TESSENDERLO, VROEGER EN NU

Donderdag 15 maart 2007

De LooiseTia Hellebaut Europees kampioen hoogspringen.

De " LOOISE " TIA HELLEBAUT Europees kampioen hoogspringen.
Tia is in het Engelse ' BIRMINGHAM ' Europees kampioene hoogspringen in zaal geworden. Zij sprong daarbij een Belgisch record van 2,05 m. , een verbetering van haar eigen vorig record met liefst 5 centimeter.
In de finale ging Tia als enige, na twee sprongen over 1,99 m. Daarna ging zij na haar eerste poging over 2,01 m. Zo verbeterde ze in één klap haar eigen Belgisch record van 2,00 m. dat zij eind januari op het ' GOLDEN HIGH JUMP GALA ' in Brussel had gevestigd.
Tia ging vervolgens bij haar eerste poging onmiddelijk over de lat van 2,03 m én 2,05 m. Op de wereldrecordhoogte van 2,09 m faalde ze vervolgens bij haar eerste poging. Toen hield ze het voor bekeken.

Geschreven door paulsax om 12:08 Reageer op dit bericht

Donderdag 8 maart 2007

Wat over kunstschilder, pastellist " HUGO BOS "

Zijn navolging.
'PANTA REI " Alles vloeit, alles beweegt, het leven gaat voort.
ALBERT LOOS is overleden, maar door zijn vele artistieke lessen aan jonge aspirant-kunstenaarts kon hij zijn kunstvisie doorgeven aan entousiaste ' overnemers ' en zijn vele loten werden vruchtbomen.... Eén van zijn vele leerlingen is HUGO BOS. Hij stelde enkele van zijn werken ten toon in een nevenruimte van de gallerij. Op die manier krijgt de "retrospectieve " tentoonstelling van Albert Loots een geactualiseerd post- sciptum, een link naar een levend heden.
HUGO BOS.
( Tessenderlo, 1944 ) exposeerde voor het eerst in 1980, op speciaal verzoek van zijn leermeester. Meer dan een kwart eeuw later was dit ongeveer de vijftigste exposetie van deze telg uit de " looise Loots- school " Zo een palmares getuigt van grote ijver, leergierigheid en vooral doorzettingsvermogen !
De moderne tijd is ondertussen nog verder " voortgestreden "
de Kempen met de lemen huisjes ligt nog verder achter ons. Voor leerlingen van Loots die hun meester trouw blijven, wordt alles nog moeilijker. Kunstcriticus STAF VAN GELDER zegde het zo; "WIE VRIJWILLIG DE ALGEMEEN AANVAARDE NORMEN VERLAAT OM TE VERTOEVEN IN EEN WERELD VAN EIGEN DIMENTIES, KIEST ZEKER NIET DE GEMAKKELIJKSTE WEG NAAR ZIJN PICTURAAL DOEL. HIJ BELAND IMMERS IN EEN ISOLEMENT EN ZAL ER ZICH MOETEN TOE VERPLICHTEN ERGENS RAAKPUNTEN TE ZOEKEN DIE HEM HELPEN OM ZIJN VISIE DOOR DE KUNSTLIEFHEBBER TE DOEN ERVAREN " Stuitend op onbegrip, zal hij veel bijkomende problemen moeten overwinnen om zijn kunstuiting te laten overleven. De leerlingen van Loots kozen bewust voor het strakke keurslijf van de figuratieve vormgeving. Hiervan afwijken en overgaan tot het abstrakte zou alleszins eenvoudiger zijn. Op de vraag waarom zij die gemakkelijke( re ) weg niet kiezen, antwoordt HUGO BOS; " IK ZOU ONDANKBAAR ZIJN TEGENOVER MIJN LEERMEESTER "Dergelijk eerbetoon is aandoenlijk. Kunstcriticus Hugo Noé uit Averbode spreekt daarom van ' de koppige gedrevenheid van Hugo Bos' en in feite geld dat ook voor alle leerlingen van Albert Loots die weigeren het aangewezen pad van hun meester te verlaten.

Geschreven door paulsax om 15:53 Reageer op dit bericht

Dinsdag 6 maart 2007

Albert Loots als leermeester.

Albert Loots als leermeester.
Albert hield zijn kennis echter niet voor zichzelf alleen. Zoals hij " DE STIEL " van Broeder Viventius had geleerd, wou hij nu zijn tallent, ervaring en techniek doorgeven aan jonge mensen. In zijn atelier passeerde een hele reeks leerlingen de revue. Met veel geduld, rust en onverstoorbaarheid bracht hij hen de kennis bij en leerde de knepen van het vak. Later zou sprake zijn van een heuse "pastelschool " van Tessenderlo. Een aantal leerlingen werd sterk beïnvloed door Albert en behield achtertaf een sterke binding met hun leraar Enkele van namen; Frans Bijloos ; Rosa Blarinckx ; Hugo Bos ; Anne- Marie Deferme ; Alain Horelbeke ; Romain Peremens ; Pascal Rijmen ; Mia Reynders ; Julien Vandebril ; Georgette Van Grieken ; Fons Verwimp..... Toen Albert begon te schilderen stonden de Kempische huisjes er nog. Voor zijn leerlingen was dat minder evident. Iedereen is een kind van zijn tijd. Veel van zijn leerlingen begonnen zelf te exposeren en toonden dat ze een andere richting insloegen, iets wat Albert had voorspeld en gehoopt.
Albert besefte dat zijn werk in bepaalde kunstmilieus te traditioneel en weinig vooruitstrevend werd bevonden, maar hij wou niets anders proberen, "dan zou ik in strijd komen met mezelf, zou ik mijn eigen aard verliezen en dat is het laatste wat ik zou willen" Op 11 oktober 1992 stierf hij na een lang en wel gevuld artistiek jeven

Geschreven door paulsax om 14:50 Reageer op dit bericht

Dinsdag 6 maart 2007

In 't kort samengevat ; Albert Loots.

Voorwoord;
Toen iniatiefnemer HUGO BOS in 2005 met het voorstel kwam een retrospectieve te arganiseren over het werk van kunstschilder- pastellist Albert Loots en om onze medewerking verzocht, kreeg hij wat graag een ' ja '. Want in het kader van 40 jaar VVV en Gerhagen (1966- 2006) paste Albert Loots perfect.
In 1967 werd Albert Loots gevraagd in Tessenderlo een tentoonstelling op te zetten. Aldus zou de Looienaar kennismaken met heel zijn werk; olieverfschilderijen, pentekeningen, maar vooral zijn pastelwerken; natuurzichten, huizen, personen.
Zijn leven.
" Met kleuren heb ik nooit last gehad. Dat leek wel ingeboren"
( A.Lootsn Looiseportretten, blz 22)
Albert Loots werd geboren als Kempenzoon in een kroostrijk, vrij bescheiden gezin van veldwachter Henri Loots. Albert zach het levenslicht op 28 April 1915.

Zoal dat hoorde voor jongens uit Tessenderlo leerde Albert als kind lezen en schrijven in de school van de Broeders van Liefde.

" Zoals gewoonlijk speelde ik met mijn makkers in vaders hof. Terwijl ik wat uitblies van het spel, kreeg ik plots goesting om iets te tekenen. Naar huis gelopen, een oud boek gezocht, een leeg blad gevonden en dan proberen iets te krabbelen. Het geleek niet altijd op een boom of huisje, doch ik vond er genoegen in. Achteraf werd de drang zo sterk, dat de marges van mijn schoolboeken vol getekend stonden. Ik had een begrijpend leraar. Hij hielp mij zelfs bij het tekenen en nog wel op echt tekenpapier."

Broeder Viventius die de jongens leerde pasteltekenen. Dat was voor Albert een sterke steun in de rug van een begrijpend en aanmoedigend man, wiens eigen talent zelf te weinig kans kreeg om te ontluiken en het maar projecteerde op een gedreven leerling.
Ergens in stilte zitten tekenen was zijn ' lang leven '