In deze nacht, zo vol van pracht

Is Jezus het Christuskind geboren

laat een ieder, dit blijde nieuws toch horen!

dit Kind zo klein, maar vol van kracht..

Toe wees verheugd, aanbid dit Kind

Hij kwam naar een wereld in schuld verloren

wat voorzegd was, kwam uit, Hij is geboren

Hij kwam voor zondaren, die Hij zo bemint..

Om voor hen, in hun plaats te staan

ja voor zondaren kwam Hij op deez’ aard

voor hun schulden, die Hij heeft betaald

komt laten wij al biddend, tot Hem gaan..

Dit Kind zo schoon, zo wonderschoon!

heeft God de Heer, naar deez’ aard gezonden

voor u en mij, die Hem verwonden

Hij was van zonden vrij, Hij was Gods Zoon..

In deze nacht, deez heil’ge nacht

heeft  Maria Hem gebaard

O, met wat een vreugd’ ging dit gepaard

dit Kindje, dat verlossing bracht..

Als het deze kerst, nu eens mocht zijn

dat wij knielden voor dit Kind

want Hij zegt, wie zoekt die vind

voor Hem bent u, nooit te groot, maar ook nooit te klein…

Want  als ik voor mijn Heiland kniel

een  plek, door menig mens begeerd

als ik U mag volgen, door U geleerd

dat ik U vertrouw  met hart en ziel…

Mama, ’t eerste woordje wat je zei

Nauw’lijks, was het te verstaan

Verrukt, kwam moeder, bij je staan

’t Klonk als muziek, wat was ze blij..

Een moederhart , geeft zoveel troost

Altijd wil zij, er voor je zijn

Hetzij, in vreugd’ hetzij in pijn

Een moederhart, leeft voor haar kroost..

Moeders liefde, gaat nooit stuk

Wat ook een ieder, van jou vind

Zij houd van jou, je blijft haar kind

Alles wil ze geven, voor jou geluk..

Vol verdriet, zag zij je  aan

Als jij soms eens jou zin niet kreeg

Of, mopperend je ongelijk verzweeg

In haar ogen, blonk dan een traan..

Moeder, ja echt mijn dank is veel te klein!

Dit is met woorden niet uit te leggen

Maar hoe zou ‘k, het anders kunnen zeggen?

Ma, wat geweldig, dat u mijn mam wou zijn!..

Ze zagen het aan De Ster

en ze kwamen van heel vèr

een Koning! moest er zijn geboren

maar waar, ze zouden, het weldra horen.

In Jeruzalem aangekomen

hadden ze nog niets van Hem vernomen

tot ze bij Herodes kwamen

die riep de schriftgeleerden te samen

In Bethlehem te Judea

geboren  uit de maagd Maria

omdat die schriftgeleerden, de Bijbel onderzochten

en het zo, aan Herodes vertellen mochten.

Herodes liet de wijzen tot zich komen

en zei: in Bethlehem ,zoals ik hoorde van de vromen

daar moet de Koning der joden zijn geboren

en als jullie Hem gevonden hebben, laat het mij ook horen.

Toen reisden zij weer door

en de Ster, die ging hun voor

zodat zij het Kindeken vonden

in doeken gewonden…

en hebben Het aanbeden

al is dit lang geleden

ook nu mogen wij, tot Jezus gaan

want nog steeds!, neemt hij zondaars aan.

Ze gaven Hem ook geschenken

hierbij kun je aan goud, en mirre denken

toen dit bezoek, ten einde was gekomen

kregen ze, een Goddelijk gezicht in hun dromen.

Dat ze niet naar Herodes mochten, zoals u weet

want die was niet blij, maar bracht slechts leed

langs een andere weg keerden zij, naar hun land weer weder

en dachten aan het kindje Jezus, zo liefdevol en teder….

Het is weer bijna Kerstfeest

een feest om te eten, en te smullen

tenminste als u, dit in december leest

allemaal lekkers! door u zelf in te vullen

een feest vol van gezelligheid!

wat worden er een heerlijke maaltijden bereid.

We komen en gaan, naar elkaar

vorig jaar wij bij jullie, nu is het onze beurt

en we eten, en we drinken maar

de wijn of champagne, het eten, wat zo lekker geurt

de kerstboom met de kaarsjes, of lichtjes

of we luisteren naar mooie gedichtjes.

Dagen van te voren, zijn we aan het kokkerellen

dit is misschien wel wat overdreven

toch kan ik u wel vertellen

dat ik ze niet graag de kost wil geven

allen die hier heel druk mee zijn

de boodschappen, het vlees, de wijn.

Maar het is toch het feest van de gezelligheid!

Het Kindeke de Koning is toch geboren

dat is waar, het is een Feit

ware Hij niet geboren, wij allen gingen verloren

voor onze zonden, kwam Hij op de aarde

maar beseffen wij wel wat Hij aanvaarde…

Dat Hij kwam om voor zondaren te betalen

Hij zei: Ik ben de Weg de Waarheid en het Leven

wat een Liefde, wij kunnen dit nooit bepalen

dat Hij zelfs Zijn leven, voor zondaren wou geven

met Zijn Bloed kocht Hij ze vrij

geldt dit ook voor u, en voor mij?

Vreugdevol mag ik belijden

De vaste grond van mijn geloof

Eens was ik blind, eens ik was doof

Maar nu mag ik mij in U verblijden….

Uw woord verlicht mijn pad

Waar het eerst zo donker scheen

Uw Liefde dreef mij tot U alleen

Ik zocht, ik klopte ik bad….

Want U zelf had mij beloofd

Een ieder die zoekt zal vinden

Als in de slaap, geeft U het Uw beminden

Ja aan een ieder, die in Uw Naam geloofd….

En mij aan U mag toevertrouwen

Omdat ik weet dat mijn Verlosser leeft

Die de strijd voor mij gestreden heeft

Wonderlijk dat ik dit mag aanschouwen…

Dat U  voor mij stierf op Golgotha

Mijn straf, vrijwillig op Uw nam

Voor mijn schuld, o Dierbaar Lam

Onverdiend maar enkel gena`….

Voor eeuwig zij Uw Naam geprezen

Eerst hier op aard, straks in het Vaderhuis

U die verzoening schonk aan het kruis

En uit de dood, weer bent herrezen

Nu mag ik weten dat al mijn zonden

Gereinigd zijn door Uw dierbaar bloed

U bent zo trouw, U bent zo goed

Mijn genezing, door U te verwonden….

Als ik nu mag leven tot uw eer

Nee nimmer kan ik U betalen

Alleen Uw Naam zal alle eer behalen

Verwonderd, dankbaar  kniel ik voor U neer….

De bloedvloeiende vrouw.
 

Twaalf lange jaren leed zij hier nu al aan

Aan deze ziekte , aan al dit leed

Langs vele dokters was zij gegaan

Niemand was er die haar ziekte stoppen deed.

Al haar geld was ze hier mee verloren

O, wat een pijn, wat een verdriet

Toen was zij van Jezus gaan horen

Een gedachte, die haar niet meer losliet.

Als ik Hem nou eens aan mocht raken

Al was het alleen maar aan zijn kleren

Dan zal Hij me zeker beter maken

Niemand kon haar nu nog weren

Toen raakte zij Jezus aan

En terstond voelde ze, dat ze was genezen

Doch Jezus bemerkte dat er kracht van Hem was uitgegaan

Keerde zich om, en vroeg wie heeft mijn klederen aangeraakt?
En Zijn dicipelen zeiden; hoe kunt U dit nu vragen?
U ziet dat de mensen tot U genaken
Dan kunt U toch niet voorkomen, dat ze U aanraken....

Doch Jezus zag rondom om te zien naar haar
Niet verwijtend, maar liefdevol, luister maar
Zoals we in de Bijbel lezen
Heeft Hij haar niet afgewezen.

Maar zag ontfermend op haar neer
Barmhartig liefdevol en teer

 

Dochter zei Hij, uw geloof heeft u behouden

Ga in vrede heen.

Als wij nu eens zo geloven zouden

En alles van Hem verwachten,

Ja van Hem alleen.

Markus 5

Voor wie?

Wordt dit gedicht geschreven?

Voor u, al ken ik u niet persoonlijk

als u zich herkent, als dit blijkt

Wil ‘k u zo graag steun geven

Maar over wie, gaat dan dit schrijven?

voor hen die soms zo bang kunnen wezen

als je d' angst, in hun ogen kunt lezen

Als u hier nog zo graag wilt blijven.

‘k Voel met u mee in al uw zorgen

Ja, ik weet, dat ‘k u begrijpen kan

echt, hier weet ik ook iets van

U kunt zo opzien tegen morgen.

Als u weer eens voor controle moet

naar een chirurg of internist

of dokter of specialist

Of men onderzoekt uw bloed.

U moest al zoveel meemaken

operaties of kuren ondergaan

aan bestralingen blootgestaan

Of die pijn, die u zo kan raken

Wil ik u zo graag steun geven

neen, ik zelf kan dit niet

maar ‘k wijs u op Hem die bijstand biedt

Leg alles in Zijn Handen, heel uw leven.

Zijn dan alle zorgen verdwenen?

al uw verdriet en al uw pijn?

O, als dat eens waar mocht zijn

Maar eens is Hij op aard verschenen..

Om te zijn een Helper in nood

milde Handen, vriend’lijk ogen

nimmer is men door Hem bedrogen

Hij d' overwinnaar van de dood.

Vlucht dan tot Hem, met uw schreiend hart

tot Gods Zoon, zijn enig Kind

hier vindt u de rust, die u nergens anders vindt

Ja, vlucht dan tot Hem, met al uw smart…

Verdriet

Verdriet, ach wie kent het niet!

om welk een oorzaak het ook mag zijn

u kent het uwe, en ik het mijn

Een geliefde, die u misschien verliet?

Ach noem maar op er is zo veel

waardoor men zorgen heeft en leed

of iets waar een ander…niets van weet

Een ieder, kent zijn eigen deel..

Ik schrijf dit niet, om u te kwellen

O!, nee..dat is mijn bedoeling niet!

maar juist als u, het niet meer ziet

Wil ik u, zo graag van Hem vertellen.

Je kunt makkelijk praten, zult u misschien zeggen

maar al mijn zorgen,en al mijn verdriet

daarvan weet jij toch niet?

Mijn vriend, mag ik proberen, het u uit te leggen…

Ik ken  iemand, zijn naam noem ik hier niet

die had veel zorgen, en zoveel pijn

zou er dan nergens uitkomst zijn?

Toen werd hij bemoedigd, door onderstaand lied!

Als ge in nood gezeten

Geen uitkomst ziet

Wilt dan nooit vergeten

God verlaat, u niet

Vreest toch geen nood

s’ Heren trouw is groot

Groter dan de Helper, is de nood toch niet?

Verbergt U zich voor mij o Heer?

Ik zoek U al dagen en nachten

Hoort U niet meer naar mijn klachten?

Biddend kniel ik voor U neer…

‘k Voel zo graag Heer,  Uw nabijheid

Geleid te worden door Uw hand

Maar ik word door duisternis overmand

Ik mis U, al zo’n lange tijd….

Vragen, vragen zoveel vragen

Mag ik van U het antwoord weten

Waarom?,.... bent U mij vergeten?

Luister nu toch naar mijn klagen….

‘k Verlang zo, naar een lieflijk woord

Als in de dagen van welleer

Maar nu gevoel ik dat niet meer

Blijven mijn gebeden onverhoord?...

Toch weet ik dat ik met al mijn zorgen

Met al mijn moeiten, al mijn verdriet

Mij tot U mag wenden die uitkomst bied

Toch weet ik mij in U geborgen…

Want eens hebt U toch gesproken

En dat zal steeds mijn vertrouwen zijn

In al mijn zorgen in al mijn pijn

Dat U heeld, wat is verbroken…

Want U zult mij niet begeven

En verlaten zult U mij ook niet

Want wie vertrouwend op U ziet

Schenkt U, onverdiend het eeuwig leven…

O Trooster wat een lieflijke woorden

Zend U tot een verbroken hart

Door Uw kracht verdwijnt alle smart

Verbonden met Uw liefdeskoorden….

Door dit te weten mag ik belijden

Omdat U het hebt beloofd

Een ieder die in U geloofd

Nimmermeer van de liefde van Christus zal scheiden…..

Ellende Verlossing en Dankbaarheid

Geboren in zonden, ontvangen in schuld

Dat zijn wij allen, het is ons onthuld

In de Bijbel is het te lezen

Door een ieder groot of klein

Dat wij allen kinderen van de eerste mens Adam zijn.

Het was alles zo heerlijk, zo prachtig, zo schoon

Hij had heel veel vrijheid, maar slechts een ding was verboon

Te eten van de boom der kennis des goeds en des kwaad

God schiep hem ook een vrouw haar naam was Manninne

Ze sprak met de slang toen kwam het verraad

De slang nu was listig vanaf den beginne

Hij heeft haar verleid, te eten van de boom

Ook gaf zij Adam, en hij at van de vrucht

Ze waren naakt, ontdekten ze met schroom

Toen maakten zij zich kleren van vijgenbladeren

En aan de wind hoorden zij de HEERE naderen

Die sprak Adam waar zijt gij?

Hier ben ik ‘k ben naakt en ik schaam mij

De HEERE sprak hoe weet gij dat

Heb je van die boom gegeten wat ik verboden had?

Ja de vrouw die U hebt geschonken om naast mij

te leven  die heeft het mij gegeven..

En de Heere sprak tegen de vrouw, waarom heb je dit gedaan?
De slang bedroog me, en bood het mij aan
Toen heeft de Heere een vervloeking over de slang uitgesproken
En werd de vriendschap tussen zijn en haar zaad verbroken
 

Was nu alles ja alles verloren?

Welnee  moet je maar eens horen

Er was een belofte en die is nu vervuld

Jezus nam op zich al onze schuld

Die Heiland die Liefdevolle Redder

Door zijn kindren  genoemd de goede Herder

Kwam hier op aarde geboren in Bethlehems stal

Uit de maagd Maria   Jezus die ons verlossen zal

Van Hem staat veel in de Bijbel geschreven

Hij heeft blinden weer zicht en doden het leven gegeven.

O wat een Liefde heeft Hij voor de zijnen dat Hij zijn leven gaf

Hij stierf aan het kruis ging drie dagen in het Graf

Is daarna waarlijk opgestaan

Want alles alles is nu voldaan.

Welk een Vriend Welk een Middelaar

Welk een Liefde Welk een Goedheid

Dat hij voor elk berouwvol zondaar

Voor de Hoogste Majesteit

Heeft gezegd het is volbracht

En nu is Hij in de Hemel, in de Hemel  vol van Pracht

Als wij nu in Hem geloven, in Zijn Liefde in Zijn Macht

Mogen wij zeggen, Jezus Christus Lieve Heiland

U hebt het ook voor mij volbracht!

Eens was alles zo duister, zo donker om me heen

Ik dacht wel netjes te leven

Een ieder het zijne te geven

Maar toch voelde ik mij zo alleen…

Ik voelde dat ik wat miste, dat ik iets niet bezat

Elke zondag, zat ik wel trouw in de kerk

Maar luisteren, deed ik niet zo,dacht meer aan m’n werk

Het Woord werd verkondigd, maar het had op mij geen vat…

Totdat mijn Heiland, in mijn leven kwam

Ik vroeg Hem om vergeving, die Hij mij ook gaf

Voor mijne zonden, mijn verdiende straf

Hoe kan ik U danken, U die alles op U nam.

Nu mag ik zingen, van mijn Heiland

Van Uw trouw, zo wondergroot

Met Uw bloed mij redde van de dood

Ik kan dit niet bevatten, met mijn verstand.

Met Uw bloed, kocht U mij vrij

Al mijn zonden, die U verwonden

Die wij zelf nooit betalen konden

O, eeuwig wonder, dat U dit deed voor mij..

Dat U, voor mij terecht wou staan

Ja zelfs stierf aan het kruis

Dat ik nu naar het Vaderhuis

Met U, door U, en tot U mag gaan…

Ora et labora

Dit gedichtje komt uit een oud verhaal

vroeger heb ik het eens gehoord

het gaat over een schipper met passagier aan boord

er waren nog geen motoren, er was nog geen kabaal..

al turend keek hij in het rond

want oversteken dat moest hij hier

over deze brede rivier

opeens zag hij het, een schipper met zijn pond..

rustig gleed de boot het water door

al roeiend kwam de wal in zicht

opeens zag hij het wellicht

en het ook niet meer uit ’t oog verloor

het waren twee roeispanen die hij zag

op elk van die was wat geschreven

en ondanks het water ook goed in het
 zicht gebleven

schipper als ik u wat vragen mag?

Op de linkerspaan staat bid geschreven

en op de rechter zie ik, en werk

is zo- je boot soms extra sterk?

de schipper sprak, kijk maar even

en trok de linkerspaan aan boord

het bootje draaide stuurloos rond

nu nam hij alleen de and’re spaan

en het bootje ook de goede koers niet vond..

heb je het gezien mijn waarde vriend

alleen met bid zal het niet gaan

en alleen met werk kom je bij de overkant

ook niet aan..

Jona wilde niet gaan preken in Nineve                            

Een stad  vol van zonden

Hij nam een schip en voer mee

Naar Tarsis waar ze hem niet horen konden

Jona ontrok zich van zijn plicht

Toen liet de Heere een zware storm opsteken

Terwijl Jona rustig slapend nederlicht

Het schip dreigde te breken.

Door de schipper wordt Jona wakker gemaakt

Hij zei: we zullen allen vergaan

Als Jona uit zijn slaap ontwaakt

’t Is mijn schuld wat u wordt aangedaan

Werp mij maar in de zee

Dan zal ze weer bedaren

Daar zitten die scheepslui toch wel mee

Maar gooien hem toch in de woeste baren

Toen werd de zee weer stil

Terwijl Jona in ’t water ligt

Dan gebeurt des Heeren wil

Een grote vis die komt in zicht

Hij doet zijn kaken van elkaar

En slikt Jona op in één keer

Drie dagen en nachten zit hij daar

En Jona bad vurig tot zijn Heer.

Als de vis hem weer uitgespuugd had

Krijgt hij de opdracht voor de tweede keer

Ga naar Nineve die grote stad

Waarschuw hen voor de straf van de Heer

En ziet de mensen van Nineve geloofden in God

Ze aten en dronken niet (dit heet vasten)

En onderwierpen zich aan zijn gebod

Zodat God hun van zijn straf deed ontlasten.

Was Jona blij dat de Ninevieten waren gespaard?

Dat zou je toch zeker hebben gedacht!

Maar ach, hij werd zeer kwaad
hij wou kijken hoe ze werden afgeslacht

Toen de Heere de toorn van Jona zag

Beschikte hij een boom wat een wonder

Die kwam er in één nacht

Wat was Jona blij, hij zat er onder

Maar door een worm ging de boom weer dood

Ook dit gebeurde weer heel gauw

Jona die kwam in ademnood

En werd weer zeer boos nou

Jona, Jona, sprak toen de Heer

Een boom waar jij niets aan heb gedaan

Je toorn is hierdoor meer

Dan van een stad, die Ik heb laten staan

Beste lezer dit is een kort verhaal

Meer weten? In de Bijbel staat het allemaal.

Het was een bijzondere maaltijd,

Jezus was uitgenodigd bij Simon

Die Hem een maaltijd had bereid

Of nu het volgende, voor of na,

het eten begon…

Weet ik niet met zekerheid…

Maar een vrouw, die een zondares was

Vond Jezus, daar bij Simon

Dragende een zalf, in een fles van albas

Waar haar Heilands, voetwassing begon…

Met vele tranen van haar ogen

Werden Jezus voeten nat,

Met haar haren mocht zij ze drogen

O!, wat groot was haar Liefde die zij bezat..

Geen enkel woord heeft zij gesproken

Maar met kussen, en geween

Haar zondaarsleven was verbroken

Haar Liefde dreef haar, tot Jezus heen…

Zij mocht ook zalven, Jezus voeten

Uit dankbaarheid, heeft ze dit gedaan

Dat Hij, voor haar zonden wou boeten

Toen…….zag Jezus haar aan….

En sprak’, vrouw ga in vrede heen

Weet dat u, door uw geloof behouden zijt

Uw geloof dreef u tot Mij, uw geloof alleen

Zij mag Hem nu loven, nu en in eeuwigheid…

Lukas 7 vers 36 t/m 50