Meadows Of Heaven

Born from silence, silence full of it
A perfect concert my best friend
So much to live for, so much to die for
If only my heart had a home

Sing what you can`t say
Forget what you can`t play
Hasten to drown into beautiful eyes
Walk within my poetry, this dying music
-My loveletter to nobody

Never sigh for better world
It`s already composed, played and told
Every thought the music I write
Everything a wish for the night

Wrote for the eclipse, wrote for the virgin
Died for the beauty the one in the garden
Created a kingdom, reached for the wisdom
Failed in becoming a god

Never sigh...

" If you read this line, remember not the hand that wrote it
Remember only the verse, songmaker`s cry the one without tears
For I`ve given this its strength and it has become my only strength.
Comforting home, mother`s lap, chance for immortality
where being wanted became a thrill I never knew
The sweet piano writing down my life"

"Teach me passion for I fear it`s gone
Show me love, hold the lorn
So much more I wanted to give to the ones who love me
I`m sorry
Time will tell (this bitter farewell)
I live no more to shame nor me nor you

And you... I wish I didn`t feel for you anymore... "

A lonely soul
An ocean soul

__________________________________________________________

Geboren uit stilte, vol van stilte
Het perfecte concert, mijn beste vriend
Zo veel om voor te leven, zo veel om voor te sterven
Als mijn hart alleen maar een thuis had

Zing wat je niet kunt zeggen
Vergeet wat je niet kunt spelen
Haast om te verdrinken in je mooie ogen
Lopend binnen mijn gedichten, deze sterfende muziek
- Mijn liefdesbrief aan niemand

Zucht nooit voor een betere wereld
Het is al bedacht, bespeeld en verteld
Elke gedachte is de muziek die ik schrijf
Alles is een wens voor de avond

Geschreven voor de zonsverduistering, geschreven voor de maagd
Gestorven voor de schoonheid, die ene in de tuin
Gemaakt voor een koningrijk, gebracht voor de wijsheid
In het worden van een God gefaald.

Zucht nooit...

'Als je deze regel onthouden hebt, herinner dan niet de hand die het schreef
Herinner alleen het gedicht, het gehuil van een liedjesschrijver zonder tranen
Want ik heb dit mijn kracht gegeven en het is mijn enigste sterkte geworden
Rustgevende huis, moeders schoot, een kans voor onsterfelijkheid
Wanneer gewild worden spannend werdt weet ik niet
De zoete piano schreef mijn leven op'

'Leer me passie voor de angsten die weg zijn
Laat me liefde zien, houd de kennis vast
Ik wilde zo veel meer geven aan diegene die van me hield
Het spijt me
De tijd zal het leren (dit bittere afscheid)
Ik leef niet meer om te schamen noch voor mij noch voor jou

En jij... Ik zou willen dat ik je niet meer voelde...'

Een eenzame ziel
Een ziel van de oceaan



------------------------------------------------------------------------------
Song Meaning
__________________

This song is about a young boy who is misunderstood. He never has had anyone close or anyone at all to talk to, so his music is what he lives for and is where he puts his feelings. His music gives him the push to keep on living and he puts everything into it. He tries to improve his life but whatever he does, he can never get back to the way he used to be. He says that people shouldn't ask for a better world because the world has already been made and been done. In the talking part of the song, he is telling people not to remember him but to remember the music that was his life. He wants a mother's lap to sit on, he just wants to be loved. He cares about the world but he feels like he is just a waste of space because he has nothing and no one to love him he is just like an ocean - abused - and is just a very lonely boy and it is just his "bitter farewell."

_____________________

Dit lied gaat over een klein jongetje dat niet wordt begrepen. Hij heeft nooit iemand heel dicht in zijn hart gehad en had nooit iemand om mee te praten, dus zijn muziek is waar hij voor leefde en waar hij al zijn gevoelens in legde. Zijn muziek gaf hem een duwtje in de rug om door te blijven leven en hij zette er alles in. Hij probeert zijn leven te verbeteren maar wat hij ook doet, hij kan nooit meer terug gaan naar zoals hij ooit is geweest. Hij zegt dat mensen niet moeten vragen om een betere wereld omdat de wereld al is gemaakt en geklaard. In de praatscéne van dit lied, verteldt hij mensen niet hem te herinneren maar de muziek dat zijn leven was. Hij wil een moeder's schoot om op te zitten, he wil gewoon geliefd zijn. Hij geeft om de wereld maar hij voelt alsof hij een verspilling is van ruimte omdat hij niks heeft en hij niemand heeft om van hem te houden, hij is net als een oceaan - misbruikt - en is gewoon een erg eenzaam jongetje en het is gewoon een "bittere vaarwel."

For everything there must come a last.

A last minute, a last hour, a last month, day, or year.

A last drink, a last coke, a last tequila, scotch, or beer.

A last love, a last heart, a last kiss, hug, or rage...

Or even the last words written on a page.

But the worst last thing is your last breath
because what is to follow will surely be your death.
________________________________________________

Voor alles moet er een laatste zijn.

Een laatste minuut, een laatste uur, een laatste maand, dag, of jaar.

Een laatste drankje, een laatste cola, een laatste tequila, scotch, of bier.

Een laatste liefde, een laatste hart, een laatste kus, knuffel, of eed...

Of zelfs de laatste woorden geschreven op een bladzijde.

Maar het ergste laatste ding is nog wel je laatste hap naar lucht
want wat daarna volgt is hoogst waarschijnlijk je dood.

I press my forehead on the window
And through it watch children
Playing on the lawn

Desolation pulses through my veins
And my futile fingers reach out for guidance
I savor the blade, sinking deeper than blue

I can taste tranquility for a wavering instance
The anger flows down my arm as the bitter black blood
Burns off my fingertips

Death swims before me in hazy illusion
Images of eternity skip shamelessly through my mind
Pain surrounds, I am resolved to be - still

I run my hand on the tear stained window
And distorted through it
Watch children playing on the lawn.
_______________________________________

Ik druk mijn voorhoofd op het raam
En er door kijk ik naar kinderen
die spelen op het gazon.

Verwoestingshartslagen door mijn aders
En mijn vergeefse vingers steken uit voor begeleiding
Ik savoureer het lemmet en zink dieper dan blauw

Ik kan kalmte proeven voor een aarzelend geval
De woede stroomt vanaf mijn arm naar beneden als het bittere zwarte bloed
Van mijn vingertoppen wegbrandt

De dood zwemt voor mij in wazige illusie
Beelden van eeuwigheid gaan schaamteloos door mijn geest
Pijn omringt, ben ik besloten te zijn - nog steeds

Ik leg mijn hand op het traan bevlekte raam
En vervormt erdoorheen
Kijk ik naar kinderen die spelen op het gazon.

Like tyrants assembled with tears
Trembling like a tomb
And singing like a statue
I am as empty as the ocean.
My blind eyes scream in silence
So this eternal echo will be known.
Given to the foils of time,
And shattered like plate glass-
You freeze within the fire.
Darkness now lives at daylight,
And shadows turn to the ghosts.
With all that shined is hollow
You imagine unconsciously.
And pretending to sleep you realize,
Nothing is what it seems.
_____________________________________

Zoals tirannen met tranen verzameld
Beven als een graf
En zingen als een standbeeld
Ik ben zo leeg als de oceaan.
Mijn blinde ogen gillen in stilte
Zodat deze eeuwige echo bekend zal worden.
Gegeven aan de folies van tijd,
En geruineerd als plaatglas-
 Bevriest U in het vuur.
Duisternis leeft nu bij daglicht,
En schaduwen vertrekken naar de geesten.
Met alles dat scheen is hol
Stelt U zich onbewust voor.
En veinzend te slapen, beseft u,
Dat niets is wat het lijkt.

I held the knife so close to my heart.
Like a foolish child I sat and I cried,
Didn't realize what I had done, what I had tried.
Tears mixed with blood, falling slowly to the ground.
Covered in blood, pulled myself up, in tears scribed:

"To those who don't care, to those who can't see,
Never Give up always thrive to be free."
Didn't know how many people would later cry.
"Tried to be free, yet I see this isn't the way."

Friend at the door, ran as fast as she could.
Too weak to say I'm sorry, otherwise I would.
In tears, looked at the blue sad day.
When you come and see this pool of blood and me,
This isn't the way my life was meant to be.
______________________________________________

Ik hield het mes zo dicht bij mijn hart.
Als een dwaas kind zat ik en huilde,
Had niet beseft wat ik had gedaan, wat ik had geprobeerd.
Tranen gemengd met bloed, vielen langzaam naar de grond.
Bedekt in bloed, trok ik mezelf op, in tranen pende:

"Naar die wie er niet om geven, naar die wie niet kunnen zien,
Geef niet op om ooit vrij te zijn."
Wist niet hoeveel mensen later zouden huilen,
"Probeerde vrij te zijn, nog zie ik dat dit niet de juiste manier is".

Vriend bij de deur, rende zo snel als ze kon.
Te zwak om sorry te zeggen, anders had ik dat wel gedaan.
In tranen, keek ik naar een blauwe droevige dag.
Wanneer jij komt en een poel van bloed ziet en mij,
Dit is niet hoe mijn leven had moeten zijn.

Something must be wrong with me
with all this hurt inside,
always bursting with anger,
and never any pride.

Something must be wrong with me
if all I do is cry,
I can't stop this pain
all I want to do is die.

Something must be wrong with me
if my emotions run wild,
all this confusion does
is make me feel like a lost child.

Something must be wrong with me
with all these terrible things,
always there and never gone
depression is what it brings.

Something must be wrong with me
if I can't stop these thoughts,
all this pain does
is turn my stomach in knots.

Something is truly wrong with me
when I think there's only one way out,
"Let this pain end,"
is all my heart will shout.
______________________________________

Er moet iets mis met mij zijn
met al deze pijn van binnen,
altijd barstend van woede,
en nooit een keertje trots.

Er moet iets mis met mij zijn
als huilen alles is wat ik doe,
Ik kan de pijn niet stoppen,
al wat ik wil is dood.

Er moet iets mis met mij zijn
als mijn emoties verwilderd zijn,
al wat deze verwarring doet,
is mij voelen als een verloren kind.

Er moet iets mis met mij zijn
met al die vreselijke dingen,
altijd daar en nooit eens weg
depressie is wat het brengt.

Er moet iets mis met mij zijn
als ik deze gedachten niet kan stoppen,
al wat deze pijn doet
is mijn maag veranderen in knopen.

Er moet echt iets mis met mij zijn
als ik denk dat er maar één uitweg is,
"Laat deze pijn stoppen,"
is alles wat mijn zou uitschreeuwen.

Life is a prison,
Oh God let me out.
No one to listen,
To hear when you shout.

Climb the walls of insanity,
Ride the waves of despair.
If you fall it don't matter,
There's no one to care.

Used to wish for a window,
To see birds, trees and sky,
But you're better without one -
Stops you aiming too high.

Watching freedom is painful,
For those locked away.
Seeing joy, love and happiness,
Another price that you pay.

Strong is good, weak is bad.
Be it false, be it true.
Your mind makes the choice,
And enforces it too.

Cell walls built by society,
With rules to adhere.
If you breach the acceptable,
You had better beware.

Hide the pain, carry on,
Routine is the key.
Don't let on that you're not,
What you're pretending to be.

Lock it all up inside you,
How badly that bodes.
Look out for that one day,
When it all just explodes.

Leaving naught but a shell,
Base functionality too.
But killing all else,
That was uniquely you.

So how do you grow,
With a timebomb inside?
Or how to defuse it,
Without destroying its ride?

You can't.
_____________________________

Het leven is een gevangenis,
Oh God laat mij eruit.
Niemand om te luisteren,
Om te horen wanneer u schreeuwt.

Klim de muren van krankzinnigheid,
Rijd de golven der wanhoop.
Indien u valt maakt het niet uit,
Er is niemand om er om te geven.

Gewoonlijk voor een raam gewenst,
Om vogels, bomen en hemel te zien,
Maar u bent beter af zonder één -
Het weerhoudt u ervan te hoog te mikken.

De vrijheid bekijken is pijnlijk,
Voor diegenen die gevangen zitten.
Het zien van vreugde, liefde en geluk,
Nog een prijs die u betaalt.

Sterk is goed, zwak is slecht.
Wees het fout, wees het waar.
Uw geest maakt de keuze,
En dwingt het ook af.

Gevangenis muren gebouwt door de maatschappij,
Met regels om te kleven.
Als je het aanvaardbare verbreekt,
Had U beter op kunnen letten.

Verberg de pijn, zet dan voort,
Routine is de sleutel.
Hou niet vol dat u niet bent,
Wat u veinst te zijn.

Sluit het allemaal in u op,
Hoe slecht het afloopt.
Kijk uit naar die ene dag,
Dat het allemaal explodeert.

Verlaat niets meer dan een schaal,
Ook de lage functionaliteit.
Maar dood al het andere,
Dat uniek was aan jou.

Dus hoe groei je nou,
Met een tijdbom binnenin je?
Of hoe maak je het onschadelijk,
Zonder zijn procedure te vernietigen?

Dat kunt U niet.

As soft winds sweep away the days
I look back on life through a haze.
Remember playgrounds, parks and friends,
In childlike gaze that never ends.
The laughter in a game of catch,
Shall memory ever attach...
To innocence in youthful eyes,
Catching the ball to Dad's surprise.

I recall my first bike, first wreck,
Who picked me up, said, "What the heck?"
Convinced me to give one more try,
While, knees skinned, I forgot to cry.
Just the joy knowing he was there,
Making him proud my only care.
There was nothing I couldn't do,
My heart held fast that to be true.

Though teenage years were kind of rough,
I sure wasn't too big or tough.
You taught me to defend what's right
And never back down from a fight.
So I learned the hard way to stand,
Still, with each lump, I found your hand.
Drawing from you an inner strength,
And stubborn pride of equal length.

But there the line of fate was drawn,
As though I blinked and you were gone.
I found myself facing the sun,
Not man, not boy, fatherless, one.
Eyes blinded by a void inside,
I could not live that you had died.
Alas finding it to be true,
I could do nothing without you.

Please, Dad, today just hear my call,
I'm sorry that I dropped the ball.
My life is wrecked, my knees are skinned,
My emotions undisciplined.
I can't get up although I try,
Please don't be upset if I cry.
Though I can't fight what I can't see,
Please, Dad, say you're still proud of me.
_______________________________________________________

Als stille briezen de dagen wegblazen,
Kijk ik terug op het leven door een nevel.
Herinner mij speelplaatsen, parken en vriendjes,
In kinderlijk starende blik dat nooit eindigt
Het gelach in een spelletje ballen
Zal ik nooit vergeten....
Naar onschuld in jeugdige ogen,
Vang ik de bal tot mijn vader's verrassing

Ik herinner mijn eerste fiets, mijn eerste wrak,
Wie pakte mij op, zei, "Wel verdraaid?"
Overtuigde mij ervan het nog eens te proberen,
Terwijl mijn knieën openlagen vergat ik te huilen.
Slechts de vreugde te weten dat hij er voor me was,
Hem trots maken, mijn enige zorg.
Er was niets dat ik niet kon doen,
Mijn hart hield vast dat dat waar is.

Hoewel mijn tiener jaren toch wel ruw waren,
Was ik zeker niet te groot of te taai.
U leerde mij te verdedigen tegen al dat mij lief is,
En nooit terug te deinzen voor een gevecht.
Dus ik leerde op de harde manier te blijven staan,
Nog steeds, met elke brok, vond ik uw hand.
Schiep in u een innerlijke kracht,
En koppige trots van gelijke lengte.

Maar daar werd de lijn van het lot getekent,
Alof ik knipperde en u was weg.
Ik vond mezelf richting de zon,
Niet man, niet jongen, vaderloos iemand.
Verblindt door een leegte van binnen,
Kon niet geloven dat u gestorven was.
Helaas bevind ik het waar te zijn,
Ik kon niets doen zonder u.
I could do nothing without you.

Alstublieft Vader, hoort u vandaag slechts mijn oproep,
Sorry dat ik de bal liet vallen.
Mijn leven is een wrak, mijn knieën liggen open,
Mijn emoties ongedisciplineerd.
Ik kan niet opstaan, hoe ik het wel probeer,
Wees alstublieft niet boos als ik huil.
Hoe ik niet kan bevechten dat wat ik niet kan zien,
Alstublieft, vader, zeg dat u nog steeds trots op me bent.

You are wild, crazy, and a huge rebel. You're always up to something.
You have a ton of energy, and most people can't handle you. You're very intense.
You definitely are a handful, and you're likely to get in trouble. But your kind of trouble is a lot of fun.

You tend to be pretty tightly wound. It's easy to get you excited... which can be a good or bad thing.
You have a lot of enthusiasm, but it fades rather quickly. You don't stick with any one thing for very long.
You have the drive to accomplish a lot in a short amount of time. Your biggest problem is making sure you finish the projects you start.

You are very open. You communicate well, and you connect with other people easily.
You are a naturally creative person. Ideas just flow from your mind.
A true chameleon, you are many things at different points in your life. You are very adaptable.

You are truly an original person. You have amazing ideas, and the power to carry them out.
Success comes rather easily for you... especially in business and academia.
Some people find you to be selfish and a bit overbearing. You're a strong person.

You are usually the best at everything ... you strive for perfection.
You are confident, authoritative, and aggressive.
You have the classic "Type A" personality.



You are balanced, orderly, and organized. You like your ducks in a row.
You are powerful and competent, especially in the workplace.
People can see you as stubborn and headstrong. You definitely have a dominant personality.

ℓєт тнєм ℓσσк αт уσυ
αѕ ιƒ тнєу αяє вєттєя.

ℓєт тнєм ℓαυgн αт уσυ
αℓℓσω тнєм тσ нανє тнєιя ƒυη.

ℓєт тнєм тнιηк вα∂ αвσυт уσυ
тнєу'яє тнιηкιηg вℓα¢к αη∂ ωнιтє.

яємαιη ѕтαη∂ιηg αвσνє тнєм.
ιт'ѕ уσυ ωнσ кησωѕ ωнαт ιт'ѕ αвσυт؟

ℓєт тнєм мєαѕυяє уσυ
єνєη ιƒ уσυ ∂ση'т ℓινє υη∂єя тнєιя ѕтαη∂αя∂.

נυѕт вє уσυяѕєℓƒ ℓιкє αℓωαуѕ, уσυ нανє уσυя σωη ƒσям.

ι ηєνєя ѕтσρρє∂ тσ яєαℓιzє
нσω ℓσηєℓу ι ωσυℓ∂ вє
ι ηєνєя тнσυgнт тнє ∂αу ωσυℓ∂ ¢σмє
ωнєη уσυ’∂ gяσω тιяє∂ σƒ мє

уσυя νσι¢є ωαѕ ηєνєя ѕωєєтєя
тнαη тнє ∂αу уσυ ѕαι∂ gσσ∂вує
уσυ’ℓℓ ηєνєя кησω нσω мυ¢н ιт нυят
вє¢αυѕє ι’м тσσ вιg тσ ¢яу

ιƒ ι кηєω тнєη ωнαт ι кησω ησω
уσυ’∂ ѕтιℓℓ вє кιѕѕιηg мє
ιηѕтєα∂ тнєяє’ѕ ѕσмєσηє єℓѕє’ѕ ℓιρѕ
ωнєяє мιηє υѕє∂ тσ вє

ι ѕαу нєℓℓσ αη∂ ωιѕн уσυ ωєℓℓ
єα¢н тιмє ι ραѕѕ уσυ ву
вυт уσυ’ℓℓ ηєνєя кησω нσω мυ¢н ιт нυят
вє¢αυѕє ι’м тσσ вιg тσ ¢яу

уσυ ηєνєя ℓσσкє∂ ѕσ ωση∂єяƒυℓ
αѕ тнє ∂αу уσυ ωαℓкє∂ αωαу
ι υѕє∂ тσ ѕαу, "ι ℓσνє уσυ"
вυт тнαт ι ¢συℓ∂ ησт ѕαу

ι ¢αη’т ƒσяgєт уσυ ∂αяℓιη’
ησ мαттєя нσω мυ¢н ι тяу
уσυ’ℓℓ ηєνєя кησω нσω мυ¢н ιт нυят
вє¢αυѕє ι’м тσσ вιg тσ ¢яу

¢яαzу нσℓ∂ιηg ση