

Als men droomt van geluk, dat men hoopt te ervaren,

en dan plots kan j'een blik in jouw ogen ontwaren.

Dan is al je verdriet opeens verleden tijd,

en je droom van voorheen wordt werkelijkheid...

    R : Grandioos is het leven,

        als jouw liefde steeds groter wordt !

        Grandioos is het leven,

        als jouw liefde voor mij alles wordt !

        Als jouw lach mij betovert,

        als je mij steeds herkent,

        als die blik in jouw ogen

        (of : als jouw hart me verovert)

        mij voor altijd verwent...

 

Het geluk dat je soms op een klein plekje vindt,

is een band die ons samen voor altijd verbindt.

Het geluk om te leven met iemand als jij,

brengt me in euforie maakt me uitzinnig blij.

 

Alles wordt een gewoonte en niets meer tot plicht,

elke liefdesverklaring is een hemels gedicht !

En ik zing dit spontaan zeg het aan iedereen,

dat ik jou voor altijd in mijn leven meeneem !!!

    Een kleine jongen in een luchtballon.

    -----------------------------------------------

Een kleine jongen in een luchtballon

vliegt zingend rond de hemel

met penseel en schildersezel

kleurt hij alles bij en lacht...

Een kleine jongen in en luchtballon

schildert met licht penseel omlaag

geen vlugge trek maar eerder traag

veegt alle tranen weg tot pracht.

 

              Zoals de wind hem helpt tot kunst

              de juiste windrichting tot gunst

              voelt hij zijn armpjes lichtjes zweven

              en zijn kunstwerk wordt verheven

              tot een landschap fantasie

              creatie van een nieuw genie ?

 

              Zoals de zon zich pril ontfermt

              zijn schilderijlandschap beschermt

              wordt elk zacht briesj' een vlugge trek

              getriomfeerd tot piekfijn werk

              uit de ballon een ton vermogen

              creatie van twee glimlachogen...

 

              Zoals de jongen dartel ronddraait

              de wind afschermend rond de zon waait

              houdt de ballon echt niet meer op

              hij keert de wereld op zijn kop.

              De mensen onder juichen fel,

              schilderstriomf door 't ballonspel !

Een groot aantal zeldzamen...

-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-

Dramaturgen die zich in hun woorden wurgen.

Wangezellen die zich in hun daad verknellen.

Commentatoren die zich aan hun woorden storen.

Opportunisten die het allemaal niet meer wisten.

            Ze denken wij zeldzame

             maar toch massa met name

             beschouwen zich als enkeling

             maar zijn echter al drenkeling,

             ze zwemmen in de brousse

             moerassen vol lianen

             ze hebben steeds de mond vol

             geen een die zich durft schamen.

Filosofen die hun eigen boek niet mogen.

Evangelisten die de ware leer betwisten.

Fantasten die hun fantasie verbrasten.

Auteurs en componisten die de inspiratie misten.

 

‘t Zijn zo van die opvallende grootspraken

zeer groot in aantal al te samen.

Tegenspraak op hun eigen en

geen woord tussen te krijgen.

Ze schrijven malle teksten,

serieus tot t’ droeve gekste,

ze popelen met hun brein

uit hun gevoel om “HET” te zijn !

-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-

                In jou.

                 ---- ----

Een stukje sereniteit,

een berg aanhankelijkheid.

Een portie liefde op een bord,

wat culinair door frele lippen,

samen verorberd wordt...

Een greintje glimme lach,

bij blij aanvangen der dag.

Nog meer dan zoetste wijn,

"Geluk", wat zijn jouw armen fijn !

 

Genieten van jouw adem,

bij ‘t trillen van jouw stem,

gewoon niet meer mijn eigen,

hartklopping van jou krijgen...

Jouw vingertop over mijn hoofd,

die blik die mij nog meer belooft,

zalig inslapen bij jou,

dat iets dat ik steeds blijvend,

van jou  in mij vasthou...

 

Voor altijd in je groeien,

verstrengelen in Uw zijn,

vergroeid doorheen de tijd,

noch krom, noch rechte lijn.

De maten van jouw levensmoed,

daar deel van zijn,

doet mij zo goed...

Wegdeemsteren in jou,

omdat ik sterf,

als ik niet van je hou...

Met jou.

-o-o-o-o-o-

Een haag van beuk een golf van groen,

een bloem van hoop en een warme zoen.

Een zon van zwoel een lucht van blauw,

en mijn hart dat vloeit als een stroom tot jou.

 

Eén boeket rode roos tooit jouw glimlach van goud,

eén onzichtbaar touw dat ons samenhoudt.

Een lip vol glans en een blik van zij,

dit alles herleid tot een simpel “Wij”.

 

Eén stroom vol gloed een wei vol glooi,

wij samen heel dartel gierend in het hooi.

Een spin ontruimt plots maakt ons plaatsje vrij,

maar gespin in het hooi hoort er heel vaak bij.

 

Gegrien op het land stappen in ‘t mulle zand,

met een knel o zo vast wandelen hand in hand.

Die opwelling van sfeer geluk over te meer,

hoop ik dat ik nog veel hier met jou wederkeer...

        De muren hebben oren !

        -----------------------------

Een streepjespak, bol aan het been,

mijn toekomst, nee ik heb er geen,

ik loop de muren op over het plafond,

bekruip de eenzaamheid over de grond...

      Mijn muren hebben oren

      er schreeuwt geluid uit het behang,

      de sleutels rinkelen op mijn deur

      de deur van dit gevang...

Een traliewerk wie heeft hier smaak,

één monotome kleur steekt met mij de draak !

Verdommen doe ik het dit rotte kot,

laat mij eruit ik wordt hier stapelzot !

 

Die stappen door de gang 't is net een gong,

ik pers de doodsangst-adem uit mijn long.

Mijn hart staat stil het zweet barst uit,

die kerel van hiernaast hij mag er uit !!!

 

   Mijn muren hebben oren

   ik wist het van tevoren

   er schreeuwt geluid uit het behang

   ééntonig is dit celgezang...

   Mijn hart staat stil mijn zweet barst uit !

   Die kerel van hiernaast, hij mag er uit !!!

   --------------------LUK DEMO

Werkweek.

-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-

De maandag leef’k in weekend-roes,

de dinsdag is mijn koudste douche !

De woensdag ben ik al halfweg,

de donderdag, “Nog ééntje, zeg!”.

De vrijdag is de laatste !

daarna is ‘t weer weekend !

Voor deze filosofie,

         daar sta ik voor bekend.

1. Wie elke week moet werken !

    Gewoontes keren weer !

    Mag niet te diep nadenken,

    zingt telkens keer op keer :

2. Ik kom het wel te boven,

    een week is zo voorbij.

    Want elke vrijdagavond,

   Kweel ik uitzinnig dol en blij:

3. Pensioen, dat is het einde!

    Dan eindigt dit refrein!

    Dan zal het elke werkdag,

    voor mij steeds “Weekend” zijn!!!

-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-

(Suggestie : Rock nr.)

Een week na “Tsjernobyl”.

-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-

Hoeveel cesium

nu al

in mijn beenderen zit,

wegen alleen

mijn hersenen,

onstabiele weegschaal

gistend apparaat

van onrust...

 

Wat ik vandaag

naar binnen maal,

weten alleen

deskundigen,

eerlijken of

verheerlijkten ?

 

Dat zo’n rustige avond,

mij toch naar buiten bracht

of was het de drang tot schrijven ?

Het uur der waarheid proeven ?

Ontdaan van angst

wandelde ik gewoon

over ons nog steeds groene pleintje,

waar ik een klein beetje

immuner werd...

------------------------------Augustus 1986.

 

Dat is toch helemaal niet normaal.

-----------------------------------------

"Pasen", rond de kerstboom vieren,

"Een zee met mensen" zonder dieren...

Met bokshandschoenen duiven melken

en bloemen zonder honigkelken...

          Dat is toch allemaal niet normaal,

          dat is toch helemaal niet normaal,

          als de wereld op zijn kop draait

          is dat dan geen vreemd verhaal !

         Dat is toch allemaal niet normaal,

          dat is toch helemaal niet normaal,

          dat is toch allemaal al te gek

          is dat geen uiterst raar verhaal !

De zon die opstaat in het westen,

een wereld ZONDER atoomtesten !

Dat iedereen nu Greenpeace steunt

en als regen nu om water kreunt ?

Ijsloze kappen op de polen,

als iedereen weer stookt met kolen !

Al de machines op het stort,

en teveel werk "werkoverschot" !

Als dromen heel jouw dag innemen,

je s’avonds inslaapt, nul problemen !

Als je slaapwandelt overdag,

ofwel vannacht de hemel zag !

Dat zijn toch helemaal geen problemen,

dat zijn toch helemaal geen problemen,

je moet je eigen niets verwijten,

als fantasie jou mee gaat nemen !

De neptablet

-o-o-o-o-o-o-o-

Ik nam een neptablet

om ein---delijk te genezen...

Gebruiksaanwijzigingen eerst

nog eens duchtig doorgelezen...

En doorgeslikt, de neptablet

die maakt jou pas gezond.

Dat was het wat er tussen,

vele regels neptekst stond...

               De dokter schreef me eerst,

                een lijst medikamenten...

                Van A tot Z voorwaar,

                het kostte me een heel pak centen.

                Maar toen ik zo beladen,

                naar de apotheker ging,

                kwam mij een feetje tegen,

                met de ware oplossing.

       Een beetje teveel hoofdpijn,

       waar zaten de oorzaken ?

       Ietswat teveel genoten,

       weinig rusten, haast niet slapen ?

       Maar voor ik aan de zware,

        slaappilenkuren ging,

        deed ik wat sport, een warm bad,

        naar bed met d’oplossing...

 

  Ik nam een nep als peptablet,

  om eens heel sterk te wezen...

  ‘t Gedacht alleen, het sterkte me,

  ‘k ben weer uit ‘t niets verrezen.

  En al die nare voorschriften,

  ze smeulen nu in ‘t vuur.

  Ik ben verslaafd sinds jaren,

  aan mijn neptablettenkuur...

Misschien  passend bij de mars van vandaag,
dat het niet altijd daarom om een moord moet gaan.
Verdraagzaamheid is niet genoeg, ook aandacht en respect hoeven erbij.

      Er was een man in de stad.

      --------------------------------

Er waadt een man door de stad,

geen mens op aard die hem vat

veel energie heeft hij niet

is voortgestuwd door verdriet...

 

Er vliegt een vogel voorbij

luid kwelend vrolijk en blij.

De man is blind ziet hem niet

alleen de grond in ’t verschiet ?

 

Er valt een man op het pad

geen mens die helpt in de stad.

Hij kruipt krampachtig wat voort,

men zegt : "Die hoort in een oord...".

 

Er crepeert een man in de goot

men zegt : "Een dorpsidioot...".

Maar stapt dan vluchtig ver weg

elk heeft hierover zijn zeg.

     

     Er ligt een man

     ergens dood

     niemand die hem

     hulp aanbood,

     al was het niet

     zo bedoeld,

     geen mens die zich

     schuldig voelt !?!