Fotograferende toeristen

Het Duits soldatenkerkhof, waar de stilte een balsem is voor de waanzin en de gruwel.

De treurende ouders van Käthe Kolwitz waken over de duizenden gesneuvelden, altijd iemands vader, altijd iemands kind.

Eventjes foto's uit 2014 lichtjes gecorrigeerd: rechtgezet, levendiger kleuren en iets verscherpt. Vaneigens benieuwd hoe dit er zal uitzien op de blog, ik ben nieuwsgierig.

Waar anders is er een Urban Trail die dwars door een oude stad loopt?

Dat kan toch alleen maar in Brugge. Lopers en toeristen door mekaar.

Straatfotografie is zwart/wit, en de uitzonderingen in kleur bevestigen de regel.

Misschien is het wel een overblijfsel uit het analage tijdperk met topfotografen zoals Henri Cartier-Bresson, Robert Capa en Ansel Adams. Maar onze digitale toestellen hebben een kleursensor en meestal worden de opnames pas thuis op de computer ontkleurt tot zwart/wit. Terwijl het er net bij zwart/wit op aan komt om de vorm, de compositie en de inhoud te benadrukken. Kijken in zwart/wit zonder de afleiding van kleur kun je niet door de optische zoeker van een spiegelreflex. Maar met een electronische zoeker van een mirrorless die ingesteld staat op zwart/wit gaat dat prima en zie je meteen het zwart/wit eindresultaat op je toestel. Ik kijk altijd met belangstelling uit naar de intrigerende straat opnames van Sid Sydney uit Chicago. Zijn beelden hebben bijna altijd een sociale dimentie. Voor straatfotografie laat ik mijn spiegelreflex voortaan in de kast en neem ik mijn compact RX100M3 mee op stap. 

Keep smiling

Het was weeral een lang weekend met een vijf sterren kwotering.

Het jaarlijks Motor Treffen Zedelgem gaat altijd door in het verlengde weekeinde van Hemelvaartsdag. Loppem wordt dan opeens heel kleurrijk bevolkt met alle soorten motorrijders. Het imago van de stoere, getatoeeerde bikers zetten ze natuurlijk graag in de verf, vooral de engelse Triumph rijders spelen het graag ruig. Maar als je het vriendelijk vraagt poseren ze graag voor de foto. Dus respect en dank aan de toffe bikers. En tot volgend jaar.

Enkele vakantiesnapshots als herinnering van een goede tijd in Turkije.

We aren in Hotel Alvan Donna (Side) aan de Turkse Riviera van 5 maart tot 2 April 2014.

Die 4 weken zijn voorbijgevlogen. We hebben er fijne mensen leren kennen, vandaar deze vakantiefoto's. In feite zijn er veel meer maar hier gaat vooral over de mensen die onze vakantie tot een succes gemaakt hebben.

Inderdaad, we waren daar niet alleen.

Veel schaatsers maar nog veel meer kijkers.