
Deze mooie award kreeg ik vandaag vanAdriana,
Bedankt daarvoor
Tinie
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |

Deze mooie award kreeg ik vandaag van
Wens jullie bloggers
Weggaan......
Voor straks allemaal lekker slapen

Ik heb u lief mijn heerlijk landje
Mijn enig Drenthe land
Ik minde eenvoud in uw schoonheid
'k Heb u mijn hart verpand
Mijn taak vervul ik blijde
Waarheen ook plicht mij riep
Uw geest was't die mij leide
Daarom vergeet 'k u niet
Hoor nog de lieve heldre klokjes
Bij zinkend' avondzon
Als schaapjes keerden van de heide
En moeder met ons zong
O, kon ik nog eens horen
Dat lied in schemer uur
En vaders schoon vertel snel
Bij' vrolijk knappend vuur
Zie nog uw brink met forse eiken
Waar ik mijn makkers vond
Waar ik mijn tenen mandje vulde
Met eikels glad en rond
Daar bij die oude linde kwam
'k met vrienden samen
Zo menig vriend ging henen
Zijn schors bewaard zijn naam
De ruige boswal langs uw velden
Was mijn lui-lekker-land
Die gaf mij lekkere zoete bramen
Uit milde gulle hand
Daar gaarde ik brandstof
Voor 't oude en heilig vuur
Als lente's adem wekte
Uw sluimrende natuur
Waar nog de held're veldplas
Uw vredig beekje voedt
Daar in dat wijde, bruine heivlak
Waar wilp en korhoen broedt
Daar koelde ik mijn leden
In 't nat van zuivere wel
Daar heb ik leren zwieren
Op ijzers blank en snel
Die beelden uit dat zoet verleden
Wat blijven ze bij mij
Vaak heb ik zware strijd gestreden
Dan hielpen, streken zij
En nu, ten volle dankbaar
Wijd 'k u mijn beste lied
Mijn heerlijk, heerlijk Drenthe
Vergeten kan 'k u niet


Vandaag geen plaatje,
maar een foto uit onze eigen album
prachtig toch?


Voor iedereen een hele fijne zaterdag

Herfst,
ik voel jij bent daar
De beginnende herfst doet de bomen al verkleuren.
Het ruikt naar schimmelgeuren.
Weldra komen de paddenstoelen weer.
En gaat de stormwind tekeer.
Er vallen al wat eikels op de grond.
En kastanjes nog in een omhulsel, stekelig rond.
Al zal de zon daags aan de hemel staan.
De lampen moeten toch alweer vroeg aan.
Wat kilte is ’s avonds voelbaar.
Herfst, ik voel jij bent daar.


Je mag blij zijn met jezelf,
zoals je bent en er uitziet!
Je kunt ZELF zorgen voor je geluk
Als je ´s avonds net zo gezond je bed instapt
als je er ´s morgens uitgekomen bent,
dan is dat een kwestie van onverdiend geluk,
van pure genade
Ons besef van goed en kwaad
maakt ons zelf verantwoordelijk
Kom voor jezelf op.....je bent de moeite waard!!
Laat die spaarzame «GELUKSMOMENTEN»
je door niemand afpakken.
Slok ze op en geniet ervan!
Je bent het waard en je verdient het!!
We moeten ons concentreren op wat ons bindt.
Niet op wat ons scheidt, overal ter wereld.
Schrijven is een manier om je gedachten en gevoelens op bepaalde momenten te onthouden en te ordenen.
Schrijven geeft je de gelegenheid, op zijn tijd,
om terug te kijken en bepaalde gebeurtenissen in het juiste perspectief te zien
Wens voor een ander, dat wat je voor jezelf wenst.
je hebt dan altijd een zuiver geweten.
Kweek begrip voor een ander.
Praat met elkaar!
Alleen ZO kun je de lucht zuiveren.
Neem kritiek ter harte en doe er iets mee.
Zo ben je bezig jezelft te ontwikkelen, te groeien en te helen
Als je het WAAROM weet,
kun je het HOE verdragen

Dinsdag gedicht




Wil al mijn lieve bloggers een fijn weekend wensen, met veel zon,

Vandaag weer naar fysio, even weer de spieren los maken,
en dan maar weer oefenen op de loopband om eens een keer langer te lopen, maar we doen ons best


COPD
Een ziekte met een naam
maar zonder een gezicht.
Van buiten is niet te zien
wat het in mij heeft aangericht.
De vermoeidheid, de wanhoop,
het verdriet, de pijn.
Worden niet begrepen in een
wereld waar alles te zien moet zijn.
Ik lach, ik doe vrolijk,
niet altijd even oprecht.
Het sloopte me van binnen,
het is een lang en eenzaam gevecht.
Ik ben niet meer wie ik ooit was,
ik kan niet meer wat ik ooit kon.
Maar ook voor mij schijnt nog steeds
de warme levenszon.
Ik heb familie en lieve vrienden,
zij kennen mijn enige wens.
Zij luisteren en beschouwen me
niet als zieke maar als mens.