snoeien
Er staat in de tuin een druivelaar die daar zo maar gekomen is uit het niet.
Er stonden nog geen enkel jaar druiven aan. Ik liet hem staan omdat hij op de juiste plaats stond.
Mijn broer heeft hem gisteren gesnoeid.
Voorheen is hij nooit gesnoeid geweest.
De koorden om de verwildering in bedwang te houden hangen er nog.
De druivelaar staat er minstens 10 jaar zonder vrucht te dragen. Ik behandelde hem als een sierstruik.
De bladeren werden wel eens gebruikt in gerechten maar nuttiger was hij niet. Hij staat gewoon niet in mijn weg.
De kruisbessen werden vorig jaar niet gesnoeid en ik kon er gewoon niet meer tussen.
Daar is gisteren aan verholpen met een oppervlakkige snoei. Zo kon ik het onkruid aanpakken.
Begin maart volgt dan de fijne snoei.
Zo heel veel was er niet en met zulke materie is een zak gauw gevuld. Je zet daar ook je voet niet in.
Voorzichtig behandelen is de boodschap want stevig prikken dat kunnen ze.
Nu staat de zak bij de glasscherven tot we een bezoek brengen aan het containerpark.
Bij de vorige snoei waren er twee plastiek zakken vandoen om alles in te bergen.
En salade hebben we niet moeten planten want er waren geen plantjes te verkrijgen.
Het is de eerste keer in 20 jaar dat dit voorvalt. Nu wachten we tot maart.
