Berichten van 1 oktober 2005 tot 31 oktober 2005

Stel je nu eens even in de plaats van een vlieg of een ander insect en je komt dit bos tegen.
Dat moet toch bangelijk zijn hé!
En toch zijn deze paddestoelen nauwelijks enkele cm groot. Vandaar het gezegde: "hoe kleiner, hoe fijner".

Opgepast! Dit laatste heeft niks met de eetbaarheid te maken...

Ik ben vandaag een beetje tegendraads geweest!
In plaats van richting Kust te nemen ben ik de prachtige herfstkleuren in het binnenland gaan opzoeken.
In het Meerdaalbos (buurt van Leuven) ligt een prachtig natuurgebiedje met rustige vijvers en mooie bossen.
Het was er wel op de koppen lopen maar wat wil je met "zomers weer" in volle herfst...

Rusty: "Ja ja, jullie kunnen er mee lachen en het is wel heel tof met m'n haren in de wind...
Maar beseffen jullie wel hoe ik mij voelde?
Ik zat daar op die rotspunt...meer van 130m hoog en daarboven woei een hevige wind...
Ik had schrik om weg te vliegen want ik weeg maar 3 kg hoor.
En dat noemt men dan even uitwaaien...pfff..."

Vooreerst wil ik wel uit de "biecht klappen": de hierboven vermelde titel is een grapje.
         

Want ik hou, zoals jullie al wel gemerkt hebben, enorm veel van paarden maar ezeltjes vind ik ook enorm schattig.
Dit beeldmooie paard heeft zelfs als beste maatje dit snoezig ezeltje.
Ze kunnen niet zonder elkaar want ze zoeken steeds elkaars nabijheid, ook buiten de weide.
Op jumping ken ik een persoon die paard en geit meebrengt.
Die geit natuurlijk niet om de hindernissen te springen maar gewoon omdat het paard anders te onrustig is alleen.
Zo zie je maar hoe dieren ook aan elkaar verknocht kunnen zijn!...

Mieneke: "Als jij mij niet streelt, dan zoek ik maar kontakt met deze figuurtjes in de bloempot..."

Ziet ons Mieneke er niet stralend uit?
Geen enkel letsel heeft ze overgehouden van haar hachelijk avontuur enige tijd geleden.
Wel zit de schrik voor auto's er nu goed in...hoop ik toch...

Enkele dagen regenweer en opeens steken ze de kop boven de grond.
Specialist in al of niet eetbare paddestoelen ben ik niet maar ik geniet des te meer van de soms mooie en indrukwekkende formaties die je her en der ziet.
Meer dan een plaatje waard...

Rozen hebben dan wel de minder goeie eigenschap om doornen te hebben maar langs de andere kant is het een plant die echt niet weet om op te houden met bloeien.
Ik heb hier een detailfoto van een enkele klimroos in mijn tuin en als je de details goed bekijkt, dan zie je zelfs een insect verborgen zitten tussen de kelkblaadjes.
Je zou voor minder gaan schuilen bij zo'n belabberd weer...

Het paard in de weide stoorde ik blijkbaar want het bekijkt mij nogal argwanend, de koeien daarentegen grazen overstoord verder.
Helemaal op de achtergrond kan je het heuvelend "Muziekbos" ontdekken.
Elke dag is het echt genieten van deze omgeving met zijn steeds wisselend uitzicht...

Heeft een kat dan werkelijk 9 levens? Ik moet het nog geloven ook!
Ons Mieneke is onlangs niet meer naar huis gekomen.
Een buurman wist te vertellen dat ze bij het overlopen van de straat gegrepen werd door een wagen...huilend verscheidene malen overkop rolde om daarna via een gracht verder te strompelen.
Ik ben dan ook op zoek naar haar gegaan maar...tevergeefs.
Nu stond zij hier deze nacht miauwend en ongedeerd aan de achterdeur en dit precies 9 dagen na haar verdwijning.
Wat een opluchting!...

Even ontspannen in de Vlaamse Ardennen. Het landschap met zijn heuvels, weiden en charmante wegeltjes straalt rust uit.
En die kan ik momenteel wel gebruiken na enkele turbulente dagen...

De weermannen voorspellen al een hele tijd dat de nazomer nu wel echt op zijn einde loopt.
En ik ben de eerste die dat wil geloven.
Om toch nog even van het zonnetje te kunnen genieten heb ik er nog vlug deze zonsondergang opgezet...