Woensdag 17 september 2014
Johny walker
54 jaar oud. Zoon van een katholieke vader en een protestantse moeder. Geboren in Noord Ierland. Engelsman dus in een land dat meer op z'n strepen staat dan onze troetel-friezen. Een rusteloos type, ideaal voor het britse leger om de belangen in Ulster te verdedigen. Iedereen herinnert zich de bomaanslagen, de rellen tijdens de jaarlijkse oranje mars en de hongerstakingen van de politieke IRA gevangenen. Spanning en sensatie voor John. Je raakt af en toe een collega kwijt, maar dat hoort nou eenmaal bij een legerbaan. Wel jammer dat je familie tussen katholieken woont want die haten je zoals ik knoflooklucht.
John trouwt, maakt liefdesbaby en nog een tweede en scheidt na 5 jaar mislukking. De verschillen zijn te groot. Hij laat zich na 20 jaar overplaatsen naar Gibraltar voor nieuw avontuur. John zit op de apenrots met jonge soldaatjes , verveelt zich en heeft behoefte aan spanning. Dat wordt zuipen. Hij nam ontslag toen hij 22 jaar in dienst was en met een klein pensioen verblijft hij in de kroegen in Spanje. Je kunt in Spanje 24 uur per dag aan het glas. Na 4 jaar,
7 jaar geleden dus, besloot hij dat hij voor "life" wilde kiezen " or else I die". Z'n paspoort was verlopen en al kroegen en bars negerend, ging hij lopen naar Dover om in Londen een nieuw te halen. Sindsdien loopt hij. Soms verblijft hij een paar weken bij een vriend in Spanje maar na enige tijd gaat het kriebelen en gaat hij weer op pad. Zijn interesse ligt bij de twee wereldoorlogen en hij heeft alle graven van gevallen kamaraden bezocht. In Nederland heeft hij de four bridges bezocht. Je kunt heel wat lopen in 7 jaar met al je bezittingen in je rugzak. Hij was niet zielig of zoiets. Het was zijn manier om met zijn verslaving om te gaan. Why are you walking? I don't know. Een lonely soul die onze koffie niet wilde omdat hij al koffie van zichzelf had ingeschonken en hij dronk maar 1 kopje voor de nieuwe mars. Zijn tweede army- rugzak was tot de draad versleten en was prachtig. Ik wilde er een foto van maken maar vond dat niet gepast. Toen hij met een blij gemoed ons een fijne dag toe wenste had ik het gevoel dat ik veel van hem geleerd had. Daar kan geen Robinson-eiland tegen op.
Gelukkig kwam ik wel een afbeelding van Herman van Veen tegen in de kerk van Dax. Dan daar maar een foto van gemaakt.
John trouwt, maakt liefdesbaby en nog een tweede en scheidt na 5 jaar mislukking. De verschillen zijn te groot. Hij laat zich na 20 jaar overplaatsen naar Gibraltar voor nieuw avontuur. John zit op de apenrots met jonge soldaatjes , verveelt zich en heeft behoefte aan spanning. Dat wordt zuipen. Hij nam ontslag toen hij 22 jaar in dienst was en met een klein pensioen verblijft hij in de kroegen in Spanje. Je kunt in Spanje 24 uur per dag aan het glas. Na 4 jaar,
7 jaar geleden dus, besloot hij dat hij voor "life" wilde kiezen " or else I die". Z'n paspoort was verlopen en al kroegen en bars negerend, ging hij lopen naar Dover om in Londen een nieuw te halen. Sindsdien loopt hij. Soms verblijft hij een paar weken bij een vriend in Spanje maar na enige tijd gaat het kriebelen en gaat hij weer op pad. Zijn interesse ligt bij de twee wereldoorlogen en hij heeft alle graven van gevallen kamaraden bezocht. In Nederland heeft hij de four bridges bezocht. Je kunt heel wat lopen in 7 jaar met al je bezittingen in je rugzak. Hij was niet zielig of zoiets. Het was zijn manier om met zijn verslaving om te gaan. Why are you walking? I don't know. Een lonely soul die onze koffie niet wilde omdat hij al koffie van zichzelf had ingeschonken en hij dronk maar 1 kopje voor de nieuwe mars. Zijn tweede army- rugzak was tot de draad versleten en was prachtig. Ik wilde er een foto van maken maar vond dat niet gepast. Toen hij met een blij gemoed ons een fijne dag toe wenste had ik het gevoel dat ik veel van hem geleerd had. Daar kan geen Robinson-eiland tegen op.
Gelukkig kwam ik wel een afbeelding van Herman van Veen tegen in de kerk van Dax. Dan daar maar een foto van gemaakt.
zelfs de drummer was niet helemaal tevreden
