De waterlelie...

* De Waterlelie *

Zachtjes deinend op het water
Ontsluit zij traag haar schoonheid
Gelijk met de eerste zonnestralen
Haar hele pracht en openheid
Bewaart zij voor de dag iets later
Dan in al haar kwetsbare schoonheid
Laat ze haar hele pracht ontluiken
Haar hart vol stuifmeelstampers
Voor snoepers die haar ongezien ruiken
Gulzig smullend van haar heerlijkheid
Genietend denkt ze:
"Mijn soort blijft nu bestaan,
al zal ik in de herfst heengaan"...
Janna Nendels
Eens een dagje vol mijmeringen en een prachtig gedicht
omringd door de bloemen uit mijn eigen vijvertje...
tinaatje








































1 reactie op dit bericht
WirWar zondagsgroetjes, en "GEWETEN IS VERLEDEN TIJD"