Naar de inhoud

TESSENDERLO, VROEGER EN NU

akke.beakke.be
Image and video hosting by TinyPic

tessenderlo3vk.gif

welkomglitter1pj.gif

Véél kijk- en leesplezier
lijnstarbt4.gif
fabrieksrampgj3.gif

Berichten van 1 mei 2007 tot 31 mei 2007

Woensdag 30 mei 2007

Opeisingen gedurende de bezetting deel 2.

Opeisingen. deel 2.

Hoe langer de bezetting duurde, des te schaarser werden de levensmiddelen. De boeren werden verplicht een gedeelte van hun oogst af te staan en te leveren aan de CORPORATIE, die instond voor de goede verdeling van voedsel over gans het land. Natuurlijk nam de bezetter er eerst zijn behoefte af voor het leger en ook voor de Duitse burgerbevolking. Iedere familie die over de middelen beschikte en de plaats beschikte, zette natuurlijk zelf een koe, een kalf, of een varken op. Maar al spoedig verscheen er een nieuwe verordering van de bezetter, waarin werd bepaald dat de veetelers- ja, zo werden deze mensen ook al genoemd- aangifte moesten doen van de hun in het bezit zijnde koeien, kalveren, varkens en andere grote dieren. Ze werden ook verplicht, naargelang van het aantal dieren dat ze hadden, een zeker aantal kilogrammen vlees te leveren aan de CORPORATIE. Met als gevolg natuurlijk dat vele van deze dieren in het geheim geslacht werden en men met de bezetter lachte. De duitsers vonden er iets anders op; al de varkens, koeien, en kalveren  kregen een genummerde ring in hun oor ( wat nu nog gebeurt ). Nu werd het al wat moeilijker, want al de genummerde beesten waren door de CORPORATIE opgetekend met de naam van de bezitter, en elke bezitter van een genummerd dier was voor zijn dier verantwoordelijk tegenover de bezetter. De bezitter van een dier moest tevens ten alle tijde een kaart kunnen voorleggen ( zoals hierbij de afgebeelde ' varkenskaart" klik op deze voor vergroting, en klik op de vergroting )waarop het ' curriculumvitae 'van het desbetreffende dier werd beschreven...............................
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door paulsax om 13:18 Reageer op dit bericht
Woensdag 30 mei 2007

Opeisingen onder de bezetti,g.

Opeisingen.

Zodra we onder de heerschappij van de bezetter vielen, volgde de ene opeising na de andere, te veel om hier uitvoerig te behandelen.
Het eerste dat opgeëist werd, waren alle vuurwapens, inzonderheid revolvers en geweren. Dan vervolgde de verplichte inlevering van non-ferrometalen. De te leveren hoeveelheid, die werd berekend op het kadestraal inkomen van 1939, werd uitgedrukt in punten. Voor elke tien punten die men te weinig leverde, kreeg men een boete van 100 fr..
Dat het met de ambtenaren die dat onder de oorlog allemaal moesten controleren, ook niet altijd " zuivere koffie " was, blijkt o.a. uit bijgaand artikeltje in " HET ALGEMEEN NIEUWS van 4- 5 januari 1942 en de daarop volgende rechtzetting.
Klik op het artikel voor vergroting, klik dan nog eens op de vergroting.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door paulsax om 12:44 Reageer op dit bericht
Donderdag 24 mei 2007

De eerste verordeningen van de bezetting.

De vorderingen.

Naarmate de eerste oorlogsmaanden verstreken, kreeg het dorp min of meer zijn gewoon uitzicht weer. De straten werden opgeruimd, de schade aan de huizen werd zo goed mogelijk hersteld, de mensen herleefden, het leven hernam zijn gewone dagelijkse gang.
Maar dan lieten de Duitsers plots zien dat zij de overwinnaars waren en wij de overwonnenen; de verordeningen begonnen te verschijnen. Het regende verordeningen., te veel om ze hier allemaal te vermelden.
De slachters en de duivenliefhebbers waren de eerste getroffenen. Zonder toelating van de gemeente mochten er geen dieren meer geslacht worden. Elke slachting moest aan het gemeentebestuur gemeld worden en moest worden ingeschreven in speciale registers, met vermelding van de hoeveelheid vlees. Bij niet naleven van deze verordening kon men een gevangenisstraf van drie jaar en een boete van 700.000-fr. oplopen
De duivenliefhebbers waren er nog erger aan toe. Zij werden ertoe verplicht binnen de 48 uren  op het gemeentehuis een lijst binnen te brengen met opgave van al hun duiven; de vlerken van hun duiven moeste worden afgesneden en er mochten geen duiven meer in andere hokken zitten.
Wie deze verordening niet naleefde, riskeerde de doodstraf.
Deze twee verordeningen verschenen in de kranten op 20 juni 1940.
Op 11 augustus 1940 verscheen het verbod om nog naar de Engelse radiozenders te luisteren en op 19 augustus 1940 werd een verordening gepubliceerd waarbij het dansen in het openbaar verboden werd.
Deze laatste verordening had o.a. tot gevolg dat er in deze streken veel " gesponnen " werd, d.w.z. dat de aankomende jeugd op de één of andere boerderij of plaats samenkwam, en daar werd dan gedanst en plezier gemaakt. Dat noemde men " spinnen ". Verboden of niet, de jeugd zocht toch zelf hun vermaak.
Niet alleen de duivenliefhebbers werden gekortwiekt in het beoefenen van hun hobby. ook de eigenaars van honden werden verplicht aangifte te doen, met vermelding van naam van de eigenaar, adres, ras, geslacht, ouderdom, kleur, stamboom, schouderhoogte, enz....
De laatste zes gegevens betroffen natuurlijk de hond, niet de eigenaar ( Verordening 4 mei 1944 )
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door paulsax om 17:00 Reageer op dit bericht
Donderdag 24 mei 2007

Vervolg van voorgaande betreft " Verordeningen "

Verordeningen deel 2.

Op 31 augustus 1940 werd er verordend dat de lichten van auto's, moto's, en fietsen moesten gedempt worden. De fietsers deden dit ofwel door het glas van hun licht te vervangen, ofwel door voor het glas een metalen plaatje ( blik ) aan te brengen waarin een opening was aangebracht van 1 op 4 cm. ( gleufje ). De voetgangers konden een " knijpkat " gebruiken; dit was een handlichtje waarin een dynamo stak, die door het toeknijpen van de hand in werking werd gesteld en aldus kortstondig een beetje licht gaf, juist genoeg om de gebruiker ervan in staat te stellen zich te oriënteren.
Op 3 september 1940 werd verordend dat voortaan alle gasgeneratoren op auto's moesten voorzien zijn van een vergunning.
Vanaf 26 september 1940 werd het verboden nog militaire of gebombardeerde huizen te fotograferen.
Op 18 juni 1941 verscheen in het " Staatsblad " een verordening waarbij het aan partikulieren, handelaars, en fabrikanten voortaan verboden was nog rubberfietsbanden af te leveren, hetzij los of op namvelgen gemonteerd, op nieuwe of ongebruikte rijwielen, tenzij tegen afgifte van een machtiging tot bevoorrading. Dit gold zowel voor binnen- en buitenbanden als voor tubes van koersfietsen. Onder het woord rijwiel werd verstaan de gewone fiets, de tandem, de triplet ( d.i. de tandem voor drie of meer personen ), de driewieler, de transport driewieler, de fiets door motor aangedreven, de aanhangwagentjes en wagens uitgerust met fietsbanden.
Op het platteland werd het probleem van de fietsbanden vooral gevoeld door de smokkelaars en de arbeiders. Maar die mensen vonden er natuurlijk wat op.
Sommigen legden twee versleten banden over elkaar op de velg; uit de binnenste werd dan wel eerst de staaldraad verwijderd. Een andere mogelijkheid was de versleten buitenband van de fiets te beplakken met lappen binnenband van een auto of van een vliegtuig dat neergestort was, en waarvan men een band had kunnen bemachtigen. Dit laatste was natuurlijk niet zonder gevaar. Er waren er ook die op de " mijn " of de fabriek waar ze werkten, een stuk van de persluchtleidingen ( flexibels ) sneden en dat op de velgen van hun fiets legden. Of het goed reed, dat is wat anders. Om deze stukken persluchtleiding ( flexibel ) samen te brengen, had men het volgende bedacht; men mat de omtrek van de velg, en sneed de " flexibel "op die lengte af; om nu de " flexibel " op de velg te houden, nammen een dubbele ijzerdraad, men stak die in de zijkenten van de flexibel, en spande deze aan tot de twee uiteinde van de flexibel bijna tegen elkaar kwamen, plaatste hiertussen een veer, en spande de ijzerdraad goed aan, en dan ermee op de velg., en klaat was was kees; door de veer bleef de flexibel op de velg gespannen. Veren deed zo'n band niet tijdens het rijden, maar het voordeel was dat ge geen fietsbel nodig had. Men hoorde U van ver aankomen, want telkens als de plaatst waar de flexibel was aaneengezet, de grond raakte, gaf dat een slag dat de oude fietsen ervan rammelden.
Zelfs onbruikbaar geworden fietsbanden werden toen niet zomaar weggegooid, ze waren namelijk nog zeer goed geschikt om schoenen te herzolen. Het voordeel was wel, nooit geen platte band. Ik weet van meespreken, ik heb zelf met zulke banden gereden, wij probeerden wel de naad van de flexibel van het voorwiel gelijk te zetten bij het vertrek,met deze van het achterwiel, dan kregen wij maar " ene bonk ".
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door paulsax om 00:00 Reageer op dit bericht
Woensdag 23 mei 2007

DE BEZETTING VAN TESSENDERLO. ( paul stauven)

De bezetting.
Uit het boek " Tessenderlo in oorlog" Paul Stauven.

Dit hoodstuk behandelt de vier lange jaren van deze bezetting. De lezer mag hier geen gedetailleerd chronologisch overzicht van die periode verwachten. Zoiets was trouwens onmogelijk te verwezenlijken binnen het mij toegestane tijdsbestek. Ik heb gewoon geprobeerd enkele aspekten te belichten, zoals de vorderingen, de opeising van goederen en mensen, de rantsoenering en daarmee samengaand de vindingrijkheid van de mens om de harde kanten van een geransoeneerd leven te afronden, de Boerenwacht, de criminaliteit, het gevaarlijke leven en de Weerstand, om er slechts enkele te noemen.
Hierdoor hoop ik, heb ik toch een algemene indruk kunnen geven, hoe fragmentarisch ook - van hoe het leven in een dorp als Tessenderlo tijdens de bezetting verliep.
Deze flitsen en momentopnamen heb ik zoveel mogelijk geïllustreerd met euthentieke documenten en kranteknipsels uit die tijd. Waar geen andere bron wordt vermeld, komen deze knipsels alle uit de krant " HET ALGEMEEN NIEUWS "
Uit het boek " Tessenderrlo in oorlog" Looienaar Paul Strauven.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door paulsax om 15:59 Reageer op dit bericht
Maandag 21 mei 2007

Militairen gesneuveld te Kwaadmechelen.

De gevechtsgroepen van het peleton VAN PEE versperren de weg Kwaadmechelen - Genendijk, op 500 meter noordoostelijk van Genendijk. Ze staan links in verbinding met de manschappen die majoor FORGEUR op zijn flank heeft opgesteld, en bevinden zich rechts in het verlengde van het centrumpeloton. Sergeant PIERRET heeft zijn manschappen in de gracht en in twee huizen opgesteld; door hun vuren dekken ze de terugtrekkingsbeweging van de anderen. Vanuit een dakvenster ziet PIERRET, tot zijn grote vreugde, 2 sectiesMi van de 8 ste compazgnie aankomen, die dadelijk het vuur openen. De VLEESCHOUWER meldt hem dat er 400 meter voor de gevechtsgroep van HOUYET nog een groep karabiniers geïsoleerd doorvecht. PIERRET stormt de weg op, vind een fiets van een gesneuvelde wielrijder en snelt in de richting van de groep die dreigt ingesloten te worden. Het laatste stuk moet hij al kruipend afleggen, maar hij bereikt hen en verplicht hen zich terug te trekken, terwijl hijzelf de hun teruchtocht dekt.
Eén van de mannen zegt hem dat er 100 meter verder nog karabiniers in een loopgraaf zitten, hij gaat kijken, en vind er niemand en keert terug. Al kruipend komt hij bij zijn manschappen terug, de fiets sleurt hij nog steeds achter zich aan ........
Klik op de tekst voor vergroting
lijst van de soldaten die gesneuveld zijn te Kwaadmechelen
Hoe vind je dit bericht? 10 stemmen
Geschreven door paulsax om 12:35 Reageer op dit bericht
Maandag 21 mei 2007

Het terugtrekkendbevel geld ook voor de eskadrons Wielrijders/6DI en 9/DI.

Het terugtekkingsbevel..
- De voertuigen van het II de bataljon moeten de weg Tessenderlo- Schoot nemen, omdat het stuk Tessenderlo- Klein Vorst onbruikbaar is.
- De batajonscommandanten zullen dit bevel meedelen aan de troepen die de kanaalbunkers bezetten; deze moeten zich tegelijk met het 1C terugtrekken.
- Het terugtrekkingsbevel geld ook voor de eskadrons Wielrijders6DI en 9/DI.
- Tracht de beweging verborgen te houden voor de vijand.
- Geen vertrek voor 21 uur.
- Ik zal te bereiken zijn aan de kerk van Booischot.........

foto ; Een vermoeide Belgische soldaat rust wat uit op zijn zitje naast het kanon, terwijl een wagen met witte vlag hen voorbijsteekt, ten teken van overgave.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door paulsax om 12:13 Reageer op dit bericht
Donderdag 17 mei 2007

Belgen die in die dagen onderkomen vonden in Zwitserland.

Belgen die in die dagen onderkomen vonden in Zwitserland.

550 jonge Belgen die in die dagen van de Franse ineenstorting een onderkomen vonden in Zwitserland, keerden in Juni 1940 te Brussel terug, na verzameld te zijn door de zorgen van het Duits en het Belgische Rode Kruis

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door paulsax om 15:35 Reageer op dit bericht
Donderdag 17 mei 2007

Terugkerende krijgsgevangenen.

Terugkerende krijgsgevan.

Terugkerende krijgsgevangenen werden overal aangesproken door moeders en vrouwen die hoopten nieuws van hun zonen en echtgenoten te krijgen.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door paulsax om 15:20 Reageer op dit bericht
Donderdag 17 mei 2007

Terugkeer uit krijgsgevangenschap in Duitsland.

Terugkeer uit krijgsgevangenschap uit Duitsland.

Terugkeer uit krijgsgevangenschap in Duitsland.
van V.L.N.R.--De heer en mevrouw WILLEMS, x ADRIEN WILLEMS, EMIEL WILLEMS, meneer ANDRIES, GUSTA WILLEMS, HENRI WILLEMS.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door paulsax om 15:08 Reageer op dit bericht
Donderdag 17 mei 2007

Thuiskomst uit krijgsgevangenschap.

Thuiskomst uit krijgsgevangenschap.

Thuiskomst uit krijgsgevangenschap van ADRIAEN WILLEMS en meneer ANDRIES.
Vooraan links; EMMA MACOURS; rechts PHILOMEEN KELLERS en JOSE MANGELSCHOTS ( in de rechter onderhoek)
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door paulsax om 15:01 Reageer op dit bericht
Donderdag 17 mei 2007

Foto van " Vrijgelaten krijgsgevangenen soldaten "

Foto; " Vrijgelaten krijgsgevangenen soldaten "

Voor hen behoort de oorlog tot het verleden. De papieren van de vrijgelaten krijgsgevangenen worden door de leden van de " FELDGENDARMERIE " gecontroleerd en van stempel voorzien.
Klik op de foto voor vergroting, klik nog eens op de vergroting. ( sorry voor de kwaliteit van sommige foto's )
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door paulsax om 14:55 Reageer op dit bericht
Donderdag 10 mei 2007

De vlucht.

De vlucht.
uit het boek Tessenderlo in oorlog ( paul stauven)
Toen we het bombardement van Schaffen in de verte zagen, en ook het exploderen van de bommen hoorden, beseften we dat het ernstig was. Iedereen begon dan ook vliegensvlug in te pakken om bij het eerste teken te kunnen vertrekken. Er was ons immers meegedeeld dat we bij een eventuele oorlog zouden geëvavueerd worden,  daar wij ons hier in de eerste lijnen bevonden. De naam van onze plaatsen van besteming was ook aangebracht op onze identiteitskaart; de eerste was WEVELGEM, de volgende ZWEVEGEM.
De ' Blitzkrieg' was echter zo snel en onverwachts gekomen, dat al deze voorzorgsmaatregelen in de war werden gestuurd. Ieder was op zichzelf aangewezen; wie wilde vluchten, moest zijn plan maar zien te trekken.
Achteraf gezien, mogen wij ons gelukkig prijzen dat het evacuatie zo in het honderd gelopen is. Er zouden anders allicht nog meer burgerslachtoffers gevallen zijn., want GENT, MERELBEKE, ZWEVEGEM, en POPERINGE werden door de Duitsers regelmatig onder vuur genomen.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door paulsax om 13:15 Reageer op dit bericht
Woensdag 9 mei 2007

Tessenderlo in oorlog(paulstrauven) HET BOMBARDEMENT VAN SCHAFFEN( Diest ) 2.

Tessenderlo in oorlog (Paul Strauven )
Bombardement van Schaffen 2.

Als ik weer tot bewustzijn kom, ruik ik kalk, poedersteen, en zwavel. Ik leef nog, maar heb geen gevoel meer in mijn onderste ledematen. Mijn eerste gedacht is; " Ik ben mijn benen kwijt " Bij nader toezien stel ik vast dat het werkhuis platligt, maar dat de schuine plank waar ik onder zat me het leven heeft gered. Mijn linkervoet bloedt hevig; een bomscherf is door schoen en voet gegaan. Een paar meter verder ligt een makker hulp- specialist. Zijn rechterbeen hangt nog slechts met enkele vezels vast aan zijn onderlijf, waar zich een gapende wonde vertoont. In het Waals dialect roep hij " ZIE HIER EENS " en hij wijst naar zijn wonde.

Hij beziet me raar, steekt zijn zwart verbrande handen naar me uit. Nu bemerk ik ook dat zijn gezicht helemaal verbrand is.

Verder in het werkhuis is het een warboel van stenen,kalk, stukken vervrongen ijzer,en.... bloedige resten van lichamen.

Dan is de lucht ineens weer vol geronk van naderende vliegtuigen. Adjudant B. en de andere soldaten vluchten weg. De burgers trekken zich in het huis terug. Ik laat mij van de stoel glijden en druk mij tegen de vloer. Dan kruip ik tot bij de deur en zeg tegen de burgers dat ze zich buiten moeten neerleggen. Zij leggen zich in de wei neer.
Boven ons horen wij de bommen schuifelen, en even later zaaien zij dood en vernieling in de omgeving. Naar het geluid te oordelen is het voor hen; in de weide, op de steenweg, en op het plein.

Later na mijn terugkeer uit Frankrijk hoorde ik dat de Sergeant G. bij dit bombardement gedood werd.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door paulsax om 16:21 Reageer op dit bericht
Woensdag 9 mei 2007

Tessenderlo in oorlog(paulstrauven) HET BOMBARDEMENT VAN SCHAFFEN( Diest )1.

Het bombardemens van Schaffen.
Hier volgt het verhaal van een Looienaar, Karel Verachtert, die het bombadement van Schaffen heeft meegemaakt. Karel was ingedeeld bij het 2e Luchtvaartregiment te Schaffen als mecanicien- wapenmaker. Deze éénheid was pas uitgerust met de nieuwe HURRICANES. Op het moment van het bombardement was Karel van " picet " , samen met adjudant Beulens. We laten hem zelf aan het woord.
(korte samenvatting uit boek Tessenderlo in oorlog.)

Op 9 mei in de morgen waren er nog twee nieuwe toestellen binnen gekomen. Ze waren nog niet voorzien van munitie, daar de camions met materiaal al geladen waren voor een eventueel vertrek; de munitie en de kogelbanden zaten onder in de voertuigen en vooraan tegen het stuurcabine..
Om 10.30 u kwam adjudant Beulens het verheugend nieuws meedelen, dat de verloven weer opengesteld waren, en dit voor vijfdagen verlof, en dat de gewone dienst opnieuw om 8 uur s'morgens aanving, en niet meer zoals nu om 3 uur.
Die avond begaf iedereen zich met een gerust gemoed te ruste. Het zou helaas helemaal anders uitlopen.
Om 2 uur s'achts werd er alarm geblazen, maar de soldaten dachten dat het oefeningen waren voor de afdeling artillerie die in Schoonaarde gelegerd was.
Een weinig later echter worden de specialisten uit hun bed gezet. Ze moeten zo snel mogelijk de vliegtuigen naar buiten rollen, en ze naast elkaar opstellen. De motoren worden aangezet en de piloten nemen plaats in hun toestel.
Majoor H. geeft het bevel de twee nieuwe HURRICANES klaar te maken en te bewapenen. Maar met twee man de camions waar de munitie zich in bevind, afladen en daarna weer opladen, is onbegonnen werk. Kapitein V.D.H. komt ons ter hulp, en stuurt vier soldaten om ons bij dit werk te helpen. De wagens worden afgeladen, de nodige kogelbanden worden naar de vliegtuigen gebracht en daarna werd het andere materiaal terug op de camions geladen.
Ik ga naar de vliegtuigen en plaats de kogelbanden in de mitrailleurs. Wanner de twee Hurricanes in gereedheid gebracht zijn, worden de motoren gestart.
De piloten wachten op het bevel om op te stijgen.

Buiten op het plein roept sergeant- specialist N. " MAAK DAT GE WEGKOMT, ZE ZIJN AL DAAR ".
Om naar buiten te rennen is het al te laat, de mitrailleurs beginnen al te ratelen.
Als het schieten ophoud, wil ik me naar buiten begeven, maar vooraleer ik de deur bereik, fluiten al de eerste bommen.

Bom na bom explodeert, soms zeer dichtbij. Na een tijdje nemen de ontploffingen af. Op het ogenblik dat ik mijn hoofd naar links keer, hoor ik een gefluit naderen. Ik draai mijn hoofd nog terug en het volgend ogenblik voel ik mij sterven. Mijn laatste gedachten voor ik het bewustzijn verlies, zijn mijn vrouw, kind en familie.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door paulsax om 15:41 1 reactie Reageer op dit bericht
Donderdag 3 mei 2007

De " Patattenjassers" ergens te velde..

De " Patattenjassers ergens te velde.
Heb ik tijdens mijn opleiding ook een paar keer " moeten " doen, inplaats van op verlof te gaan, waarschijnlijk was dat omdat ik weeral eens te laat was binnen gekomen na een uitstapje.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door paulsax om 10:34 Reageer op dit bericht

Meer van TESSENDERLO, VROEGER EN NU

↑ Terug naar de berichten