“Alles heeft zo z’n tijd” wordt er wel eens gezegd en met pijn in het hart deel ik nu ook deze ervaring.
Voor vele mensen een oude klomp, een stuk hout waar de houtworm zijn intrede gedaan heeft, doch voor mij zoooooveeel meer. Het zijn nml de laatste klompen door mijn grootvader ooit gemaakt. En ooit .. dat kan ruim 35 à 40 jaar geleden zijn. En nu ik dit schrijf herinner ik me dat er ergens op zolder nog een héél hééél klein exemplaartje moet liggen dat grootvader ooit voor mijn gemaakt heeft , gewoon voor de sier om op te hangen, ik zal daar spoedig is naar op zoek gaan .
Af en toe zag ik mijn grootvader wel is aan het werk, het was een heel spektakel te zien hoe Vava uit een stuk populieren houtblok een klomp kon tevoorschijn halen
De buitenkant werd eerst gehakt met een soort hak en bijltje en dan ruw geschaafd tot er de vorm een beetje inzat. Dan boorde hij de holte waar de voet in moest komen en dan moest de vorm enige tijd drogen en dan kon de fijne afwerking beginnen. Alles deed de lieve man met de hand en zijn paar stukjes gereedschap.En nu moet ik deze laatste klompen naar het containerpark brengen, ze hebben hun dienst bewezen ,eerst aan de voeten van Vava en later in mijn tuin en nu...
100 jarige
1 reactie op dit bericht
Lieve groetjes.