Houten constructie , tent plantenvijver .

Een plantenvijver als aanvulling bij de koivijver,
was dit de goede oplossing ?

Zeven jaar terug vond ik dat een plantenvijver als aanvulling bij een koivijver de ideale oplossing zou zijn om de waterwaarden in evenwicht te houden en zo de kringloop rond te maken .

Enkele jaren verliep dit uitstekend , gefilterd water uit de koivijver liep langzaam door de plantenvijver om die de gelegenheid te geven het nitraat weg te werken , de planten groeiden zeer goed door het aanwezige nitraat ( voeding ) in het vijverwater die de plantengroei ten goede kwam , salamanders ( vuurbuik salamander ) en groene kikkers bevolkten de plantenvijver en zorgden voor nakomelingen , het was een droom !

Ofwel door merels die pootje kwamen baden of door de groene kikkers die van andere vijvers uit het gebuurte in mijn plantenvijver kwamen maar ik ontwaarde wat eendenkroos tussen de waterplanten . Oei oei dit deed mij naar een schepnetje grijpen om die eendenkroos vlug te verwijderen . s’ Anderendaags opnieuw van dat … weer die weinige kroos wegscheppen . Het moet zijn dat er toch hier of daar wat kroos uit mijn gezichtveld bleef ( onder waterleliebladeren ) maar iedere dag kon ik kroos scheppen en ik hield dit niet vol om dit iedere dag maar te blijven doen en liet de eendenkroos dan maar zijn gang gaan , maar o wee !! Na korte tijd zag mijn plantenvijver zo groen van de kroos dat er geen vijverwater meer zichtbaar was . Een beekloop die de plantenvijver met de koivijver verbind zag er uit als een stukje gazon . Dit was uiteraard mijn bedoeling niet maar ik liet dit toch een drietal jaren zo , ik had de moed niet om dit goedje op te ruimen , gelukkig kwam er geen eendenkroos terecht in de koivijver anders was het een totale mislukking geweest . Na zeven jaren dat de waterplanten weelderig hadden gegroeid vond ik het toch tijd die plantenvijver eens onder handen te nemen … De pontederia ( snoekkruid ) was goed uit zijn potten gegroeid , het pijlkruid , waarvan ik één mandje had gepoot had een oppervlakte van wel vier vierkante meter in beslag genomen , de Kaapse waterlelie had er het loodje bij neergelegd en mijn vijf waterlelies hadden een zodanige groeikracht ontwikkeld die vulden bijna ¾ van de oppervlakte van de vijver en de zeer grote leliebladeren staken wel twintig cm boven het wateroppervlak uit zodanig dat u de bloemen moest gaan zoeken tussen de bladeren om dan niet te spreken over de potten biezen . Kortom het was niet meer mooi .

Mijn besluit stond vast , de plantenvijver zou eraan moeten geloven , ik zou alle planten verwijderen en aangezien ik daar geen bodemdrainage heb zou ik die vijver bevolken met drie koi op 13000 liter water, kwestie van proper / helder water te behouden . Dan maar de vijver leegmaken , alle eendenkroos verwijderen , alle waterplanten weg , de kikkers wisten niet wat er gebeurde !

De wortels van de waterlelies waren zo ontwikkeld dat bijna de ganse vijverbodem overgroeid was ! Na het laatste restje vijverwater verwijderd te hebben deed mij dit besluiten om toch maar geen koi in die voormalige plantenvijver te houden want wat ik zag was een zes cm dikke blubber die achterbleef op die lavasteentjes die er zo nodig waren , dacht ik om de zo nodige bacteriën te huisvesten . Dan maar alles verwijderen wat wel een lastige karwei bleek .Nu ik die vieze troep uit de vijver had en alles kraak net stond zag ik af van mijn eerste gedachte koi in de vijver te steken en er een school ( zeven stuks ) goudwinden in te huisvesten .Ondertussen zijn reeds een koppeltje goudwinden aanwezig van 56 cm lengte die ik via internet op de kop kon tikken . Goudwinden vervuilen het water niet doordat ze niet woelen in de bodem zoals karperachtigen . Ik hoop met deze een goede beslissing te treffen en mijn beide vijvers hebben nu helder gefilterd water en de beekloop ligt er proper bij en weg is die vervelende eendenkroos ! Houden zo !

Rana Esculenta of de groene kikker .

In mijn plantenvijver vertoefden vele groene kikkers , elk had er zijn eigen stekje ( territorium ) . Vele kikkers trokken er in het voorjaar op uit naar andere vijvers ,dichtbij in de buurt of ver weg , wie zal het zeggen . Rond deze tijd ( sept ./ okt.) kwamen ze dan allen terug om in mijn plantenvijver te komen overwinteren , om rustig op de bodem hun winterslaap te houden .

Nu ik alle planten uit die vijver verwijderd heb zijn er nog enkele kikkers vertrokken ,een paar zijn gebleven maar weten niet goed wat er gebeurd is , hun stekje is verwoest .Eigenlijk heb ik wel wat spijt van mijn ingreep als ik die beestjes zo zie zitten op de rand of juist in het water ,donkerbruin of bijna zwart van kleur . Je zou niet zeggen dat het groene kikkers zijn . Hoe die zich van kleur aanpassen aan de omgeving ( camouflage ), dit is ongelooflijk . Ik ben nu benieuwd en kijk nieuwsgierig uit hoeveel kikkers er nu nog terug zullen komen en de winter blijven nu er geen groen meer in de vijver zit en er vissen in zwemmen .

Enfin ik moest een keuze maken , een vijver vol eendenkroos tussen de waterplanten trok ook op niets en die kroos verwijderen zonder de planten weg te doen was onbegonnen werk . Er moet maar één eendenkroos plantje overblijven die u niet mee verwijderd hebt of na enkele weken is er terug een explosie en ligt de vijver opnieuw toe . Nu is het toch veel mooier om de inplanting van de vijver te zien in de nabijheid van ons theehuis dit ten koste van ons vele jaren geliefde kikkers . Mijn vrouw en ikzelf zullen toch het typische geluid missen tijdens de paringstijd van de kikkers , de buren misschien niet … .

Van sier - naar koivijver ...

Had ik een siervijver met goudwindes , ondertussen groeide mijn interesse voor een koi vijver , waarover ik het nu wil hebben .

Drie middelgrote koi kwamen mijn goudwinde vergezellen in 1989 . Het vijverwater was na een poosje niet zo helder meer , dat nam ik dan maar voor lief . Het was een plezier de koi’s te voederen , die kwamen op mij af in tegenstelling tot die goudwindes die altijd schichtig van mij wegzwommen. Na 14 dagen bij zo’n voederbeurt bemerkte ik een wit vlies over de ogen van de koi (kruisbesmetting). In paniek vroeg ik raad in de zaak waar ik de koi had aangekocht . Daar raadde men mij aan de koi in quarantaine te plaatsen , een product werd aangeschaft en ik huiswaarts . In quarantaine zetten , gemakkelijker gezegd dan gedaan , vooral als u daarvoor niet uitgerust bent ! Bij familie werden de plastieken waskuipen weggehaald en bij mij in de garage geplaatst . Water met het juist gedoseerde product werd in de wastobben gedaan waarna de koi werd overgezet . Nog niet alle drie mijn koi’s waren overgeplaatst of pardoes zo’n kanjer was al uit een kuip gesprongen en lag te spartelen op de garagevloer . Eerst handen bevochtigen , (want u neemt nooit een vis vast met droge handen , om verbranding te voorkomen) en de koi werd teruggezet in de kuip . Gelukkig had ik in de berging nog een net liggen om de aardbeien in ’t seizoen te overspannen tegen vogelvraat , daarmee kon ik de bakken overspannen en met een koord rond de kraag van de kuipen vastzetten . Nog een zuurstofsteen toevoegen en nu maar afwachten .

s’Anderendaags , de koi lagen rustig op de bodem van hun waterreservoir , onze garage was voor enkele dagen omgevormd tot een medisch centrum . Bij een controle zag ik dat de ogen van de karpers weer helder waren waarna de vissen na watertemperatuur aanpassing terug in de vijver gezet werden . Waren de koi nu terug gezond , na een poosje diende een volgend probleem zich aan : Het vijverwater werd donkergroen en mijn o zo mooie vissen waren weeral niet meer te zien , juist enkel bij een voederbeurt . Water filteren werd de uitdaging . Filtereenheden zoals die nu ter beschikking zijn waren er toen niet en lectuur over filters vanuit Japan (de bakermat van de koi) was ook niet ter beschikking . Dan maar mijn licht opgestoken in boeken over filtratie van aquaria , dat bestond wel . Mits alles groter te maken en aan te passen aan de vijver waagde ik mij zelf een filter te bouwen .

Twee zwarte tonnen van elk 80 l inhoud werden verdoken achter de beplanting aangesloten op de vijver met een pomp die op de bodem van de vijver werd gelegd . Als filtermassa werden de tonnen gevuld met plastiek voetmatten , een goed filtermedium , ik had een zeer groot oppervlak waar aërobe bacteriën zeer goed gedijen in een respectievelijk kleine ruimte .

Bovenop de matten kwamen er filterwatten om het vuil tegen te houden , die dan dagelijks dienden gespoeld te worden . Zodoende ontwierp ik een droge filter ,die veel zuurstof bevatte om de bacteriën hun werk te laten doen . Het gefilterde water stroomde zo weer via een waterval in mijn vijver . Na een paar weken filteren kreeg ik het vijverwater terug helder .

Ik kon ook een filter ingraven maar dat was veel arbeidsintensiever . Op de bodem van de vijver plaatste ik een 3 cm dikke laag vijversubstraat die meehielp het water helder en gezond te houden . Later werd nog een Japanse water cleaner toegevoegd . Na de mislukkingen en tegenslagen kon ik nu volop genieten en wegdromen aan de rand van de vijver en mij ontdoen van de dagelijkse stress die het huidige levensritme meebracht.