Lentebloemen...

Gezellig tesamen...



Al jaren ijvert Mireille Broeders
met de organisatie
\" Greyhounds in nood \"
voor een beter lot voor de Spaanse, afgedankte racewindhonden.
Goed nieuws want de laatste gokpiste voor windhonden in Spanje sloot nu zijn deuren.
Meer dan 600 honden die in de kennels van de renbaan verblijven worden nu waardeloos voor hun eigenaars.
Ze krijgen wel verder verzorging tot ze kunnen opgehaald worden voor adoptie.
De eerste 50 honden zijn ondertussen in België.
Hopelijk vindt Mireille snel een plekje voor hun en kan ze opnieuw honden gaan ophalen.... 

Ps. Op de foto zit ik gezellig bij de 3 geadopteerde greyhounds van mijn vriendin Hilde...

Sinds vorig jaar stonden deze planten ter beschutting voor het vriesweer in de garage.
Daar de weerberichten beter weer voorspellen heb ik ze maar terug op het terras geplaatst.
Vuil nat weer zal je wel zeggen, maar voor deze planten een echte verademing.
Eindelijk terug buiten in de open lucht en de noodzakelijke regen om het stof te verwijderen op hun bladeren.
En nu maar hopen op ook een straaltje zon...

* Misty *



Gelukkig heeft Misty de schrik kunnen overwinnen die ze vrijdag door die werklui opliep.
\'s Avonds ligt ze terug binnenshuis in de zetel maar in de namiddag is haar lievelingsplekje de garage.
Met een donsdeken maak ik een soort iglo en daar nestelt ze zich lekker in...



* Rusty *



Rusty is een beetje jaloers door al die aandacht die Misty krijgt dus...ook hij wordt extra verwend.
Hij laat zich lekker met een dekentje induffelen en verroert de eerste uren geen vin.
Ook al ligt hij in de zetel binnenshuis toch vind hij het niet te warm.
Als hij maar vertroeteld wordt...

* De zee *



e  zee brengt ruisende golven met zich mee.
De golven komen aan op het strand
en zakken weg in het gele zand.

De zee brengt mooie schelpen met zich mee.
De schelpen liggen op het strand
worden opgeraapt en bij elkaar gegooid in een mand.

De zee brengt lekker water met zich mee.
Er wordt gesparteld en gezwommen
waarna iedereen lekker kan gaan zonnen.

De zee brengt een mooie horizon met zich mee.
's Avonds als de zon in het water verdwijnt
kijkt men toe hoe haar laatste straal schijnt.

                                                                           tinaatje

ps. De foto heb ik genomen vorig jaar op het strand van
 St.Georges d'Oléron (Frankrijk)...

Het is nu reeds half maart en toch is het noodzakelijk de paarden hun deken te laten opliggen.
Dit paard werd voor de winter geschoren.
Waarom zal je zich afvragen...dit is zeer gemakkelijk als je met hem gaat trainen.
Paarden zweten natuurlijk ook na een uurtje stappen, draven en galopperen.
Maar om hun dikke wintervacht terug droog te krijgen is dat een hele karwei.
Alsook staan ze dan na te zweten in hun stal en dat is dan de  grootste reden waarom ze een koude oplopen. Dus...wintervacht wordt afgeschoren.
Ze krijgen na training eerst een zweetdeken op. Dit wordt na een uurtje vervangen door een dikker staldeken.
Vandaag schijnt al het zonnetje maar de wind is nog te guur om het deken( speciaal voor buiten) ook buiten al af te laten.
Ja, paarden houden en onderhouden! Er komt daar veel bij kijken...

Spijtig...



Vandaag grote werken buitenshuis.
Een firma kwam langs om heel de oprit te voorzien van een nieuwe laag asfalt.
Maar één grote spar belemmerde de toegang voor hun machine dus..hij werd afgezaagd.
Vind het wel spijtig want tijdens de zomer gaf hij een grote schaduwplaats voor mijn wagentje.
Vervolgens heeft poes Misty het op een lopen gezet.
Ze is blijkbaar heel had geschrokken toen één van die 7 werklui de garagepoort met geweld opende en heel luid zijn makker toeriep.
Daar bovenop nog het hels lawaai van de trillende machines en het hek was van de dam.
Ze heeft echt de schrik te pakken want ik zie haar nu en dan opduiken maar ze durft niet binnen...als dat maar goed afloopt!

Ps. Ze lag te slapen in de garage op haar lievelingsplaatsje en ik had het kattenluikje gesloten.
Wie had nu gedacht dat één van die mannen, met geweld, één van de garagepoorten zou openen op zoek naar water...hij kon het toch gevraagd hebben.
Heb het hem duidelijk gemaakt ook maar ja...wat kan hun dat schelen...

* Galanthus *



Het sneeuwklokje of Galanthus nivalis is één van de vroegste bloeiers.
Zodra de sneeuw smelt komen de klokjes erdoor, met honinggeur.
Sneeuwklokjes houden van een fris klimaat dus ze voelen zich hier nu in hun noppes.
Ik heb zojuist deze foto genomen om nog eens mijn nieuw cameraatje te testen, maar ....
 vliegensvlug was ik terug binnenshuis.
 Zo'n schrale koude wind...brrr...
Wat een verschil met gisteren!

De eerste...



Vandaag was het, niettegenstaande soms een schrale wind,
heerlijk weer om eens in de tuin te werken.
Hier en daar wat bijsnoeien en al wat bijschoffelen.
De krokusjes zijn de eerste bloemetjes en een paar sneeuwklokjes, die mijn tuin momenteel wat kleur geven.
Heerlijk toch die nakende lente...

Nieuwe aankoop...


Zoals je waarschijnlijk al las ben ik zondag jl. pardoes op de grond beland.
Resultaat:  mijn digitaal cameraatje naar de knoppen en blauwe plekken.
Dus vandaag heb ik mij een nieuw fototoestel aangeschaft.
Ik koos voor hetzelfde merk en type want ik vind het een handig ding.
Ik hoop er deze maal iets langer geniet van te hebben want de vorige hield maar 10 maanden stand!
Dus vanaf nu haal ik geen evenwichtsstunten meer uit.
  Voortaan zal ik veilig vanop de grond foto\'s nemen.
En die blauwe plekken?
Die laat ik verzorgen...haha...



Ps. Wel een dure hobby dat bloggen......hihi...

* Gaan varen...*



eelui horen op het water
zij verdrogen aan wal.
Iedereen weet dat vroeg of later
eens de zee hun roepen zal.

Zeelui zweren trouw aan het water
wat ook het lot hun brengen zal.
Sterk is de man die storm en dood veracht,
dapper de vrouw die stil op zijn thuiskomst wacht...

                                                                            tinaatje

Nieuwe afwasborstel...



Toen ik deze middag aan het afwassen was, landde de vrij rondvliegende Tibo pardoes in een kom vol water.
Hij vond het blijkbaar heel leuk om zich eens te komen baden.
Hij spatte het water gul in het rond en genoot met volle teugen.
 
Tibo volop aan het genieten...






Droogtijd.
En tot slot zette hij zich bovenop het kastje in de keuken,
de ideale plaats om zich te laten drogen.
Maar ik zag dat hij daar ook al  zijn snaveltje had geslepen want er was al duchtig aan geknaagd!



Tot slot...
Dit werd een zeer dure foto want na het nemen van dit kiekje vanop een keukenstoel schoof deze uit
en belandde ik pardoes op de grond!
Resultaat : cameraatje naar de knoppen en ik?
Een ferme blauwe plek.
En zo verliep mijn laatste dag van deze week...

* Deugniet Misty *



Op heterdaad betrapt!
Toen ik de living binnenkwam zag ik Misty, bovenop de tafel, enkele siertakjes uit mijn bloementuil aan het kapotbijten.
Wat een deugniet om zo maar op de tafel te springen.
Ja dat is nu eenmaal een poes,
 een hemelsbreed verschil met een hond.
Hieronder zie je hoe ze tracht  Rusty zijn plaatsje op de zetel in te pikken.
Alhoewel er verscheidene zetels staan, kiest ze juist die éne uit waar Rusty in rust.
Een echte deugniet, maar toch zo lief...

Ile d\'Oléron...

Het op één na grootste eiland van Frankrijk.
Dit prachtig stukje natuur is gelegen in de
Charente-Maritime.


Foto hierboven:
Op de achtergrond kan je een 3km lange brug  zien.
Deze brug verbindt het eiland \" Ile d\'Oléron \" met het vasteland.



Foto hierboven:
Even verpozen na mijn eerste kennismaking met het schitterende eiland. 
Tesamen met Rusty op het strand van \"les Sables Vigniers\"


Ps. Daar zijn ze... de \" vakantiekriebels \"...
Vorig jaar werd dit eiland onze reisbestemming.
Dit jaar hoop ik in de maand mei naar het aanpalende eiland te kunnen gaan.
Nml. naar Ile de Ré...
Ik ben deze namiddag gaan rondsnuffelen op internet en ik heb reeds de gepaste bestemming gevonden.
Dus ik begin al af te tellen om te kunnen vertrekken...

* Rusty & Molly *



Rusty heeft bezoek gekregen van zijn vriendinnetje Molly.
Hij vond dat overheerlijk en ook zij zag hem wel zitten.
Het was een plezier hun samen op het gras te zien ronddollen...doch nadien vielen ze beide pardoes in slaap in de zetel.
Hier zie je ze gezellig naast elkaar poseren.
Jullie vragen zich waarschijnlijk wel af...wie is nu het vrouwtje van Molly.
Wel, dat is mijn metekind Thessa, de dochter van mijn jongste zus.
En zodus hier dan een fotoke van Thessa met haar hondje.
Knap hé...

voor die mooie dag...

Een leuke herinnering van op mijn verjaardag:
" De 3 giechelzusjes "

* Merrie en veulen...*



Straks vertrek ik 
naar een plaatselijke jumping te Waregem.
Om mij al in de sfeer te brengen deze foto van
een merrie en haar veulen...

Schilderij...



In dit schilderij zitten negen personen verborgen en vaak is alleen het gezicht te zien.
Ze zijn heel duidelijk als U ze eenmaal vindt...