Deel 1

6 jaar geleden werd mijn grootmoeder langst vaders kant 100 jaar , ze is er uiteindelijk 101 mogen worden op enkele dagen na. Maar haar grootste wens was in vervulling ze zou graag de 100 voorbijgaan.
Ik maakte toen dit gedichtje over haar.

.

.

Onze buurman is een aardige oude man van 82 , nog heel actief en altijd bezig.Maar als ons klein manneke in de buurt is maakt hij altijd tijd om met dat ventje door de tuin te wandelen om de bomen en planten en diertjes te laten zien.
Het is heerlijk die twee door de tuin te zien wandelen,de buurman met zijne wijze raad en ons ventje die heel attent luistert om dan de woorden de imiteren van de buurman zoals vb paddenstoel,tak, geit enz.

Vele onder ons wagen het soms om poëzie neer te schrijven en zo hun eigen gevoelige binnenste naar buiten te brengen.Ook ik durf me daar soms aan wagen.
Soms lees je hier en daar op blogs goede of slechte reacties op deze gedichten
Maar wat voor de ene mooi is, is voor de ander dan weer een verkrachting van het woord.
Doch de getalenteerde schrijvers  zouden begrip moeten kunnen opbrengen , voor hen die het “woord” pas ontdekken in harmonie met hun ziel of hun eigen ‘ik’ en deze ontdekkingen,gevoelens enz. willen neerschrijven.
Want echte gevoelige poëzie is niet meer dan spontane opwelling van gevoelens, sentiment  of gewaarwording en niet iedereen heeft het voorrecht gekend om dure woorden te leren en probeert dit dan in hun eigen matige woordenkeus,net als ik neer te pennen.
Persoonlijk vind ik de mooiste poëzie die het meeste openstaat voor een algemeen begrijpen en bijval vindt bij de gewone simpele mens
Want sommige gedichten zijn echt wel moeilijk te begrijpen als je de clou ervan mist of niet begrijpt.

      .

     .                                                                                                                                 .

Ik vraag me soms af hoe het mogelijk is dat je iets tegen je geweten in kan doen, en toch betrap ik mezelf op zulk soort gedrag.

6 dec de jaardag van Klaas ,één van de grooootttste en ergste leugen waar je je k(lein)inderen mee confronteert .Men leert kinderen niet te liegen en als ze een jaar of zeven acht zijn komt daar met geweld een leugen op ze af nml. de sint bestaat niet. Vele zullen wel beamen dat dat een geweldige impact heeft op je kind zijn (was bij mij toch het geval),want papa en mama ,de school en heel de reutemeteut vertelde je leugens.

-Hij komt niet eens uit Spanje ,maar uit Myra (Turkije)

-En z"n zwarte knecht zwart moet hier wederom onderdoen voor blank

-Je vertelt kinderen geen snoepjes aan te nemen van vreemde mannen of op hun schoot te gaan zitten enz enz enz. En ...wat laten we ze doen!

-Laat staan de gruwelverhalen die wij als kind op school te horen kregen vb. het verhaal van de in stukken gesneden kinderen in het pekelvat .
Zeg nu zelf er z'n leukere verhalen om aan te tonen dat je  respect voor iemand moet hebben omdat deze een goed hart heeft doordat hij andere uit benarde situatie's weet te redden.

Men zou beter het klaasfeest gewoon vieren als aandenken aan de man zonder al die angstige, fabelachtige en leugenachtige verhalen zoals over daken lopen , door de schouw komen en als je stout bent nemen ze je mee in de zak enz , jullie kennen zekers nog meer van die cowboy verhalen.
Maar enfin das allemaal poepzalf ,ik doe straks gewoon mee aan die commercialisering en grote leugen zelfs tegen veel beter weten in.
Ik hoop dat mijn kleinzoon het minder aan zijn hart laat komen dan ikzelf toen mijn ouders de leugen aan me opbiechtte