Droomtijd
Kwetsbaar ben je
Breekbaar je geheimen
*
Als een ijl rozenblad
zweeft je verlangen
de zilveren vlinder
achter je ogen
*
In het avondrood
sluimeren
teder maar vaag
de zoete flarden
van je geur...
de zinderende liefde...
de droomtijd
die je me gaf...
Warme liefde
Och, denk ik soms
Wat een ellende...
Wat een verdriet...
Wat zijn mensen toch
broos en kwetsbaar...
Weet je,
Kom even bij me zitten...
Ik kan je problemen
misschien niet oplossen
Maar ik zal even je haven zijn,
je luisterend oor,
je troostende schouder...
Even mag je zwak zijn,
al je miserie uitschreeuwen,
lachen,
wenen,
kwaad zijn...
Ik leef met je mee,
ik begrijp je volledig,
ik geef je al mijn liefde...