Verrast...

* Een hart voor paarden *



Ik ben nog eens mijn foto-archiefje ingedoken
en viste een kiekje op.
Na een kleine fotobewerking is dit hier dan het resultaat...

En als toemaatje mijn grappig gedichtje, niet van de \"10 kleine negertjes\" maar van:

\" 10 kleine paardjes \"

10 kleine paardjes renden voor de regen
1 wilde liever schuilen, toen waren ze nog met negen.

9 kleine paardjes liepen door de nacht
1 verdwaalde in het duister, toen waren ze nog met acht.

8 kleine paardjes waren bij elkaar gebleven
tot één de anderen liet gaan, toen waren ze nog met zeven.

7 kleine paardjes zochten een adres
1 kon het niet vinden, toen waren ze nog met zes.

6 kleine paardjes kregen de schrik op hun lijf
want 1 sloeg op hol, toen waren ze nog met vijf.

5 kleine paardjes hadden veel plezier
1 rolde om van het lachen, toen waren ze nog met vier.

4 kleine paardjes nog bij elkaar maar zie
1 ging alléén op weg, toen waren ze nog met drie.

3 kleine paardjes renden langs de zee
1 sprong in de golven, toen waren ze nog met twee.

2 kleine paardjes vonden elkaar heel gemeen
woedend liep er een paardje weg, toen was er nog maar één.

Dat éne kleine paardje wilde zijn vriendjes zien
Hij riep ze allemaal bij elkaar, toen waren ze weer met tien!

                                                               tinaatje

k voel me moe en uitgeput,
heb momenteel helemaal geen fut.
Ben het strijden even zat,
trek eropuit, ik ga op pad.

Ik voel me moe en uitgeput,
hoe ik mijn levenskaarten ook schut.
Zie nu de zon niet door de ruiten,
'k ga dus maar even weg naar buiten.

Ik voel me moe en uitgeput,
'k zoek in de natuur een sterke stut.
Loop wat rond zonder doel,
in de hoop dat me ik straks beter voel.

                                                             tinaatje

&&&&&&&

\" Het voorwerp...\"

\" De dader...\"



\" Het verhaal...\"

Dit lijkt wel een dedective verhaal maar het is de onverbloemde waarheid!
Ik zat onlangs in de zetel, met Tibo op de schouder, geboeid een tv-programma aan het volgen.
Ik verloor hem efkes uit het oog terwijl hij aan mijn ring begon te pikken.
\'s Anderdaags bemerkte ik dat er in mijn ring 2 diamantjes ontbraken.
Alles heb ik afgezocht... maar noppes!
Ik hoor jullie al denken...misschien heeft Tibo ze wel ingeslikt?
Natuurlijk heb ik zijn kooi ook goed doorzocht maar...de steentjes zijn nog steeds spoorloos...

Je kan duidelijk op de foto de 2 gaatjes in de steen zien waar de diamantjes ontbreken.
En zeggen dat deze ring nog een erfstukje is!

* Rusty & Misty *



Rusty: " Ik zou toch eigenlijk de nobelprijs voor vrede moeten krijgen want zie je mij hier nu liggen?
Poes Misty lekker in "mijn" mand en ik?
Ik moet mij dan maar opofferen en op de grond gaan liggen!
Wat een hond toch lijden kan !
Pfff..."

Ucaro en mijzelf...




edachten kan men niet stop zetten,
ze gaan door zonder erop te letten.
Komen vaak heel onverwacht,
waardoor je soms, zomaar, lacht.

Gedachten horen bij het leven.
het denkvermogen in ons gegeven.
Vaak hoort men dan ook spontaan,
ik denk dat ik nu maar moet gaan.

Gedachten dwalen in ons hoofd
geen mens die ons daarvan berooft.
Want niemand weet groot of klein,
wat op dit moment mijn gedachten zijn.

*******

Gisteren was het, zoals ieder jaar op de laatste donderdag van januari sinds 2000, gedichtendag.
Dit is het poëziefeest van België en Nederland.
Een dagje te laat weliswaar, maar niettemin kon ik niet achterblijven.
Ziehier mijn bijdrage...
                                                                                tinaatje
 

Met zijn snuitje vol modder staart deze pony mij aan.
Zielig om hem te zien staan zou men zeggen maar
als hij kon kiezen tussen opgesloten staan in de stal of de weide, dan weet hij wel wat zijn keuze zou zijn.
Hopelijk kan hij toch \'s nachts naar zijn stal
en is deze voorzien van een droog strobed...

Zoals je kan zien is Tibo een gemakkelijk medium.
Gewoon hem zachtjes en fluisterend toespreken,
hem op zijn rug leggen in je handpalm
en gehypnotiseerd blijft hij liggen.
Of zou dat lieftallig feetje er mee te maken hebben?
Straks kan ik nog een circusact met hem opvoeren...

Pauw



"Zo fier als een pauw"
Dit gezegde kan zeker niet in twijfel worden getrokken
want zoals deze siervogel trots op die paal zit!
De kou deert hem niet en statig overschouwt hij gans zijn terrein.
Zijn prachtig gekleurde staartveren zijn wel meer dan een 1m30 lang en als hij deze pronkend opzet geldt dit als zinnebeeld van pronkzucht en hoogmoed...

Quintin & Ian



Gisteren was het een gezellig onderonsje.
Mijn kinderen en kleinkinderen kwamen eens een dagje bij oma en opa doorbrengen.
Na een lekker eetmaal en een hele namiddag spelen en ravotten waren deze twee bengels 's avonds nog niet moe.
Toch had ik maar alvast hun pyjama aangetrokken, zodat ze bij hun thuiskomst onmiddelllijk naar hun bedje konden gaan.
Hier vroegen ze zelf om een foto,
dus dan maar even bij oma op de schoot gekropen...

*******
Mijn jongste kleinkind: Kjento



Voor het eerst kwam ook onze schattige 3 weken oude
Kjento mee.
Wat een heerlijk gevoel om zo'n schatje
in je armen te kunnen houden!
 
*******
Knuffelen...



Natuurlijk wilden mijn andere kapoenen
ook nog eens geknuffeld worden.
Ze hadden enorm veel pret en
konden er maar niet genoeg van krijjgen.
Schattig he?...

*******
                                                                   tinaatje

* Rusty en zijn maatje Thor *



Bij het bladeren in mijn foto-archiefje vond ik dit kiekje van 2003.
Daar zit Rusty naast zijn grote vriend Thor, die ondertussen overleden is.
Zij waren onafscheidelijk en de beste maatjes.
Het heeft een hele tijd geduurd vooraleer Rusty berustte in het feit dat zijn vriend nergens meer te bespeuren was.
Leg dat maar eens uit aan een dier...

* De Vlaamse Ardennen *



In de Vlaamse Ardennen laten ze er geen gras overgroeien.
De boeren zijn hier druk in de weer om na de vrieskoude hun akkers zaaiklaar te maken.
Het winterzonnetje op de omgeploegde grond doet mij al dromen van de nakende lente.
Maar een strenge winter ligt op de loer boven Rusland en zou  ons hier ook kunnen verrassen.
Laat ons hopen van niet...

*******

* Op het wandelpad *



Vandaag kort na de middag was het weer nog tamelijk goed.
Goed genoeg om nog eens een ommetje te maken.
Natuurlijk was Rusty ook van de partij en mocht hij mee om een frisse neus op te halen.
Hij loopt natuurlijk het liefst vrij en voorop, maar hij vertrouwt het toch niet zo goed.
Telke maal kijkt hij om, om zich ervan te gewissen of ik toch nog volg!
Ik durf mij ook wel eens te verstoppen zodat hij mij moet zoeken.
Dat deed ik al van in het begin toen hij nog klein was, zo is hij nu veel aandachtiger en houdt hij in het oog welke richting ik uit wil gaan...

Tesamen in de zetel...



Rusty: \"Amaai moet diene vogel, Tibo, ook al op de schoot?
Gelukkig houdt mijn vrouwke hem stevig vast want hij heeft al eens in mijn neus willen pikken.
Weet je dat ik Tibo zelfs heb leren blaffen?
Heel leuk hoor als mijn vrouwke veronderstelt dat \"ik \" het ben die blaf en ze dan merkt dat het geluid vanuit de vogelkooi komt...haha...\"

De Shetland pony is oorspronkelijk afkomstig van de Shetland eilanden, ten noorden van Schotland.
Hij onderscheidt zich van andere paard- en ponyrassen door zijn zware winterbeharing.
Hij kan zonder bezwaar het hele jaar buiten blijven, als hij maar een droog beschut plekje ter beschikking heeft.
Als eerste rijpony voor kinderen is de Shetlander bijzonder geschikt.
Het zijn uitstekende speelkameraadjes en door hun geringe grootte wekken ze het vertrouwen van jonge kinderen.
Deze pony behoort tot het oudste, sterkste en tevens kleinste paardenras ter wereld...

* Goliath onder het mes...*



Vandaag was het bang afwachten.
Goliath werd deze voormiddag geopereerd.
Een heel groot gezwel werd op zijn rug weggesneden.
Hij was niet aan zijn proefstuk toe want vorig jaar, dezelfde tijd, werd hij al eens daaraan geopereerd.
Gelukkig is alles vlot verlopen.
Hij is nu reeds thuis en zijn vrouwke, mijn zus Ivonne, verzorgt en vertroetelt hem.
Hij is al 11jaar maar ik hoop dat hij nog heel lang hier mag blijven...

Nu dat de vogelgriep terug de kop opsteekt, hoop ik maar dat wij hiervan gespaard blijven.
Met hun majestueuze houding lopen deze Mechelse koekkoeken vrij rond in de tuin.
Typisch voor deze soort is de bevedering op hun poten en tenen.
De Mechelse hoen heeft een brede en stevige kop met oranje-rode ogen.
Hun snavel is vrij kort en wit van kleur.
Zij zijn ook vrij zwaar en wegen wel rond de 5kg.
Dit allemaal even ter inlichting...

Tesamen...


Als dat geen foto waard is!
De kip en het konijn tesamen aan hun feestdis.
Deze lopen steeds tesamen in de tuin van mijn zus en wanneer het etenstijd is komt deze kip en zijn maatjes zelfs aan het raam tikken met hun snavel..."allé wij hebben honger!"
Echt guitig om te zien...

Snateren...

 

Met drie waren ze, maar ze maakten lawaai voor 10!
Toen Rusty even aan de omheining aan het snuffelen was, kwam er ééntje al snaterend met de bek open toegelopen.
Ze dacht misschien dat Rusty een egel was, want die zijn verlekkerd op hun eieren.
Ik heb dan maar vlug mijn wandeling verder gezet want zo'n hels kabaal dat die maakten!...