Naar de inhoud

Christelijke Gedichten Verhalen..

Een gedichtje of verhaal, Het staat hier allemaal
seniorennet.beseniorennet.be
Wie hier als vriend naar binnen gaat, komt nooit te vroeg maar steeds te laat

Berichten van 1 december 2006 tot 31 december 2006

Als stormen woeden..

..

..Het leven kan zoveel vreugde geven

het kan niet op, het kan niet stuk

nog hogerop dat is ons streven

wat een geluk, als men dan de vruchten pluk

 

Ja menig mens zal dit beamen

als men terug ziet in de tijd

plan na plan ging men beramen

ja êen en al bedrijvigheid

 

Het huis moet nog groter

de auto is veel te klein

het loopt gesmeerd, het is net boter

O,  wat een welvaart, o wat fijn

 

Maar als dan de stormen woeden gaan

zomaar ineens, je hebt het niet aan zien komen

voorbij voorgoed voorbij, nooit bij stilgestaan

de toekomst is weg, voorbij zijn al je dromen

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> 

Het scheepje kabbelde rustig voort

de zee was mooi, de zee was stil

het was zo vredig, bij hen aan boord

opeens werd het noodweer, koud en kil.

 

De golven beukten op het schip

deze scheepslui, waren wel wat gewend

we slaan te pletter, op een klip

aan onze levensreis komt spoedig een end..

 

Laat ons toch bidden zo riep er êên

tot Hem , die hulpe bieden wil!

Want Hij, kan helpen Hij alleen

de storm raasde door, het werd niet stil.

 

Maar het scheepsvolk, was nu rustig en bedaard

hun vertrouwen, was geheel gericht op Hem

nee de lucht, was nog niet opgeklaard

want ze wisten, ook de storm gehoorzaamd op Zijn stem.

 

Wat mooi, dat het geloof zo’n rust kan geven

ook als het soms zo donker is

Hij wil er zijn, ook in uw moeilijk leven

vertrouw geheel op Hem, dan verdwijnt de duisternis…

 

Hoe vind je dit bericht? 29 stemmen
Geschreven door Teunis om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Wij......

.

Wij ..jij en ik…

 

Als bloemen, die straalden van geluk

Begon eens voor ons het huw’lijkspad

Er was er maar èèn, dat was jij mijn schat!

Wij waren gelukkig, het kon niet stuk…

 

Toch zijn wij elkaar, wat  ontgroeid

Hebben zo weinig tijd meer voor elkaar

Treffen niet meer de juiste snaar

De bloem is toch niet uitgebloeid?..

 

Er is toch meer, dan geld en goud?

Ik verlang zo… naar en woord van jou

Eens was ik toch je liefste vrouw!!

Zeg het me!, dat je nog echt van me houd…

 

En maak eens een uurtje voor me vrij.

Als vroeger, samen met ons twee

Hier verlang ik naar terug, als een heimwee

Wij waren gelukkig, we waren zo blij..

 

Wij, jij en ik… kregen een gezin

Waarvan wij nu vader en moeder zijn

Dit bracht in ons leven veel zonneschijn

Misschien is er voor ons een nieuw begin…

 

Liefste, zie dit niet als een verwijt

Maar  ik wil je juist! zo graag hervinden

Onze liefde opnieuw verbinden

‘k verlang zo naar wat tederheid….

 

 Je……………..

Hoe vind je dit bericht? 15 stemmen
Geschreven door Teunis om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Christelijke Gedichten Verhalen..

↑ Terug naar de berichten