Naar de inhoud

TESSENDERLO, VROEGER EN NU

akke.beakke.be
Image and video hosting by TinyPic

tessenderlo3vk.gif

welkomglitter1pj.gif

Véél kijk- en leesplezier
lijnstarbt4.gif
fabrieksrampgj3.gif

Donderdag 10 mei 2007

De vlucht.

De vlucht.
uit het boek Tessenderlo in oorlog ( paul stauven)
Toen we het bombardement van Schaffen in de verte zagen, en ook het exploderen van de bommen hoorden, beseften we dat het ernstig was. Iedereen begon dan ook vliegensvlug in te pakken om bij het eerste teken te kunnen vertrekken. Er was ons immers meegedeeld dat we bij een eventuele oorlog zouden geëvavueerd worden,  daar wij ons hier in de eerste lijnen bevonden. De naam van onze plaatsen van besteming was ook aangebracht op onze identiteitskaart; de eerste was WEVELGEM, de volgende ZWEVEGEM.
De ' Blitzkrieg' was echter zo snel en onverwachts gekomen, dat al deze voorzorgsmaatregelen in de war werden gestuurd. Ieder was op zichzelf aangewezen; wie wilde vluchten, moest zijn plan maar zien te trekken.
Achteraf gezien, mogen wij ons gelukkig prijzen dat het evacuatie zo in het honderd gelopen is. Er zouden anders allicht nog meer burgerslachtoffers gevallen zijn., want GENT, MERELBEKE, ZWEVEGEM, en POPERINGE werden door de Duitsers regelmatig onder vuur genomen.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door paulsax om 13:15 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Woensdag 9 mei 2007

Tessenderlo in oorlog(paulstrauven) HET BOMBARDEMENT VAN SCHAFFEN( Diest ) 2.

Tessenderlo in oorlog (Paul Strauven )
Bombardement van Schaffen 2.

Als ik weer tot bewustzijn kom, ruik ik kalk, poedersteen, en zwavel. Ik leef nog, maar heb geen gevoel meer in mijn onderste ledematen. Mijn eerste gedacht is; " Ik ben mijn benen kwijt " Bij nader toezien stel ik vast dat het werkhuis platligt, maar dat de schuine plank waar ik onder zat me het leven heeft gered. Mijn linkervoet bloedt hevig; een bomscherf is door schoen en voet gegaan. Een paar meter verder ligt een makker hulp- specialist. Zijn rechterbeen hangt nog slechts met enkele vezels vast aan zijn onderlijf, waar zich een gapende wonde vertoont. In het Waals dialect roep hij " ZIE HIER EENS " en hij wijst naar zijn wonde.

Hij beziet me raar, steekt zijn zwart verbrande handen naar me uit. Nu bemerk ik ook dat zijn gezicht helemaal verbrand is.

Verder in het werkhuis is het een warboel van stenen,kalk, stukken vervrongen ijzer,en.... bloedige resten van lichamen.

Dan is de lucht ineens weer vol geronk van naderende vliegtuigen. Adjudant B. en de andere soldaten vluchten weg. De burgers trekken zich in het huis terug. Ik laat mij van de stoel glijden en druk mij tegen de vloer. Dan kruip ik tot bij de deur en zeg tegen de burgers dat ze zich buiten moeten neerleggen. Zij leggen zich in de wei neer.
Boven ons horen wij de bommen schuifelen, en even later zaaien zij dood en vernieling in de omgeving. Naar het geluid te oordelen is het voor hen; in de weide, op de steenweg, en op het plein.

Later na mijn terugkeer uit Frankrijk hoorde ik dat de Sergeant G. bij dit bombardement gedood werd.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door paulsax om 16:21 Reageer op dit bericht
Woensdag 9 mei 2007

Tessenderlo in oorlog(paulstrauven) HET BOMBARDEMENT VAN SCHAFFEN( Diest )1.

Het bombardemens van Schaffen.
Hier volgt het verhaal van een Looienaar, Karel Verachtert, die het bombadement van Schaffen heeft meegemaakt. Karel was ingedeeld bij het 2e Luchtvaartregiment te Schaffen als mecanicien- wapenmaker. Deze éénheid was pas uitgerust met de nieuwe HURRICANES. Op het moment van het bombardement was Karel van " picet " , samen met adjudant Beulens. We laten hem zelf aan het woord.
(korte samenvatting uit boek Tessenderlo in oorlog.)

Op 9 mei in de morgen waren er nog twee nieuwe toestellen binnen gekomen. Ze waren nog niet voorzien van munitie, daar de camions met materiaal al geladen waren voor een eventueel vertrek; de munitie en de kogelbanden zaten onder in de voertuigen en vooraan tegen het stuurcabine..
Om 10.30 u kwam adjudant Beulens het verheugend nieuws meedelen, dat de verloven weer opengesteld waren, en dit voor vijfdagen verlof, en dat de gewone dienst opnieuw om 8 uur s'morgens aanving, en niet meer zoals nu om 3 uur.
Die avond begaf iedereen zich met een gerust gemoed te ruste. Het zou helaas helemaal anders uitlopen.
Om 2 uur s'achts werd er alarm geblazen, maar de soldaten dachten dat het oefeningen waren voor de afdeling artillerie die in Schoonaarde gelegerd was.
Een weinig later echter worden de specialisten uit hun bed gezet. Ze moeten zo snel mogelijk de vliegtuigen naar buiten rollen, en ze naast elkaar opstellen. De motoren worden aangezet en de piloten nemen plaats in hun toestel.
Majoor H. geeft het bevel de twee nieuwe HURRICANES klaar te maken en te bewapenen. Maar met twee man de camions waar de munitie zich in bevind, afladen en daarna weer opladen, is onbegonnen werk. Kapitein V.D.H. komt ons ter hulp, en stuurt vier soldaten om ons bij dit werk te helpen. De wagens worden afgeladen, de nodige kogelbanden worden naar de vliegtuigen gebracht en daarna werd het andere materiaal terug op de camions geladen.
Ik ga naar de vliegtuigen en plaats de kogelbanden in de mitrailleurs. Wanner de twee Hurricanes in gereedheid gebracht zijn, worden de motoren gestart.
De piloten wachten op het bevel om op te stijgen.

Buiten op het plein roept sergeant- specialist N. " MAAK DAT GE WEGKOMT, ZE ZIJN AL DAAR ".
Om naar buiten te rennen is het al te laat, de mitrailleurs beginnen al te ratelen.
Als het schieten ophoud, wil ik me naar buiten begeven, maar vooraleer ik de deur bereik, fluiten al de eerste bommen.

Bom na bom explodeert, soms zeer dichtbij. Na een tijdje nemen de ontploffingen af. Op het ogenblik dat ik mijn hoofd naar links keer, hoor ik een gefluit naderen. Ik draai mijn hoofd nog terug en het volgend ogenblik voel ik mij sterven. Mijn laatste gedachten voor ik het bewustzijn verlies, zijn mijn vrouw, kind en familie.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door paulsax om 15:41 1 reactie Reageer op dit bericht
Donderdag 3 mei 2007

De " Patattenjassers" ergens te velde..

De " Patattenjassers ergens te velde.
Heb ik tijdens mijn opleiding ook een paar keer " moeten " doen, inplaats van op verlof te gaan, waarschijnlijk was dat omdat ik weeral eens te laat was binnen gekomen na een uitstapje.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door paulsax om 10:34 Reageer op dit bericht

Meer van TESSENDERLO, VROEGER EN NU

↑ Terug naar de berichten