Een waterpartij , maar dan ... (deel 2)
Een waterpartij , maar dan ... (deel 2)
Na een jaar moe gekeken te zijn op die troebele boel besloot ik alle vissen terug te zetten op de plaats van herkomst . Wat had ik mij op de hals gehaald ! Misschien waren er ziekten en schadelijke bacteriën meegebracht met die uit het wild gevangen vissen . Alles werd afgevoerd . De lisdodde die in een 5 mm dikwandige kuip was gepland was zo gegroeid dat de kuip ervan gebarsten was . Was mij dat een karwei om die 20 cm dikke modderige brij uit de vijver te verwijderen . Alles werd netjes opgekuist en ontsmet . Daar stond ik nu met een betonnen lege kuil , juist zoals bij de start .
Op zoek naar lectuur die toen over vis voorhanden was , las ik dat goudwinde een uitstekende vis was om een vijver te bevolken met weinig kans op ziekten , altijd te zien daar deze vissen hoofdzakelijk aan het wateroppervlak leven op zoek naar voedsel . Zo gezegd zo gedaan , 13 goudwinden van 15 cm werden in de waterplas uitgezet . Dertien ! Is dit nu een geluks – of ongeluksbrenger ? In ieder geval die nieuwe aanwinst beviel mij uitstekend . Geen grond meer in de vijver want daar had ik mijn buik van vol , Waterlelies werden in bakken gezet en aangezien goudwindes geen planten eten bracht ik ook gedoornd hoornblad in de plas .Die plant kwam mij goed uit daar deze geen grond van doen heeft om te groeien .Ik was trots met het resultaat , glashelder water , mooi drijvende leliebladeren die later prachtige bloemen gaven en dartele vis die bij warm zomerweer zo boven de waterspiegel sprongen om muggen te vangen .
Wat zei ik daarjuist over het getal dertien ! Enkele jaren heb ik van mijn waterbiotoop genoten , vissen hadden zich uitgebreid met vele kleintjes en om overbevolking tegen te gaan gaf ik de nieuwkomertjes weg aan vrienden . Mijn goudwinden waren al 25 cm groot toen het noodlot toesloeg . Op een zwoele zomeravond hadden wij van op het terras nog de speelse vis gade geslagen , niets liet vermoeden welke tegenslag mij ’s anderendaags zou te wachten staan !
De volgende morgen , door het raam kijkend naar mijn vijver , zag ik een vis bijna volledig met zijn rug boven het water uit zitten . Zuurstofgebrek was mijn eerste reactie (goudwindes vragen veel zuurstof in het water) , vlug bracht ik het vijverwater in beweging om zo zuurstof toe te voegen . Na een tijd zwom die goudwinde terug rond maar het viel mij op dat ik geen andere vissen meer zag . Wat leliebladeren opzij geduwd en inderdaad mijn vermoeden werd bevestigt : twaalf goudwindes waren verloren . Ontgoochelt en mijzelf de schuld gevend verwijderde ik de dode vissen . Ik had al eens koi vissen gezien , vond dat zeer prachtige vissen , mooi kleurpatroon , niet schuchter , maar ik had dat van mij afgezet met de gedachte : men kan toch niet alles houden . Nu had ik door deze tegenslag maar één winde meer , misschien was dit het signaal om mij de eerste koi aan te schaffen .
Het houden van koi werd voor mij een nieuwe uitdaging !


















