
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |



Mag ik jou een lichtje geven
Mag ik jou ?n lichtje geven.
In deze donkere tijd.
Kun je weer wat zien,
heel even.
Weer wat vastigheid.
Soms kan dat gebeuren.
Als je het helemaal niet verwacht.
Dan zie je weer in kleuren.
Ook al is het nacht.
Een heel bijzondere ervaring.
Zo?n onverwacht lichtmoment.
Voor jou een openbaring.
Van iemand die je eigenlijk niet kent.

Je leven als boek
Het leven is een boek.
Een boek voor elke dag.
Het heeft geen eind en ook geen begin.
Het is geen boek om te lenen in de bibliotheek.
Het is ook geen boek om te kopen in de winkel.
Het is geen pagina om te lezen op het internet.
Het is een persoonlijk boek.
Een soort dagboek.
Maar dan zonder eind en zonder begin.
Je kan er de hele dag in schrijven.
Dat schrijf je op in je geheugen en bergt het op in een laatje met de naam:
HERINNERINGEN.
Om later misschien nog eens door te bladeren.
Sommige pagina?s vervagen.
Die ben je dan vergeten.
Sommige pagina?s raken kwijt in de duizend andere dingen.
Het leven is een boek.
Een boek zonder eind en zonder begin.
Het is levenslang?
Want na niets komt toch altijd iets?

Na een paar mindere dagen,
wil ik jullie vandaag een hele fijne dag wensen.
Leuk nieuwtje, mijn boekje met mijn verhaal is uitgekomen
het verhaal copd, gek om je eigen leven te lezen in een boekje.
Fijne dag Bloggers


Dus ik ben uniek
Iedereen Moet Mooi Zijn,
Dat Maakt Me Ziek..
Van Ieder Mens Is Er Maar 1,
Dus Ik Ben Uniek...
Ik Ben Gewoon Wie Ik Ben,
Het Valt Niet Altijd Mee...
Als Ik Sterf Kan Ik Zeggen:
I Did It My Way!!
Ik Heb Een Grote Mond, Maar Mijn Hart Is Klein...
Ik Voel Jouw Woorden Prikken,
Ja, Ze Doen Pijn...
Maar Ik Geef Niet Op,
Ik Vecht Mijn Eigen Weg...
Schoonheid, Schoonheid, Wat Stelt Dat Nou Voor...
Als Je Van Binnen Verrot Bent, Door & Door...
Noem Mij Maar Lelijk, Dom Of Te Klein...
Zo Ben Ik Geboren & Zo ZaL Ik Zijn...
Ik Ben Wie Ik Ben En Daar Kom Ik EerLijk Voor Uit...
Want Ik Ben Een Mens,
Ik Ben Geen Freak.!!
Ik Leef Want Ik Adem Dus Ik Ben Uniek.!!


Lieve Sint,
Hopelijk bent u mij goed gezind.
Vroeger toen ik klein was, echt nog kind,
Kreeg ik van u alles wat door mij zo werd bemind.
Een pratende pop, met van die plaatjes.
Dan zong ze liedjes uit haar buikje, door van die gaatjes.
Ook altijd wanten en een sjaal.
Elk jaar kregen we die allemaal.
Een bruidspop met jurk en hoed.
Al dertig jaar bewaar ik hem goed.
Ja, ik heb hem nog altijd.
Omdat jeugd sentiment je soms verblijd.
En m'n allereerste radio, spierwit en zo klein.
Ik weet het nog goed, ik was zo blij, het was zo fijn!
Elk jaar kwam er van alles uit die zak.
Onder het genot van chocomelk en boterletter, met z'n allen op ons gemak.
Nu zijn de jaren verstreken en ben ik groot.
Deze keer heb ik maar een wens, al is die nog zo onvervulbaar idioot.
Mag ik nog een maal wat vragen goed heiligman?
Hoewel ik weet dat u mijn wens niet vervullen kan.
Kunt u mij voorzien van betere longen?
Zoals vroeger, die samen met mijn stembanden zo mooi zongen?
Ik zou zo graag zingen zonder buiten adem te moeten hijgen.
Om over de rest nog maar te zwijgen.
Het lijkt me toch zo fijn.
Om eens zonder ademnood te zijn.
Uit volle borst mee te zingen bij de kinderschoen.
Wat zou ik dat nog graag eens willen doen.
Ik dank u voor het lezen van mijn brief.
Al kunt u mijn wens niet vervullen, voor mijn kinderen bent u lief!
Weet dat ik elk jaar aan u denk.
En dat mijn jeugd herinneringen aan u zijn, een onvervangbaar liefdevol geschenk!


Binnen in mijMensen zien de buitenkant.
maar weten niet hoe ik ben.
Hoe ik me voel aan de binnenkant..
Er is er een die me kent.
Mensen zien de buitenkant..
Maar U kijkt er door heen.
U ziet waarom ik dingen doe.
en of dat,wat ik zeg,ook meen..
U kijkt binnen in mij.
En weet hoe ik me voel.
misschien wel boos, of blij..
U weet wat ik bedoel.
U kent mijn gedachten.
Mijn pijn en mijn angst.
U weet wat mij staat te wachten.
Want U kent me het langst.
De buitenkant zegt niet veel..
Van mijn gevoelens..mijn ware ik.
U bent het,
met wie ik mijn gedachten deel.
Binnen in mij.. dat ben ik.



Lieve Bloggers
Wil jullie allemaal een fijn weekend wensen.
We zouden morgen naar een lotgenoot gaan, maar helaas kan dat niet doorgaan,
zij heeft een virus ontsteking en om dan de gehele dag visite om je heen te hebben is ook niet fijn, nu maar een andere keertje.


Ik ben ik.
Ik ben niet volmaakt.
Maar zo ben ik.
Ik weet wie ik ben
en ik weet wat ik wil.
Soms ben ik een prater.
Soms ben ik heel stil.
Om mij te leren kennen.
Moet je dit kunnen leren:
Ik ben wie ik zijn wil.
En zo moet je mij accepteren!





Wat is leven,
Vreugde en verdriet?
Door veel mensen onbegrepen
omdat je het verdriet niet ziet.
Soms gebeuren er dingen in het leven,
en dan denk je vaak heel even,
Waarom moet dit mij overkomen?
Waarom hebben ze niet iemand anders genomen?
Waarom voel ik nu al die pijn?
Waarom kon het niet iemand anders zijn?
Totdat je het verdriet hebt verwerkt,
en tussendoor hebt gemerkt,
Dat de vreugde kan overwinnen,
en dat je opnieuw moet beginnen.
Zonder vreugde geen verdriet,
Want zonder het èèn bestaat het ander niet



Zo waait de wind
Zo komen de dingen en gaan
We verzinnen ze niet, ze gebeuren
En al weten we niet waar vandaan
Ze maken ons blij of we treuren
Alles is nemen en geven lief kind
Zo waait de wind
De wolken ze varen
Ze varen voorbij
De sneeuw van december
De bloei van de mei
Alles wat ik zing
Wordt herinnering lief kind

Zo waait de wind
Zo komt de liefde
Opeens ontmoet je haar
Ze komt jouw kant op
En niemand weet van waar
Als je de moed al hebt verloren
Komt er onverwacht 'n vrind
die het goed met je meent lief kind
Zo waait de wind
't is 'n hand op je schouder
'n voetstap op 't grind
Ja de voetstap van een vrind
Die je ook werkelijk bemind
Zo gaat het in het leven lief kind
Zo waait de wind


Tranen
Als mijn tranen bloemen waren
Kon ik ze in een vaas bewaren
Zouden mijn tranen druiven zijn
Kon ik er van maken goede wijn
Zouden het sterren zijn van kristal
Schitterend aan het heelal
Zou het nooit meer donker worden
Want hun licht zou schijnen overal
Ik stuur mijn tranen in de lucht
Als vlinders op een dolle vlucht
Bij iedere bloem valt dan een traan
Zo voel ik dan de pijn weggaan
Want iedere bloem met een traan
Zal mooi in bloei gaan staan
En kijk ik dan naar al die pracht
Word mijn verdriet daarmee verzacht