Berichten van 1 november 2009 tot 30 november 2009

 

Zien wij om ons heen

dan zien wij veel geluk

maar opeens - is dan soms alles stuk

Waardoor ’t geluk opeens verdween!

 

Hoezo wat, wat wil je hier dan mee zeggen?

plotseling! dan krijg je soms een bericht

alles word dan zo donker, je ziet geen enkel licht

Het is zo moeilijk uit te leggen!

 

Wat voor bericht zo vraagt u mij?

voor de Eén is het dit, voor een ander dat

Zij die een ernstige ziekte had

Wij maakten dit mee, van zeer nabij.

 

Ze was nog zo jong, zevenendertig jaar

een jong gezin! zes kinderen en een man

die zij, immers niet missen kan

Maar zij Geloofde, en dat kwam Openbaar.

 

Vrede was er in haar hart

terwijl zij op haar ziekbed lag

getuigend van Hem, je hoorde geen klag

Want Hij droeg, ook voor haar,... alle smart.

 

Uitgeteerd lag zij daar neer

soms zingend, ondanks al haar pijn

nu mag zij eeuwig, bij Hem zijn

Al juichend bij haar Lieve Heer.

 

Haar laatste lied, wat zij wou zingen

Dit was: Geloofd zij God met diepst ontzag

Hij overlaad ons dag aan dag

met Zijne gunstbewijzen

Die God, is ons een God van heil

Hij schenkt uit goedheid zonder peil

Ons ’t eeuwig zalig leven

Hij kan en wil en zal in nood

Zelfs bij het naderen van de dood

Volkomen uitkomst geven

Dit in zo’n situatie, te kunnen zingen

Zijn dat geen wonderlijke dingen?

 

Waardoor ’t geluk opeens verdween?

Dat hoeft dus niet, zoals beschreven in dit lied

Ga met al uw noden, tot Hem Ja tot Jezus, de

Zaligmaker, tot Hem alleen….

 

Voor een ieder die dit leest, maar in het bijzonder voor onze kinderen.