Daar zijn we alweer.

We zien net dat je met een belachelijke grote dinkytoy behoorlijk de fout in kunt gaan. Spektakel.

Wanneer komt een  landbouwvoertuig een dergelijke stunt in Hoornaar onbedoeld uitvoeren?

Wij gaan ook een aantal obstakels nemen en proberen vanavond op een veldje te staan in San Antolin de Ibias, 66 km verder. We hebben het ontbijtje al achter de kiezen.

Na het spookje spelen zijn we zoet gaan slapen.

Dat kon ook niet anders, want de uitgewoonde hoogslapers zijn zo smal dat zwaaien naar elkaar alleen al een duik uit het bed op de stenen vloer zou  kunnen betekenen. Vannochtend stond in de eetzaal een pot koffie klaar en brood en jam. Het hele gebouw, waar wel 50 pelgrims in passen, was alleen voor ons open gemaakt.

En dan de tv......

Marion van het spaanse weer vertelde dat het in heel Spanje zou regenen, behalve bij ons.

Dat klopte tot 17.00uur.

We  gingen al bijna voor "into the wild" toen een enorme hoosbui met onweer losbarstte. Dat had ons Marionneke even over het hoofd gezien kennelijk. Ik denk overigens  niet, dat dit stralende zongebruinde hebbendingetje ooit wel eens op de fiets heeft gezeten. Ja, natuurlijk wel op een spinner met een cocktail na afloop en dan in het Morrisje naar huis. Maar dan zal het worst wezen of het regent.

Wij waren behoorlijk gedesorienteerd.

In het volgende dorp sprak men alleen spaans en wij alleen alle andere talen. En dat in de stromende regen.

Gebarentaal is de oplossing.

De aanrader uit ons tourboekje bestond niet meer, maar in een straatje verder (rechterhand buigen en dan met links op en neer bewegen en daarna beide handen naast het hoofd brengen en het hoofd in de handen leggen) werd opengedaan en bleken we in een prachtige b. en b. beland te zijn.

Zonder geluk vaart niemand wel.

We zijn mooi wel tot Cerredo gekomen, en die spaanse nep Marion kan de pot op.

Worden we toch nog dement?
Op 27 sep. 2014 16:27 schreef "willem huijgen" <huijgen007@gmail.com> het volgende:

Opnieuw verstuurd. Eigenlijk speelde dit drie nachten geleden
Op 25 sep. 2014 15:12 schreef "willem huijgen" <huijgen007@gmail.com> het volgende:

We zij neergestreken op de camping van Cervera de Pisuerga. Gisteren aardig door gepedaleerd en tegen zevenen een boeren-inrit richting de akkers in geslagen.

De nazaten van Franko zitten namelijk niet te wachten op wilde kampeerders.

We zijn zorgvuldig bij het zoeken naar een safe-spot.

Op de foto zie je dat we het onderzeil over de slaapzakken hebben gespannen en zo gaan we de nacht in.

De lucht was kraakhelder.

We hebben alle sterrenstelsels kunnen bekijken.

In Hoornaar kom je niet veel verder dan de Grote Beer.
Waarom meent men toch dat er overal van die zogenaamde knusse lampen van de Gamma  aan moeten zijn. Doe het licht uit en de show van het heelal is vele malen mooier. Kan Arie en zijn trouwe secretaresse daar nou is niet wat aan doen?

We waren vanochtend doorweekt.
Ruth vertelde dat ze twee wensen had mogen doen en veel vliegtuigen had gezien.

Het was koud en nat en daar moet je van houden. Dan wil Klaas Vaak je wel eens overslaan.

Ook al heb je een don Simon genuttigd.

Zelfs de maagd Marida zou overigens  geholpen hebben.

(Niet iedereen snapt dit waarschijnlijk, maar ik moest er al fietsend aan denken).

Nu wat boodschappen doen in voornoemd stadje en vroeg de tent in. Morgen d.v. een mooi tochtje van 80 km op hoogte. Wellicht zoeken we dan een Meson of een Albergues op.
Laten we maar eens luxe doen.
"Ik reken nog even nergens op ":zegt Ruth, "want je bent een nazaat van Jan Grup en hebt een hekel aan bedden waarin al iemand anders gelegen heeft".

En daar heeft ze gelijk an.

Het blijft gokken.

De overnachtingsplek is steeds onzeker.

De afgelopen nacht was van voor de appel.

We doken rechts van de weg de bosjes in en........ Kijk maar.

De hele tocht overigens, is op dit moment prachtig.

Menig eo-natuur-film kan hier nog gemaakt worden. Wel even wachten tot wij  weer weg zijn.

We dachten in Villamanin een camping te vinden, maar nee hoor. In de stad belandden we in een soort dagverblijf voor bejaarden met een tapbaas die, hoewel nada engels, ons in een gesloten albergue praatte.

Eindelijk tv en verder niemand. Dat wordt een kussengevecht vanavond en spookje spelen in alle andere slaapkamers.

We zijn wel iets bang voor vlooien, maar Ruth denkt dat zij eerder bang voor ons zijn gezien ons verleden "in the wild".

Morgen naar 1500 m zonder camping. (misschien is een updeetje via Josu te regelen.)

Welterusten.

Die kou......Okee, daar kun je je op kleden. Condens is de sluipende killer. De lucht is zo helder dat de tent enorm afkoelt. En voor hen die wel eens opletten tijdens de natuurkundeles is het geen  verrassing dat op het tentdoek de condens ontstaat.

Van Jan Praatgraag  heb ik geleerd dat condens een belangrijk gegeven is waar je rekening mee moet houden bij je constructies in de bouw.

En ventilatie natuurlijk. Ik zou daar nog "scheuren" aan toe willen voegen. De foto van de kippetjes is om de saaie kampeerplek wat op te vrolijken.

Nog even mijn huidige vrouw uit het ijs bikken.

Te veel mb. Op 24 sep. 2014 08:12 schreef "willem huijgen" <huijgen007@gmail.com> het volgende:

We hebben het weer reuze naar onze zin gehad vandaag.
In Miranda lazen we dat Pien, ons geheime wapen, de reacties van het blog op onze mail had gezet, zodat we er kennis van konden nemen op ons mobiel.
We waren blij verrast.
Eerst Marfa: dank voor je enthousiasme en je kunt wel lezen dat je ervaring hebt.
Dan Hajo: In jouw tijd moest de versnelling nog uitgevonden worden. Respect voor hen die toen door Europa fietsten, maar als ik me niet vergis zei juffrouw van Strien tijdens de topografie-lessen van Europa dat er toen nog geen bergen waren. De jongste bergketens zijn van latere datum. Dan Heidi uut de Achterhoek: twee dingen.
1) Natuurlijk zijn er veel mensen van jullie leeftijd  bij de Moezel. Jullie zijn er toch ook?  Het is heus niet zo dat als jullie je zo'n reisje langs de Moezel kunt permiteren, dat de rest dat dan niet kan. Grote kans dat je mijn oudste zus met haar huidige man ook bent tegengekomen. Nooit meer naar de Moezel of Oerol of de vierdaagse van Apeldoorn, is mijn advies.
Op dit traject zijn we nog geen pensionado tegen gekomen. Geen goedkope camping of gratis overnachtingsplek voor campers te vinden.Wij hebben nu een illegaal plekje gevonden op een achteraf geschoren graanweitje. Maar ja, dan moet je nog wel  ballen hebben, om het maar eens in het Achterhoeks te zeggen.
Tot slot Martijn: die kijkt echt teveel sesamstraat. Die denkt dat wij met biefstuk in onze broek rondrijden. Voorkom je daarmee dat je steenpuisten krijgt? Ik zie ze ook wel met een zeem in de broek. Dan kun je het direkt opdweilen. Nee, we hebben zonnepitschillen geprobeerd en sesampasta zonder zout, maar onze konklusie is dat een vegetarier eigenlijk van nature de fietsbroek aanheeft. Zonder problemen zijn we 1 met de fiets. Alleen dan wat snot af en toe.

Zo kan het ook.

Dan gebruik je vier plasbakken als het waait.

Prachtige route, de noordelijkere terugrij-route maar dan heen, als je begrijpt wat we bedoelen.

De "lokalen" kijken je aan of je van Mars komt en de honden zijn zo verbaasd dat ze vergeten te blaffen. We overnachtten op de foto-plek ver van de weg en solo. Nu zijn we in Miranda de Ebro. De vvv wil ons naar een kasteel sturen, dus we zitten op een bankje met een tas vol folders.

De wifi is goed geregeld in Miranda.

In plaats van het kasteelte kijken voor 1,5 dag boodschappen inslaan en weer een stukje verder pedaleren. Af en toe een Emte aan de route zou makkelijk zijn, maar dan krijg je die andere voorzieningen er ook bij en daar zitten we niet op te wachten. Moestuinen hebben ze wel langs de route, en vijgen en walnoten. Zo moet het paradijs er uit gezien hebben voor Eva de fout in ging.

De lip van Ruth is bijna beter. Kijken wat we nou kunnen verzinnen.

Na zonneschijn nu regen.

Thamar,dank we hebben je bericht gelezen.

Tamara,wat ik nog wilde zeggen: een mooie tijd in Kenia toegewenst.

En nu maar weer eens een stukje trappen.

Adios.

Na zonneschijn nu regen.

Thamar,dank we hebben je bericht gelezen.

Tamara,wat ik nog wilde zeggen: een mooie tijd in Kenia toegewenst.

En nu maar weer eens een stukje trappen.

Adios.

Ook dit is Spanje.

Deze urinevangers voor mannen hebben zijpanelen zodat je je kleinnood uit het zicht kunt houden. Dat is nog eens wat anders dan die franse hurk gaten waarbij het maar afwachten is langs welke muur het resultaat naar het gat glijdt. De europese subsidie (lees: ons belastinggeld) wodt hier nuttig besteed.

Na een peppie en kokkie tochtje liggen we nu met onze neuzen zo dicht mogelijk bij de grond. Aan de andere kant van de heg zijn ze een toriador aan het roosteren. De stier had dit keer kennelijk gewonnen.
Je kunt precies ruiken met welk orgaan deze openluchtholbewoners bezig zijn. Voortdurend maken ze geluiden zoals: klottoprandadacastellavjendisie en dan zegt de druide die de darmen leest: vastajowheetostie. Het hele straatje komt er op af. Tenminste:, ik meen ze te herkennen van de geschiedenis wandplaten die bij juffrouw van Strien aan het bord werden bevestigd als ze  vertelde dat volgens sommige religies we van de apen afstammen. Het schijnt goed te smaken. We gaan morgen aan de terug rij-route  uit het routeboekje  beginnen omdat die route rustiger is.
En inderdaad vinden we aanstaande dagen geen campings en schaars voedselplekken. Hebben wij nog voldoende natuurgenen om dat aan te kunnen? De lip van Ruth is dik geworden dus die staat waarschijnlijk morgen op het menu. Nu gaan de testikels op het vuur dus wij vluchten zo naar stad.Wellicht kunnen we daar nog meer lokale cultuur snuiven.
En tot onze spijt kunnen we op dit tiepwonder ons gastenboek niet lezen, dus wellicht is er iemand die heeft gereageerd en nu denkt genegeerd te worden, Dat is dus geenszins de bedoeling.

Vannacht kwamen er drie knapen uit Amsterdam die er met mijn boot vandoor gingen. De boot leek op een botsautootje en ik kon over het water achter ze aan rennen. Ik was zo boos dat ik er twee een paar opdoffers verkocht; maar het waren krachteloze meppen zonder resultaat.

Met volle kracht, denkend aan Ali, haalde ik wanhopig nog 1 keer uit en sloeg Ruth op haar lip. Na 34 jaar en onbedoeld.

Gelukkig geloofde Ruth mijn uitleg. Vanmorgen zaten we in de zon te eten. Ik heb er toch een triomfantelijk gevoel aan overgehouden, nobody fucks Wim,  en Ruth eet een beetje met de zijkant.

Op naar Estella la bella, zo zegt de routebeschrijving, omdat je daar veel schitterende oude zooi kunt bekijken

Hij mag niet eens meer zwart zijn. En straks mag de Sint geen baard meer hebben. Dat zul je ook nog meemaken als je de telegraaf mag geloven. En dan mogen mensen geen buikje meer hebben omdat dat ook een bomgordel kan zijn. Je merkt het al: gisteren weer veel te ver moeten fietsen. De camping in het meer was al gesloten en de weg daarna ook. We moesten onze fietsen 4 km omhoog  duwen over een schapen weggetje, over de nieuwe snelweg, naar een plek waar resessie- bestendige mensen kunnen dineren en dan weer stijl naar beneden 20 km verder. Sanguesa.

Nou, vergeet het maar. Opgeheven, en dat om 7 uur s' avonds.

Op naar de plek in het dorp waar de echte pelgrims overnachten. Vol! Met?........Duitse vrouwen, die net lekker de stad in gaan om wat Marken kapoet zu machen.

Het wordt al donker als we doorvluchten. Buiten de stad vinden we een plekje een eindje van de weg onder de rook van een vooroorlogse fabriek.

Wat kunnen die stinken.

Grote zwarte rookpluimen en allerlei drakengeluiden uitbrakend.

Matje neergelegd, slaapzakje ingepiept......regen.

Hoe zwiebertje dat vroeger deed is een raadsel want we werden gewoon doornat. In het donker de tent tussen de stekels opgezet en vanmorgen werden we gewoon weer wakker. Nou ja, naast de draak.

Vandaag naar Puente la Reina gefietst. We staan op de prima camping naast de refuge waar al die voetstakkers gaan slapen. Dan ben je toch weer de man met het ene oog in blindenland. Het weer is voortreffelijk, en we gaan zo de duitse vrouwen volgen. Eind goed, tot nu toe goed.

Hij mag niet eens meer zwart zijn. En straks mag de Sint geen baard meer hebben. Dat zul je ook nog meemaken als je de telegraaf mag geloven. En dan mogen mensen geen buikje meer hebben omdat dat ook een bomgordel kan zijn. Je merkt het al: gisteren weer veel te ver moeten fietsen. De camping in het meer was al gesloten en de weg daarna ook. We moesten onze fietsen 4 km omhoog  duwen over een schapen weggetje, over de nieuwe snelweg, naar een plek waar resessie- bestendige mensen kunnen dineren en dan weer stijl naar beneden 20 km verder. Sanguesa.

Nou, vergeet het maar. Opgeheven, en dat om 7 uur s' avonds.

Op naar de plek in het dorp waar de echte pelgrims overnachten. Vol! Met?........Duitse vrouwen, die net lekker de stad in gaan om wat Marken kapoet zu machen.

Het wordt al donker als we doorvluchten. Buiten de stad vinden we een plekje een eindje van de weg onder de rook van een vooroorlogse fabriek.

Wat kunnen die stinken.

Grote zwarte rookpluimen en allerlei drakengeluiden uitbrakend.

Matje neergelegd, slaapzakje ingepiept......regen.

Hoe zwiebertje dat vroeger deed is een raadsel want we werden gewoon doornat. In het donker de tent tussen de stekels opgezet en vanmorgen werden we gewoon weer wakker. Nou ja, naast de draak.

Vandaag naar Puente la Reina gefietst. We staan op de prima camping naast de refuge waar al die voetstakkers gaan slapen. Dan ben je toch weer de man met het ene oog in blindenland. Het weer is voortreffelijk, en we gaan zo de duitse vrouwen volgen. Eind goed, tot nu toe goed.

Hij mag niet eens meer zwart zijn. En straks mag de Sint geen baard meer hebben. Dat zul je ook nog meemaken als je de telegraaf mag geloven. En dan mogen mensen geen buikje meer hebben omdat dat ook een bomgordel kan zijn. Je merkt het al: gisteren weer veel te ver moeten fietsen. De camping in het meer was al gesloten en de weg daarna ook. We moesten onze fietsen 4 km omhoog  duwen over een schapen weggetje, over de nieuwe snelweg, naar een plek waar resessie- bestendige mensen kunnen dineren en dan weer stijl naar beneden 20 km verder. Sanguesa.

Nou, vergeet het maar. Opgeheven, en dat om 7 uur s' avonds.

Op naar de plek in het dorp waar de echte pelgrims overnachten. Vol! Met?........Duitse vrouwen, die net lekker de stad in gaan om wat Marken kapoet zu machen.

Het wordt al donker als we doorvluchten. Buiten de stad vinden we een plekje een eindje van de weg onder de rook van een vooroorlogse fabriek.

Wat kunnen die stinken.

Grote zwarte rookpluimen en allerlei drakengeluiden uitbrakend.

Matje neergelegd, slaapzakje ingepiept......regen.

Hoe zwiebertje dat vroeger deed is een raadsel want we werden gewoon doornat. In het donker de tent tussen de stekels opgezet en vanmorgen werden we gewoon weer wakker. Nou ja, naast de draak.

Vandaag naar Puente la Reina gefietst. We staan op de prima camping naast de refuge waar al die voetstakkers gaan slapen. Dan ben je toch weer de man met het ene oog in blindenland. Het weer is voortreffelijk, en we gaan zo de duitse vrouwen volgen. Eind goed, tot nu toe goed.