Wakker worden ...

Reageer op dit bericht

Dinsdag 22 september 2009

De dag van vertrek

Het is vrijdag 11 september 2009.
We staan klaar voor vertrek naar Schiphol waar het toestel van Transavia klaar staat om ons voor een weekje vakantie naar La Palma te vliegen. Een Boeing 737 type 800 met vertrektijd 14.20 uur.
Met we bedoel ik Hardy, mijn vriend uit Hengelo en ik, Marjon, wonende in Veendam.

Tevoren moest de auto geparkeerd worden bij Quick Parking, waar we online een plek hadden gereserveerd. Daar aangekomen bleek dat men "overboekt" had en dat alle volgende reserveringen zouden worden doorverwezen naar een parkeerplaats die slechts met een slagboom was beveiligd. Geen beste beurt van Quick Parking dus en voor ons niet voor herhaling vatbaar.

Doordat we ondanks het oponthoud bij Quick Parking toch vroeg genoeg aanwezig waren hadden we heerlijk de tijd om op Schiphol rond te kijken. Het inchecken was een fluitje van een cent, mooie raamplaats en zicht achter de vleugel langs. Het was prachtig helder weer, dus beloofde het een vlucht te worden met veel zicht op de grond.

Na ruim 4 uur vliegen landen we op het vliegveld van St. Cruz de La Palma. Het is er bewolkt en wat vochtig warm. Gewapend met informatie over de te rijden route naar onze casa gaan we op zoek naar de gereserveerde huurauto. Op z'n Spaans is de verhuurder te laat aanwezig en vrezen we het laatste stuk in het donker te moeten rijden. We vinden onze vierwieler 2 verdiepingen onder de grond in een parkeergarage met de benzinetank halfvol.
We gaan op pad in onze witte Renault Clio die ons gedurende de week onmiskenbaar duidelijk zou maken dat het op La Palma vereist is over voldoende vermogen en stuurmanskunst te beschikken.

Na de doorsteek door de tunnel van oost naar west blijken we de wolken en de regen achter ons te hebben gelaten. De inmiddels langzaam ondergaande zon schijnt in onze gezichten.
In Tijarafe melden we ons bij Bar Canarias waar de eigenaar van onze casa ons opwacht. Pas de volgende dag krijgen we zicht op de weg die we in de vallende avond ervoor hebben afgelegd. We volgden de achterlichten van de rode auto van Pedro Rodriquez blindelings. Steil, steiler, steilst, haast tollend naar beneden ...
De beloning: een prachtige casa met een eigen zwembad waar de verlichting en het kabbelende water zorgden voor een Hollywood-gevoel dat niet geheel paste in de omgeving.

4 reacties Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Een week in Tijarafe op La Palma